บทที่ 5 ขอบคุณสำหรับของขวัญจากธรรมชาติ

“พรสวรรค์?!”

เมื่อมองข้อมูลที่ระบบส่งกลับมาตรงหน้า เฉิงซิงก็อดนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง หลังจากแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด ในใจก็รู้สึกตกตะลึงอย่างมาก

“ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าพรสวรรค์จะดรอปออกมาได้ด้วย”

จากที่เขารู้มา ไม่ว่าจะเป็นเลเวล, อุปกรณ์, หรือแม้แต่ตำราทักษะที่หายากกว่า ก็ล้วนสามารถเพิ่มระดับหรือได้รับมาจากการสังหารอสูรภัยพิบัติได้

มีเพียงพรสวรรค์เท่านั้น ที่ทุกคนจะถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ตอนปลุกพลังและไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

ในเงื่อนไขที่เลเวล, อุปกรณ์, และทักษะเท่ากัน พลังต่อสู้ของพรสวรรค์ระดับสูงนั้นเหนือกว่าพรสวรรค์ระดับต่ำอย่างสิ้นเชิง ยิ่งระดับของพรสวรรค์ห่างกันมากเท่าไหร่ ความแตกต่างก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น

ภายใต้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด ทรัพยากรย่อมถูกส่งไปให้กับผู้ปลุกพลังที่มีพรสวรรค์ระดับสูงมากกว่า

ดังนั้นจึงมีคำกล่าวที่ว่าพรสวรรค์คือทุกสิ่ง

แต่สถานการณ์ตรงหน้า กลับทำลายทุกกฎเกณฑ์

“เรื่องนี้จะบอกใครไม่ได้เด็ดขาด”

ขณะที่กำลังครุ่นคิด เฉิงซิงก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

เขารู้ดีถึงสุภาษิตที่ว่ามีของดีอยู่กับตัวย่อมนำภัยมาให้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการค้นพบนี้ ที่สามารถล้มล้างระเบียบที่เป็นอยู่ในปัจจุบันได้ หากถูกเปิดเผยออกไป ไม่รู้ว่าจะไปกระทบผลประโยชน์ของคนจำนวนเท่าไหร่

ถึงตอนนั้นจริงๆ ตายยังไงก็ยังไม่รู้เลย

แต่ในใจของเฉิงซิงไม่มีความกลัว กลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นมากกว่า

“ถ้าฝีมืออ่อนแอ พอถูกเปิดโปงก็เป็นได้แค่เนื้อบนเขียง แต่ถ้าฝีมือแข็งแกร่ง พอถูกเปิดโปง กฎเกณฑ์ก็ย่อมเปลี่ยนไป”

“ระเบียบ ถูกสร้างขึ้นโดยผู้แข็งแกร่ง”

“และฉัน ก็มีต้นทุนนั้นพอดี”

แววตาของเฉิงซิงแน่วแน่ ทะลุมิติมา 8 ปี ดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบาก ในที่สุดก็ถึงวันสิ้นสุดความลำบากเสียที

“ใช้งาน”

ทันใดนั้นเขาก็กำมือแน่น กลุ่มแสงในมือก็สลายกลายเป็นละอองแสงเล็กๆ หายเข้าไปในร่างของเฉิงซิง

【ได้รับพรสวรรค์ใหม่: วิ่งเร็ว】

เมื่อละอองแสงเข้าร่าง เฉิงซิงก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาเบาขึ้นมาก

“เปิดหน้าต่างสถานะ”

【ชื่อ: เฉิงซิง】

【เลเวล: 1 (5/100)】

【พลังชีวิต: 100】

【ค่าสถานะ: พลัง 2, ความเร็ว 2, ความทนทาน 2, จิตวิญญาณ 2, แต้มสถานะอิสระ 0】

【พรสวรรค์: เพิ่มอัตราดรอประดับ SSS, วิ่งเร็วระดับ F】

【ทักษะ: ไม่มี】

เมื่อมองดูพรสวรรค์ที่เพิ่มขึ้นมาบนหน้าต่างสถานะ เฉิงซิงก็ยิ้มกว้าง แม้ว่าจะเป็นเพียงพรสวรรค์ระดับ F ธรรมดาๆ แต่มันก็เป็นการเริ่มต้นที่ดี

ในตอนนั้นเอง กับดักอีกอันที่อยู่ไกลออกไปก็ส่งเสียงดังขึ้น ดวงตาของเฉิงซิงเป็นประกาย อสูรภัยพิบัติที่น่าเกลียดน่ากลัวเหล่านั้น ในสายตาของเขาตอนนี้ค่อยๆ กลายเป็นหีบสมบัติขนาดต่างๆ กันไป

เขาเก็บมีดที่หักแล้วหยิบดาบถังรุ่นมาตรฐานที่เพิ่งดรอปออกมาใหม่ แล้วค่อยๆ ย่องไปยังอีกทิศทางหนึ่งอย่างระมัดระวัง

