บทที่ 9 ต่อให้เป็นสาวงามก็มาหารค่าประสบการณ์ไม่ได้

รอบนอกของชิงเฉิง, เขตภัยพิบัติเมือง L

ดวงดาวพร่างพราวบนท้องฟ้าที่ไร้จันทร์

แมลงสาบโลหิตยาวเกือบสามเมตรตัวหนึ่งและชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเผชิญหน้ากัน ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ลงมือทันที

แตกต่างจากเหยื่อตัวก่อนๆ มันไม่รู้สึกถึงความกลัวจากเหยื่อที่อยู่ตรงหน้า

ส่วนเฉิงซิงเองก็ไม่ได้มั่นใจนัก เพราะไม่ว่าจะเป็นคนหรืออสูรภัยพิบัติ ทุกๆ สิบเลเวลล้วนเป็นด่านสำคัญ

จากเลเวลเก้าถึงเลเวลสิบ ขอเพียงข้ามผ่านไปได้ก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

“ซี่!”

ไม่นานนัก แมลงสาบโลหิตก็เป็นฝ่ายหมดความอดทนก่อน มันพุ่งเข้าใส่เฉิงซิงอย่างแรง ความเร็วของมันสูงมาก เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงตรงหน้าเฉิงซิงแล้ว

ดวงตาของเฉิงซิงคมปลาบ เขาเอี้ยวตัวหลบไปด้านข้าง การเคลื่อนไหวของเขาก็ไม่ได้ช้ากว่าแมลงสาบโลหิตระดับ E เท่าไหร่นัก

ท้ายที่สุดแล้ว ความเร็วก็เป็นจุดแข็งของเฉิงซิงเช่นกัน

เมื่อโจมตีพลาด ขาหน้าที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวของแมลงสาบโลหิตก็ตวัดเข้าใส่เอวของเฉิงซิงราวกับเคียวของยมทูต

เฉิงซิงมือไว ตาไว เขากระโดดขึ้นอย่างแรง ทำให้ขาหน้าของมันฟันลงบนกำแพงข้างหลังเขาแทน

กำแพงที่ก่อด้วยคอนกรีตถูกฉีกออกเป็นรอยยาวหลายเมตรราวกับกระดาษ แล้วก็พังทลายลงมาอย่างรับน้ำหนักไม่ไหว

เมื่อเห็นว่าการโจมตีเพียงครั้งเดียวของแมลงสาบโลหิตมีพลังทำลายล้างถึงขนาดนี้ เฉิงซิงก็อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้น

หากโดนเข้าไปสักครั้ง คงไม่เหลือชิ้นดีแน่

ขณะที่กำลังคิดอยู่ เท้าทั้งสองข้างก็แตะพื้น เฉิงซิงก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว ปรากฏแสงเย็นเยียบวาบขึ้น ร่างของเฉิงซิงก็หายไป ดาบถังฟันเข้าใส่แมลงสาบโลหิตในมุมที่คาดไม่ถึง

“จี๊ดๆๆ…”

เมื่อดาบฟันลงบนร่างของแมลงสาบโลหิต กลับเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังขึ้น แถมยังมีประกายไฟสาดกระเซ็นออกมาอีกด้วย

แมลงสาบโลหิตที่ถูกโจมตีร้องโหยหวน ขาหน้าตวัดเข้าใส่เฉิงซิง

เฉิงซิงใช้ปลายเท้าแตะพื้น ร่างถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้การโจมตีของแมลงสาบโลหิตฟาดลงบนถนน ทำให้เศษหินกระเด็นไปทั่ว

“แข็งชะมัด”

เฉิงซิงสะบัดมือ เมื่อกี้แรงกระแทกทำเอาง่ามมือของเขาเจ็บระบมไปหมด

การโจมตีพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้แมลงสาบโลหิตเริ่มหงุดหงิด มันพุ่งเข้ามาอีกครั้ง ความเร็วเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

เฉิงซิงยังคงหลบหลีกต่อไป ฉวยโอกาสในช่วงที่มันโจมตี ฟันออกไปอีกครั้ง

แต่ผลของการฟันก็ยังคงแย่มาก

เมื่อเห็นว่าเฉิงซิงทำลายเกราะของมันไม่ได้ แมลงสาบโลหิตก็ไม่สนใจการโจมตีของเขาอีกต่อไป ยังคงตวัดขาหน้าโจมตีต่อไป

ชั่วขณะหนึ่ง สถานการณ์ก็ตกอยู่ในภาวะที่ตีไม่โดนและทำลายเกราะไม่ได้

เมื่อการต่อสู้ดุเดือดขึ้น สองข้างทางของถนนก็กลายเป็นซากปรักหักพังไปโดยสิ้นเชิง

“ต้องเปลี่ยนวิธีแล้ว”

หลังจากทดลองมาหลายครั้ง เฉิงซิงก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจ

ในตอนนั้นเอง แมลงสาบโลหิตก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง เฉิงซิงเอี้ยวตัวหลบการโจมตี จากนั้นก็พุ่งเข้าไปฟันอีกครั้ง

แต่หลังจากฟันแล้ว เฉิงซิงก็คลายมือออก จับด้ามดาบกลับด้าน มือซ้ายจับเสริมเข้าไป ออกแรงทั้งสองข้าง แทงดาบออกไปอย่างต่อเนื่องราวกับสายน้ำไหลเข้าที่ข้างลำตัวของแมลงสาบโลหิต

“ฉัวะ!”

