บทที่ 39 คู่หูวายุและสายหมอก
บทที่ 39 คู่หูวายุและสายหมอก
"กลายเป็นฉันเองที่ต้องมาเป็นผู้พิทักษ์ของแกอีกแล้ว ลำบากจริงๆเลย ชิชิชิ!"
บนเรือที่มุ่งหน้าไปยังเกาะชิงตี้ เบลเฟกอลพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ
“มีเองก็ไม่เต็มใจเหมือนกันนะ รุ่นพี่เบลล์เป็นคนประเภทที่มีเกลียดที่สุด ยังเคยบอกว่าเพราะมีเป็นผู้สืบทอดของมาม่อนเลยบังคับให้มีใส่ชุดแบบนี้อีก แม้ว่าผมเองเหมือนจะดูชินชากับมันแล้วก็ตาม แต่ก็ยังน่ารำคาญอยู่ดี...”
ฟรานมองดูทะเลอย่างไร้ความรู้สึกในเวลานี้ ทดสอบจุดต่ำสุดของเบลล์อย่างเมามันด้วยคำพูด: "อ่า ยังไงก็ตาม ผมไม่ได้เกลียดหมวกกบ ผมแค่เกลียดรุ่นพี่เบลล์!"
"ฮัลโหล นั่นคือผู้นำคนแรกใช่หรือเปล่า"
ทันใดนั้น เบลล์หยิบหอยทากสื่อสารออกมาและโทรหาจีอ๊อตโต้ จากนั้นพูดด้วยใบหน้าที่อันตราย: "เมื่อฉันไปถึงเกาะชิงตี้ เจ้ากบข้างๆฉันอาจตายได้ และฉันก็ฆ่ามันเอง ใช่แล้วล่ะ สำหรับแฟมิลี่ การเสียกบมอปลายสักคนก็ไม่น่ามีผลกระทบอะไรใช่มั๊ย”
“อย่ารบกวนฉันเพราะเรื่องแบบนี้เบลล์!”
จีอ๊อตโต้มองดูเอกสารกองโตตรงหน้าเขา เขาไม่รู้ว่าเหตุใดวองโกเล่แฟมิลี่ซึ่งมีอาณาเขตเพียงเกาะเดียวจึงมีเอกสารมากมาย กล่าวกันว่าพวกมันทั้งหมดถูกแยกออกโดยอิริเอะ โชอิจิเกี่ยวกับแผนการพัฒนาในอนาคตของแฟมิลี่ในทิศทางต่างๆ แผนการป้องกันและการพัฒนาของเกาะ เป็นต้น
ช่วงนี้ถึงเขาไม่จำเป็นต้องออกไปไหน แต่ภาระงานก็เยอะไปหน่อยนะ!
เขาเต็มใจที่จะออกไปต่อสู้มากกว่านั่งทำงานในสำนักงานเพื่อจัดการกับเอกสาร
“ร่วมมือกันให้ดี แล้วกลับมาด้วยกันอย่างปลอดภัย ฉันไม่มีข้อกำหนดพิเศษอย่างอื่น ยังไงก็เถอะ อย่ารบกวนฉันด้วยเรื่องงี่เง่าแบบนี้อีก เพราะฉันยุ่งมากเหมือนกัน”
หลังจากพูดแบบนี้ จีอ๊อตโต้ก็วางสายและมองดูเอกสารกองโตตรงหน้าอย่างสิ้นหวังเมื่อเขายกปากกาขึ้นและกำลังจะทำงาน ประตูก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง และ อิริเอะ โชอิจิก็เดินเข้ามาพร้อมกองเอกสารอีกกองหนึ่ง: "นี่คือเอกสารเกี่ยวกับโครงการพัฒนาและวิจัยของแผนกเทคนิคในอีกสามปี อ่านจบแล้วบอกผมหลังจากตัดสินใจแล้ว ผมยังต้องไปทำอย่างอื่นก่อน”
เมื่อเห็นอิริเอะ โชอิจิจากไป ใบหน้าของจีอ๊อตโต้ก็เริ่มกระตุก
ไม่ เขาต้องหาผู้ที่สามารถจัดการเอกสารเพื่อเข้าร่วมแฟมิลี่ให้ได้ มิฉะนั้น เขาจะถูกฝังอยู่ใต้กองเอกสารและกระดาษจำนวนนับไม่ถ้วนอย่างแน่นอน
ดังนั้นคำถามคือใครเหมาะกับงานประมวลผลเอกสารประเภทนี้ และมีความหวังที่จะได้เป็นสมาชิกของวองโกเล่แฟมิลี่ล่ะ?
พูดตามตรง จีอ๊อตโต้มีผู้สมัครที่เหมาะสมอยู่ในใจ แต่ตอนนี้เธออายุเพียงแปดขวบเท่านั้น
ใช่แล้ว คนที่เหมาะสมคือนิโค โรบิน ด้วยอารมณ์และความรู้นั้น เธอต้องสามารถจัดการกับเอกสารเหล่านี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ นั่นคือโรบินในอนาคต โรบินซึ่งอายุเพียงแปดขวบดูเหมือนว่า...
อืม……
ดูเหมือนว่าโรบินซึ่งอายุเพียงแปดขวบจะกลายเป็นนักประวัติศาสตร์แล้วใช่ไหม?
หรือจะหาเวลาช่วยสาวน้อยคนนี้จากความเจ็บปวดจากการถูกตั้งค่าหัว ถูกหักหลัง และถูกตามล่าดีหรือเปล่า?
...
