บทที่ 149 การทดลองพลังพิเศษ

บทที่ 149 การทดลองพลังพิเศษ

สวี่ฮ่าวมองไปที่จางอี้ แล้วพูดด้วยแววตาจริงใจ “พี่จาง ตอนนี้ชีวิตของผมอยู่ในมือพี่ พี่ยังกลัวว่าผมจะทรยศพี่อีกเหรอ?”

“ถ้าพี่เป็นอะไรไป ผมก็ตายเหมือนกัน!”

จางอี้รู้สึกว่าแผนนี้มีความเป็นไปได้

สวี่ฮ่าวรู้ดีว่า จางอี้จะใช้เขาเป็นโล่ห์มนุษย์ บวกกับที่เขาคิดว่าตัวเองโดนวางยาพิษ เขาไม่มีทางหักหลังจางอี้

และถ้าพวกเขาเข้าไปในเซฟเฮาส์ได้ ปืนพก Desert Eagle สีทองสองกระบอกของหวังซือหมิงก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับจางอี้

“อัตราความสำเร็จสูงมาก อย่างน้อยก็ 95% ขึ้นไป”

จางอี้ประเมินในใจ

แต่เขาก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

เขามักจะระมัดระวังตัว

เขาถนัดการป้องกัน ไม่ใช่การโจมตี

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจะบุกโจมตีเซฟเฮาส์ระดับโลก เขาย่อมรู้สึกกังวลเป็นธรรมดา

“ไฟ แก๊ส ถ้ามีวิธีแก้ปัญหาพวกนี้ได้ก็ดีสิ”

จางอี้ถอนหายใจในใจ

เขาไม่ชอบสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้

ทันใดนั้น เขาก็นึกอะไรขึ้นได้

ไม่สิ รอแป๊บ!

ไฟ แก๊ส… ทำไมเขารู้สึกว่าลืมอะไรไปนะ?

จางอี้พยายามจับความคิดนั้น

เขารู้สึกว่ามันสำคัญมาก เขายังมีอะไรที่สามารถใช้ได้อีก

“นึกออกแล้ว!”

หลังจากที่คิดอยู่นาน จางอี้ก็นึกออก

มิติพื้นที่ของเขา!

ตลอดมา จางอี้ใช้มิติพื้นที่สำหรับเก็บของเท่านั้น ไม่เคยคิดจะใช้มันในการต่อสู้

แต่มิติพื้นที่สามารถเก็บของได้ และเวลาภายในมิติพื้นที่เกือบจะหยุดนิ่ง

ถ้าเขาใช้ความสามารถนี้ในการต่อสู้ มันจะกลายเป็นพลังที่แข็งแกร่งมากหรือเปล่า?

จางอี้รู้สึกตื่นเต้น ถ้าเขาสามารถพัฒนาความสามารถของเขาได้ ผลลัพธ์คงจะเกินจินตนาการ!

จางอี้ลุกขึ้นยืนทันที

สวี่ฮ่าวที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ยังคงรอคำตอบของจางอี้อย่างใจจดใจจ่อ

จางอี้โบกมือให้เขา แล้วพูดว่า “นายกลับไปก่อน ฉันจะติดต่อนายในอีกไม่กี่วัน”

สวี่ฮ่าวตกใจ “แต่พี่จาง แม้ว่าผมจะรอได้ แต่ยาพิษในร่างกายของผมรอไม่ได้!”

จางอี้มองเขาอย่างเย็นชา “นายกลัวอะไร? ฉันบอกว่ายาพิษจะออกฤทธิ์ในเจ็ดวันก็คือเจ็ดวัน ฉันจะติดต่อนายภายในสามวัน อย่างช้าก็หนึ่งหรือสองวัน นายรออย่างสบายใจเถอะ!”

สวี่ฮ่าวรู้สึกขนลุก เขารู้ดีว่าตัวเองรู้สึกแย่แค่ไหนหลังจากที่โดนฉีดยา

ตอนนี้เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาอ่อนแอลง

สวี่ฮ่าวยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่แววตาที่เฉียบคมของจางอี้ทำให้เขาไม่กล้าพูด

“งั้น... ผมจะกลับไปรอคำตอบของพี่ พี่ต้องติดต่อผมนะ!”

สวี่ฮ่าวทำหน้าเศร้า แล้วเดินออกไป

ส่วนจางอี้ก็รีบกลับไปที่ห้อง แล้วคิดหาวิธีพัฒนาความสามารถของเขา

จริงๆ แล้ว จางอี้ใช้มิติพื้นที่สำหรับเก็บของเท่านั้น

เขารู้เรื่องความสามารถของมิติพื้นที่ไม่มาก แค่รู้คร่าวๆ เท่านั้น

อย่างเช่น มิติพื้นที่สามารถเก็บของที่เป็นอิสระได้

แต่ถ้าของนั้นมีแรงภายนอกกระทำ มันก็จะเก็บยาก

อย่างเช่น ห้องภายในตึก

หรือหิมะบนพื้น

การเก็บของพวกนี้ยากมาก

ส่วนผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิต จางอี้เคยทดลองกับปลาแค่ครั้งเดียว

เขาไม่รู้ว่าผลกระทบต่อมนุษย์จะเป็นยังไง

“ต่อไป ถ้ามีเวลา ฉันต้องพัฒนาความสามารถของฉัน บางที นอกจากมิติพื้นที่และการยิงปืนแม่นยำแล้ว ฉันอาจจะมีความสามารถอื่นๆ อีก”

“แต่ตอนนี้ ฉันต้องคิดหาวิธีใช้ความสามารถของฉัน ป้องกันการโจมตีจากเซฟเฮาส์ของหวังซือหมิง”

จางอี้ลูบคางด้วยสีหน้าจริงจัง

“แก๊สน้ำตา ไฟอุณหภูมิสูง”

“ตอนที่พวกมันพุ่งออกมาจากกับดัก พวกมันจะพุ่งเข้าหาฉัน ดังนั้นการเก็บพวกมันจึงไม่ยาก ในทางทฤษฎี มันทำได้!”

