EP.37 งานเสริมใหม่หรือเปล่า ?

EP.37 งานเสริมใหม่หรือเปล่า ?

หลังจากที่ซาโบรุกลับถึงบ้าน เขาก็รีบไปที่สำนักงานของเขาและเริ่มคิดหาหนทางเพื่อหารายได้เพิ่มภายใน 2 เดือนข้างหน้า

"จะหาเงินยังไงดี... เฮ้อ เงินสองล้านเยนที่ได้จากการขายตู้เกม ZAS ให้กับคุณโทกิกับคุณซาโตนากะมันนั้นยังไม่พอจริงๆ ฉันยังต้องจ่ายเงินค่าพนักงาน จ่ายค่าบริษัท จ่ายค่าโฆษณา ZEPS อีก... อ๊าก" ซาโบรุครางอย่างหัวเสีย แต่ก็รีบสงบสติอารมณ์ลง "ฉันควรหานักลงทุนดีไหมนะ ? แต่ฉันยังอยากเป็นเจ้าของบริษัท 100% อยู่เลย... บริษัทนี่นา บ้าเอ๊ย ฉันยังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการเลยด้วยซ้ำ ZAGE ยังอยู่ในขั้นตอนการพัฒนาบริษัทอย่างเต็มตัว และฉันยังต้องการสินค้าที่จะขาย ซึ่งฉันก็ยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ!"

เขาถอนหายใจยาว “เอาล่ะ มันก็เป็นแบบนี้แหละ ตอนนี้ขอแข่ง 2 เกมให้จบภายในอาทิตย์นี้ก่อน หลังจากนั้นฉันจะจัดการเรื่องเงินเอง”

ด้วยเหตุนี้ ซาโบรุจึงหันมาสนใจคอมพิวเตอร์ของเขา ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อสร้างเกมใหม่ๆให้กับเครื่องคอนโซล ZEPS ของเขา เขาได้พัฒนาเครื่อง ZEPS ใหม่สำหรับสำนักงานของเขาแล้ว ทำให้เขาสามารถทดสอบผลงานสร้างสรรค์ของเขาได้แบบเรียลไทม์

7 วันผ่านไป ตอนนี้เป็นวันเสาร์แล้ว

ในช่วงเวลานั้น ซาโบรุได้ประสบความสำเร็จในการสร้างเกมอันโด่งดัง 2 เกมจากชาติที่แล้วขึ้นมาใหม่ ด้วยความสามารถในการจดจำของ Deep Dive เขาสามารถจดจำกลไกการเล่นของเกมโปรดในวัยเด็ก 2 เกมได้อย่างแม่นยำ นั่นคือ Excitebike และ Mega Man! ทั้ง 2 เกมเป็นเกมระดับตำนานในชาติก่อนของเขา และบัดนี้ ทั้ง 2 เกมจะถูกนำพาเข้าสู่โลกใหม่นี้ผ่านมือของเขาเอง

ตอนนี้เขากำลังเล่น Excitebike เพื่อทดสอบกลไกต่างๆ

"ฮ่าๆ! เกมนี้สนุกเสมอเลย! ฉันชอบมันมากเลย แล้ว Mega Man ก็เยี่ยมยอดด้วย"

ขณะที่เขากำลังจมอยู่กับความคิดถึง ก็มีเสียงนึงดังออกมาจากทางเข้าสำนักงาน

"ขออภัยที่รบกวน"

ซาโบรุยกคิ้วขึ้น "นั่นฟังดูเหมือน... อายูมิเหรอ ?"

แน่นอนว่าอายูมิและอาเคจิก็ก้าวเข้ามาในห้องทำงานของเขา

"ว้าว ซาโบรุ! ที่นี่เริ่มดูเหมือนออฟฟิศจริงๆแล้วสิ! แล้วตอนนี้มีคอมพิวเตอร์ตั้ง 5 เครื่องแล้วเหรอ ? งบน้อยจังนะ ?" อายูมิพูดพลางมองไปรอบๆ ด้วยความประหลาดใจ

ซาโบรุเกาหัว "อ้อ สวัสดีครับ คุณอาเคจิ อายูมิ แล้วก็ใช่ พีซี 4 เครื่องนี้จริงๆแล้วเป็นของพ่อฉันเองนะ เขาบอกว่าไม่ได้ใช้ในออฟฟิศแล้ว ฉันก็เลยเอามา ยังไงก็เถอะ เข้ามาสิ เข้ามาเลย เสียดายหน่อยนะ เพราะฉันยังขาย ZEPS ไม่ได้เลย"

เขาพาพวกเขาไปยังห้องทำงานหลัก ซึ่งยังค่อนข้างรกด้วยเอกสารและโน้ตที่กระจัดกระจายอยู่ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ดึงดูดสายตาของพี่น้องทั้ง 2 คือจอโทรทัศน์ที่แสดงภาพการทำงานของ Excitebike