เกราะที่แมลงสาบโลหิตภาคภูมิใจครั้งนี้ไม่ได้ผลอีกต่อไป ดาบถังแทงเข้าไปในร่างของแมลงสาบโลหิต เลือดสีเขียวที่มีกลิ่นเหม็นคาวหยดลงมาตามใบมีด

“เจอจุดอ่อนของแกแล้ว”

เมื่อโจมตีสำเร็จ เฉิงซิงก็ดึงดาบถอยออกมา แมลงสาบโลหิตก็โจมตีอย่างบ้าคลั่ง

แต่ในสายตาของเฉิงซิงที่มองเห็นจุดอ่อนของมันแล้ว การโจมตีของมันมีแต่จะสร้างโอกาสให้เขาโจมตีมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อการแทงครั้งแล้วครั้งเล่าลงบนร่างของแมลงสาบโลหิต บนร่างของมันก็เต็มไปด้วยบาดแผลน้อยใหญ่ เลือดสีเขียวที่มีกลิ่นเหม็นคาวไหลออกมาเป็นจำนวนมาก

พลังชีวิตของแมลงสาบโลหิตก็เหลือไม่ถึงหนึ่งในห้าแล้ว

เมื่อเห็นว่าได้จังหวะแล้ว การแทงครั้งต่อไปก็พุ่งตรงไปยังระหว่างดวงตาทั้งสองข้างของแมลงสาบโลหิต

“เพี๊ยะ!”

ในขณะที่กำลังจะสังหารแมลงสาบโลหิตในดาบเดียว เฉิงซิงก็ได้ยินเสียงแหวกอากาศดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงเหมือนแส้ฟาด

เฉิงซิงรู้สึกเพียงว่าเอวของเขาร้อนผ่าว แล้วก็กระเด็นออกไป

เขาทนความเจ็บปวดพลิกตัวกลับมา ใช้ดาบค้ำยันร่างไว้

ปรากฏว่าหนวดบนหัวของแมลงสาบโลหิตที่ก่อนหน้านี้แค่สั่นไหวอย่างเซื่องซึม ในตอนนี้กลับเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วราวกับไส้เดือน

“ที่แท้ไอ้นั่นมันไม่ใช่ของประดับนี่เอง? ความคิดแบบเหมารวมนี่มันฆ่าคนได้จริงๆ”

“ความเสียหายสูงชะมัด”

เฉิงซิงกวาดสายตามองหน้าต่างสถานะของตัวเองอย่างรวดเร็ว พบว่าเมื่อกี้เขาเสียพลังชีวิตไปกว่า 100

ด้วยร่างกายที่บอบบางของเขา คงจะทนได้ไม่กี่ครั้ง

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉิงซิงก็ไม่ทดลองอีกต่อไป เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วก้าวเท้าไปข้างหน้า

“เพลงดาบสี่ทิศ!”

วินาทีต่อมา ร่างของเฉิงซิงก็หายไป ที่ที่เขาเคยยืนอยู่เหลือเพียงรอยแตกรูปใยแมงมุม

หนวดทั้งสองเส้นของแมลงสาบโลหิตตึงขึ้นทันที จากนั้นก็กางปีกทะยานขึ้นฟ้าเพื่อหลบหลีกความเสียหายอย่างเด็ดขาด

ทว่าการเคลื่อนไหวของมันก็ยังคงช้าไปเล็กน้อย เมื่อแสงดาบสี่สายปรากฏขึ้น ขาหลังสี่ข้างของแมลงสาบโลหิตพร้อมกับท้องส่วนหลังก็ถูกตัดขาดอย่างเรียบร้อย

“ซี่!”

