บทที่ 6 ดักลาส บุลเล็ต

ดักลาส บุลเล็ต!

ทายาปีศาจ!

ผู้ชายคนนี้มีพลังมากจนแม้แต่สหายในกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ยังเรียกเขาว่าสัตว์ประหลาด!

แม้แต่รองกัปตัน ราชันย์แห่งความมืด เรย์ลี่ ก็ทำได้แค่เสมอกับเขา

แต่ต่อมา บุลเล็ตได้รับผลกระทบอย่างมากเมื่อรู้ว่าโรเจอร์ป่วยหนัก เพราะเขารู้วันตายของโรเจอร์ เขาจึงกังวลว่าเขาจะไม่สามารถทำตามคำปฏิญาณที่จะเอาชนะโรเจอร์ และกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกได้

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกวิตกกังวลอย่างมากและเพราะความวิตกกังวลนี้เองที่ทำให้บุลเล็ตสับสนและค่อยๆพัฒนาจิตสำนึกว่า "เขาต้องปกป้องสหาย" ด้วยความรู้สึกนี้ การต่อสู้ของเขาจึงไม่เด็ดขาดเพียงพอในตอนเริ่มต้น ซึ่งทำให้เขาคิดว่าตัวเองอ่อนแอ

ในขณะเดียวกัน บุลเล็ตก็เริ่มสงสัยในความแข็งแกร่งของโรเจอร์ หลังจากที่เขาล้มเหลวในการท้าทายโรเจอร์อีกครั้ง เขาก็ถอนตัวจากกลุ่มโจรสลัดและมีชื่อเสียงในฐานะรุกกี้

ในตอนนั้น มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้จีอ๊อตโต้รู้สึกไม่เข้าใจเป็นอย่างมาก นั่นคือบุลเล็ตที่สามารถต่อสู้กับเรย์ลี่ได้อย่างชัดเจน หลังจากออกจากกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์และเผชิญหน้ากับคร็อกโคไดล์วัยหนุ่ม การต่อสู้ของทั้งสองก็กลายเป็นไม่ปรากฏผลแพ้-ชนะ?

ถ้าการต่อสู้ยังไม่จบ จีอ๊อตโต้ก็ยังเข้าใจ แต่ถ้าบอกว่าความแข็งแกร่งของทั้งสองนั้นเท่ากัน...

เป็นไปได้ไหมว่าคร็อกโคไดล์เป็นบอสลับ? หรือบุลเล็ตจะถอยหลังไปเรื่อยๆ?

ผู้ชายที่สามารถต่อสู้กับบุลเล็ต แม้ว่าเขาจะไม่รู้ฮาคิสังเกต แต่เขายังไม่สามารถเอาชนะราชาลูฟี่ที่เพิ่งมาใหม่ได้งั้นหรอ?

ต้องบอกว่าตั้งแต่โรเจอร์ถูกประหารชีวิต บุลเล็ตสร้างปัญหาในทะเลนี้อย่างหนัก ทุกที่ที่เขาไปแทบไม่มีหญ้าขึ้นเลย ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่อยากกินเนื้อ ดื่มเลือดเขา และนอนห่มหนังเขา!

ในช่วงเวลาดังกล่าว จู่ๆ เขาก็ติดต่อมาเอง...

จีอ๊อตโต้เดาว่าคงไม่มีอะไรดีเกิดขึ้น

"ฮ่าฮ่า ในตอนนั้นบนเรือ นายแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาคนอื่นๆ พลังพิเศษนั้นเรียกว่าไฟดับเครื่องชนใช่มั๊ย เทียบกับพลังงานวิญญาณของฉันแล้ว มันไม่ได้อ่อนแอเลย!"