"ซาโบรุ! นั่นเกมใหม่ของ ZEPS เหรอ !?" อายูมิอุทานอย่างตื่นเต้น

เธอรีบเดินไปที่คอนโซล ขณะที่ดวงตาของอาเคจิเบิกกว้างด้วยความอยากรู้ อายูมิหยิบคอนโทรลเลอร์ขึ้นมาโดยไม่ลังเลและเริ่มเกมใหม่ ความอยากรู้อยากเห็นของเธอได้เอาชนะเธอ ขณะเดียวกัน ซาโบรุก็ไปเตรียมเครื่องดื่มให้แขกของเขา

“ฉันจะต้องเล่นยังไง” อายูมิถาม

ซาโบรุได้กลับมาพร้อมเครื่องดื่มและอธิบายว่า "ใช้ D-pad ควบคุมมอเตอร์ไซค์และนำทางบนเส้นทาง หลีกเลี่ยงสิ่งกีดขวางอย่างหลุมบ่อและเนิน กดปุ่ม X เพื่อเร่งความเร็ว ปล่อยเพื่อเบรก และกดปุ่ม O เพื่อเปิดใช้งาน Nitro เพื่อเพิ่มความเร็ว แต่ระวังนะ! มันกินน้ำมันมาก"

อายูมิสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่ต่างออกไป "เฮ้... คอนโทรลเลอร์อันนี้ไม่เหมือนของฉันเลย! ปุ่มไม่ได้มีเลข 1 กับ 2 กำกับไว้ แต่มี X กับ O แทน ซาโบรุ นี่ดีไซน์ใหม่รึเปล่า ?"

ซาโบรุพยักหน้า "ใช่แล้ว เจ๋งดีใช่มั้ยล่ะ ?"

อายูมิยิ้มกว้างและเล่นต่อ ในขณะเดียวกัน อาเคจิก็จ้องมองเกมของเธออย่างตั้งใจ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ผ่านไป 2-3 นาที อายูมิก็สังเกตเห็นว่าพี่ชายของเธอจ้องมองมากเกินไป

"ท่านพี่ อยากลองไหมคะ ?"

อาเคจิพยักหน้าทันทีแล้วหยิบคอนโทรลเลอร์ อย่างที่คาดไว้ เขาจมอยู่กับเกมอย่างรวดเร็ว สมาธิของเขาเฉียบคมขึ้นขณะที่เขาเคลื่อนที่ไปตามรางรถไฟ อายูมิถอนหายใจพลางจิบโซดาเย็นๆที่ซาโบรุเตรียมไว้ให้

“แล้วเกมอื่นล่ะ ซาโบรุ” เธอถาม

"มันชื่อ Mega Man มันนั้นคล้ายๆกับ Mario แต่แทนที่จะกระโดดใส่ศัตรู ตัวเอกจะเป็นหุ่นยนต์เด็กที่ยิงศัตรูด้วยปืนใหญ่ที่แขน แถมยังได้รับความสามารถใหม่ๆได้อีกด้วย ฉันทำให้เวอร์ชันนี้ดียิ่งขึ้นไปอีกโดยเพิ่มพาวเวอร์อัพเข้าไปด้วย" ซาโบรุอธิบายอย่างภาคภูมิใจ

"ว้าว! ฟังดูเจ๋งมาก! ฉันอยากลองบ้างจัง" อายูมิพูดด้วยความตื่นเต้น

หลังจากนั้นไม่นาน อาเคจิที่ยังคงกระหายอยากจะเล่นต่อก็หันไปเล่น Mega Man และเริ่มเล่น ความสนใจของเขาจดจ่ออยู่กับเกมอย่างจดจ่อ จนเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และก่อนที่ใครจะทันรู้ตัวก็ผ่านไป 1 ชั่วโมงเต็มแล้ว

"ท่านพี่! หนูรู้ว่าท่านพี่นั้นชอบเล่นเกม แต่หนูก็อยากเล่นเหมือนกันนะ!" อายูมิบ่น

อาเคจิเบิกตากว้างพลางเหลือบมองนาฬิกา "อะไรเนี่ย! ฉันเล่นมาชั่วโมงนึงแล้วเหรอ !?" เขายื่นคอนโทรลเลอร์ให้อายูมิอย่างไม่เต็มใจ ทั้งๆที่ยังคงหลงใหลในเกมอยู่

ซาโบรุหัวเราะเบาๆ แต่ทันใดนั้น อาเคจิก็หันมาหาเขาด้วยสายตาที่เข้มข้น

"มีอะไรเหรอครับคุณอาเคจิ ?"

อาเคจิพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ฉันอยากได้ 2 เกมนี้”

ซาโบรูลังเล เขานั้นวางแผนขายเกมชุดแรกไว้แล้ว โดยแบ่งตลับเกม 800 ตลับออกเป็น Pac-Man , Mario Bros. , Super Mario Bros. , Donkey Kong และเกมใหม่อีก 2 เกมนี้

"อืม แต่นั่นอาจจะเป็นปัญหาได้นะครับคุณอาเคจิ..."

"เธอสัญญาว่าฉันจะได้เกมใหม่ทันทีที่พร้อม!" อาเคจิโต้ตอบ

ซาโบรุเกาหัว "ใช่ แต่พวกนี้ยังไม่พร้อมขายนะครับคุณอาเคจิ..."

อาเคจิตอบทันทีว่า “ฉันจะจ่าย 600,000 เยนให้กับพวกพวกมันทั้ง 2”

ซาโบรุเบิกตากว้าง “หกแสนเยน !?”

อายูมิถอนหายใจ "ช่วงนี้นายมีปัญหาทางการเงินใช่มั้ย ซาโบรุ ? ZEPS ยังผลิตไม่เต็มที่เลยด้วยซ้ำ และฉันพนันได้เลยว่านายยังต้องใช้เงินทุนอีกเยอะเพื่อให้ทุกอย่างราบรื่น เช่น จ้างพนักงานหรืออะไรพวกนั้น"

ซาโบรุลังเลแต่ก็พยักหน้า อาเคจิยังคงจ้องมองเขาต่อไป

"แล้วแบบนี้ดีไหม ซาโบรุ ? 600,000 เยนสำหรับทั้ง 2 เกม ถ้าเธอสร้างเพิ่มได้ก่อนที่ ZEPS จะวางจำหน่ายฉันจะซื้อด้วย แต่ฉันต้องการสิทธิ์เข้าถึงเกมแบบเอ็กซ์คลูซีฟก่อนที่เกมจะวางจำหน่าย"

ซาโบรุคิดในใจ 'นี่มันแทบจะเป็นช่วง Early Access เลยนะ... แต่ราคานี่บ้าไปแล้ว! ถึงอย่างนั้น อาเคจิก็จัดเต็มอยู่แล้ว...'

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่นึง เขาก็ตอบกลับมาว่า "เอาอย่างนี้ดีไหมคุณอาเคจิ ? ผมจะรับข้อเสนอของคุณ-300,000 เยนต่อเกม แต่ผมจะขยายสัญญาออกไปอีกนะ : หลังจาก ZEPS เปิดตัวอย่างเป็นทางการแล้ว ถ้าผมหรือบริษัทของผมสร้างเกมหรือคอนโซลใหม่ขึ้นมา คุณจะได้ทั้งหมดไปฟรีๆ... ตลอดชีวิต นี่เป็นสิ่งน้อยที่สุดที่ผมทำได้เพื่อสิ่งที่คุณกำลังทำเพื่อผม"

ดวงตาของอาเคจิเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เกมและคอนโซลฟรีตลอดชีพงั้นเหรอ ? มันเป็นข้อตกลงที่บ้าบอสิ้นดี แต่เขาเห็นความจริงใจและความภาคภูมิใจของซาโบรุอยู่เบื้องหลังข้อเสนอนี้ เขาได้ยิ้มบางๆ "ตกลง ซาโบรุ"

อายูมิยิ้มให้กับธุรกรรมนั้นและเล่นเกม Mega Man ต่อ หลังจากเล่นเกมไปอีก 3 ชั่วโมง พี่น้องฮามาโซก็อำลา อาเคจิจะจ่ายเงินให้ในสัปดาห์หน้า และถ้าซาโบรุสร้างเกมเพิ่มภายใน 2 สัปดาห์ อาเคจิก็น่าจะซื้อเกมเหล่านั้นเช่นกัน

ขณะที่พวกเขากำลังออกไป ซาโบรุได้นั่งอยู่ในห้องทำงานของเขา พร้อมจ้องมองเพดาน

"นี่ฉันเพิ่งได้งานเสริมที่ดีที่สุดมาหรือเปล่า...? หรือว่านี่เป็นงานเสริมจริงๆ ?"

ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เขาก็รู้แน่ชัดอยู่อย่างนึง นั่นคือ เขาไม่สามารถแค่สร้างเกมคุณภาพต่ำแล้วคาดหวังว่าอาเคจินั้นจะสามารถจ่ายเงินต่อไปได้ เขาต้องสร้างสิ่งที่คุ้มค่ากับราคาจริงๆ และด้วยความคิดนี้ เขาจึงเริ่มวางแผนเกมต่อไป

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________