บทที่ 268 กองกำลังอันแข็งแกร่ง

บทที่ 268 กองกำลังอันแข็งแกร่ง

จางอี้ถือระเบิดที่ลู่เข่อหรานทำไว้ ติดอาวุธครบมือ แล้วเดินออกจากเซฟเฮาส์

ก่อนที่กองกำลังหลักของฐานทัพซีซานจะมาถึง เขาต้องเตรียมการป้องกันทั้งหมดก่อน

อย่างแรกคือ การวางระเบิดจำนวนมากรอบๆ เซฟเฮาส์

แม้ว่าอีกฝ่ายจะรู้ว่าเขามีกับดัก แต่ถ้าพวกเขาอยากจะเข้าใกล้ พวกเขาก็ต้องผ่านพื้นที่ที่เต็มไปด้วยระเบิด

นี่เป็นแผนการที่เปิดเผย

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่ามันจะสร้างความเสียหายให้กับผู้มีพลังพิเศษเหล่านั้นได้มากแค่ไหน แต่ตราบใดที่มีความเป็นไปได้ที่จะฆ่าศัตรู จางอี้ก็ยินดีที่จะลอง

ไม่นานนัก ระเบิดกว่าสิบลูกก็ถูกเขาฝังไว้ในพื้นหิมะรอบๆ เซฟเฮาส์

เขาสามารถจุดชนวนได้ตลอดเวลา ผ่านรีโมท

จากนั้นก็คือการจัดวางระบบกล้องวงจรปิด

สิ่งที่ไม่ขาดในคฤหาสน์หยุนเชว่คือกล้องวงจรปิด

ท้ายที่สุดแล้ว ย่านคฤหาสน์หรูหราแห่งนี้ มีระบบรักษาความปลอดภัยชั้นหนึ่ง

แต่เนื่องจากถูกทิ้งร้างเป็นเวลานาน และไม่มีไฟฟ้าอย่างต่อเนื่อง ทำให้ระบบกล้องวงจรปิดถูกทิ้งร้าง

จางอี้จัดระเบียบวงจรใหม่ เชื่อมต่อระบบจ่ายไฟของกล้องวงจรปิดเหล่านี้เข้ากับเซฟเฮาส์

จากนั้นก็ให้หยางซินซินแฮ็กเข้าสู่ระบบรักษาความปลอดภัย เพื่อให้จางอี้สามารถควบคุมการเคลื่อนไหวของทั้งย่านคฤหาสน์ได้

แบบนี้ การจัดเตรียมเบื้องต้นของจางอี้ก็เสร็จสิ้นลง

ส่วนการต่อสู้กับฐานทัพซีซานในอนาคต มันเป็นกระบวนการที่ต้องรับมือกับสถานการณ์เฉพาะหน้า ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้อย่างชัดเจนว่าจะเกิดอะไรขึ้น?

เขาไม่ได้บอกเรื่องนี้กับลุงโหยว

ท้ายที่สุดแล้ว มันเกี่ยวข้องกับการโจมตีด้วยอาวุธหนักระดับกองทัพ แม้ว่าลุงโหยวจะมาที่นี่ เขาก็อาจจะช่วยอะไรไม่ได้มากนัก

ปล่อยให้เขาอยู่ข้างนอก บางทีเขาอาจจะกลายเป็นเซอร์ไพรส์ในเวลาที่จำเป็น

...

สองวันต่อมา หลิงเฟิงพาทีมออกจากฐานทัพซีซาน มุ่งหน้าไปยังเมืองสวี่เจีย

ในภารกิจครั้งนี้ เขานำสมาชิกหน่วย A สามสิบคน ซึ่งสิบสองคนเป็นมนุษย์ดัดแปลง

รวมทั้งเขาด้วย มีผู้มีพลังพิเศษระดับหัวหน้าหน่วยที่แข็งแกร่งสี่คน

สมาชิกของหน่วย A ล้วนเป็นทหารชั้นยอด ไม่ว่าจะเป็นทหารหน่วยรบพิเศษอันดับต้นๆ ในค่ายทหาร หรือบุคลากรชั้นยอดในด้านอื่นๆ

ในการไปปราบจางอี้ครั้งนี้ พวกเขาได้รับคำสั่งตายตัวว่า ต้องยึดเซฟเฮาส์ในคฤหาสน์หยุนเชว่ และจับจางอี้ให้ได้!