"พูดตรงๆเถอะ บุลเล็ต นายต้องการอะไรจากฉัน”

จีอ๊อตโต้หันศีรษะและมองไปที่กลุ่มโจรสลัดที่เข้าใกล้เขามากขึ้นในขณะนี้ ขมวดคิ้วและพูดเสียงต่ำ

เขาไม่ได้สนใจกลุ่มโจรสลัดที่ใกล้เข้ามา ถึงยังไงก็ไม่ใช่คนที่แข็งแกร่ง แต่คนที่อยู่อีกฝั่งของโทรศัพท์ทำให้เขาขมวดคิ้ว

“การล่าโจรสลัดอื่นๆในทะเล นายไม่มีเงินใช่มั๊ยล่ะ ฉันมีสมบัติที่ไร้ประโยชน์มากมายที่นี่ และมันก็ประมาณหนึ่งพันล้านเบรี… ดังนั้น มาทำข้อตกลงกันเถอะ จีอ๊อตโต้!”

เสียงอันเย้ายวนใจของบุลเล็ตดังขึ้น เขา ได้รวบรวมทรัพย์สมบัติมากมาย ท้ายที่สุด เขาได้สังหารโจรสลัดและกองทัพเรือจำนวนมากในช่วงเวลานี้ และทำลายเกาะบางแห่ง ไม่น่าแปลกใจที่มีเงินนับพันล้านเบรี

"มาคุยเรื่องข้อตกลงกันทีหลัง ฉันต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าก่อน"

จีอ๊อตโต้วางหอยทากสื่อสารลงช้าๆ เรือโจรสลัดอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงสิบเมตร และเขาสามารถได้ยินการสนทนาและรอยยิ้มของคนบนเรือโจรสลัดได้อย่างชัดเจนในขณะนี้

“มีปัญหาเหรอ?”

บุลเล็ตถามโดยไม่รู้ตัว

“มันก็แค่กลุ่มคนงี่เง่าที่ไม่เคยเห็นโลกมาก่อน และอีกไม่นานมันก็จะได้รับการจัดการ นายไม่มีความอดทนถึงขนาดนี้เลยเหรอ”

ทันทีที่สิ้นเสียง เปลวไฟดับเครื่องชนบนหน้าผากของจิอ็อตโต้ก็ลุกโชน และออร่าของคนทั้งร่างก็เปลี่ยนไปตามนั้น ฮาคิสังเกตยังครอบคลุมพื้นที่โดยรอบในทันที บวกกับสุดยอดลางสังหรณ์พิเศษของสายเลือดวองโกเล่ ทุกๆบิตของสภาพแวดล้อมไม่สามารถหลบหนีการรับรู้ของเขาได้

ด้วยพลังแห่งเปลวเพลิงที่อยู่เหนือมือของเขา เขาก็หายไปจากเรือของเขาในพริบตา

"เอ๊ะ?! กัปตัน ผู้ชายคนนั้นหายไปแล้ว!"

บนเรือโจรสลัด จู่ๆ โจรสลัดที่กำลังเตรียมพร้อมอยู่ก็ประหลาดใจ เขาขยี้ตาและมองไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังเพื่อยืนยันว่าเรือข้างหน้าเขาว่างเปล่า ไม่มีใครเลย

"แกกำลังมองไปผิดทาง!"

ทันใดนั้น จีอ๊อตโต้ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังโจรสลัดโดยไม่ทันระวังตัว  แล้วชกไปข้างหน้าด้วยหมัด

"ตู้ม!" หลังจากเสียงดัง โจรสลัดก็ระเบิดออกโดยตรง ทุบเป็นโพรงรูปร่างมนุษย์ที่หัวเรือโจรสลัด

"ให้ตายเถอะ ผู้ชายคนนี้ปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อไหร่"

"เปลวไฟสีส้ม ผู้ใช้พลังผลปีศาจงั้นเหรอ?"

