บทที่ 139 แฟนสาวนับแสนของคุณชายหวัง

บทที่ 139 แฟนสาวนับแสนของคุณชายหวัง

เสียงปืนดังขึ้น รูม่านตาของสวี่ฮ่าวหดเล็กลง ร่างกายของเขาทรุดลงกับพื้น

จางอี้ไม่ได้ยิงที่หัวของเขา แค่ยิงเฉียดหูเขาไป

เสียงปืนทำให้สวี่ฮ่าวแทบหัวใจวาย!

เขานั่งอยู่บนพื้น หายใจเหนื่อยหอบ

“พี่จาง อย่าฆ่าผม ผมพูดความจริง!”

จางอี้หรี่ตา ค่อยๆ ย่อตัวลง มองเข้าไปในดวงตาของสวี่ฮ่าว แล้วพูดว่า “บอกเหตุผลที่ฉันควรจะพอใจ บอกให้ฉันเชื่อว่านายไม่ได้ร่วมมือกับหวังซือหมิงเพื่อหลอกฉัน! ถ้านายทำได้ นายก็มีโอกาสรอด”

สวี่ฮ่าวสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาพยายามสงบสติอารมณ์

เขาพูดว่า “เพราะถ้าผมเป็นศัตรูกับพี่ ผมก็ไม่มีทางรอด ผมเลยต้องร่วมมือกับพี่!”

“ผมเห็นฝีมือของพี่มาแล้ว ผมไม่โง่พอที่จะเป็นศัตรูกับพี่ หวังซือหมิงที่อยู่ในเซฟเฮาส์ น่าจะจัดการง่ายกว่า”

“ยิ่งไปกว่านั้น” สวี่ฮ่าวกัดฟันพูดว่า “ผมอยากให้หวังซือหมิง ให้ไอ้สารเลวนั่นตายมากกว่าพี่!”

แววตาของจางอี้เป็นประกาย

“อ้อ พวกนายไม่ใช่เพื่อนกันหรอกเหรอ?”

“เพื่อน? ฮ่าๆๆ!”

รอยยิ้มของสวี่ฮ่าวเต็มไปด้วยความเกลียดชัง และความขมขื่น

“ผมกับเขาไม่ใช่เพื่อน! ในสายตาของเขา ผมมันก็แค่หมาตัวหนึ่ง!”

สวี่ฮ่าวเล่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหวังซือหมิงให้จางอี้ฟัง

“ตระกูลสวี่ของผมก็รวยและมีอำนาจในเมืองเทียนไห่ บริษัทของพ่อผมมีมูลค่าหลายพันล้านหยวน งั้นผมก็น่าจะเป็นลูกเศรษฐีที่โด่งดังในเมืองเทียนไห่ ถูกต้องไหม?”

“แต่หลังจากที่หวังซือหมิงกลับมาจากต่างประเทศ วงการลูกเศรษฐีที่เมืองเทียนไห่ก็เปลี่ยนไป!”

“ตระกูลหวังของเขามีทั้งเงินและอำนาจ มากกว่าตระกูลของผมหลายเท่า”

“ต่อหน้าคนอื่น ผมคือคุณชายสวี่ที่ร่ำรวย แต่ในสายตาของเขา ผมก็แค่ขยะ!”

จางอี้ยิ้มมุมปาก พูดอย่างสนใจว่า “ฉันจำได้ หวังซือหมิงเคยพูดว่า ‘ฉันไม่สนใจว่าเพื่อนของฉันจะมีเงินหรือเปล่า ยังไงก็ไม่มีใครรวยเท่าฉัน’”

สวี่ฮ่าวพยักหน้า “ใช่ เขาพูดแบบนั้นจริงๆ”

จางอี้ไม่เข้าใจ

“นายเกลียดเขา เพราะเขารวยกว่านาย?”

“ไม่ พี่ไม่เข้าใจวงการของพวกเรา!”

