บทที่ 10 ผู้ใช้มายาหัวกบ

เนื่องจาก จีอ๊อตโต้อยู่กลางอากาศ ขอบเขตการมองเห็นของเขาจึงกว้างกว่าของบุลเล็ตและฮาคิแห่งการสังเกตของเขาเองก็ดีเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงค้นพบเรือรบของกองทัพเรือที่อยู่ไม่ไกลจากสาขา G5 ในขณะนี้ และเขารู้อย่างชัดเจนว่า คนด้านบนนั้นคือพลเรือเอกแห่งกองบัญชาการกองทัพเรือ โพธิสัตว์ เซนโงคุ!

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่านายพลผู้มีไหวพริบซึ่งควรจะประจำอยู่ที่กองบัญชาการกองทัพเรือจะมาปรากฏตัวที่นี่

"บุลเล็ต! พลเรือเอกมาถึงแล้ว นายยังจะทำต่อไปมั๊ย"

ในเวลานี้ จีอ๊อตโต้ขมวดคิ้วและถอนหายใจในใจ มันไม่ง่ายเลยที่จะตอบแทนบุญคุณ และมันไม่ง่ายเลยที่จะหาเงินล้านเบรี!

"ห๊ะ? เจ้าเซ็นโงคุ? ในที่สุดคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมก็มาถึง เราจะจากไปแบบนี้ได้ยังไง! ต่อให้การ์ปจะมา วันนี้ฉันก็ต้องทำลายสาขานี้ให้ได้ ฉันอยากจะได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในโลก ฉันจะถอยกลับไปเพราะพลเรือเอกได้ยังไง!"

เมื่อได้ยินว่าเซ็นโงคุกำลังจะมาถึง แทนที่จะจากไป บุลเล็ตกลับตื่นเต้นและบ้าคลั่งมากขึ้น: "รองพลเรือเอกขยะสองคนนี้จะถูกส่งต่อให้นาย เอาล่ะ อย่าคิดว่าหนี้ของฉันจะจ่ายคืนง่าย ไม่ต้องพูดถึงรางวัลหนึ่งพันล้านเบรี ฉันจำได้ว่านายเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ว่านายจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังใช่ไหม จีอ๊อตโต้!”

“บูม!”

ทันทีที่สิ้นเสียง เขาก็ต่อยซากะซุกิกลับไปตรงๆ จากนั้น หันหลังกลับมาและพุ่งออกไปในทิศทางของพลเรือเอกเซ็นโงคุเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่

หลังจากการตายของโรเจอร์ บุลเล็ตก็เสียสติไปแล้ว ไม่มีใครหยุดเขาจากการจลาจลได้ นอกจากเขาจะพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์

"เฮ้อ..."

จีอ๊อตโต้ถอนหายใจยาวอย่างทำอะไรไม่ถูก: "ฉันจะไม่มีวันตกลงกับข้อตกลงของนายอีกในอนาคต  ราคาในการขัดขวางสัตว์ประหลาดทั้งสองนี้สูงกว่าหนึ่งพันล้าน!"

อันที่จริง ถ้าหากซากะซุกิและบอร์ซาลีโนเป็นโจรสลัด ค่าหัวรวมกันของทั้งสองคนก็มากกว่าหนึ่งพันล้านอย่างแน่นอน แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่โตเต็มที่ แต่พวกเขาก็สามารถมาถึงระดับนี้ได้ ท้ายที่สุด ไม่ว่ายังไงก็ตาม พวกเขายังคงเป็นผู้ใช้ความสามารถผลปีศาจสายโลเกียอันดับต้น ๆ

หากพวกเขาพ่ายแพ้อย่างง่ายดาย มันคงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะถูกเรียกว่าพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือในอนาคต

แต่แล้วอีกครั้งนี่นายกำลังใช้คนเกินค่าแรง!

แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการพัวพันกับกองทัพเรือที่นี่ต่อไป แต่จีอ๊อตโต้ก็ต้องปฏิบัติตามข้อตกลงและคำสัญญาก่อนหน้านี้

"ถ้าอย่างนั้น คู่ต่อสู้คนต่อไปของนายคือฉัน พลเรือโททั้งสอง"

จีอ๊อตโต้ค่อยๆ ร่อนลงมาจากอากาศและยืนอยู่ห่างจากซากะซุกิประมาณ 10 เมตร เปลวไฟดับเครื่องชนเกือบจะปะทุโดยเขา อย่างไรก็ตาม เขาไม่ใช่คนบ้าบิ่นขนาดบุลเล็ต เมื่อต้องเผชิญหน้ารองพลเรือเอกสัตว์ประหลาดทั้งสอง เขาจะไม่มีวันประมาท

"พี่ชาย  ฉันได้ยินมาว่าข้อตกลงระหว่างนายกับบุลเล็ต คือพันล้านเบรีใช่ไหม ถ้านายช่วยเราจับเขาในเวลานี้ ค่าหัวที่นายจะได้รับจะไม่น้อยไปกว่านี้!"

บอร์ซาลีโนลงจอดข้างๆซากะซุกิแล้วนึกถึงบทสนทนาระหว่างอีกสองคนเมื่อกี้ และเริ่มชักจูง: "ว่าไง ลองคิดดูไหม ฉันรับประกันความบริสุทธิ์ใจของนายให้ได้นะ"

"หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว บอร์ซาลีโน! "

ก่อนที่จีอ๊อตโต้จะทันได้พูดอะไร ซากะซุกิก็ลุกขึ้นยืนและตะโกนด้วยความโกรธ: "แกขอให้ให้โจรสลัดเลวทรามแบบนี้ช่วยได้ยังไง สิ่งที่แกทำเมื่อกี้ทำให้ความยุติธรรมมัวหมอง!"

"ดูสิ สหายของนายได้ปฏิเสธความเป็นไปได้ดังกล่าวแล้ว และสำหรับวองโกเล่แล้ว ความกรุณาก็เป็นสิ่งสำคัญมากเช่นกัน  ดังนั้น ฉันจะไม่ทรยศต่อคำสัญญาของฉัน แน่นอน ถ้านายไม่ต้องการต่อสู้ นายก็ยืนอยู่ตรงนั้นได้ และฉันจะไม่..."

“หุบปากเหม็นๆของแกซะ โจรสลัด!”

แขนของอาคาอินุละลายเป็นลาวาทันที และส่วนหน้ากลายเป็นหัวสุนัขที่ดุร้าย และยืดออกอย่างรวดเร็วเพื่อกัดจีอ๊อตโต้: “Dogbite Guren!”

“ในกรณีนี้ ถ้าอย่างนั้น ฉันขอให้นายลงจากเวทีก่อนดีกว่า พี่ชาย... แสงระย้าห่าฝนกระหน่ำ!”

ในเวลาเดียวกัน บอร์ซาลีโนก็ไม่ลังเลอีกต่อไป และหลังจากที่ลอยขึ้นไปในอากาศ เขาก็ประสานมือเป็นการเคลื่อนไหวพิเศษ กระสุนแสงพร่างพราวจำนวนนับไม่ถ้วนก็ตกลงสู่พื้นราวกับห่าฝน

การโจมตีโดยคนสองคนนี้ แม้แต่โจรสลัดระดับแนวหน้าของทะเลยังต้องพิจารณาอย่างจริงจัง

แน่นอนว่า จีอ๊อตโต้ก็ไม่มีข้อยกเว้น!

เมื่อเผชิญกับการโจมตีทั้งจากท้องฟ้าและพื้นดินที่ใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว เปลวไฟดับเครื่องชนในมือของเขาก็หายไปในทันที และลมหายใจแห่งความเยือกเย็นขั้นสูงสุดก็แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา

ตัดสินจุดโจมตีของฝ่ายตรงข้ามด้วยสุดยอดลางสังหรณ์ และด้วยการเคลื่อนไหวอย่างง่ายๆของฝีเท้า เขาเพียงแค่หลีกเลี่ยงกระสุนแสงที่ตกลงมาจากท้องฟ้า สำหรับสุนัขเพลิงดอกบัวแดงก็ผ่านไป

การเคลื่อนไหวทั้งหมดนั้นราบรื่นและลื่นไหล และผู้คนไม่สามารถหาจุดบกพร่องใดๆได้เลย

ท่ามกลางสายฝนของกระสุน จีอ๊อตโต้หลบได้ราวกับภูติผีและในขณะเดียวกันเขาก็ปัดสุนัขเพลิงดอกบัวแดงที่ผ่านไป รู้ไหมว่าซากะซุกิขยับท่านี้จากหมัดเพื่อโจมตี

การจับหัวสุนัขก็ไม่ต่างจากการกำที่หมัด

"เดือดทะลุจุดศูนย์!"

