EP.35 คอมพิวเตอร์เพิ่มเติมและการเตรียมการสำหรับการประชุมผู้ผลิต

EP.35 คอมพิวเตอร์เพิ่มเติมและการเตรียมการสำหรับการประชุมผู้ผลิต

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่ซาโบรุกำลังเตรียมตัวสำหรับวันอันแสนวุ่นวายอีกวันนึง พ่อของเขาซานิจิได้หยุดเขาไว้ก่อนที่เขาจะจากไป

"เฮ้ บอกที่อยู่ออฟฟิศของลูกมาสิ พ่อจะให้คนส่งคอมพิวเตอร์ไปที่นั่นวันนี้" ซานิจิพูดพลางจิบกาแฟยามเช้า

ซาโบรุที่ยังหลับอยู่ครึ่งหลับครึ่งตื่นพร้อมกระพริบตา "อ้อจริงด้วย! ขอบคุณครับพ่อ!" เขารีบจดที่อยู่แล้วยื่นให้

“ดี พวกเขาน่าจะไปถึงตอนบ่าย” ซานิจิพูดพร้อมพยักหน้า ก่อนจะกลับไปอ่านหนังสือพิมพ์ของเขา

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ซาโบรุก็รีบกินอาหารเช้า อาบน้ำอย่างรวดเร็ว และคว้ากระเป๋าเป้ก่อนออกเดินทาง ตามปกติ เขาปั่นจักรยานไปทำงาน อากาศยามเช้าที่สดชื่นปลุกเขาให้ตื่นเต็มตา การปั่นจักรยาน 35-40 นาทีกำลังกลายเป็นนิสัยของเขา และเมื่อเขามาถึงอาคาร เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกภาคภูมิใจ เพราะนี่คือเพื่อนร่วมทางของเขาแล้ว

เมื่อไขประตูแล้ว เขาก็ก้าวเข้าไปและลงมือทำงานทันที

ซาโบรุรู้ว่าเพื่อการทดสอบที่เหมาะสม เขาจำเป็นต้องมีเครื่อง ZEPS อีกเครื่องในออฟฟิศ วิธีนี้ทำให้เขาสามารถตรวจสอบคุณภาพของตลับเกมได้โดยไม่ต้องพึ่งพาตลับเกมที่บ้าน ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเริ่มประกอบต้นแบบอีกชิ้นหนึ่ง ประกอบฮาร์ดแวร์เข้าด้วยกันอย่างระมัดระวัง พร้อมกับปรับแต่งรายละเอียดเล็กๆน้อยๆเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ท้องของเขาร้องโครกคราก มันคอยเตือนตัวเขาเองว่าเลยเที่ยงไปแล้ว เขาจึงออกไปหาอะไรกินจากแผงขายอาหารใกล้ๆก่อนจะเดินกลับ ขณะที่เขากำลังดื่มเครื่องดื่มจนหมดแก้ว เขาก็ได้ยินเสียงรถบรรทุกจอดอยู่หน้าห้องทำงานของเขา

รถบรรทุกขนย้ายขนาดใหญ่ที่มีโลโก้ Sonaya Moving ซึ่งเป็นที่ทำงานของพ่อของเขามาถึงแล้ว พนักงานขนย้ายในเครื่องแบบสองคนก้าวออกมา ขนย้ายคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่สี่เครื่องพร้อมจอภาพลงจากรถอย่างมีประสิทธิภาพ

ซาโบรุรีบช่วยพวกเขาขนของเข้าไปข้างใน จัดคอมพิวเตอร์ให้เป็นระเบียบตามผนัง "ขอบคุณครับทุกคน! ไว้มาดื่มกันวันหลังนะ" เขาพูดพลางหยิบธนบัตรเยนออกมาสองสามใบเพื่อเป็นทิป

คนขนของหัวเราะคิกคักและส่ายหัว “พ่อเธอจ่ายเงินให้เราเยอะแล้วนะเจ้าหนู ไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้”

ซาโบรุยิ้มกว้าง "เอาล่ะ เดินทางกลับปลอดภัยนะครับ!"

