บทที่ 69 ล่าตั๊กแตนกิ่งไม้

หลังจากเข้าใกล้บริเวณรอบนอกของเมือง Y แล้ว เฉิงซิงก็หาสถานที่ที่ค่อนข้างสมบูรณ์แห่งหนึ่ง จอดรถลง

หลังจากสะพายกระเป๋าเป้แล้ว เฉิงซิงก็สังเกตการณ์รอบๆ เลือกจุดที่สูงอย่างคุ้นเคย เริ่มมองลงไปยังเขตภัยพิบัติรอบนอกของเมือง Y ตรงหน้า

เมือง Y ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขา บริเวณรอบนอกเต็มไปด้วยป่าเขา ยังสามารถมองเห็นลักษณะของเมืองเล็กๆ ได้อย่างเลือนราง เฉิงซิงหยิบแผนที่ออกมาทำความคุ้นเคยกับภูมิประเทศอย่างจริงจัง หากเข้าไปแล้วหลงทางคงจะน่าอาย

“ครั้งนี้คงไม่มีคนของนิกายสังหารแล้วสินะ?”

เฉิงซิงลูบคาง ทันใดนั้นก็นึกถึงนิกายสังหารที่โผล่ออกมาบ่อยๆ

“ช่วงนี้พวกมันน่าจะสงบเสงี่ยมลงไม่น้อยแล้วสินะ?”

เฉิงซิงนึกถึงซูฮ่าวหรานที่คอยบ่นทุกข์กับเขาไม่หยุดในช่วงสองสามวันนี้ บอกว่าทุกวันต้องไปลาดตระเวนในเขตภัยพิบัติ ไม่ได้พักเลยแม้แต่น้อย

ตั้งแต่การโจมตีการคัดเลือกครั้งก่อนแล้ว ฐานทัพหัวหนานก็ได้ส่งผู้เชี่ยวชาญของสำนักจัดการผู้ปลุกพลังจำนวนมากไปตามหาร่องรอยของนิกายสังหารในเขตภัยพิบัติ ยังได้อาศัยเบาะแสจากปากของสาวกนิกายสังหารสองสามคนที่จับมาได้ ทลายฐานที่ซ่อนของนิกายสังหารในเขตภัยพิบัติไปหลายแห่งติดต่อกัน

น่าเสียดายที่ในฐานที่ซ่อนสองสามแห่งนี้ ไม่มีร่องรอยของหลิงจ่งเลย

เฉิงซิงส่ายหัว ไม่ได้สืบสาวราวเรื่องปัญหานี้ต่อ แต่กลับเบนสายตาไปยังเขตภัยพิบัติที่อยู่ตรงหน้า

หลังจากกำหนดทิศทางได้แล้ว เฉิงซิงก็กระโดดลงจากที่สูง ขณะเดียวกันก็ปลดปล่อยสัญชาตญาณวิกฤตของตัวเองออกไป

“เอ๊ะ?”

เฉิงซิงอุทานเบาๆ เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าสัญชาตญาณวิกฤตของตัวเองขยายออกไปประมาณร้อยเมตร

ก่อนหน้านี้ในเครื่องจำลองสถานการณ์เขากำลังคิดหาวิธีปรับปรุงการเคลื่อนไหวของทักษะอยู่ตลอดเวลา ไม่ได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้เลย

จนกระทั่งตอนนี้ที่ได้ต่อสู้จริง เขาถึงได้พบ

“เครื่องจำลองสถานการณ์ยังมีฟังก์ชันแบบนี้ด้วยเหรอ?”

เฉิงซิงคิดอยู่ครู่หนึ่งกล่าวอย่างสงสัย ค่อยๆ มีข้อสันนิษฐานขึ้นมาในใจ

ก่อนหน้านี้ที่โถงเสมือนจริง เขาแทบจะทุกครั้งล้วนใช้พลังจิตของตัวเองจนหมดเกลี้ยงถึงได้หยุดพัก วันหนึ่งต้องผ่านเรื่องแบบนี้หลายครั้ง น่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เป็นส่วนใหญ่

“กลับไปถามศิษย์พี่ดีกว่า”

หลังจากเก็บคำถามไว้แล้ว เฉิงซิงก็พุ่งไปยังเขตภัยพิบัติ

เพราะได้ทำการต่อสู้จำนวนมากในเครื่องจำลองสถานการณ์ ในไม่ช้าสายตาของเฉิงซิงก็หยุดอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง เมื่อเขารวบรวมสมาธิมองดู วินาทีต่อมาข้อมูลตอบกลับจากระบบของผู้ปลุกพลังก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

【อสูรภัยพิบัติ: ตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือด】

【ระดับ: 31】

【พลังชีวิต: 4400】

【ค่าสถานะ: พลัง 220, ความเร็ว 480, ความทนทาน 230, จิตวิญญาณ 113】

【พรสวรรค์: พรสวรรค์เสริมการกระโดดระดับ B, ผล: ผลของทักษะเคลื่อนย้ายเพิ่มขึ้น 30%】