“หัวหน้าเบลล์ ท่านฟราน เหนือเหมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะชิงตี้ เป็นค่ายฐานของกลุ่มโจรสลัดหอก ตามข่าวที่เราได้รับเมื่อไม่นานมานี้ ฝ่ายตรงข้ามทั้งหมดเพิ่งกลับมาที่เกาะชิงตี้ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ตอนนี้ทุกคนอยู่ในค่ายฐานของพวกเขา”
สมาชิกสามัญของตระกูลวองโกเล่ยืนอยู่ข้างหลังเบลล์ในขณะนั้น และพูดด้วยความเคารพ: "ขอคำแนะนำจากหัวหน้าเบลล์และท่านฟรานด้วยครับว่าพวกเราควรทำยังไงต่อไป!"
"ชิชิชิ! ไม่จำเป็นหรอก แค่คอยระวังรอบๆเกาะ ถ้าเจอใครที่หนีไปได้ก็จัดการมันซะ ที่เหลือก็แค่ปล่อยให้ฉันกับกบตัวนี้"
ความกระหายเลือดส่องประกายในดวงตาของเบลล์ และเขาไม่ได้ทำให้ผู้คนจากกลุ่มโจรสลัดหอกแห่งสงครามอยู่ในสายตาของเขาตั้งแต่ต้น
เป็นแค่กลุ่มทหารปลายแถว ทั้งตัวเขาและฟรานก็เพียงพอแล้ว การนำสมาชิกธรรมดาเหล่านี้มาจะไม่ช่วยอะไรมากนัก และยังส่งผลต่อความเพลิดเพลินในการฆ่าของเขาด้วย
“ไปกันเถอะเจ้ากบหน้าตาย รีบไปกำจัดมันแล้วกลับไป”
เมื่อสิ้นเสียง เบลล์และฟรานรีบเข้าใกล้ค่ายฐานของศัตรูอย่างรวดเร็ว แต่เบลล์จงใจชะลอความเร็วและปล่อยให้ฟรานเดินนำหน้าเขา จากนั้น ต่อหน้าสมาชิกธรรมดาเหล่านั้น เขาเริ่มขว้างมีดบินไปที่หลังของฟรานโดยตรง
โชคดีที่ฟรานเป็นคนอารมณ์ดี แถมเบลล์ก็ไม่อยากฆ่าเขาด้วย
"ไม่ได้เจอกันนาน อย่างที่คาดไว้ บุคลิกของรุ่นพี่เบลล์ยังคงแย่เหมือนเดิม! แม้ว่าคุณจะเป็นเจ้าชาย แต่คุณก็คือเจ้าชายที่ร่วงหล่น"
“ใครบอกว่าฉันเป็นเจ้าชายที่ร่วงหล่นกัน!”
โดยไม่ลังเล เขาขว้างมีดและแทงไปที่หลังของเบลล์โดยตรง ในเวลานี้ มุมปากของสมาชิกธรรมดากระตุกอย่างช่วยไม่ได้ พวกเขาค่อนข้างเข้าใจว่าทำไมท่านฟรานถึงยังสวมเสื้อผ้าหนาๆ แบบนี้ในสภาพอากาศเช่นนี้
เพราะ……
ใส่บางๆก็ไม่รู้จะตายเมื่อไหร่!
“อา เจ็บจนน้ำตาจะไหล พอกลับไปหลังจากภารกิจเสร็จสิ้น มีต้องร้องเรียนกับบอส และขอสมัครรุ่นพี่ไปสงบศึกกับโจรสลัดบิ๊กมัม พูดตามตรง ที่นั่นมีประเทศที่ดี ผมรู้สึกว่าลูกสาวของบิ๊กมัมนั้นคู่ควรกับเจ้าชายที่ร่วงหล่น”
ประโยคนี้ค่อนข้างจะโหดร้ายเกินไป และเป็นเพราะเบลล์ไม่รู้ว่าแตงคดเคี้ยวของบิ๊กมัมเป็นยังไง ถ้าเขาเคยไปที่เกาะโฮลเค้ก แม้ว่าเขาจะฆ่าฟรานจริงๆ จีอ๊อตโต้ก็คงไม่รู้สึกแปลกอะไร
หลังจากผ่านไปเกือบสิบนาที เบลล์และฟรานก็หยุดพร้อมกัน ตำแหน่งของพวกเขาเพียงพอที่จะหลีกเลี่ยงสายตาของทหารยาม พวกเขาควรถูกมองว่าเป็นสมชิกของวาเรียหน่วยลอบสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดหรือไม่?
"การจัดผังที่ไม่เป็นระเบียบนั่นเป็นแค่ทหารปลายแถวจริงๆ มันไม่ใช่การต่อสู้เพื่อกำจัดพวกนี้ แต่จำนวนก็ไม่เลว โจรสลัดสองร้อยยี่สิบเอ็ดคนก็สามารถเพลิดเพลินกับการฆ่าได้พักหนึ่ง ชิชิชิ!"
เบลล์ใช้ฮาคิสังเกตเพื่อรับรู้สถานการณ์ของศัตรูในทันที
“เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ รุ่นพี่เบลล์ คุณเป็นอัจฉริยะจริงๆ มันเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆตั้งแต่พบคุณครั้งแรก และคุณก็เชี่ยวชาญฮาคิสังเกตการณ์จนถึงระดับนี้แล้ว”
ฟรานอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เบลล์ไม่ได้สัมผัสกับฮาคิเลยจนกระทั่งสิ้นสุดเหตุการณ์ที่เกาะฝั่งตะวันตก แต่ตอนนี้ฮาคิสังเกตการณ์ของเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นระดับปรมาจารย์แล้ว
"ชิชิชิ แน่นอนว่าฉันเป็นอัจฉริยะ ไม่ต้องสงสัยเลย เพราะว่าฉันเป็นเจ้าชายไงล่ะ!"