บทที่ 76 กายามายานักรบเวท

“ข้า...”

เฉิงซิงสัมผัสได้ถึงตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดระดับ C สองตัวที่ปรากฏขึ้นในขอบเขตการรับรู้ของเขา เกือบจะอดใจไม่ไหวที่จะสบถออกมา

แดนลับนี่มันให้คนมาพิชิตได้จริงๆ เหรอ?

กำหนดให้ผู้ปลุกพลังระดับ D ฆ่าอสูรภัยพิบัติระดับ D 1000 ตัวคนเดียวก็ช่างเถอะ ข้างในยังมีอสูรภัยพิบัติระดับ C อยู่ด้วย พอฆ่าถึงห้าร้อยตัว อสูรภัยพิบัติระดับ C พวกนี้ก็จะมาหาถึงที่เอง

นี่มันเหลือเชื่อชนิดที่ว่าเหลือเชื่อยังต้องเรียกพี่—เหลือเชื่อสุดๆ ไปเลย

เมื่อมองดูอสูรภัยพิบัติที่ยังเหลืออีก 400 ตัว เฉิงซิงก็ได้แต่กัดฟัน ลากร่างกายที่เหนื่อยล้าอย่างยิ่งต่อไป

ผ่านการล่าที่มีความเข้มข้นสูงมาโดยตลอด ทำให้การโจมตีจุดอ่อนของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดของเฉิงซิงแม่นยำยิ่งขึ้น ตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดที่ต่ำกว่าเลเวล 25 อยู่ตรงหน้าเขา โดยพื้นฐานแล้วทนไม่ได้ถึงห้าวินาที

หากตอนนี้เฉิงซิงกลับไปทำคะแนนของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดอีกครั้ง คาดว่าคงจะได้ SSS+ อย่างสบายๆ

แต่ตอนนี้ยังมีปัญหาที่รุนแรงกว่านั้น ตั้งแต่ถูกตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดระดับ C จ้องเล่นงานแล้ว เฉิงซิงก็แทบจะไม่ได้พักผ่อนเลย ในตอนนี้เขาแทบจะไม่เหลือแรงแม้แต่หยดเดียว ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ

ที่ทนมาได้ถึงตอนนี้ก็อาศัยพลังใจล้วนๆ

แต่เฉิงซิงไม่สิ้นหวัง แต่กลับตามหาเป้าหมายต่อไป

ไม่นานนัก ตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา เฉิงซิงไม่พูดพร่ำทำเพลง ทุ่มสุดแรงสุดท้าย ใช้เพลงดาบสี่ทิศออกไปหนึ่งชุด

พร้อมกับแสงดาบที่ฟาดลงบนจุดตายของมันอย่างแม่นยำราวกับเครื่องจักร อสูรภัยพิบัติที่ข้างนอกต้องใช้คนหลายคนตั้งทีมถึงจะรับมือได้ เกือบจะในทันทีก็ถูกเฉิงซิงฆ่าในดาบเดียว

【สังหารตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือด LV.24, ได้รับค่าประสบการณ์ +9000】

【เลื่อนระดับ 24→25】

【ได้รับแต้มสถานะอิสระ: 30】

【ระดับทักษะเพิ่มขึ้น เพลงดาบสี่ทิศ LV.1→LV.2】

พร้อมกับการเลื่อนระดับ รอบตัวของเฉิงซิงก็ส่องแสงสว่างจ้า พลังสายหนึ่งก็หลั่งไหลออกมาจากในร่างกายของเขาอย่างไม่ขาดสาย บำรุงร่างกายที่ถูกรีดเค้นจนแห้งเหือดก่อนหน้านี้ ความเหนื่อยล้าทางร่างกายก็หายไปเป็นปลิดทิ้งทันที

เฉิงซิงดื่มด่ำไปพลาง ก็พุ่งไปยังเป้าหมายต่อไปพลาง

“ทักษะอัปเกรดแล้ว?”

“เปิดหน้าต่างสถานะ”

【ชื่อ: เฉิงซิง】

【ระดับ: 25 (70/)】

【พลังชีวิต: 3450】

【ค่าสถานะ: พลัง 244, ความเร็ว 370, ความทนทาน 195, จิตวิญญาณ 115, แต้มสถานะอิสระ 30】

【พรสวรรค์: เพิ่มอัตราดรอประดับ SSS, วิ่งเร็วระดับ F, ย่อยอาหารฟื้นฟูระดับ E, รวมพลระดับ E, ล่องหนระดับ A】

【ทักษะ: เพลงดาบสี่ทิศระดับ B LV.2, ป้องกันระดับ E LV.1, คลื่นดาบระดับ D LV.1】

หลังจากเฉิงซิงอัปแต้มเสร็จแล้ว ก็ใช้หางตาเหลือบมองเพลงดาบสี่ทิศที่อัปเกรดแล้ว

【เพลงดาบสี่ทิศระดับ B LV.2, ผลของทักษะ: ฟันออกไปด้วยความเร็วสูง 4 ครั้ง แต่ละครั้งสร้างความเสียหาย 250%】

