EP.3 ระดมความคิดและไอเดียวิดีโอเกมอันแรก

EP.3 ระดมความคิดและไอเดียวิดีโอเกมอันแรก

หลังจากจัดการเรื่องต่างๆในห้องเรียบร้อยแล้ว ซาโบรุก็หยิบสมุดบันทึกขึ้นมาและเริ่มขีดเขียนอย่างบ้าคลั่ง สิ่งแรกที่เขาให้ความสำคัญคือการลิสต์รายการอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับคอนโซลของเขา

เขาพึมพำกับตัวเองขณะเขียนว่า “เอาล่ะ คอนโซลนี้จะผสานสุนทรียศาสตร์ของ NES เข้ากับประสิทธิภาพและความทนทานของ Master System ซึ่งหมายความว่าโปรเซสเซอร์ 8 บิตที่ได้รับการอัพเกรด เคสที่แข็งแกร่ง และคอนโทรลเลอร์ที่ตอบสนองฉับไว ดีไซน์จะเรียบง่ายแต่โดดเด่น”

เมื่อรายการเสร็จสมบูรณ์แล้วซาโบรุก็เริ่มระดมความคิดเกี่ยวกับไอเดียเกม

'Nintendo , Sega , Namco... ไม่มียักษ์ใหญ่พวกนั้นอยู่ที่นี่เลย บางบริษัทอย่าง Sony ก็มีคู่แข่งอย่าง Sonay แต่เน้นสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภคมากกว่าเกม เกมอาร์เคดก็มีอยู่ แต่จำกัดอยู่แค่เกมทั่วไปอย่าง Space Invaders , Pong และ Tetris ไม่มี Pac-Man , Mario Bros. หรือ Donkey Kong

อืม ฉันจะเริ่มต้นด้วยเกมคลาสสิกสามเกมนี้เป็นเกมแรกๆที่จะทดสอบเครื่อง เมื่อเสร็จแล้วฉันจะมุ่งเน้นไปที่ Super Mario Bros. สำหรับเกมที่วางจำหน่าย ซึ่งนั่นจะทำให้ฉันมีเกมเปิดตัวที่ยอดเยี่ยม 4 เกมสำหรับเครื่องคอนโซลของฉัน หลังจากนั้น ฉันจะได้ทำงานกับ The Legend of Zelda และสร้างคลังเกมที่น่าจดจำมากมาย'

เขายิ้มกว้างขณะครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆ “การออกแบบเกม งานศิลปะ และการเขียนโปรแกรมคงไม่ใช่ปัญหาหรอก ในชีวิตก่อนของฉัน ฉัรเคยย้อนวิศวกรรมเกม NES และ Master System มานับไม่ถ้วนเพื่อความสนุก แน่นอนว่าสมัยนั้นเทคโนโลยีมันก้าวหน้ากว่านี้มาก ดังนั้นเกมนี้อาจจะยากขึ้นหน่อย แต่ฉันรับมือไหว”

เมื่อวางแผนเสร็จ ซาโบรุก็เคลียร์โต๊ะของเขาและวางส่วนประกอบที่เขาซื้อมา

'ถึงเวลาที่จะนำคอนโซลนี้มาสู่ชีวิตแล้ว!'

ซาโบรุเริ่มทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เขาประกอบต้นแบบทีละชิ้น ขั้นแรก เขาบัดกรีโปรเซสเซอร์ 8 บิตและแรมเข้ากับแผงวงจร ขั้นต่อไป เขาเพิ่ม PPU สำหรับเอาต์พุตวิดีโอ และกำหนดค่าให้แสดงจานสีสีสันสดใส สำหรับเสียง เขาเชื่อมต่อชิปเสียงที่สามารถสร้างทำนองชิปทูนคลาสสิกที่เขาชื่นชอบ

เขาออกแบบคอนโทรลเลอร์ที่มีปุ่ม 2 ปุ่มและแผงควบคุมทิศทาง โดยหยิบยืมแรงบันดาลใจจาก NES แต่เพิ่มความทนทานด้วยวัสดุที่แข็งแรงกว่า ตัวคอนโซลต้นแบบเองไม่มีโครงหุ้มที่เหมาะสม มีเพียงสายไฟและแผงวงจรที่พันกันยุ่งเหยิง แต่เป้าหมายหลักของเขาในตอนนี้คือการใช้งานได้จริง

ซาโบรุต้องเจอกับปัญหาจุกจิกบ้างระหว่างทาง ทั้งการเชื่อมต่อที่ผิดพลาด สายไฟที่ผิด และปัญหาไฟฟ้า แต่ความพยายามของเขากลับได้ผล ด้วยพลังจากกาแฟและความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า เขาจึงทำงานตลอดทั้งคืน

หลังจาก 8 ชั่วโมงอันแสนทรหด เขานั่งลงและจ้องมองผลงานสร้างสรรค์ของเขา “มันดูหยาบๆ แต่ใช้งานได้จริง เอาล่ะ ถึงเวลาทดสอบจริงแล้ว”

เขาเชื่อมต่อคอนโซลเข้ากับโทรทัศน์ CRT เครื่องเก่าของเขาและใส่เกมง่ายๆ ที่เขาเคยตั้งโปรแกรมไว้ก่อนหน้านี้เข้าไป : บล็อกเดี่ยวที่สามารถกระโดดได้เมื่อกดปุ่ม

ซาโบรุกลั้นหายใจแล้วเปิดเครื่องคอนโซล หน้าจอสว่างขึ้น เผยให้เห็นตัวละครบล็อกธรรมดาๆ เขาคว้าคอนโทรลเลอร์ต้นแบบแล้วกดปุ่มกระโดด บล็อกได้ตอบสนองทันที และกระโดดขึ้นไปในอากาศ

'ใช่! มันใช้งานได้! ต้นแบบแรกของฉันเสร็จสมบูรณ์แล้ว!'

ซาโบรุรู้สึกเหนื่อยล้าแต่ก็รู้สึกสดชื่น เขาเอนหลังเก้าอี้และรู้สึกท้องร้อง

'ฉันหิวมาก... และเหนื่อยแทบตาย ถึงเวลากินและนอนก่อนจะลงมือทำขั้นตอนต่อไปในวันพรุ่งนี้'

เขาเดินไปที่ห้องครัว ซึ่งแม่ของเขาวางจานอาหารเย็นไว้ให้ ซาโบรุยิ้มให้กับความเอาใจใส่ของแม่ แล้วนั่งลงกินข้าวท่ามกลางความเงียบสงบของค่ำคืน

'อาหารฝีมือแม่นี่สุดยอดจริงๆ มันดีกว่าอะไรทั้งหมดเลย'

หลังจากทานอาหารเสร็จ ซาโบรุก็กลับเข้าห้องและล้มตัวลงบนเตียง หลับไปอย่างรวดเร็ว จิตใจของเขาเต็มไปด้วยแผนการในอนาคต พรุ่งนี้เขาจะปรับปรุงต้นแบบและเริ่มเปลี่ยนวิสัยทัศน์ของเขาให้เป็นจริง

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________