บทที่ 15 แบบจำลองเวทมนตร์

บทที่ 15 แบบจำลองเวทมนตร์

กอร์ดนำตำราเวทมนตร์สามชุดกลับมาอย่างเต็มอิ่ม เมื่อกลับถึงสวนโอสถก็ทันเวลาอาหารเย็นของที่นั่นพอดี

เขากดความรู้สึกร้อนรนในใจไว้ มุ่งหน้าไปยังห้องอาหาร กลืนชุดคลาสสิกสองอย่างที่รสชาติแย่อยู่แล้วและกินจนเบื่อหน่าย: ขนมปังข้าวไรย์+ซุปถั่วลันเตา ลงไปอย่างยากลำบาก จากนั้นจึงมาถึงห้องทำงานของตนเอง

ตอนกลางคืนเป็นเวลาฝึกฝนของเหล่าศิษย์ฝึกหัด สามารถใช้เวลาได้อย่างอิสระ ไม่มีใครมารบกวนเขา

กอร์ดหยิบตำราเวทมนตร์สามชุดออกมาจากอกเสื้อ หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย ก็เปิดตำราเวทมนตร์ของ 【สาดกรด】 ขึ้นก่อนเป็นอันดับแรก

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือแบบจำลองเวทมนตร์ที่ประกอบขึ้นจากแผนภาพโครงสร้าง บนนั้นมีจุดเชื่อมต่อเก้าจุด โครงสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ทั้งหมดมองแวบแรกคล้ายกับแผนภาพกลุ่มดาวสามมิติ ด้านล่างยังมีคำแนะนำอย่างเป็นทางการของเวทมนตร์บทนี้

คำอธิบายผลของเวทมนตร์บนกระดาษสีเหลืองที่เจอโรมให้มาก่อนหน้านี้ ก็คัดลอกมาจากส่วนนี้นี่เอง

หน้าด้านขวาคือภาพขยายเฉพาะส่วนของแบบจำลองเวทมนตร์นี้พร้อมคำอธิบายโดยละเอียด

พลิกไปหน้าถัดไป ก็เป็นภาพขยายเฉพาะส่วนอีกภาพหนึ่งพร้อมคำอธิบายที่สอดคล้องกัน

แบบจำลองเวทมนตร์ของคาถากลนั้นโดยพื้นฐานแล้วไม่ซับซ้อนนัก บวกกับไม่จำเป็นต้องกินยาเวทมนตร์ที่สอดคล้องกัน จึงตัดเนื้อหาสูตรยาเวทมนตร์ออกไป ทำให้ตำราเวทมนตร์ทั้งเล่มมีเพียงห้าหน้าเท่านั้น

เพียงไม่กี่นาที กอร์ดก็อ่านผ่านๆ ไปรอบหนึ่งอย่างง่ายดาย

แน่นอนว่า นี่ยังไม่เพียงพอ

ขั้นตอนแรกของการสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ คือต้องจดจำแบบจำลองเวทมนตร์ให้ได้

ศิษย์ฝึกหัดจอมเวทปกติ ในขั้นตอนแรกนี้ก็ต้องติดอยู่หนึ่งหรือสองวันแล้ว

ความจำของกอร์ดเองนั้นยอดเยี่ยมอย่างยิ่งอยู่แล้ว ความจำของร่างเดิมก็ไม่เลว ดูเหมือนว่า 1+1 จะมากกว่า 2 ส่งผลให้ด้านความจำของเขาเปลี่ยนจากยอดเยี่ยมกลายเป็นเหนือชั้นโดยตรง

เพียงไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เขาก็จดจำแบบจำลองเวทมนตร์ของสาดกรดไว้ในสมองได้อย่างแม่นยำแล้ว

จากนั้น กอร์ดเก็บตำราเวทมนตร์ของสาดกรด หลับตาลงเล็กน้อย เข้าสู่สภาวะทำสมาธิอย่างรวดเร็ว

การฝึกฝนตลอดห้าวันนี้ ทำให้กอร์ดเข้าสู่สภาวะทำสมาธิได้คล่องแคล่วขึ้นเรื่อยๆ

จิตของเขาจมดิ่งสู่โลกแห่งทะเลดาวเวทมนตร์

ในส่วนลึกของห้วงสำนึกอันมืดมิด มีดวงดาวเล็กๆ นับไม่ถ้วนกำลังล่องลอย งดงามเจิดจรัส

