บทที่ 90 ปั๊มน้ำมัน

บทที่ 90 ปั๊มน้ำมัน

จางอี้คุ้นเคยกับพื้นที่นี้เป็นอย่างดี คลังสินค้าของบริษัทหลายร้อยแห่งทั้งใหญ่และเล็กต่างก็กระจุกตัวอยู่ในบริเวณนี้

ถ้าเขาสามารถรวบรวมเสบียงทั้งหมดกลับไปได้ อย่าว่าแต่เลี้ยงตัวเองเลย แม้แต่เลี้ยงคนเป็นพันๆ คนก็ยังได้

แต่ปัญหาใหญ่ที่สุดก็คือ ตอนนี้เสบียงพวกนั้นยังอยู่หรือเปล่า?

จางอี้หยิบปืนพกกับชะแลงออกมา เดินไปที่คลังสินค้าของ RT-Mart ที่อยู่ไม่ไกล

เขาถือชะแลง ทุบกระจกหน้าต่างด้านบนจนแตกละเอียด

เขามองเข้าไปข้างใน เขาก็พบว่าโรงงานขนาดใหญ่ตอนนี้ว่างเปล่า

“มีคนขนย้ายไปแล้ว?”

จางอี้เตรียมใจไว้แล้ว เลยไม่ได้ตกใจมากนัก

เขายังคงเดินไปที่คลังสินค้าอื่นๆ ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม

อุปกรณ์ทางการแพทย์ ของใช้ในชีวิตประจำวัน อาหาร แม้แต่ขนมขบเคี้ยวและอาหารสัตว์ก็ถูกขนย้ายไปจนหมด

“เป็นอย่างที่ฉันคิดจริงๆ”

“ตอนที่เกิดภัยพิบัติ ผู้เชี่ยวชาญของทางการจะรายงานสถานการณ์เป็นอย่างแรก คนข้างบนต้องขนย้ายเสบียงไปแล้วแน่ๆ”

นี่คือเหตุผลที่จางอี้ขนย้ายของในคลังสินค้าของวอลมาร์ทไปจนหมด ก่อนเกิดภัยพิบัติหนึ่งสัปดาห์

เขารู้ดีว่า พอเกิดภัยพิบัติ คนใหญ่คนโตที่มีอำนาจจะคิดถึงแต่ตัวเอง ไม่สนใจชีวิตของคนธรรมดา

จางอี้ไม่ได้ล้มเลิกการค้นหา

ที่นี่มีคลังสินค้าหลายร้อยแห่ง บางทีอาจจะมีของที่ไม่ได้ถูกขนย้ายไป และเป็นประโยชน์สำหรับเขา

แล้วเขาก็ไม่ผิดหวัง หลังจากที่ค้นหามาครึ่งวัน จางอี้ก็พบคลังสินค้าที่เก็บรถยนต์

ข้างในกว้างขวางมาก มีพื้นที่กว่าล้านตารางเมตร

รถยนต์จอดเรียงรายอยู่บนชั้นวางเหล็ก เหมือนกับปลากระป๋อง

มีรถหรูมากมาย ก่อนเกิดภัยพิบัติ ราคาขายอยู่ที่หลายล้านหยวน!

แต่ตอนนี้ พวกมันกลายเป็นเศษเหล็ก ช่างไร้ประโยชน์

พอเห็นรถยนต์มากมายขนาดนี้ จางอี้ก็รู้สึกว่ามันไร้ประโยชน์จริงๆ

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็กัดฟัน “ยังไงในมิติพื้นที่ก็ยังมีที่ว่างอีกเยอะ เอาเข้าไปก่อน เผื่อว่าวันหนึ่งจะได้ใช้”

ผู้ชายทุกคนต่างก็ชอบรถ

พอเห็นรถหรูมากมายขนาดนี้ จางอี้ก็อยากจะเก็บสะสมไว้เล่น แม้ว่าตอนนี้จะขับไม่ได้ แค่มองก็ยังดี

มันก็เหมือนกับโมเดลรถยนต์ราคาแพง!

เขาจึงเลือกรถยนต์ที่ชอบที่สุดสิบกว่าคัน เก็บเข้าไปในมิติพื้นที่ของเขา

หลังจากนั้น จางอี้ก็ใช้เวลาทั้งวันค้นหาในเขตคลังสินค้า

คลังสินค้าส่วนใหญ่ถูกขนย้ายไปจนหมด เหลือเพียงของที่ขนย้ายลำบาก

อย่างเช่น เครื่องจักรขนาดใหญ่ หรือวัสดุก่อสร้างจำนวนมาก

อาหาร ของใช้ ไม่เจอแม้แต่นิดเดียว!

จางอี้กัดฟัน เก็บของที่ไร้ประโยชน์พวกนั้นเข้าไปในมิติพื้นที่

รถบรรทุกหนัก รถขุด Rolls-Royce Wraith รถดันดิน…

“เผื่อว่าวันหนึ่งจะได้ใช้”

จางอี้ปลอบใจตัวเอง

จากนั้นเขาก็รู้สึกว่าตัวเองตลก โลกนี้เต็มไปด้วยหิมะ รถพวกนี้ขับออกไปได้ไม่ถึงเซนติเมตร จะมีประโยชน์อะไร?