【ทักษะ: ลมหายใจพิษ LV.1】

เมื่อมองดูหน้าต่างสถานะที่ไม่เข้ากับตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดเลยแม้แต่น้อย เฉิงซิงก็หัวเราะแหะๆ ยกดาบขึ้นโจมตีก่อน

ภายใต้การเสริมพลังความเร็วที่สูงส่ง การเคลื่อนไหวของเฉิงซิงรวดเร็วอย่างยิ่ง กว่าตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดจะทันตั้งตัว การโจมตีของเขาก็ลงมาแล้ว

ดาบซิ่วชุนในมือก็ฟันเข้าที่ข้อต่อระหว่างแขนขากับลำตัวของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดในมุมที่คาดไม่ถึงอย่างยิ่ง มือซ้ายที่จับปลายด้ามดาบไว้อย่างแน่นหนาก็ออกแรงฉับพลัน ฟันขึ้นอย่างราบรื่นก็ถอดแขนขาของมันออกได้อย่างง่ายดาย

ตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด แต่แขนขาที่เหลืออยู่ก็รีบฟาดเข้าใส่เฉิงซิง เพียงแต่เฉิงซิงเห็นได้ชัดว่าอยู่ในระยะการโจมตีของมัน ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถตีเขาโดนได้ ราวกับมีความสามารถในการคาดการณ์อนาคตอยู่เสมอ ด้วยการเคลื่อนไหวที่เล็กน้อยที่สุด ก็สามารถลบล้างการโจมตีได้

เมื่อเริ่มโจมตีแล้ว ตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดก็ไม่ปลอมตัวอีกต่อไป ร่างกายที่เรียวยาวก็บิดตัว แยกตัวออกมาจากต้นไม้ใหญ่

เมื่อเห็นเช่นนี้เฉิงซิงก็ไม่นิ่งเฉย ก้าวเท้าไปข้างหน้า

“เพลงดาบสี่ทิศ!”

เมื่อเฉิงซิงตะโกนเย็นชาในใจ แสงดาบสี่สายก็ปรากฏขึ้น หากซูเยียนหรานอยู่ที่นี่ จะต้องตกใจอย่างมาก

เพราะที่แตกต่างจากการใช้ทักษะอย่างสุ่มๆ ก่อนหน้านี้ เพลงดาบสี่ทิศที่เฉิงซิงใช้ออกมาในตอนนี้ แสงดาบสี่สายถึงกับเบี่ยงเบนไปจากรูปแบบทักษะเดิม ตกลงบนข้อต่อของแขนขาที่เหลืออยู่ของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดอย่างแม่นยำ

พร้อมกับเลือดสีเขียวที่มีกลิ่นเหม็นคาวพุ่งกระฉูดออกมา แขนขาหกข้างของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดก็ถูกเฉิงซิงทำลายไปห้าข้างในชั่วพริบตา

และมันก็เสียการทรงตัวล้มลงในทันที ภัยคุกคามถึงชีวิตครั้งใหญ่ทำให้แขนขาที่เหลืออยู่ของมันฟาดเข้าใส่เฉิงซิงอย่างสุดชีวิต ทว่าเฉิงซิงก็หลบหลีกอย่างไม่รีบร้อน ก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว

หลายครั้งที่การโจมตีกำลังจะตกกระทบลงบนร่างของเฉิงซิง ก็ถูกเขาเหวี่ยงดาบป้องกันได้อย่างง่ายดาย

ประสบการณ์การต่อสู้จำนวนมากที่สะสมมาในเครื่องจำลองเสมือนจริง ทำให้เฉิงซิงแม้จะไม่ใช้ทักษะ ก็ยังสามารถทำการเคลื่อนไหวต่อสู้เหมือนการป้องกันได้

เมื่อมองดูพลังชีวิตที่เหลือเฟือของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือด ดาบซิ่วชุนในมือของเฉิงซิงก็ส่งเสียงดังขึ้น พร้อมกับการฟันออกไปติดต่อกัน คลื่นดาบหลายสายก็ตกลงบนจุดอ่อนบนร่างของมันอย่างต่อเนื่อง

พลังชีวิตของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดก็ลดลงด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว

【สังหารตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือด LV.21, ได้รับค่าประสบการณ์ +6000】

ไม่กี่ลมหายใจต่อมา แถบเลือดของมันก็หมดลง พร้อมกับการแจ้งเตือนการฆ่า ก็ดรอปวัตถุดิบสีเขียวจางๆ ออกมาสองชิ้น

การต่อสู้ตั้งแต่ต้นจนจบ ใช้เวลาไม่ถึง 1 นาที

หลังจากยัดวัตถุดิบใส่กระเป๋าเป้อย่างสบายๆ แล้ว เฉิงซิงก็เริ่มมองหาเป้าหมายต่อไป

และเฉิงซิงที่มีสัญชาตญาณวิกฤตระยะกว้างพิเศษขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1100 เมตร ตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดในป่าเขาก็เหมือนกับเป้าหมายขนาดใหญ่ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วเต่าคลานภายใต้เรดาร์ มองเห็นได้อย่างชัดเจน