หากต้องการสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ จำเป็นต้องใช้จิตและเจตจำนงของตนเองไปชักจูง เชื่อมโยงดวงดาวเล็กๆ เหล่านี้ ให้พวกมันหยุดนิ่งอยู่ในตำแหน่งที่กำหนดอย่างว่าง่าย จากนั้นผ่านการเชื่อมโยงของพลังจิต ร้อยเรียงกันเป็นแบบจำลองเวทมนตร์หนึ่งอัน

เมื่อสร้างแบบจำลองเวทมนตร์เสร็จสมบูรณ์ จอมเวทก็จะสามารถให้พลังเวทไหลผ่านแบบจำลองนั้น เปลี่ยนเป็นเวทมนตร์ที่สอดคล้องกัน แล้วปลดปล่อยออกไป

เพียงแต่ดวงดาวเล็กๆ เหล่านี้เคลื่อนไหวอย่างไร้ระเบียบอยู่ตลอดเวลา การจะชักจูงและยึดโยงมันไว้ตามระยะห่างและทิศทางที่กำหนดนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแม้แต่น้อย

การสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ของ【สาดกรด】ต้องใช้ดวงดาวเล็กๆ ทั้งหมด 9 ดวง ไม่นับว่ามาก แต่ก็ไม่น้อยเช่นกัน

อันที่จริง 99% ของแบบจำลองเวทมนตร์ของคาถากลจะไม่เกิน 10 ดวงดาวเล็กๆ

กอร์ดเริ่มลองสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ด้วยพลังจิตตามแผนภาพแบบจำลองเวทมนตร์และเส้นทางโดยละเอียดที่บันทึกไว้ในตำราเวทมนตร์ของ【สาดกรด】

เขาล็อกเป้าไปที่ดวงดาวเล็กๆ ดวงหนึ่งตามใจชอบ พลังจิตเหมือนงูที่กำลังล่าเหยื่อ ค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้อย่างเงียบเชียบ

เมื่อระยะทางใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พลังจิตของกอร์ดก็ถาโถมไปข้างหน้าอย่างรุนแรง ล็อกดวงดาวเล็กๆ ที่เดิมทีล่องลอยอย่างไร้ระเบียบนี้ไว้กับที่อย่างแน่นหนา

ราบรื่นอย่างยิ่ง ไม่มีความผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้น

ด้วยพลังจิตในปัจจุบันของเขา การควบคุมดวงดาวเล็กๆ เพียงดวงเดียวยังไม่น่าจะผิดพลาด

แต่ดวงดาวเล็กๆ ไม่ใช่ว่าถูกล็อกแล้วจะหยุดนิ่งอยู่กับที่อย่างว่าง่าย มันจะดิ้นรนต่อต้านอย่างต่อเนื่อง กล่าวคือ ก่อนที่แบบจำลองเวทมนตร์จะสร้างเสร็จ กอร์ดจำเป็นต้องใช้พลังจิตควบคุมดวงดาวเล็กๆ ไว้ตลอดเวลา

หากในระหว่างกระบวนการสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ ดวงดาวเล็กๆ ดวงใดควบคุมได้ไม่ดีจนเกิดการเคลื่อนที่ ก็จะล้มเหลวในก้าวสุดท้าย ทุกอย่างต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด

มีคำกล่าวว่าทุกอย่างเริ่มต้นยาก แต่สำหรับการสร้างแบบจำลองเวทมนตร์แล้ว กลับตรงกันข้าม สิ่งที่ง่ายที่สุดคือดวงดาวเล็กๆ ดวงแรกนี้นี่เอง

เพราะต่อไปกอร์ดจะต้องแบ่งพลังจิตและความสนใจไปล็อกและควบคุมดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สอง ขณะที่ยังคงกดดวงดาวเล็กๆ ดวงแรกนี้ไว้อย่างแน่นหนา

จนกระทั่งขั้นตอนสุดท้าย จะต้องควบคุมดวงดาวเล็กๆ ดวงที่เก้า ขณะที่กดดวงดาวเล็กๆ แปดดวงไว้พร้อมกัน ความยากของมันสามารถจินตนาการได้

