บทที่ 6 การอัปเกรดพื้นที่

หมู่บ้านวิลล่าไห่ซื่อหมายเลขหนึ่ง

ชายในชุดวิ่งจ็อกกิ้งคนหนึ่งกำลังถูกซอมบี้กัดเข้าที่ลำคออย่างโหดเหี้ยม เนื้อหนังถูกฉีกกระชากจนเลือดสาดกระจายไปทั่ว

เพียงไม่นาน ในหมู่บ้านก็มีซอมบี้เนื้อตัวอาบเลือดเพิ่มขึ้นมาอีกหลายสิบตัว

พวกมันคอเอียงดวงตาขุ่นมัวเป็นสีเทาขาว เดินโซเซไปมาอย่างไร้จุดหมาย

หมู่บ้านทั้งแห่งตกอยู่ในความโกลาหลทันที เสียงกรีดร้องดังขึ้นเป็นระยะก่อนจะเงียบหายไปอย่างกะทันหัน

ทว่าในวิลล่าที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล เจียงเนี่ยนกำลังนั่งทานข้าวต้มพร้อมกับฟังวิทยุไปด้วย

ท่ามกลางเสียงสัญญาณรบกวน "ซ่า ซ่า" มีเสียงประกาศจากทางการแทรกเข้ามาเป็นช่วงๆ:

"ไวรัสซอมบี้..."

"ขอให้ประชาชน... ป้องกัน..."

"พยายามอาศัยอยู่ในบ้าน อย่าไปยังที่ที่มีคนจำนวนมาก..."

"หากมีบาดแผล... ให้แยกกักตัว..."

เสียงจากวิทยุดังอยู่ได้ไม่นานก็ตัดขาดไปโดยสิ้นเชิง

ลุงหลี่เดินถือแก้วนมเข้ามาส่งให้เจียงเนี่ยนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"คุณหนูครับ ข้างนอกวุ่นวายขนาดนี้แล้ว เราจะทำยังไงกันดี?"

เจียงเนี่ยนตอบด้วยท่าทีเรียบเฉย "อยู่ที่วิลล่านี่แหละค่ะ รอคนที่คุณพ่อคุณแม่จัดหามาช่วยรับเราไปหาพวกท่าน ลำพังแค่เราสองคนไปไม่ถึงที่นั่นหรอกค่ะ"

ลุงหลี่พยักหน้าเห็นด้วย "ถ้าอย่างนั้นช่วงนี้เราออกไปกักตุนของเพิ่มกันไหมครับ? พอซอมบี้เริ่มเยอะขึ้น เสบียงจะหายากกว่าเดิม"

ในตอนแรกที่เพื่อนบ้านกลายเป็นซอมบี้ ลุงหลี่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

ยังดีที่เจียงเนี่ยนช่วยประคองสติเขาไว้

ไม่นานนัก ลุงหลี่ก็เริ่มยอมรับความจริงที่ว่าตอนนี้มีซอมบี้เกลื่อนเมืองได้

ที่แท้นี่ก็คือวันสิ้นโลกสินะ

ในชาติก่อน ลุงหลี่เคยเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเจียงเนี่ยนอยู่หลายครั้ง จนสุดท้ายเขาก็ถูกซอมบี้ตะปบและติดเชื้อจนกลายร่างเพื่อช่วยเธอ

เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่ เจียงเนี่ยนสาบานว่าจะไม่ยอมให้ลุงหลี่ต้องพบกับโศกนาฏกรรมเหมือนชาติที่แล้วอีก!

โครงการไห่ซื่อหมายเลขหนึ่งสร้างอยู่บนภูเขาที่ห่างไกลจากตัวเมือง ผู้อยู่อาศัยที่นี่มีไม่มากนัก ดังนั้นถึงจะมีคนติดเชื้อกลายเป็นซอมบี้ จำนวนก็คงไม่เยอะเท่าไหร่

มันจึงเหมาะแก่การรับมือในช่วงเริ่มต้นของวันสิ้นโลก

ในเมื่อคุณพ่อคุณแม่จะส่งคนมารับเธอเหมือนในชาติก่อน เธอก็ต้องเตรียมเสบียงไว้ให้มากกว่านี้

มิฉะนั้นต่อให้ไปถึงที่นั่นแล้ว แต่ถ้าไม่มีเสบียงเพียงพอ ในวันสิ้นโลกที่ผู้คนพร้อมจะกัดกินกันเองเช่นนี้ เธอก็คงไม่สามารถรับประกันความเป็นอยู่ของครอบครัวได้

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ การเตรียมเสบียงไว้ให้พร้อมย่อมเป็นเรื่องที่ดีเสมอ

เพื่อให้สามารถรอจนกว่าคนจะมารับได้ เธอจึงได้ทำการเสริมความสูงและเสริมความแข็งแกร่งของรั้ววิลล่าด้วยแผ่นเหล็กและลวดหนามไฟฟ้าไว้ตั้งแต่ก่อนวันสิ้นโลกจะเริ่มขึ้น