สวี่ฮ่าวส่ายหน้า แล้วอธิบายให้จางอี้ฟัง

“ตระกูลสวี่ของผมทำธุรกิจวัสดุก่อสร้าง ตระกูลหวังคือลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของพวกเรา พูดง่ายๆ ก็คือ ครอบครัวของผมต้องพึ่งพาตระกูลหวัง”

“ดังนั้น พอหวังซือหมิงกลับมา ผมก็ต้องพยายามเอาใจเขา”

ดวงตาของสวี่ฮ่าวเต็มไปด้วยความอับอาย เขาขมวดกำปั้นแน่น

ลูกเศรษฐีที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายมา 20 กว่าปี ต้องก้มหัวเอาใจคนอื่น ในใจต้องรู้สึกอับอายมากแน่ๆ

“แม้แต่ผู้หญิงของผม เขาก็ยังแย่งไป ผมไม่กล้าพูดอะไร ต้องส่งเธอไปให้เขา!”

ใบหน้าของสวี่ฮ่าวแดงก่ำด้วยความโกรธ

“นั่นคือผู้หญิงของผม ผู้หญิงของผม! เขาแค่พูดคำเดียว ผมก็ต้องส่งเธอไปให้เขา!”

“ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่หลายครั้ง หลายครั้ง หลายๆ ครั้ง!!!”

“พี่รู้ไหม? เพราะเรื่องนี้ ผมกลายเป็นตัวตลกในวงการลูกเศรษฐีที่เจียงหนาน!”

จางอี้เลิกคิ้ว เขาก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของสวี่ฮ่าว

ลูกเศรษฐีที่โด่งดังในเจียงหนาน ต้องส่งแฟนสาวให้ลูกเศรษฐีที่รวยกว่าหลายครั้ง

การกระทำแบบนี้ไม่ต่างจากแมงดา

ไม่แปลกใจเลยที่สวี่ฮ่าวจะโกรธขนาดนี้

พอพูดถึงผู้หญิง จางอี้ก็ถามอย่างสงสัยว่า “ฉันเคยได้ยินมาว่า หวังซือหมิงชอบผู้หญิงสวยมาก มีคนบอกว่า เขาเคยคบกับผู้หญิงหลายหมื่นคน จริงเหรอเปล่า?”

ตอนที่จางอี้ได้ยินข่าวลือนี้ เขาก็ไม่เชื่อ

คนเราต่อให้มีอายุ 100 ปี ก็มีแค่ 36,500 วัน แฟนเยอะขนาดนั้น ต่อให้วันละคนยังไม่พอเลย!

สวี่ฮ่าวกลับหัวเราะ

“พี่จาง อย่าว่าผมพูดตรงๆ เลยนะ วงการคนรวยมันซับซ้อนกว่าที่พวกพี่คิดเยอะ”

“พี่คิดว่าชีวิตของเศรษฐีที่เขียนในนิยาย มันเวอร์เกินจริงใช่ไหม? แต่ความจริงมันเวอร์กว่านั้นอีก!”

แววตาของจางอี้จริงจังขึ้น คนเรามักจะชอบเรื่องซุบซิบสินะ?

“อ้อ? จริงเหรอ?”

สวี่ฮ่าวยิ้มแล้วพูดว่า “ผู้หญิงของหวังซือหมิงมีมากกว่าหลายหมื่นคน มีเป็นแสนคน!”

จางอี้ตกตะลึง แล้วก็หัวเราะออกมา และด่าว่า “นายพูดอะไรเนี่ย? โม้ก็ให้มันมีขอบเขตหน่อย คิดว่าฉันไม่ใช่ลูกเศรษฐีแล้วจะไม่รู้อะไรเลยเหรอ?”

“แสนคน? ทำไมไม่บอกว่าเป็นพันล้านคนเลยล่ะ?”

จางอี้คิดว่าสวี่ฮ่าวล้อเล่น

ฮ่องเต้ซือหม่าหยาน(สุมาเอี๋ยนหรือพระเจ้าจิ้นอู่ตี้) ฮ่องเต้องค์สุดท้ายของราชวงศ์จิ้นตะวันตก มีนางสนมแค่ไม่กี่หมื่นคนเท่านั้น

เพราะเยอะเกินไป เลยต้องใช้รถม้าลากเขาไปทั่ววังหลวง พอรถม้าหยุดที่ไหน เขาก็นอนกับนางสนมที่นั่น

หวังซือหมิงอายุแค่ 40 กว่าปี

ถ้าเขามีผู้หญิงแสนคน นั่นหมายความว่าเขาต้องนอนกับผู้หญิงหลายร้อยคนทุกวัน

แบบนั้น เขายังมีชีวิตรอดได้ก็ถือว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว

“พี่จาง ผมพูดความจริง! ผมบอกแล้วไง โลกของคนรวย พี่จินตนาการไม่ออกหรอก”

สวี่ฮ่าวยิ้มอย่างจนใจ

จางอี้ถามอย่างสงสัยว่า “จริงเหรอ? งั้นนายอธิบายให้ฉันฟังหน่อย ผู้หญิงแสนคน เขาจัดการยังไง?”