นี่ยังเป็นเพียงคาถากล แบบจำลองเวทมนตร์ของเวทมนตร์ระดับ 1 และ เวทมนตร์ระดับ 2 ที่สูงขึ้นไป จะประกอบขึ้นจากดวงดาวเล็กๆ นับร้อยดวง แค่คิดก็น่ากลัวแล้ว

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าเหตุใดสองดัชนีที่สำคัญที่สุดของจอมเวทจึงเป็นพลังเวทและพลังจิต: ไม่มีพลังเวท ก็ร่ายเวทมนตร์ไม่ได้ พลังจิตไม่แข็งแกร่งพอ ก็ไม่อาจสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ได้ ไม่มีแบบจำลองเวทมนตร์ แม้จะมีพลังเวทเต็มเปี่ยม ก็ยังคงร่ายเวทมนตร์ไม่ได้แม้แต่บทเดียว ทั้งสองอย่างนี้ขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปไม่ได้

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ปัญหาที่กอร์ดต้องพิจารณาในตอนนี้ สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือควบคุมดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สอง

เขาลองแบ่งพลังจิตสายหนึ่งออกมา เหมือนกับก่อนหน้านี้ ควบคุมดวงดาวเล็กๆ ดวงหนึ่งที่กำลังล่องลอยอยู่ใกล้ๆ ดวงดาวเล็กๆ ดวงแรกไว้อีกครั้ง

เพียงแต่ดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สองนี้ ไม่ใช่แค่ทำให้มันหยุดนิ่งก็พอ แต่ยังต้องเคลื่อนย้ายไปยังตำแหน่งเฉพาะตำแหน่งหนึ่งเมื่อเทียบกับดวงดาวเล็กๆ ดวงแรกด้วย

กอร์ดสูดหายใจลึก พลังจิตที่พันรอบดวงดาวเล็กๆ ดวงแรกยืดออกไปข้างนอก กลายเป็นเส้นทางดาวเส้นตรง เชื่อมตรงไปยังดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สอง จนกระทั่งดวงดาวเล็กๆ ทั้งสองเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน

จากนั้น ตามที่ระบุไว้ในตำราเวทมนตร์ กอร์ดควบคุมดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สอง โดยใช้ตำแหน่งที่ตั้งของดวงดาวเล็กๆ ดวงแรกเป็นจุดเริ่มต้น เริ่มเคลื่อนที่

"เดินหน้าหนึ่ง, ขวาหนึ่งเศษหนึ่งส่วนสาม, ขึ้นเศษหนึ่งส่วนสี่"

การเคลื่อนที่ของวัตถุใดๆ ก็ตาม มีองค์ประกอบเพียงสองอย่าง: ทิศทางและระยะทาง

ทิศทางการเคลื่อนที่ของดวงดาวเล็กๆ มีทั้งหมดเพียงสามแบบ "หน้า-หลัง", "ซ้าย-ขวา" และ "บน-ล่าง"

ส่วนระยะทาง แสดงด้วยตัวเลขโดยตรง ไม่มีหน่วยใดๆ

เพราะระยะห่างระหว่างดวงดาวเล็กๆ แต่ละดวงในแบบจำลองเวทมนตร์หนึ่งอันนั้นคงที่ตามสัดส่วน

ตัวอย่างเช่น ระยะห่างในทิศทางเฉพาะระหว่างดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สองกับดวงแรกคือสองฟุต ระยะห่างในทิศทางเฉพาะระหว่างดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สามกับดวงที่สองคือสี่ฟุต หากเจ้าเปลี่ยนเป็นสี่ฟุตและแปดฟุต ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อการสร้างแบบจำลองเวทมนตร์

ดังนั้น "หนึ่ง" ใน "เดินหน้าหนึ่ง" แท้จริงแล้วคือสัดส่วน ระยะทางจริงที่แต่ละคนกำหนดในการสร้างแบบจำลองเวทมนตร์นั้นไม่เท่ากัน แต่สัดส่วนจะเหมือนกันเสมอ ซึ่งรับประกันความเป็นเอกภาพของแบบจำลองเวทมนตร์

เส้นทางดาวที่เกิดจากพลังจิตซึ่งเชื่อมต่อดวงดาวเล็กๆ ทั้งสองดวงนั้น ก็ยืดขยายและยาวขึ้นเรื่อยๆ ตามการเคลื่อนที่ของดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สอง