โจรสลัดคนอื่นๆ บนเรือโจรสลัดมุ่งความสนใจไปที่จีอ๊อตโต้ในตอนนี้ แต่จีอ๊อตโต้ไม่ได้มองพวกเขาอยู่ในสายตาเลย โจรสลัดที่สามารถเห็นได้ทุกที่ในโลกใหม่นี้ไม่มีความแข็งแกร่งพอที่จะเป็นภัยคุกคามต่อเขา

“ไอ้สารเลว ลงมือกับลูกเรือของฉัน แกคิดแล้วหรือยังว่าจะตายยังไง” ชายคนหนึ่งซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นกัปตันของกลุ่มโจรสลัดเดินไปหาจีอ๊อตโต้พร้อมกับค้อนขนาดใหญ่ในมือ

“ขอโทษ...” จีอ๊อตโต้ถอนหายใจ

"ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันจะไม่ยกโทษให้แกที่ยอมรับความผิดในตอนนี้หรอกนะ!" กัปตันโจรสลัดคิดว่าจีอ๊อตโต้กลัวตัวเองจนยอมรับความผิดพลาดของเขา แล้วก็หัวเราะออกมาดังๆอย่างอวดดี

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จีอ๊อตโต้ก็อึ้งไปชั่วขณะ: "ฉันไม่มีเวลาเล่นกับนาย ถ้าบุลเล็ต สหายคนนั้นถูกปล่อยให้อยู่ตามลำพังเป็นเวลานาน เขาอาจทำบางอย่างที่ฉันรู้สึกว่าลำบากมาก"

ประโยคที่เขาขอโทษแค่หมายถึงการแสดงว่าเขาไม่มีเวลาให้เสียเปล่า แต่ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ อีกฝ่ายน่าจะเข้าใจผิดว่าเขาหมายถึงอะไร

หากเป็นปกติ เขาจะไม่รังเกียจที่จะจัดการโจรสลัดเหล่านี้อย่างช้าๆ อย่างไรก็ตาม เขาไม่รีบร้อน

แต่ตอนนี้มันต่างออกไป บุลเล็ตไม่ได้วางหูโทรศัพท์ ถ้าเขาปล่อยให้คนบ้าอยู่เฉยๆ เขาคงไม่รู้ว่าคนบ้าๆคนนั้นจะทำอะไรบ้าๆอีก

แม้ว่าจะมีมิตรภาพเล็กน้อยระหว่างเขากับบุลเล็ต แต่ก็ไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ที่บุลเล็ตจะโกรธและโจมตีเกาะไซเคนในทันที

ด้วยเหตุนี้ จีอ๊อตโต้จึงไม่ได้ตั้งใจที่จะยั้งมือ ทันทีที่เขาพูด เปลวไฟดับเครื่องชนบนมือของเขาก็ปะทุอย่างบ้าคลั่ง รวดเร็วจนยากจะมองเห็นด้วยตาเปล่า

หลังจากหายใจไม่กี่ครั้ง นอกจากจีอ๊อตโต้เองแล้ว มีเพียงกัปตันโจรสลัดเท่านั้นที่ยืนอยู่บนเรือ

"อึก..."

กัปตันโจรสลัดกลืนน้ำลายเต็มปาก นัยน์ตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น?

ทำไมลูกเรือทั้งหมดของเขาถึงล้มลง?

ผู้ชายคนนี้ที่มีเปลวไฟสีส้มลุกโชนที่มือและหน้าผาก มันเป็นสัตว์ประหลาดประเภทไหนกัน!

ก่อนที่เขาจะควบคุมสติได้ จีอ๊อตโต้วางมือบนไหล่ของเขา: "อาชีพโจรสลัดของนายจบลงแล้ว... เดือดทะลุจุดศูนย์!"

ความหนาวเย็นจัดทำให้กัปตันโจรสลัดแข็งทื่อ และพลังชีวิตของเขาก็จะสลายไปตามกาลเวลาในน้ำแข็งที่เย็นยะเยือกนี้เท่านั้น

“เฮ้ เฮ้ จัดการเสร็จแล้วเหรอ?” เสียงกระวนกระวายของบุลเล็ตดังมาจากหอยทากสื่อสาร

“บอกฉันเกี่ยวกับข้อตกลงของนาย บุลเล็ต”จีอ๊อตโต้กลับไปที่เรือของเขา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งและพูดช้าๆ