แต่หลิงเฟิงและคนอื่นๆ ต่างก็มั่นใจ

ด้วยกองกำลังของพวกเขาในตอนนี้ ไม่ต้องพูดถึงการจัดการกับผู้มีพลังพิเศษธรรมดา แม้แต่การต่อสู้กับทีมพันคน มันก็ง่ายมาก!

ในบรรดาคนเหล่านี้ มีเพียงเหลียงเยว่เท่านั้น ที่มีความคิดลับๆ ในใจเมื่อเธอออกมา

การปราบจางอี้ ไม่ใช่เป้าหมายของเธออย่างแน่นอน

จริงๆ แล้ว เธอกำลังเตรียมตัวที่จะพานักเรียนหนี

การออกจากฐานทัพซีซาน เธอต้องหาที่อยู่อาศัยที่เหมาะสม

ส่วนจางอี้ เขาก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายความร่วมมือที่เธอพิจารณา

ถ้าจางอี้สามารถต้านทานการโจมตีของฐานทัพซีซานได้ เธอจะพิจารณาความร่วมมือกับจางอี้

แต่ถ้าจางอี้ต้านทานการโจมตีของฐานทัพซีซานไม่ได้ เธอก็ต้องหาวิธีอื่น

ทหารชั้นยอดกว่าสามสิบคนของฐานทัพซีซานออกเดินทางอย่างยิ่งใหญ่

คนส่วนใหญ่นั่งรถลากเลื่อน ส่วนรถสโนว์โมบิลคันเดียวในฐาน เฉินซีเหนียนก็อนุญาตให้พวกเขานำไปด้วย

ในยุคที่น้ำมันเบนซินหายากมาก รถสโนว์โมบิลคันนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อฐานทัพซีซาน

แต่ถ้าอยากจะลากระเบิดจำนวนมากที่พวกเขาเตรียมไว้ งั้นก็ต้องใช้มัน

รถสโนว์โมบิลบรรทุกกล่องหนักๆ สองกล่อง จนตัวรถจมลงไปในหิมะ

แม้ว่าจะเป็นรถที่ออกแบบมาสำหรับพื้นหิมะโดยเฉพาะ แต่มันก็ยังขับได้ยาก

จากตรงนี้จะเห็นได้ว่า ฐานทัพซีซานเตรียมระเบิดไว้มากแค่ไหน เพื่อจัดการกับจางอี้!

หลิงเฟิงและคนอื่นๆ เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ตลอดทาง

ตอนเที่ยงของวันนี้ พวกเขาก็มาถึงหมู่บ้านสกุลสวี่ ในเมืองสวี่เจีย

ส่วนเฉินหงและคนอื่นๆ ก็รอพวกเขาอยู่ข้างนอกหมู่บ้านนานแล้ว

สวี่อ้วน ในฐานะสมาชิกในอนาคตของเฉินหงและคนอื่นๆ ก็ถูกเรียกตัวไปเช่นกัน

ช่วงนี้ เฉินหงปฏิบัติต่อสวี่อ้วนดีมาก

เพื่อชดเชยความผิดพลาดในการปฏิบัติภารกิจครั้งนี้ เขาต้องนำสวี่อ้วนออกมา เพื่อเป็นความดีความชอบของเขา และให้ได้รับการอภัยโทษจากองค์กร

ทุกคนรอนานมาก สวี่อ้วนแทบจะหมดความอดทน ในที่สุดเขาก็เห็นแสงวูบวาบที่ขอบฟ้า

ท่ามกลางหิมะและน้ำแข็ง ทหารกว่าห้าสิบคนค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้น

พวกเขาสวมชุดรบสีขาว อาวุธในมือถูกห่อด้วยผ้าสีขาว

เมื่อกองกำลังกว่าห้าสิบคน ปรากฏตัวต่อหน้าต่อตาสวี่อ้วน มันก็ทำให้เขารู้สึกกดดันอย่างมาก

บางทีเขาอาจจะตระหนักแล้วว่า คนกว่าห้าสิบคนนี้ กำลังจะก่อพายุที่รุนแรงในคฤหาสน์หยุนเชว่!

