EP.70 ยอดขายวันแรก
EP.70 ยอดขายวันแรก
EP.70 ยอดขายวันแรก
วันศุกร์ที่ 19 กันยายน 1991
หลังจากใช้เวลาสังเกต Dekapon Electronics สักพัก ซาโบรุและยูโกะก็กลับไปที่สำนักงาน ZAGE ขณะที่ซาโบรุกำลังจับตาดู Dekapon อยู่ เขาก็สังเกตเห็นว่านอกจากซาคากิแล้ว ยังมีคนอื่นๆอีกสองสามคนที่ซื้อ ZEPS ไปด้วย ถึงแม้คนจะไม่ได้เยอะมากนัก แต่ก็เป็นการเริ่มต้นที่ดีทีเดียว
เมื่อกลับมาถึงที่ทำงาน ซาโบรุก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง ถึงแม้จะยังคงติดตามการเปิดตัวอยู่ แต่ตอนนี้เขาก็สามารถหันกลับมาสนใจการเตรียมเกมชุดต่อไป ซึ่งกำหนดวางจำหน่ายในเดือนหน้าได้แล้ว
ในขณะเดียวกัน พนักงาน ZAGE ก็ยังคงทำงานต่อไป ทั้งรับเรื่องสอบถาม ตรวจสอบสต็อกสินค้า และตรวจสอบให้แน่ใจว่าทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น บรรยากาศตึงเครียดแต่ก็น่าตื่นเต้น ราว 18.00 น. ในที่สุดชินสุเกะก็กลับมาพร้อมรายงานสรุปยอดขายวันแรกของ ZEPS
"ยอดขายวันนี้ไม่เลวเลย" ชินสุเกะเริ่มพูดพลางดูโน้ต "ใน 6 ร้านที่เราวาง ZEPS ไว้ร้านละ 50 เครื่องพวกเขาขายได้ประมาณ 4-6 เครื่องต่อร้าน และลูกค้าส่วนใหญ่ก็ซื้อพร้อมแพ็กเกจเกมครบ 6 เกม"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซาโบรุก็พยักหน้า
"ดีกว่าที่คาดไว้" เขายอมรับ "ผมคิดว่าเราจะขายได้แค่ 2 หรือ 3 เครื่องต่อร้าน แต่จริงๆแล้วเราทำได้มากกว่านั้น"
ชินสุเกะยิ้มกว้าง “ใช่ครับ สำหรับการเปิดตัววันแรก ถือว่าทำได้ดีทีเดียว เราวางแผนจะขาย ZEPS ให้ได้ 300 เครื่องภายใน 2 สัปดาห์ และด้วยความเร็วขนาดนี้ ผมว่าน่าจะทำได้พรุ่งนี้ไม่ก็สุดสัปดาห์ ผมมั่นใจว่ายอดขายจะยิ่งดีขึ้นไปอีก”
ซาโบรุเอนหลังพิงเก้าอี้พร้อมรู้สึกถึงความสำเร็จ แม้ยังเร็วเกินไปที่จะฉลองความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ แต่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปในทิศทางที่ถูกต้อง
"ไม่เลวเลยทุกคน" เขาพูด "อ้อ ใช่ ผมอยากจะบอกทุกคนว่า ผมวางแผนจะอัปเดตสัญญาของพวกคุณในอีก 2 อาทิตย์ หลังจากที่ผลิตภัณฑ์ชุดต่อไปจาก Saiko Machine มาถึง ทุกคนโอเคกันไหมครับ ?"
พนักงาน ZAGE พยักหน้าเห็นด้วย โดยไม่มีการแสดงการคัดค้าน
"โอเค ดีเลย" ซาโบรุพูดพร้อมรอยยิ้ม "เอาล่ะ ก่อนกลับบ้าน-ไปฉลองกันก่อน! ผมไม่มีเงินมากนัก แต่ราเม็งล่ะว่าไง ผมนั้นรู้จักร้านเด็ดร้านนึง"
ด้วยความตื่นเต้นกับไอเดียนี้ ทีมงานจึงมุ่งหน้าไปที่ร้าน Chogai Ramen ร้านราเมนลับที่ซ่อนตัวอยู่ในตรอกเล็กๆ ทันทีที่ราเม็งร้อนๆมาถึง เหล่าพนักงานก็ประหลาดใจกับความอร่อยของราเม็ง
"นี่มันอร่อยมากจริงๆ!" 1 ในนั้นพูดขณะซดน้ำซุปรสเข้มข้น
“ผมบอกคุณแล้ว” ซาโบรุหัวเราะเบาๆ
ขณะที่พวกเขากำลังรับประทานอาหาร ซาโบรุก็ยกเครื่องดื่มของเขาขึ้นมา
"หวังว่ายอดขายจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปนะ-คัมไป!"