โชคดีที่มิติพื้นที่ของเขากว้างขวางมาก พอเก็บรถพวกนี้เข้าไปก็ยังมีที่ว่างอีกเยอะ

หลังจากที่ค้นหามาครึ่งวัน จางอี้ก็รู้สึกว่าพอแล้ว

ที่นี่ไม่มีอะไรให้ค้นหาอีก และตอนนี้เขาก็ไม่มีอะไรที่ต้องการเป็นพิเศษ

เขาหยิบช็อกโกแลตออกมาจากมิติพื้นที่ กินเข้าไปอย่างรวดเร็ว

แต่ตอนที่กิน ลมหนาวพัดเข้าปาก ทำให้รู้สึกไม่ค่อยดี

ตอนนี้จะดื่มน้ำร้อนก็ไม่ได้ พอเปิดฝาออก ไม่ถึงครึ่งนาทีก็เย็นชืด

จางอี้ตักหิมะเข้าปาก ละลายเป็นน้ำดื่ม

จากนั้นเขาก็นึกถึงสถานที่แห่งหนึ่ง

เพราะเก็บรถมาเยอะ เลยคิดถึงน้ำมันเบนซินกับน้ำมันดีเซล

เดิมที น้ำมันเบนซินกับน้ำมันดีเซลที่เก็บไว้ในมิติพื้นที่ก็เพียงพอสำหรับใช้ในชีวิตประจำวัน

แต่จากสถานการณ์ตอนนี้ เขาต้องใช้สโนว์โมบิลเป็นพาหนะหลัก

ถ้าเป็นแบบนี้ ปริมาณที่เก็บไว้ก็อาจจะไม่พอ

เพื่อความไม่ประมาท จางอี้จึงตัดสินใจไปที่ปั๊มน้ำมัน ดูว่าจะหาน้ำมันได้ไหม

จางอี้ขี่สโนว์โมบิล คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วขับรถไปที่ปั๊มน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเทียนไห่

ไม่นาน เขาก็มาถึงสถานที่ที่เขาจำได้

แต่พอมาถึง ภาพที่เห็นทำให้เขาถอนหายใจออกมา

ปั๊มน้ำมันขนาดใหญ่ถูกหิมะปกคลุมจนมิด

จางอี้ทำได้เพียงมองหาจากตึกสูงที่อยู่รอบๆ

แม้ว่าเขาจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ก็อดผิดหวังไม่ได้

“ปั๊มน้ำมันไม่มีตึกสูง ถ้าเป็นแบบนี้ ก็หาที่เติมน้ำมันไม่ได้น่ะสิ?”

“แย่ชะมัด!”

จางอี้ขมวดคิ้ว รู้สึกจนใจกับสถานการณ์ตรงหน้า

ด้วยความหนาของหิมะตอนนี้ การขุดด้วยแรงคนเป็นไปไม่ได้

แถมใครจะไปรู้ว่าภัยพิบัติหิมะตกหนักจะกินเวลานานแค่ไหน

หรือว่าต่อไปนี้เขาต้องประหยัดน้ำมัน?

จากปริมาณน้ำมันที่เก็บไว้ในมิติพื้นที่ และอัตราการสิ้นเปลืองของสโนว์โมบิล อาจจะใช้ได้แค่ยี่สิบปี

นี่ไม่ใช่ข่าวดี!

“แรงคนมันอ่อนแอจริงๆ ถ้าใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่ขุดได้ก็ดีสิ”

จางอี้หัวเราะเยาะตัวเอง

ตอนที่เขากำลังจะสตาร์ทรถออกไป ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นได้

“เครื่องจักรขุด?”

“รถขุดใช้ได้ไหม?”

เขาเพิ่งเก็บรถที่ใช้ในงานก่อสร้างมาจากคลังสินค้า รวมถึงรถขุดหลายคัน

เดิมทีแค่เก็บสะสมไว้ เผื่อว่าวันหนึ่งจะได้ใช้

ไม่คิดว่าจะได้ใช้เร็วขนาดนี้!

การใช้รถขุดขุดหลุมบนหิมะ เป็นเรื่องง่ายมาก

แต่พูดตามตรง เรื่องแบบนี้ไม่ค่อยเกิดขึ้น

เพราะในอดีต โลกนี้ไม่ค่อยมีหิมะหนาขนาดนี้

แถมไม่มีใครขับรถขุดไปทำงานที่ขั้วโลกเหนือ คนพวกนั้นใช้เรือตัดน้ำแข็งต่างหาก

แต่หลังจากที่จางอี้คิดอย่างรอบคอบ เขาก็รู้สึกว่าแผนนี้ใช้ได้!

ตอนนี้หิมะตกสะสมมาไม่ถึงเดือน ยังไม่ได้กลายเป็นน้ำแข็งที่แข็งมาก รถขุดย่อมขุดได้!

หิมะที่อยู่ใต้ดินหนาไม่เกินสิบกว่าเมตร เขาแค่ขุดไปถึงประตูหรือหน้าต่าง ก็สามารถทุบกระจกเข้าไปได้

ดังนั้น ไม่ต้องใช้เวลามาก

“ใช้ได้!”

จางอี้ลงมือทำทันที หยิบรถขุดขนาดใหญ่ออกมาจากมิติพื้นที่

“โครม!”

รถขุดหนักเกือบยี่สิบตันตกกระทบพื้นอย่างแรง จมลงไปกว่าหนึ่งเมตร!

พอเห็นแบบนี้ จางอี้ก็ยิ้ม “แบบนี้ก็ดี ประหยัดเวลาขุด”

หิมะบนพื้นบางเกินไป รับน้ำหนักแบบนี้ไม่ได้

แต่หิมะข้างล่างน่าจะแข็งกว่า

นี่เป็นครั้งแรกที่จางอี้ขับรถขุด แต่ไม่มีปัญหา

ตอนที่ทำงานในคลังสินค้า เขาเคยขับรถเครน รถยก และรถบรรทุกขนาดใหญ่

ของแบบนี้ก็ไม่ยาก แค่ลองศึกษาดูคร่าวๆ ก็รู้วิธีขับแล้ว

แม้ว่าจะไม่เก่งมาก แต่ก็พอขับได้