แมลงสาบโลหิตร้องโหยหวน ท่าทางการบินของมันก็เริ่มโซเซ แต่หนวดบนหัวกลับยังคงโจมตีต่อไปในมุมที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง

ความเร็วในการโจมตีของหนวดเร็วกว่าเดิม แม้แต่เฉิงซิงในตอนนี้ก็ยังตามไม่ค่อยทัน เขาจึงต้องถอยกลับไปเพื่อหลบคมของมัน รอจังหวะเคลื่อนไหว

หลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัส แมลงสาบโลหิตก็ไม่มีความคิดที่จะสู้ต่ออีกต่อไป มันอยากจะหนีไปจากที่นี่เท่านั้น

แต่เฉิงซิงจะไม่ยอมปล่อยให้แกะอ้วนตัวนี้หนีไปได้เด็ดขาด แมลงสาบโลหิตระดับ E หลังจากฆ่าแล้วยังไม่รู้ว่าจะดรอปของดีอะไรออกมาบ้าง

โชคดีที่แมลงสาบโลหิตที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสบินได้ไม่สูงนัก ความเร็วก็ไม่เร็ว เฉิงซิงจึงสามารถตามไปได้อย่างง่ายดาย

ในขณะที่เฉิงซิงคิดว่าชัยชนะอยู่ในกำมือแล้ว เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

ปรากฏเงาดำกลุ่มหนึ่งพุ่งออกมาจากซากปรักหักพังข้างๆ เมื่อมองดูดีๆ ก็พบว่าเป็นกระต่ายคลั่งเลเวล 4

เมื่อกระต่ายคลั่งปรากฏตัว หนวดบนหัวของแมลงสาบโลหิตก็พุ่งออกไป แทงทะลุมัน จากนั้นก็ม้วนซากกลับมาแล้วอ้าปากกัดกิน

จากนั้นพลังชีวิตของแมลงสาบโลหิตก็ฟื้นฟูขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ร่างกายที่บาดเจ็บก็รักษาตัวเองอย่างรวดเร็ว

“แย่แล้ว!”

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ เฉิงซิงก็ร้องตะโกนในใจว่าไม่ดีแล้ว เขาก้าวเท้าไปข้างหน้า ฟันเพลงดาบสี่ทิศออกไปอีกครั้ง

ทว่าแมลงสาบโลหิตที่ฟื้นตัวแล้วก็กางปีกทะยานขึ้นฟ้าทันที หลีกหนีจากระยะการโจมตีของเฉิงซิง

แมลงสาบโลหิตที่บินขึ้นฟ้า ดวงตาทั้งสองข้างจ้องเขม็งไปยังเฉิงซิง มันจดจำใบหน้าของผู้ชายคนนี้ไว้แล้ว มันตั้งใจจะกินเหยื่อตัวเมื่อกี้ให้หมดก่อน แล้วค่อยมาจัดการเขา

มันมีลางสังหรณ์ว่า ขอเพียงกินเหยื่อตัวนั้นเข้าไป มันก็จะสามารถเลื่อนระดับได้อีกครั้ง

จากนั้นก็เตรียมจะบินไปยังทิศทางที่หลิวกู่หนีไป

เมื่อเห็นฉากนี้ เฉิงซิงก็รู้สึกเหมือนเป็ดที่ต้มสุกแล้วกำลังจะบินหนีไป

“ฟุ่บ!”

ทันใดนั้น เสียงดาบยาวออกจากฝักก็ดังขึ้น ร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากบนดาดฟ้าของอาคารสามชั้นที่ไม่ไกลออกไป พร้อมกับแสงดาบที่เฉียบคม

ปรากฏว่าแสงดาบฟันผ่านหลังของแมลงสาบโลหิตอย่างแม่นยำ ทิ้งรอยตัดขนาดใหญ่ไว้ จากนั้นปีกทั้งสองข้างของแมลงสาบโลหิตก็ถูกตัดขาด

แมลงสาบโลหิตที่สูญเสียปีกไปก็ตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง

“ข้าอยากจะเห็นนักว่าแกจะยังหนีไปไหนได้อีก”

ร่างที่ตกลงมาบนซากกำแพงอีกฟากหนึ่งของถนนหลังจากฟันดาบออกไป กล่าวอย่างหอบหายใจ

เฉิงซิงที่เห็นลีลาของดาบนั้นทั้งหมด อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองร่างนั้น

“ยังมีคนอื่นอีก?”

ซูเยียนหรานก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างเช่นกัน เธอจึงก้มหน้าลงมอง

สี่ตาสบกัน ในแววตาของทั้งสองฝ่ายปรากฏความประหลาดใจขึ้นมาพร้อมๆ กัน

“หล่อไม่เบา”

“สวยไม่เบา”

หลังจากประหลาดใจแล้ว เมื่อสังเกตเห็นว่าแมลงสาบโลหิตยังคงต้องการจะหนีต่อไป ซูเยียนหรานก็ลองเอ่ยชวน

“ร่วมมือกัน?”

“ดีมาก แต่ฉันปฏิเสธ”

เฉิงซิงปฏิเสธโดยไม่คิด

ล้อเล่นหรือไง เขาฟาร์มคนเดียวมาตั้งนาน จะมาร่วมมือกันได้ยังไง ต่อให้เป็นสาวงามก็มาหารค่าประสบการณ์ของเขาไม่ได้หรอก…