เมื่อมองดูผลของทักษะที่อัปเกรดแล้ว ดวงตาของเฉิงซิงก็เป็นประกาย นี่มันเพิ่มขึ้นเยอะมาก

เกือบจะทำให้เฉิงซิงอดใจไม่ไหวที่จะหันกลับไปเผชิญหน้ากับอสูรภัยพิบัติระดับ C โดยตรง

โชคดีที่เฉิงซิงสงบลงได้ทันที หากข้างหลังมีเพียงตัวเดียว เขาจะไม่ลังเล ต้องขอลองวิชากับมันสักตั้งด้วยทักษะที่เพิ่งอัปเกรดใหม่ของตัวเอง

แต่เขาถูกอสูรภัยพิบัติระดับ C สองตัวไล่ล่าอยู่ ตอนนี้เขายังไม่พอให้มอง

พร้อมกับการเพิ่มขึ้นที่มาจากการเลื่อนระดับและการฟื้นฟูพละกำลัง เฉิงซิงเมื่อเผชิญหน้ากับการไล่ล่าของอสูรภัยพิบัติระดับ C ข้างหลังก็เริ่มรับมือได้อย่างสบายๆ

และการอัปเกรดของเพลงดาบสี่ทิศ ก็ทำให้เขาจัดการตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดระดับ D ได้ง่ายยิ่งขึ้น

“หืม? มีของออก?”

หลังจากที่เฉิงซิงจัดการอสูรภัยพิบัติตัวที่หกร้อยสี่สิบแล้ว ของดรอปในครั้งนี้ไม่ใช่แค่วัตถุดิบและอุปกรณ์อีกต่อไป แต่เป็นตำราทักษะเล่มหนึ่งที่ส่องแสงสีฟ้า

เฉิงซิงไม่มีเวลาดู คว้าตำราทักษะแล้วก็วิ่ง

พอของเข้ามือ การแจ้งเตือนของระบบก็ตามมาทันที

【ทักษะ: กายามายานักรบเวท】

【คุณภาพ: ระดับ B】

【ผลของทักษะ: สร้างร่างแยกหนึ่งร่างที่มีพลังเหมือนกับร่างต้นทุกประการ มีคุณสมบัติ, ทักษะ, อุปกรณ์, พรสวรรค์เหมือนกับร่างต้น, ความเสียหายของร่างแยก -50%, ร่างแยกคงอยู่ 600 วินาที, คูลดาวน์ทักษะ 30 นาที】

“ข้าก็ว่าแล้วว่าคนเราจะไม่โชคร้ายไปตลอดหรอกนะ!”

เฉิงซิงยิ้มกว้าง หลังจากเห็นผลของทักษะนี้แล้ว ในใจของเขาก็พลันเกิดความคิดใหม่ขึ้นมา

ทันใดนั้นก็ใช้ตำราทักษะโดยไม่ลังเล

“กายามายานักรบเวท”

เมื่อเฉิงซิงคิดในใจ ร่างแยกหนึ่งร่างที่เหมือนกับเขาทุกประการก็ปรากฏขึ้นข้างๆ เขา ความรู้สึกที่แปลกประหลาดก็เกิดขึ้นมาโดยธรรมชาติ

ตรงหน้าของเฉิงซิงปรากฏมุมมองสองมุมมอง หนึ่งคือของเขา อีกหนึ่งคือของร่างแยก

พอร่างแยกออกมา ก็เริ่มเคลื่อนที่ไปในป่าเขาเหมือนกับเขา การควบคุมก็ราบรื่นอย่างยิ่ง ราวกับว่าตอนที่เรียนรู้ทักษะ การทำสองอย่างพร้อมกันก็เรียนรู้ได้เองโดยไม่ต้องมีใครสอน

หลังจากสัมผัสอย่างละเอียดแล้ว เฉิงซิงก็ไม่เสียเวลา ท้ายที่สุดแล้วระยะเวลาต่อเนื่องของร่างแยกมีเพียง 10 นาที

เขาคิดในใจ ร่างแยกก็แยกกับเขาทันที วิ่งไปอีกทิศทางหนึ่ง

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จแล้ว ร่างต้นของเขาก็คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของอสูรภัยพิบัติระดับ C สองตัวนั้นอย่างละเอียด

เพื่อทดลอง เฉิงซิงจงใจให้ร่างแยกชะลอฝีเท้าลง ให้เขาค่อยๆ เข้าใกล้ขอบเขตการรับรู้ของอสูรภัยพิบัติระดับ C สองตัว

ในไม่ช้า ร่างแยกก็ปรากฏขึ้นในขอบเขตการรับรู้ของอสูรภัยพิบัติ วินาทีต่อมา ในใจของเฉิงซิงก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา

ในการรับรู้ของเขา หลังจากที่ร่างแยกเข้าไปในขอบเขตการรับรู้ของพวกมันแล้ว พวกมันก็เหมือนกับฉลามที่ได้กลิ่นเลือด รีบเปลี่ยนทิศทางพุ่งไปยังร่างแยกทันที

“ทักษะเทพ!”

เฉิงซิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา ตอนที่ร่างแยกปรากฏขึ้น เขาพบว่านอกจากหน้าต่างสถานะเหล่านั้นแล้ว ร่างแยกยังสืบทอดการรับรู้วิกฤตของเขามาด้วย นี่เท่ากับว่าขอบเขตการตรวจจับของเขาเพิ่มขึ้นสองเท่า

เมื่อเห็นอสูรภัยพิบัติระดับ C ติดกับแล้ว เฉิงซิงก็รีบควบคุมให้ร่างแยกวิ่งต่อไป ส่วนตัวเองก็หยุดฝีเท้าลง เบนเป้าหมายไปยังอสูรภัยพิบัติระดับ D เหล่านั้น

“เหะๆๆ...”

ในปากของเฉิงซิงส่งเสียงหัวเราะเหมือนตัวร้ายออกมา ตอนนี้ไม่มีใครมารบกวนเขาให้ล่าอสูรภัยพิบัติต่อไปแล้ว

จากนั้น แถบความคืบหน้าที่เดิมทีเชื่องช้าเพราะการไล่ล่าของอสูรภัยพิบัติระดับ C ก็กลับมามีความเร็วเหมือนเมื่อก่อนอีกครั้ง กระทั่งเร็วกว่าเมื่อก่อนเสียอีก

เพราะการอัปเกรดของระดับทักษะ เฉิงซิงพบว่าความเสียหายของเพลงดาบสี่ทิศสูงจนน่าเหลือเชื่อ บวกกับไม่มีการรบกวนของอสูรภัยพิบัติระดับ C แล้ว เขาก็เลยเริ่มลากมอน ฆ่าอสูรภัยพิบัติหลายตัวในคราวเดียว

ตอนแรกเฉิงซิงยังจับจังหวะไม่ได้ อาศัยความเสียหายกลุ่มของเพลงดาบสี่ทิศบดขยี้พวกมันจนตาย

แต่เขาก็ค่อยๆ เริ่มลองโจมตีจุดอ่อน ประสิทธิภาพในการล่าก็เพิ่มขึ้นทีละขั้น

น่าเสียดายที่ระยะเวลาต่อเนื่องของร่างแยกสิ้นสุดลง อสูรภัยพิบัติระดับ C ที่เสียเป้าหมาย ก็หันกลับมาสนใจร่างต้นของเฉิงซิงอีกครั้ง

เฉิงซิงถูกบีบให้ต้องสู้ไปพลางล่อไปพลางฆ่ามอนสเตอร์ต่อไป

รอจนคูลดาวน์ของกายามายานักรบเวทหมดลงแล้ว เฉิงซิงก็ใช้แผนเดิมต่อ ดึงดูดความสนใจของอสูรภัยพิบัติระดับ C ต่อไป แต่ในตอนนี้จำนวนอสูรภัยพิบัติระดับ C ข้างหลังเขามาถึงสามตัวแล้ว

โชคดีที่พวกมันถูกร่างแยกล่อความเกลียดชังไปได้อย่างง่ายดาย

หลังจากเลื่อนระดับแล้ว เฉิงซิงก็เหมือนจะดวงขึ้น ของที่ดรอปออกมาเห็นได้ชัดว่าเริ่มดีขึ้นมาก แม้แต่เมล็ดพันธุ์หายนะที่มีอัตราดรอปต่ำมาก เฉิงซิงก็ได้เห็นมาหลายลูกแล้ว

แต่เฉิงซิงก็ไม่ได้เก็บเลยสักลูก หากพกเมล็ดพันธุ์หายนะไปต่อสู้ด้วย หากเผลอไปทำแตกเข้า ในแดนลับที่มีความหนาแน่นของอสูรภัยพิบัติสูงขนาดนี้ เฉิงซิงก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

หลังจากได้รับกายามายานักรบเวทแล้ว เฉิงซิงก็สบายขึ้นมากอย่างเห็นได้ชัด ล่าจนเหนื่อยแล้ว ก็ยังสามารถใช้ร่างแยกเป็นเหยื่อล่อเพื่อให้ตัวเองได้มีเวลาพักผ่อน

และแล้ว จำนวนการฆ่าของเฉิงซิงก็มาถึงเก้าร้อยตัว

ขณะเดียวกัน พร้อมกับการล้มลงของอสูรภัยพิบัติตัวที่เก้าร้อย กลุ่มแสงสีเขียวเข้มก็ตกลงมา...