ในไม่ช้าเฉิงซิงก็ล็อคเป้าหมายตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดที่ระดับแสดงเป็น 33 อีกครั้ง ครั้งนี้ เฉิงซิงมือไวตาไวเปิดฉากด้วยคลื่นดาบ

คลื่นดาบสองสายก็ตกลงบนแขนขาสองข้างของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดอย่างแม่นยำ ถอดมันออกได้อย่างง่ายดาย

ตัวนี้ระดับเห็นได้ชัดว่าสูงกว่ามาก หลังจากถูกโจมตีก็สวนกลับทันที การเคลื่อนไหวรวดเร็วกว่ามาก การโจมตีปกติที่ตกลงบนข้อต่อของมัน แรงต้านก็มากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การโจมตีครั้งเดียวถึงกับไม่สามารถถอดออกได้

หลังจากนั้นก็คือการฟาดที่มาจากซ้ายขวาบน

เฉิงซิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ร่างถอยกลับไปอย่างรวดเร็วก็หลบการโจมตีแบบคีบได้พอดี ถือโอกาสฟันคลื่นดาบออกไป ตัดปลายแขนขาข้างหนึ่งขาด

ความเสียหายติดต่อกัน ทำให้ตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดโกรธจัด ดวงตาสีชาดสว่างวาบ การเคลื่อนไหวฟาดแขนขาก็เร็วขึ้นอีกเล็กน้อย

ทว่าไม่ว่ามันจะโจมตีอย่างไร เฉิงซิงก็สามารถหาจุดบอดในการโจมตีได้เสมอ สำหรับคนอื่นแล้ว อาจจะต้องเตรียมพร้อมรับมืออย่างเข้มงวด ไม่กล้าละสมาธิเลยแม้แต่น้อย แต่ที่เฉิงซิง กลับดูเหมือนเดินเล่นในสวน สบายอย่างยิ่ง

หลังจากใช้การป้องกันรับการโจมตีของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดแล้ว เฉิงซิงก็ตัดสินระดับที่แท้จริงของอสูรภัยพิบัติตรงหน้าได้อย่างรวดเร็วว่าเป็นเลเวล 23

เฉิงซิงก็ไม่ออมมือ ตอนนี้ไม่ใช่ว่ากำลังสู้อสูรภัยพิบัติเสมือนจริงเพื่อทำคะแนน จากนั้นก็ก้าวเท้าออกไป

เพลงดาบสี่ทิศก็ตามมา ตกลงบนจุดอ่อนของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดอย่างแม่นยำ กดพลังชีวิตของมันลงไป

ตั๊กแตนกิ่งไม้ร้องโหยหวนออกมา เฉิงซิงก็หันกลับมาฟันเพลงดาบสี่ทิศอีกชุด ล้างแถบเลือดของมันจนหมดโดยตรง

การใช้ทักษะติดต่อกัน ทำให้เฉิงซิงหายใจหอบขึ้นไม่น้อย ท้ายที่สุดแล้วนี่คือการต่อสู้จริง

ส่วนในเครื่องจำลองสถานการณ์ ทุกครั้งที่ท้าทายใหม่สถานะของเขาก็จะถูกรีเซ็ต ความเจ็บปวดก็ยังถูกปรับลดลงไปมาก ถึงแม้จะถูกอสูรภัยพิบัติเสมือนจริงฆ่า ก็รู้สึกเพียงเหมือนถูกคนต่อยไปทีหนึ่ง

ที่ใช้ไปก็คือพลังจิตของเขาเท่านั้น

แต่การต่อสู้จริงแตกต่างออกไป ไม่มีระบบรีเซ็ตสถานะ เฉิงซิงจะเหนื่อย ไม่ใช่แค่ทางร่างกายแต่ยังรวมถึงทางจิตใจด้วย

เฉิงซิงสัมผัสพลังกายที่เหลืออยู่อย่างละเอียด หลังจากเก็บของดรอปแล้ว ร่างก็หายเข้าไปในป่าเขา

หนึ่งวัน... สองวัน... สามวัน...

จำนวนของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดในเขตภัยพิบัติลดลงอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ที่ตำแหน่งศูนย์กลางของเขตภัยพิบัติรอบนอกของเมือง Y ลานโล่งที่ไม่มีต้นไม้ก็ตั้งอยู่ที่นี่ ลานโล่งเป็นรูปวงกลมที่ได้มาตรฐานอย่างยิ่ง เส้นผ่านศูนย์กลางมีร้อยเมตร รอบๆ เป็นป่าทึบ เงียบสงัด ดูประหลาดอย่างยิ่ง

เมื่อจำนวนอสูรภัยพิบัติลดลง ที่ตำแหน่งศูนย์กลางของลานโล่ง หัวของตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดก็ปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า เมื่อมันเดินออกมา ร่างกายก็ค่อยๆ สมบูรณ์ขึ้น ราวกับว่าใจกลางลานโล่งมีประตูที่มองไม่เห็นอยู่

ที่แตกต่างจากตั๊กแตนกิ่งไม้กระหายเลือดตัวอื่นๆ รูปร่างของมันดูเหมือนจะใหญ่กว่าเล็กน้อย...