"คัมไป!" พนักงานต่างโห่ร้องและยกเครื่องดื่มของตนเองขึ้นเช่นกัน
ขณะที่คนอื่นๆชอบดื่มเหล้า ซาโบรุกลับดื่มแต่น้ำส้ม เพราะเขานั้นไม่ชอบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นพิเศษ แถมเขายังยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วย
คืนนั้น หลังจากการเฉลิมฉลองเล็กๆน้อยๆ ทีมงานก็พากันกลับบ้าน โดยพร้อมที่จะรับมือกับความเร่งรีบในช่วงสุดสัปดาห์
วันเสาร์ที่ 20 กันยายน 1991
เช้าวันรุ่งขึ้น ซาคากิได้กลับมาทำงานที่บาคุดันอาร์เคด แต่วันนี้จิตใจของเขากลับไม่แจ่มใสเหมือนเคย
เขาอยากเล่น ZEPS อีกครั้งจริงๆ นิ้วของเขากระตุกเมื่อนึกถึงการเปิดเครื่องคอนโซล ลองเล่นเกมใหม่ๆ และเล่น Punch-Out!! ต่อ
'เห้ย ฉันอยากเล่น ZEPS ได้เลยตอนนี้จัง...'
โทกิเจ้านายของเขาได้สังเกตเห็นอาการฟุ้งซ่านของเขา ปกติแล้วซาคากินั้นจะกระตือรือร้นและมีชีวิตชีวา แต่วันนี้เขากลับดูเหม่อลอย
"เฮ้ยซาคากิ!" โทกิร้องเรียก "เป็นอะไรไปน่ะ มีปัญหาอะไรรึเปล่า ?"
ซาคากิสะดุ้งและหลุดออกจากภวังค์ความคิด
"อ่า-ไม่หรอกครับ เจ้านาย" เขารีบตอบ "แค่ว่าเครื่องคอนโซลใหม่ของซาโบรุมันเจ๋งมาก! ผมเล่นไปส่วนนึงแล้ว เลยหยุดคิดถึงมันไม่ได้เลย!"
โทกิได้ยกคิ้วขึ้น
"คอนโซลใหม่ของซาโบรุเหรอ ? จากบริษัทของเขานะเหรอ ? เดี๋ยวนะ-มันออกมาแล้วเหรอ ?! ทำไมฉันไม่ได้ยินเรื่องนี้เลย ?"
ซาตากิกระพริบตา “เอ่อ... มันมีใบปลิวอยู่ทั่วเมืองเลยนะครับ บางทีคุณอาจจะไม่ได้สนใจก็ได้นะ”
โทกิเกาหัวแล้วถอนหายใจ "แย่ล่ะ... เอาเถอะ คืนนี้ฉันอาจจะหซื้อสักอันก็ได้ ยังไงก็ต้องสนับสนุนเด็กนั่นอยู่แล้ว"
ซาคากิเยาะเย้ย "สนับสนุนเขาเหรอ ? เจ้านาย คุณไม่ได้ช่วยเขานะ เขาต่างหากที่ช่วยคุณ! เครื่องเล่นเกมมันก็สุดยอด เกมก็เยี่ยม แม้แต่บรรจุภัณฑ์ก็ยังเลิศ!"
โทกิยิ้มเยาะ "จริงเหรอ ? เอาล่ะ ตอนนี้ฉันอยากรู้มากเลย เดี๋ยวคืนนี้จะลองดู"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซาคากิก็ยิ้ม ก่อนจะหันกลับไปสนใจงานของเขาอีกครั้ง นั่นก็คือการดูแลรักษาเครื่องเกมตู้
หลังจากกะของเขาสิ้นสุดลง ซาคากิก็วิ่งออกจากร้านเกมและวิ่งกลับบ้านทันที
เขาแทบรอไม่ไหวที่จะเล่น ZEPS อีกครั้ง
"ZEPS ฉันมาแล้ว!"
เขาพุ่งตัวไปตามถนนราวกับลมกระโชกแรง เพื่อกลับไปยังคอนโซลเครื่องโปรดเครื่องใหม่ของเขา
โปรดติดตามตอนต่อไป.
_______________