สวี่ฮ่าวพูดอย่างจริงจัง “มันง่ายมาก หวังซือหมิงมีคนคอยหาผู้หญิงให้เขา ผู้หญิงพวกนี้มีทั้งคนรวย คนจน ดารา นักร้องเน็ตไอดอล ไฮโซ เซเลบ”

“เขาไม่เรื่องมาก ขอแค่สวย เขาก็เอาหมด”

“เท่าที่ฉันรู้ เขามีโทรศัพท์มือถือหลายสิบเครื่อง แต่ละเครื่องมีหมายเลขประจำจังหวัด ในแต่ละเครื่องก็มีกลุ่มแชท WeChat หลายสิบกลุ่ม”

“ทุกจังหวัด ทุกเมือง เขามีกลุ่มแชท WeChat ที่มีแต่ผู้หญิงสวยๆ ไม่ใช่แค่ในประเทศ แต่นอกประเทศเขาก็ยังมี”

จางอี้ตกตะลึงเล็กน้อย

เล่นแบบนี้ก็ได้เหรอ?

ไม่เคยรู้มาก่อน!

“ผู้หญิงเยอะขนาดนั้น เขาจัดการยังไง?”

จางอี้ไม่เข้าใจ หรือว่าหวังซือหมิงจะใช้คาถาแยกเงาพันร่าง? หรือว่าเขาฝึกวิชาพิเศษ?

สวี่ฮ่าวยิ้มแล้วพูดว่า “มันง่ายมาก ผู้หญิงพวกนี้ ถ้าวันไหนเขาไปเที่ยวที่ไหน เขาก็จะเรียกพวกเธอมาหา หลายร้อยคน”

“ถ้าเขาไม่อยากไป เขาก็แค่ส่งข้อความ พวกเธอก็จะบินมาหาเขา”

“พี่เคยเห็นคลิปวิดีโอที่ผู้หญิงเขียนตัวอักษรบนตัวไหม? อย่างเช่น ยินดีกับ EdG ที่ชนะเลิศ ยินดีกับเมสซี่ที่ชนะเลิศ!”

“คลิปพวกนี้มาจากไหน? หวังซือหมิงแค่สั่งในกลุ่มแชท พวกเธอก็จะทำตาม ไม่ใช่แค่เขียนตัวอักษรบนตัว แต่มีอะไรที่รุนแรงกว่านั้นอีก!”

“ปกติแล้ว เขาจะโยนอั่งเปาในกลุ่มแชท ทีละหลายหมื่นหยวน คนที่ได้อั่งเปาเยอะที่สุดก็จะถ่ายคลิปวิดีโอ”

จางอี้ฟังแล้วก็รู้สึกทึ่ง

ไม่คิดเลยว่าคนรวยจะเล่นแบบนี้

“ฉันเข้าใจแล้ว พูดง่ายๆ ก็คือ ผู้หญิงพวกนี้เป็นแค่ของเล่นของเขา ใช้หรือไม่ใช้ก็ได้ แต่ก็เหมือนกับเลี้ยงสัตว์เลี้ยง พออยากเล่นก็เรียกมาหา ใช่ไหม?”

สวี่ฮ่าวพยักหน้า “ใช่ แบบนั้นแหละ เขามีเงินใช้ไม่หมด เขาก็เลยหาทางใช้เงิน”

เขายังพูดติดตลกว่า “นี่ก็ถือเป็นการกระจายความมั่งคั่งทางสังคม ใช่ไหม?”

จางอี้สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วส่ายหน้า

“ฉันเข้าใจแล้ว ทำไมผู้หญิงโสดในเมืองใหญ่ถึงเยอะขนาดนี้”