สวี่อ้วนกลืนน้ำลายเย็นๆ เขาทำได้แค่ภาวนาในใจว่า พายุลูกนี้จะไม่กลืนเมืองสวี่เจียทั้งหมด

สมาชิกของหน่วยรบพิเศษมาถึงหมู่บ้านสกุลสวี่

เฉินหงและหยูหลางรีบก้าวไปข้างหน้า แล้วตะเบ๊ะ

"หัวหน้า!"

"ในที่สุดพวกคุณก็มาถึง!"

ส่วนสวี่ตงถังและผู้นำคนอื่นๆ ของเมืองสวี่เจีย ก็เดินตามมา รอการเรียกตัวของหลิงเฟิง หัวหน้าหน่วย

สายตาของสวี่อ้วนมองไปที่ฝูงชน

เขารู้ว่าในบรรดาคนเหล่านี้ มีผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้มีพลังพิเศษ

แต่คนกว่าห้าสิบคน ล้วนเป็นทหารชั้นยอด แม้แต่ทหารธรรมดา ก็เป็นทหารผ่านศึกที่ผ่านสนามรบมามากมาย

ไม่มีใครธรรมดาเลย

สวี่อ้วนแยกไม่ออกว่าใครเป็นผู้มีพลังพิเศษ

ในเวลานี้ รถสโนว์โมบิลที่อยู่ข้างหลังก็ค่อยๆ หยุดลง

ทหารของหน่วยรบพิเศษหลีกทางให้

ทหารร่างเตี้ยคนหนึ่ง สวมชุดรบสีขาว เดินลงมา

มีคนอีกสามคนเดินตามหลังเขา

คนหนึ่งตัวสูงมาก เกือบสองเมตร

อีกคนหนึ่งร่างกายผอมเพรียว เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้หญิง

และอีกคนหนึ่งสวมผ้าพันคอขนสัตว์ สวมถุงมือหนังสีน้ำตาลแดง ถือดาบถังสีดำ

ทหารร่างเตี้ยเดินไปหาเฉินหงและหยูหลาง แล้วค่อยๆ ถอดหมวกกันน็อกออก เผยให้เห็นใบหน้าเหลี่ยมๆ ที่ดูธรรมดา

"พี่น้องทุกคน ลำบากแล้ว!"

หลิงเฟิงพูดกับทหารทีมกู้ภัยด้วยรอยยิ้มจางๆ

แต่เมื่อเฉินหงและคนอื่นๆ ได้ยินคำพูดของหลิงเฟิง พวกเขาก็มีสีหน้าอับอาย

คราวนี้ พวกเขาออกมาในฐานะทีมกู้ภัย ไม่เพียงแต่ไม่ได้ช่วยใคร แต่ยังสูญเสียกำลังพล พวกเขาจะกล้าพูดว่าลำบากได้อย่างไร?

แต่หลิงเฟิงพูดอย่างเฉยเมยว่า "คนๆ นั้นไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่ายๆ พวกเราประเมินเขาต่ำไป ไม่รู้ความแข็งแกร่งของเขา ดังนั้นพวกนายไม่ต้องโทษตัวเอง"

ดวงตาของเฉินหงและคนอื่นๆ เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง

"หัวหน้า!"

ทันใดนั้นสายตาของหลิงเฟิงก็เย็นชาลง ดวงตาของเขาราวกับมีดคมสองเล่ม

"แต่คนที่ฆ่าพี่น้องของฉัน ฉันจะไม่มีวันปล่อยมันไป!"

"คราวนี้พวกเรามาแล้ว จุดจบของมันถูกกำหนดไว้แล้ว!"

เฉินหงยืดตัวขึ้น เมื่อเห็นคนกลุ่มหนึ่งที่อยู่ข้างหลังหลิงเฟิง เขาก็คิดว่าจุดจบของจางอี้ คงไม่มีความเป็นไปได้อื่น

"แน่นอน นี่คือผลกรรมของมัน!"