เสียงเรียบๆของ จีอ๊อตโต้เปล่งออกมา และอากาศที่เย็นจัดก็เปลี่ยนเป็นอากาศแห่งความตายที่แผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว และชั้นของน้ำแข็งก็ปกคลุมแมกม่าที่แผดเผาอย่างรวดเร็วตามแมกม่าร้อนซึ่งก็คือร่างของซากะซุกิอย่างรวดเร็ว

"เป็นไปได้ยังไง? คุซันเป็นผู้ใช้พลังผลเยือกแข็งไม่ใช่เหรอ?"

"ลาวาของฉันไม่สามารถละลายน้ำแข็งได้ด้วยซ้ำ?"

"แกเป็นสัตว์ประหลาดประเภทไหนกัน!"

ความโกรธที่ไม่มีใครเทียบได้และเสียงคำรามดังกึกก้อง

ในขณะนั้น แขนขวาทั้งแขนของเขาแช่แข็งอย่างสมบูรณ์ ต้องรู้ว่าแขนของเขาทำจากลาวา แม้แต่คุซันก็ยังทำไม่ไ แต่ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาสามารถทำได้อย่างง่ายดาย

ยิ่งกว่านั้น ไม่ว่าเขาจะพยายามมากแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถละลายน้ำแข็งเวรนี่ได้!

ท้ายที่สุดแล้ว น้ำแข็งที่ก่อตัวขึ้นจากจุดศูนย์ของไฟดับเครื่องชนไม่สามารถละลายได้ด้วยพลังธรรมดา ในโลกของรีบอร์น มีเพียงไฟดับเครื่องชนเท่านั้นที่สามารถละลายน้ำแข็งดังกล่าวได้ แต่ในโลกนี้ตอนนี้ นอกจากไฟดับเครื่องชนที่เป็นของวองโกเล่แล้ว มีเพียงฮาคิเท่านั้นที่สามารถละลายน้ำแข็งนี้ได้

แค่เพียงว่าซากะซุกิในปัจจุบันไม่ใช่อาคาอินุอนาคต และพลังฮาคิของเขานั้นไม่เพียงพอที่จะต่อสู้กับซีโร่ พอยท์ เบรกทัช เฟิร์สต์อิดิชั่น(เดือดทะลุจุดศูนย์ ฉบับต้นตำรับ)

"ทำได้ดีมาก ซากะซุกิ!"

ทันใดนั้นบอร์ซาลีโนก็ตะโกน จากนั้นร่างแปลงแสงก็พุ่งไปยังที่ว่าง แสงในมือของเขาและสร้างดาบแสง เล็งไปที่อากาศและฟันลง: "นี่สำหรับนาย พี่ชาย!"

เมื่อเห็นฉากนี้ ทั้ง ซากะซุกิ และจีอ๊อตโต้ต่างตกใจเล็กน้อย นี่มันไม่ชัดเกินไปหรอกเหรอ?

สู้กับอากาศเหรอ?

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ ซากะซุกิก็ยิ้มออกมาและพูดว่า: "ทำได้ดีมากบอร์ซาลีโน ที่สุดก็จัดการกับเจ้าเด็กนี่ได้แล้ว!"

จีอ๊อตโต้สับสนยิ่งกว่าเดิม

อะไรกัน? ฉันกำลังยืนอยู่ตรงหน้านาย ลิงตัวนั้นก็กำลังเล่นกับอากาศ ทำไมนายยังไปเอี่ยวด้วย?

นายสองคนไม่สบายหรือมีอะไรผิดปกติกับสมองงั้นเหรอ?

“บอส...ลุงคลั่งนั่นยังเทียบไม่ได้กับลุงเผด็จการนั่นเลย!”

ในขณะนี้ หัวกบก็ปรากฏขึ้นในขอบเขตการมองเห็นของจีอ๊อตโต้ และเสียงของเขาก็ดังขึ้นตามมา