บทที่ 8 ทายาทปีศาจ

นิวเวิลด์ สาขากองทัพเรือ G5

ในอนาคตสถานที่แห่งนี้จะกลายเป็นสาขาของกองทัพเรือในโลกใหม่ เช่นเดียวกับสาขา G1 แต่ตอนนี้การก่อสร้างของสถานที่นี้เพิ่งเริ่มต้นขึ้น

บนชายหาดของเกาะนี้ ชายคนหนึ่งสวมหมวกกะลา ชุดสูทขาวดำ และเสื้อคลุมของผู้พิพากษา ถือหนังสือพิมพ์และชงกาแฟอยู่ข้างๆเขาพูดช้าๆว่า: "ไม่เห็นจำเป็นต้องจริงจังขนาดนั้นเลย ซากะซุกิ ฉันไม่คิดว่าจะมีใครมาสร้างปัญหาในตอนนี้หรอก โจรสลัดธรรมดาไม่มีความกล้าขนาดนั้น!”

“นี่คือโลกใหม่ อย่าประมาท แม้ว่าโจรสลัดธรรมดาจะไม่มีความกล้าได้กล้าเสีย แต่อย่าลืมนะบอร์ซาลีโน สัตว์ประหลาดอย่างหนวดขาวก็สามารถมีอยู่ในทะเลแห่งนี้ได้!”

ซากะซุกิมีสีหน้าเรียบเฉยเสมอ สิ่งที่เขายึดถือคือ "ความยุติธรรมอย่างแท้จริง" และจะไม่ยอมให้โจรสลัดลอยนวล และจะไม่ผ่อนคลายความระมัดระวังเมื่อใดก็ได้ แม้ว่าที่นี่จะเป็นจริงดังที่บอร์ซาลีโนกล่าวไว้ ไม่มีโจรสลัดคนไหนกล้าเข้าใกล้ แต่เขาจะยังทุ่มเทให้กับหน้าที่และตั้งใจทำในสิ่งที่ควรทำ

เช่น เฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวของท้องทะเลโดยรอบ

สำหรับคำพูดของซากะซุกิ บอร์ซาลีโนรู้สึกไม่พอใจอยู่พักหนึ่ง คิดว่ามีโจรสลัดอย่างหนวดขาวอยู่ในทะเลบริเวณนี้...

ฮ่าฮ่า!

ถ้ากลุ่มโจรสลัดหนวดขาวมาจริงๆ ก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสามารถต่อสู้ได้ อย่างไรก็ตาม ถ้าหนวดขาวมาจริงๆล่ะก็ เขาจะกลายเป็นแสงโดยไม่พูดอะไรสักคำ และจากนั้น...

วิ่งหนีให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้!

"รองผู้บัญชาการซากะซุกิ! พบเรือโจรสลัดในทะเลและกำลังเข้ามาหาเราอย่างรวดเร็วครับ!"

ทันใดนั้นทหารของกองทัพเรือก็วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วและให้ข้อมูลหลังจากทำความเคารพทหาร

เมื่อได้ยินเช่นนี้ใบหน้าของซากะซุกิ และบอร์ซาลีโนก็หันไปด้านข้างทันที ดวงตาของซากะซุกิเต็มไปด้วยความโกรธ บอร์ซาลีโนแทบไม่เชื่อสายตาว่ายังมีโจรสลัดโง่ๆที่กล้าเข้ามาที่สาขา g5 ที่พวกเขากำลังสร้าง

รอเดี๋ยวนะ!

คงจะไม่ใช่หนวดขาวที่ไอ้โง่ลาวาพูดหรอกใช่มั๊ย?

ฉันควรจะเตรียมพร้อมที่จะหนีเลยดีมั๊ย?

"รวบรวมกองทัพ บังคับให้พวกเขาขึ้นบก และเตรียมพร้อมที่จะกวาดล้างโจรสลัดทุกคนที่เข้าใกล้!"

ซากะซุกิไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ สำหรับเขา ตราบใดที่เขาแน่ใจว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นโจรสลัด เขาก็ มีทางเลือกเดียวเท่านั้นคือกำจัดไอ้โง่พวกนั้น สำหรับการจับกุมพวกเขาและส่งพวกเขาไปยังอิมเพลดาวน์...

ฮ่าฮ่า เจ้าพวกชั่วร้ายแบบนี้ที่มาโจมตีสาขากองทัพเรือไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าไปในอิมเพลดาวน์เลย การหายตัวไปในลาวาโดยตรงนั้นเป็นการไถ่โทษที่ดีที่สุดสำหรับความผิดของพวกมัน!

บอร์ซาลีโนไม่ได้เรียกแบบนั้น เขาโบกมือให้ทหารเรือที่มารายงานเมื่อกี้ แล้วถามว่า: "น้องชาย นายเห็นชัดไหมว่าเป็นกลุ่มโจรสลัดอะไร"

"เอ่อ... เรียนพลเรือโทบอร์ซาลีโน ฝ่ายตรงข้ามไม่มีธงโจรสลัดที่ชัดเจน และระยะทางก็ไกลไปหน่อย จึงไม่มีทางบอกได้ว่ามาจากไหน!"

"อืม"

วางหนังสือพิมพ์ในมือแล้วลุกขึ้นยืน เดินไปอีกทางหนึ่ง: "งั้นไปดูกันเถอะ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าคราวนี้คนกล้าหาญคนไหนกล้ามาหาเรื่องที่ G5"

แค่ไปตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่ใช่หนวดขาว

ในยุคนี้ โรเจอร์ถูกประหารโดยกองทัพเรือของพวกเขา และราชสีห์ทองคำก็ถูกคุมขังในอิมเพลดาวน์เช่นกัน ในบรรดาโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสาม มีเพียงหนวดขาวคนเดียวที่ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ในทะเล

ด้วยเหตุนี้ ในสายตาของหลายๆคน หนวดขาวจึงเป็นเจ้าแห่งโลกใหม่ เป็นการดำรงอยู่ที่ไม่มีใครสามารถยั่วยุได้

อย่างไรก็ตาม นอกจากหนวดขาว แม้ว่าจะมีโจรสลัดที่มีชื่อเสียงอยู่บ้าง ก็ยังไม่เพียงพอสำหรับการหลบหนีของบอร์ซาลีโน รองพลเรือเอกแห่งกองบัญชาการกองทัพเรือ

"บูม!"

ขณะที่บอร์ซาลีโนกำลังจะตามทหารเรือไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น คลื่นอากาศที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งเข้ามา กระทบสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนเกาะอย่างบ้าคลั่งในทันที

ทหารนาวิกโยธินที่กำลังจะเป็นผู้นำทางล้มลงกับพื้นด้วยดวงตาสีขาวของเขา ภายใต้การกระแทกของคลื่นอากาศที่ทำให้เสียสติ

"อา ช่างเป็นฮาคิราชันย์ที่น่าสะพรึงกลัว ดูเหมือนว่าจะมีคนไม่ธรรมดามา!"

ดวงตาของเขาแข็งค้างไปชั่วขณะ และสีหน้าของเขาก็จริงจัง การที่จะปลดปล่อยฮาคิราชันย์ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้นั้นช่างเหลือเชื่ออย่างยิ่งในทะเลแห่งนี้ได้ ต้องไม่ใช่คนตัวเล็กๆที่ไร้ชื่อ อย่างไรก็ตาม มีคนไม่กี่คนที่สามารถทำสิ่งนั้นได้

...

ตู้ม!    ตู้ม!    ตู้ม!

เสียงระเบิดดังก้องไปทั่วเกาะ

บุลเล็ตซึ่งสูงและแข็งแรง ผมสีบลอนด์ยาวและสวมชุดเครื่องแบบทหาร แทบจะกดซากะซุกิลง ในฐานะทายาทปีศาจที่สามารถต่อสู้กับเรย์ลี่ ราชันย์แห่งความมืดได้ ซากะซุกิวัยหนุ่มสามารถต่อสู้กับการโจมตีของเขาได้ ก็ดีมากอยู่แล้ว

"บัดซบ! บุลเล็ต แกกล้าท้าทายกองทัพเรือได้ยังไง!"