ไม่กี่นาทีต่อมา เฉิงซิงก็มาถึงสี่แยกที่พังทลายของเมือง

เมื่อได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวจากทางซ้ายของสี่แยก เขาก็รีบแนบตัวกับอาคารร้างทางซ้าย แล้วค่อยๆ ย่องไปยังมุมของสี่แยกอย่างระมัดระวัง

เมื่อโผล่หัวออกไปดู ภาพที่อยู่ไกลออกไปก็ปรากฏสู่สายตา

ห่างออกไปหลายร้อยเมตร มีสะพานลอยแห่งหนึ่งพังทลายลงมา ตัวสะพานที่หักพาดขวางถนน มีกระต่ายคลั่งตัวหนึ่งถูกทับอยู่ข้างใต้ โผล่ออกมาให้เห็นเพียงครึ่งตัว เลือดสดๆ ย้อมพื้นบริเวณโดยรอบจนชุ่ม ในปากมีเพียงลมหายใจรวยริน

เมื่อเห็นดังนั้นเฉิงซิงก็ดีใจมาก จุดแข็งที่สุดของกระต่ายคลั่งคือความเร็วของมัน กับดักที่เขาวางไว้ทั้งหมดจึงเน้นไปที่การจำกัดการเคลื่อนไหวเป็นหลัก

ขอเพียงจำกัดความสามารถในการเคลื่อนไหวของพวกมันได้ โดยพื้นฐานแล้วแค่คนธรรมดาก็สามารถฆ่าพวกมันได้

กระต่ายคลั่งตัวนี้เห็นได้ชัดว่าจัดการง่ายกว่าตัวที่แล้วเสียอีก

“หีบสมบัติใหญ่~ ข้ามาแล้ว!”

เฉิงซิงเตรียมจะยกดาบเข้าไปเก็บเกี่ยว แต่ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวออกจากมุมตึก ก็มีเงาดำร่างหนึ่งเดินออกมาจากตรอกซอยที่อยู่ไกลออกไปก่อน

การเคลื่อนไหวของเฉิงซิงชะงักไป เขามองดูอย่างตั้งใจ ปรากฏว่าเป็นกระต่ายคลั่งอีกตัว

กระต่ายคลั่งตัวที่เพิ่งปรากฏตัว สูดกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศ ดวงตาสีชาดทั้งสองข้างกลอกไปมาอย่างบ้าคลั่ง จ้องเขม็งไปยังพวกเดียวกันที่ถูกทับอยู่ใต้ซากปรักหักพัง ปากใหญ่ของมันอ้าๆ หุบๆ ของเหลวเหนียวข้นหยดลงพื้นตามเขี้ยวแหลมคมน่าสยดสยอง

ไม่พูดพร่ำทำเพลง มันพุ่งเข้าไปกัดที่หัวของพวกเดียวกันทันที

หากกระต่ายคลั่งมีความคิด มันคงจะถอนหายใจออกมาคำหนึ่งว่าขอบคุณสำหรับของขวัญจากธรรมชาติ

“หีบสมบัติใหญ่ของฉัน!”

เมื่อเห็นกระต่ายคลั่งกำลังโซ้ยพวกเดียวกันอย่างเอร็ดอร่อย เฉิงซิงก็เบิกตากว้างด้วยความโกรธ กำดาบถังไว้ในมือ แล้วรีบถอยกลับไปหลังที่กำบังอย่างรวดเร็ว

ล้อเล่นหรือไง ให้ไปเผชิญหน้ากับกระต่ายคลั่งที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์สุดขีด เขายังไม่ได้ถูกความมั่นใจครอบงำจนเสียสติขนาดนั้น

ฝีมือของเขาเป็นยังไง ฝีมือของกระต่ายคลั่งเป็นยังไง นั่นมันคือการถูกบดขยี้ด้วยค่าสถานะล้วนๆ

แต่ความรู้สึกไม่ยอมแพ้ในใจก็ยังคงผลักดันให้เขาโผล่หัวออกไปดูอีกครั้ง

【อสูรภัยพิบัติ: กระต่ายคลั่ง】

【เลเวล: 3】

【พลังชีวิต: 140】

【ค่าสถานะ: พลัง 4, ความเร็ว 7, ความทนทาน 3, จิตวิญญาณ 2】

【พรสวรรค์: วิ่งเร็วระดับ F】

【ทักษะ: กระทืบเท้า LV.1】

เมื่อเห็นค่าสถานะของกระต่ายคลั่งตัวนั้น เฉิงซิงก็ตัดสินใจยอมแพ้อย่างเด็ดขาด มันแข็งแกร่งกว่าตัวที่แล้วเสียอีก

แต่ในขณะที่เขากำลังจะหดหัวกลับมา หูของกระต่ายคลั่งที่อยู่ไกลออกไปก็กระดิกเล็กน้อย มันหันกลับมาทันที สี่ตาสบกัน ช่างน่ากระอักกระอ่วนใจยิ่งนัก

“หนี!”