ในที่สุด ดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สองก็มาถึงตำแหน่งที่มันควรจะอยู่

กอร์ดรวบรวมกำลังใจ จับดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สามที่อยู่ใกล้ตำแหน่งดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สองได้อีกครั้ง เช่นเดิมคือใช้พลังจิตสร้างเส้นทางดาวเชื่อมต่อดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สองและดวงที่สาม จากนั้นควบคุมดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สามนี้โดยใช้ตำแหน่งปัจจุบันของดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สองเป็นจุดเริ่มต้น เริ่มเคลื่อนที่

ภายในทะเลดาวเวทมนตร์นอกจากดวงดาวเล็กๆ แล้วไม่มีสิ่งอื่นใด ดังนั้นจึงไม่มีวัตถุอ้างอิงใดๆ ยิ่งไม่มีมาตรวัดใดๆ ทั้งสิ้น

แต่ตำแหน่งระหว่างจุดเชื่อมต่อแต่ละจุดของแบบจำลองเวทมนตร์กลับต้องการความคงที่และแม่นยำอย่างสมบูรณ์

หากมองเช่นนี้ เพียงแค่การควบคุมระยะทางการเคลื่อนที่ของดวงดาวเล็กๆ แต่ละดวงก็เป็นเรื่องยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์แล้ว

แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม ในกระบวนการสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ สิ่งที่ง่ายที่สุดกลับเป็นการควบคุมระยะทางการเคลื่อนที่ของดวงดาวเล็กๆ

เพราะทะเลดาวเวทมนตร์ตั้งอยู่ในส่วนลึกของห้วงสำนึกของทุกคน และในห้วงสำนึกของแต่ละคนนั้น ทุกคนจะมีสัญชาตญาณที่แม่นยำราวกับเครื่องจักรเกี่ยวกับคุณสมบัติในโลกแห่งความจริง เช่น ระยะทาง ขนาด ทิศทาง มวล เป็นต้น

ความยากที่แท้จริงของการสร้างแบบจำลองเวทมนตร์อยู่ที่การควบคุมการเคลื่อนที่ของดวงดาวเล็กๆ และการรักษาความเสถียรของมัน

นี่เป็นเพราะไม่ว่าดวงดาวเล็กๆ จะอยู่ในระหว่างการเคลื่อนที่หรือหยุดนิ่ง พวกมันจะดิ้นรนอยู่ตลอดเวลา ก่อให้เกิดแรงต้านมหาศาล อีกทั้งทิศทางของแรงต้านยังเปลี่ยนแปลงแบบสุ่มอยู่ตลอดเวลาด้วย

"เดินหน้าครึ่งหนึ่ง, ขวาสองส่วนสาม, ลงครึ่งหนึ่ง"

เช่นเดียวกัน เส้นทางดาวเส้นที่สองนี้ก็ยืดขยายและยาวขึ้นเรื่อยๆ ตามการเคลื่อนที่ของดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สาม

พลังจิตของกอร์ดจดจ่ออย่างยิ่งกับการควบคุมดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สาม

ดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สามนี้ก็กำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงที่เช่นกัน

ทว่า ในขณะนั้นเอง เส้นทางดาวระหว่างดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สองกับดวงแรกกลับเริ่มสั่นไหวอย่างไม่ทราบสาเหตุรุนแรงขึ้น และความถี่ในการสั่นก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ

จากนั้น ในชั่วพริบตาที่กอร์ดยังไม่ทันได้ตอบสนอง เส้นทางดาวก็ขาดสะบั้นลงท่ามกลางการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เมื่อไม่มีเส้นทางดาวควบคุมไว้ ดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สองก็พุ่งทะยานไปในทะเลดาวเวทมนตร์ราวกับม้าป่าหลุดบังเหียน

ราวกับโดมิโน การจากไปของดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สอง ส่งผลให้เส้นทางดาวเส้นที่สองพังทลายลง ดวงดาวเล็กๆ ดวงที่สามจึงหลุดจากการควบคุมไปโดยปริยาย

การสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ของสาดกรดครั้งแรก สิ้นสุดลงด้วยความล้มเหลว!

(จบตอน)