ซากะซุกิสกัดกั้นการโจมตีอันหนักหน่วงของบุลเล็ตด้วยหมัด แม้ว่าตอนนี้เขาจะยังเด็ก แต่เขาก็คือพลเรือเอกอาคาอินุในอนาคต แม้แต่บุลเล็ตก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้ง่ายๆ

ผลแม็กม่าสายโรเกียยังเป็นพลังที่ทรงพลังและอันตรายมาก แม้ว่าคุณจะใช้ฮาคิเคลือบอาวุธ มันก็ไม่ง่ายเลยที่จะต้านทานการกัดเซาะที่อุณหภูมิสูงอย่างน่ากลัว

"กองทัพเรือ? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

การโจมตีของบุลเล็ตเป็นเหมือนพายุหมุนไม่หยุดแม้ชั่วขณะ:"เซ็นโงคุ,การ์ป และค็อง เป็นกองทัพเรือในสายตาของฉัน! ส่วนแก แกก็เป็นแค่ลูกหมาที่กำลังจะถูกฉันฆ่า!"

เขาไม่ถือว่าซากะซุกิอยู่ในสายตาเลย  เป็นแค่รองพลเรือเอกที่อายุยังน้อย แม้ว่าเขาจะกินผลปีศาจสายโลเกีย ก็ยังเทียบกับเขาไม่ได้!

"มันน่ากลัวมาก บุลเล็ตทายาทปีศาจ แต่สาขา g5 ไม่ใช่สถานที่ที่แกจะบ้าคลั่งได้!"

แสงสีทองสว่างวาบและบอร์ซาลีโนก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยตรง เขาชี้นิ้วชี้ไปตำแหน่งของบุลเล็ต ปลายนิ้วของเขาส่องแสงเป็นประกาย: "เลเซอร์!"

หลังจากสิ้นเสียง ลำแสงก็พุ่งออกไปทันที

อย่างไรก็ตาม บุลเล็ตไม่ได้สนใจการโจมตีนี้เลยในตอนนี้ เขาจดจ่อกับการต่อสู้ของตัวเองและปราบปรามซากะซุกิต่อไป

และเหตุผลของเรื่องนี้ไม่เพียงเพราะเขามั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะครั้งนี้มีอีกคนหนึ่งที่มาที่สาขา G5 ของกองทัพเรือด้วย!

“บูม!”

ลำแสงพุ่งออกไปเพียงครึ่งเดียวของระยะทางและระเบิดกลางอากาศ

“หือ?” บอร์ซาลีโนงงเล็กน้อย “ฉันได้ยินมาว่าทายาทปีศาจมักจะอยู่ตามลำพัง แล้วแกเป็นใครกัน” เมื่อแสงค่อยๆหายไป ร่างอีกร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า พร้อมกับเปลวไฟสีส้มที่มือและหน้าผากของเขา ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีเพียงจีอ๊อตโต้เท่านั้นที่มีลักษณะนี้

สาเหตุที่ลำแสงระเบิดเมื่อออกไปได้ครึ่งทางก็เพราะเขาปิดกั้นลำแสงเลเซอร์โดยตรงด้วยมือข้างเดียว

“ฉันเลือกที่จะไม่พูดได้มั๊ย ฉันมาที่นี่ด้วยเหตุผลพิเศษบางประการเท่านั้น ตราบใดที่นายไม่เคลื่อนไหว ฉันก็ไม่ต้องช่วยบุลเล็ตเพราะงั้น การหยุดนายก็ถือเป็นการเติมเต็มสัญญาที่ทำไว้” ใบหน้าของจีอ๊อตโต้สงบนิ่ง แต่เมื่อมองดูท่าทางของอีกฝ่าย ก็ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ตั้งใจปล่อยให้เขาเล่นตลกแบบนี้

ในเวลานี้ บอร์ซาลีโนยังคงทำงานอย่างหนักเพื่อให้ได้เลื่อนขั้น...มั้งนะ...