คนย้ายของพยักหน้าแล้วกระโดดขึ้นรถบรรทุกแล้วขับออกไป ปล่อยให้ซาโบรูชื่นชมสิ่งของใหม่ๆที่เพิ่มขึ้นมาในพื้นที่ทำงานของเขา

พีซี 4 เครื่องนั้นไม่ได้ล้ำสมัยนัก แต่ในปี 1991 การมีคอมพิวเตอร์หลายเครื่องในบริษัทสตาร์ทอัพถือเป็นเรื่องใหญ่มาก พวกมันจะมีคุณค่าอย่างยิ่งเมื่อเขาเริ่มจ้างพนักงานในอนาคต

ซาโบรุไม่ยอมเสียเวลาในการตั้งค่า เขาตรวจสอบฟังก์ชันการทำงาน และตรวจสอบว่าทุกระบบเชื่อมต่อเครือข่ายอย่างถูกต้อง เขายังติดตั้งซอฟต์แวร์ที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาและแก้ไขจุดบกพร่องของเกม เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับโครงการต่างๆ ที่จะตามมา

หลังจากปรับอยู่หลายชั่วโมง เขาก็เอนหลังพิงเก้าอี้ ยืดแขน “โอเค เรียบร้อย”

ตอนนี้มาถึงภารกิจที่สำคัญที่สุด นั่นก็คือการสรุปโครงร่างอย่างเป็นทางการสำหรับ ZEPS

ซาโบรุหยิบสมุดสเก็ตช์และโน้ตต่างๆขึ้นมา ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะเขียนแบบ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วเริ่มวาดพิมพ์เขียวสำหรับ ZEPS อย่างละเอียด อธิบายส่วนประกอบภายใน ตำแหน่ง และโครงสร้างโดยรวมของระบบอย่างละเอียด

เอกสารเหล่านี้มีความจำเป็นมาก เมื่อเขาได้พบกับผู้ผลิตในอีก 2 วัน พวกเขาจำเป็นต้องเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าควรสร้าง ติดตั้ง และประกอบชิ้นส่วนต่างๆยังไง

เขายังเริ่มร่างแบบพิมพ์เขียวสำหรับตลับเกมเพื่อให้แน่ใจว่ามีความแม่นยำ ทนทาน และผลิตได้ง่าย

"แค่นี้น่าจะพอสำหรับวันเสาร์นี้แล้ว" เขาพึมพำพลางตรวจงาน "แค่ต้องขัดเกลารายละเอียดอีกนิดหน่อย"

มือของเขาปวดเมื่อยจากการวาดภาพอย่างต่อเนื่อง แต่การได้เห็นภาพจินตนาการของเขาปรากฏออกมาบนกระดาษก็ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น

ในช่วงสองวันต่อมา ซาโบรุได้ปฏิบัติตามกิจวัตรประจำวันอย่างเคร่งครัด :

เช้า–ปั่นจักรยานไปที่สำนักงานและปรับปรุงแบบแปลน

ช่วงบ่าย–ทำงานประกอบต้นแบบ ZEPS ตัวที่ 2 และทดสอบความเข้ากันได้กับตลับเกม

ตอนเย็น–ฝึกฝนการพัฒนาเกมบนคอมพิวเตอร์ใหม่ การรันการจำลอง และการแก้ไขโค้ด

ในที่สุด เมื่อถึงคืนวันศุกร์ แบบแปลนก็เสร็จสมบูรณ์ ZEPS ชุดที่ 2 ก็ประกอบเสร็จเรียบร้อย และเขาก็รู้สึกมั่นใจในการเตรียมการของเขา

“เอาล่ะ พรุ่งนี้คือวันสำคัญ” เขาพึมพำกับตัวเองขณะจัดวางดีไซน์ที่เสร็จแล้วลงในแฟ้มอย่างเรียบร้อย

ขณะที่เขาปิดไฟห้องทำงานและล็อคห้อง เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความตื่นเต้นและความกังวล

การพบกันครั้งนี้สามารถกำหนดอนาคตของบริษัทของเขาได้

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________