เฉิงซิงตัดสินใจหนีทันที ร่างของเขาราวกับลูกธนู ในชั่วพริบตาก็หายไปบนถนน

ทว่าความเร็วของกระต่ายคลั่งก็ไม่ช้า มันไล่ตามมาติดๆ ความเร็วของมันเร็วกว่าเฉิงซิงมาก

เมื่อเห็นดังนั้น เฉิงซิงก็มุดเข้าไปในตรอกซอกซอยบริเวณนั้นทันที พยายามใช้อาคารเพื่อบดบังร่างของตน แต่กระต่ายคลั่งกลับเหมือนจะจำเขาได้ มันไล่ตามมาติดๆ

เมื่อได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จากข้างหลัง สัญญาณเตือนภัยในใจของเฉิงซิงก็ดังลั่น เขาเอียงหัว ร่างกายเอี้ยวไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ปากใหญ่ที่น่าเกลียดน่ากลัวก็งับลงมาตรงตำแหน่งที่หัวของเขาเคยอยู่อย่างแรง

“สู้ตายโว้ย”

เฉิงซิงกัดฟัน การเคลื่อนไหวของมือเร็วกว่าความคิด เท้ายันพื้น ร่างกายบิดตัว ฟันดาบออกไป แสงดาบราวกับวงแหวน

ร่างของกระต่ายคลั่งที่พุ่งเข้ามาหยุดชะงัก รอยเลือดเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นเฉียงจากขวาไปซ้าย ดาบนี้ ทำลายตาซ้ายของกระต่ายคลั่งไป

“ซี่!”

กระต่ายคลั่งร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ส่ายหัวไม่หยุด ดวงตาสีชาดอีกข้างที่ยังดีอยู่กลอกไปมาอย่างบ้าคลั่ง ของเหลวในปากกระเด็นไปทั่ว

เฉิงซิงโจมตีสำเร็จก็ไม่หยุดอยู่ต่อ เขาวิ่งต่อไปยังมุมหนึ่งของเมือง

สัตว์ป่าที่บาดเจ็บนั้นอันตรายยิ่งกว่าเดิม

ดวงตาสีชาดที่กลอกไปมาอย่างบ้าคลั่งของกระต่ายคลั่ง พลันหยุดนิ่ง จ้องเขม็งไปยังเฉิงซิงที่กำลังจากไป แล้วไล่ตามเขาไปต่อ

เมื่อเสียตาไปข้างหนึ่ง กระต่ายคลั่งก็เดินโซซัดโซเซ แต่ความเร็วกลับเร็วกว่าเมื่อก่อนมาก

หลังจากวิ่งมาหลายนาที ในที่สุดเฉิงซิงก็เห็นบ้านร้างที่มีเครื่องหมายทำไว้ คิ้วของเขาก็คลายออก เขารีบเข้าไปในบ้านแล้วปิดประตู

หลังจากเข้าไปในบ้านแล้ว เฉิงซิงก็ซ่อนตัวอยู่ที่มุมห้อง ในมือจับด้ามดาบไว้แน่น เท้าค่อยๆ รวบรวมพลัง

เมื่อได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวที่ใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็วจากข้างนอก เฉิงซิงกลับยิ่งสงบลง

“ปัง!”

พร้อมกับเสียงดังสนั่น ประตูกันขโมยสแตนเลสของบ้านก็ถูกพุ่งชนอย่างแรงจนเปิดออก บานประตูบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ กระต่ายคลั่งพุ่งเข้ามาในบ้าน ส่ายหัวไปมา การกระแทกเมื่อกี้เห็นได้ชัดว่าไม่เบาเลย

“ฟุ่บ!”

ทว่ายังไม่ทันที่กระต่ายคลั่งจะได้ตั้งสติ เสียงแหวกอากาศก็ดังขึ้น ปรากฏว่าในมุมมืดทางขวามีเหล็กเส้นแท่งหนึ่งพุ่งเข้าใส่ขาหลังของมัน

ภาพที่เหล็กเส้นแทงทะลุขาหลังไม่ได้เกิดขึ้น ในวินาทีที่เหล็กเส้นปรากฏขึ้น ขาหลังของกระต่ายคลั่งก็ราวกับมีภาพซ้อน เมื่อมองดูอีกที เหล็กเส้นก็ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้า บิดเบี้ยวจนดูไม่ได้

ยังไม่ทันที่กระต่ายคลั่งจะได้ทันตั้งตัว แสงดาบก็ปรากฏขึ้น เฉิงซิงปรากฏตัวขึ้นในจุดบอดทางซ้ายของมัน พุ่งเข้าไปฟันดาบออกไป

บนใบหน้าของกระต่ายคลั่งมีรอยดาบเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งรอย ตัดกับรอยเดิมเป็นรูปตัว X

กระต่ายคลั่งตกอยู่ในความมืดมิดโดยสมบูรณ์ เมื่อสูญเสียการมองเห็น กระต่ายคลั่งก็วิ่งชนไปทั่วในบ้านอย่างบ้าคลั่ง พยายามตามหามนุษย์ที่น่ารังเกียจคนนั้น

เฉิงซิงถือดาบหลบหลีกอย่างง่ายดาย แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างกระทบใบมีดาบ แสงเย็นเยียบส่องประกาย

ตอนนี้ สถานการณ์พลิกกลับแล้ว...