ดวงตาของจางอี้เป็นประกาย ความคิดของเขาค่อยๆ เปิดประตูสู่โลกใหม่

“เวลาภายในมิติพื้นที่ของฉันหยุดนิ่ง หรือเกือบจะหยุดนิ่ง”

“ดังนั้น ถ้าฉันเปลี่ยนทิศทางของพวกมัน ฉันก็สามารถส่งพวกมันกลับไปได้!”

จางอี้เดินไปมาในห้องด้วยความตื่นเต้น ดวงตาของเขาเป็นประกาย

หลังจากที่คิดอยู่นาน เขาก็ออกจากห้อง แล้วไปที่ห้องว่างชั้นล่าง

จากนั้นเขาก็เริ่มก่อไฟ เพื่อทดสอบ

พอไฟลุกขึ้น จางอี้ก็ยื่นมือขวาออกไป กางนิ้วทั้งห้า แล้วใช้ความสามารถของเขา เก็บไฟเข้าไปในมิติพื้นที่

อย่างที่คาดไว้ กระบวนการนี้ราบรื่นมาก

เพราะจางอี้ใช้กฎของมิติพื้นที่

ที่ผ่านมา เขาคุ้นเคยกับการใช้อาวุธปืนในการต่อสู้ เลยไม่ได้พัฒนาพลังพิเศษของเขา

หลังจากที่เก็บไฟเข้าไปในมิติพื้นที่ จางอี้ก็เปิดประตูมิติพื้นที่ในทิศทางตรงข้ามกับที่เขาเก็บไฟ

“ฟู่วววว”

ไฟพุ่งออกมาทันที

ถ้ามองจากข้างนอก มันเหมือนกับว่าจางอี้ใช้เวทมนตร์ สะท้อนไฟกลับไป!

“นี่มัน... การสะท้อนกลับทั้งหมดหรือเปล่า?”

จางอี้เบิกตากว้าง แล้วหัวเราะออกมาด้วยความดีใจ

“ฮ่าๆๆๆ ฉันเข้าใจแล้ว! มิติพื้นที่ยังใช้แบบนี้ได้อีก”

“นี่มันพลังป้องกันระดับเทพชัดๆ!”

ตอนนี้ จางอี้เหมือนกับเด็กที่ได้ของเล่นใหม่

ผู้ชายทุกคนมีความฝันที่จะเป็นซูเปอร์ฮีโร่

จางอี้กำหมัดแน่น ดวงตาของเขาเป็นประกายภายใต้แสงไฟ

“ต่อไป ฉันต้องฝึกฝนทักษะนี้ให้เชี่ยวชาญ ดังนั้น การโจมตีระยะไกล หรือแม้แต่การโจมตีระยะใกล้ ทั้งหมดก็จะทำอะไรฉันไม่ได้!”

“แต่” จางอี้ลูบคาง “ถ้าฉันใช้ความสามารถนี้กับมนุษย์ ผลลัพธ์จะเป็นยังไง?”

จางอี้เคยเก็บสิ่งมีชีวิตไว้ในมิติพื้นที่แค่ครั้งเดียว นั่นก็คือปลาที่อยู่ในตู้ปลา

แต่พอเขานำมันออกมาในวันรุ่งขึ้น มันก็ตายแล้ว

ตอนนั้น จางอี้ไม่ได้คิดอะไรมาก แค่รู้สึกเสียดายที่ไม่สามารถสร้างเซฟเฮาส์ในมิติพื้นที่ได้

แต่ตอนนี้ ถ้าเขาคิดจะใช้มิติพื้นที่ในการต่อสู้… เขาก็ต้องทดลองกับมนุษย์

จางอี้กอดอก แววตาของเขาค่อยๆ เย็นชาลง

มันง่ายมาก!

ค่ำคืนนั้น จางอี้ก็ไปที่ตึกหนึ่ง แล้วให้พวกเขาส่งคนมาให้เขา

เขานำชายคนนั้นไปที่ห้องว่าง แล้วส่ง “ดาบ” ที่ทำจากกระดาษ A4 ให้เขา

ตรงกลางห้องมีกองไฟ ร่างกายที่สูงใหญ่ของจางอี้ดูน่าเกรงขามภายใต้แสงไฟ

ส่วนชายคนนั้นก็ถือ “ดาบ” ด้วยความหวาดกลัว ร่างกายของเขาสั่นเทา

จางอี้มองเขา แล้วโบกมือด้วยรอยยิ้ม

“มา โจมตีฉัน! ถ้านายโจมตีฉันได้ ฉันจะให้ขนมปังนายหนึ่งก้อน”