ตราบใดที่ไฟฟ้าและน้ำประปายังไม่ตัด รั้วไฟฟ้าเหล่านี้จะช่วยรับรองความปลอดภัยภายในบ้านให้แก่เธอได้

หลังจากวันสิ้นโลกผ่านไปหนึ่งเดือน ทั่วทั้งประเทศจะเกิดเหตุการณ์น้ำและไฟตัดเป็นบริเวณกว้าง ตอนนี้ทำได้เพียงภาวนาให้คนกลุ่มนั้นมาถึงที่นี่โดยเร็ว

เจียงเนี่ยนเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

เธอเห็นภาพที่คนโพสต์ลงบนโซเชียลมีเดียเกี่ยวกับสถานการณ์ภายนอก

ตามท้องถนน ตรอกซอกซอย และในร้านค้า เต็มไปด้วยความวุ่นวาย รถยนต์จอดทิ้งระเกะระกะ ข้าวของกระจายเกลื่อนพื้น

ซอมบี้ไม่กี่ตัวกำลังรุมกัดกินเด็กชายคนหนึ่ง เพียงไม่นานเด็กชายคนนั้นก็กลายเป็นซอมบี้ และพุ่งตรงไปยังหญิงสาวที่นั่งร้องไห้อยู่บนพื้นพร้อมกับพวกของมัน

หญิงคนนั้นไม่ได้ขัดขืน แต่กลับสวมกอดซอมบี้เด็กตัวน้อยไว้แน่น จนสุดท้ายเธอก็กลายเป็นหนึ่งในฝูงซอมบี้

ภาพอันน่าเวทนาแพร่กระจายไปทั่วโลกออนไลน์อย่างรวดเร็ว

เจียงเนี่ยนคว่ำโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ ใบหน้าเรียบเฉยราวนิ่งสนิท

ชาตินี้ เธอต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้!

ไม่เพียงแต่จะทำให้เจียงมิ่งต้องชดใช้ แต่เธอยังต้องหาสาเหตุที่พี่ชายถูกปองร้าย และปกป้องครอบครัวที่แท้จริงของเธอไว้ให้ได้ดีที่สุด!

หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ เจียงเนี่ยนพาลุงหลี่เตรียมตัวออกไปรวบรวมเสบียง

เธอนำรถขยะออกมาวางไว้กลางลานบ้านที่กว้างขวาง

ผลคือเกือบจะทับเท้าตัวเองอีกรอบ!

เพราะรถขยะมันใหญ่ขึ้นอีกแล้ว!

จากเดิมที่มีพื้นที่บรรทุกประมาณ 5 ลูกบาศก์เมตร ตอนนี้กลายเป็นขนาด 7 ลูกบาศก์เมตร

เจียงเนี่ยนส่งกระแสจิตเข้าไปสำรวจในพื้นที่มิติในทันที

เป็นอย่างที่คิด พื้นที่มิติก็ขยายใหญ่ขึ้นด้วยเช่นกัน!

จาก 300 ตารางเมตร กลายเป็น 400 ตารางเมตรแล้ว!

ครั้งนี้ไม่ต้องเสียเวลาหาสาเหตุ เพราะเธอพบว่ากระเป๋าแบรนด์เนมสองสามใบกับรถหรูหนึ่งคันที่เธอเหลือทิ้งไว้ในพื้นที่เมื่อวานตอนจัดของได้หายไปแล้ว!

หัวใจของเธอเริ่มเต้นรัว นี่แสดงว่าเธอหาสิ่งของและวิธีที่จะอัปเกรดพื้นที่เจอแล้ว!

สินค้าฟุ่มเฟือย

ต้องเป็นสินค้าฟุ่มเฟือยที่มีราคาสูงเท่านั้น!

และหลังจากพื้นที่ "กิน" สิ่งของเหล่านี้เข้าไปแล้ว มันจะยังไม่อัปเกรดในทันที แต่จะต้องใช้เวลาหนึ่งคืนในการย่อยสลาย แล้วจึงจะมอบความประหลาดใจให้แก่เธอ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงเนี่ยนก็รู้สึกเสียดายขึ้นมา

ถ้ารู้อย่างนี้เมื่อวานเธอน่าจะกวาดกระเป๋ากับรถหรูมาให้มากกว่านี้ จะได้ช่วยให้อัปเกรดพื้นที่ได้อย่างรวดเร็ว

เจียงเนี่ยนบอกให้ลุงหลี่รอครู่หนึ่งก่อนจะออกเดินทาง เธอใช้เวลาพักใหญ่ในการนำกระเป๋าแบรนด์เนมในห้องนอนและรถหรูอีกเจ็ดแปดคันในโรงรถทั้งหมด "ป้อน" ให้กับพื้นที่มิติ

หลังจากจัดการเรียบร้อย เธอก็พาลุงหลี่รีบมุ่งหน้าออกไปกักตุนเสบียงทันที

ในเมื่อรู้แล้วว่าการอัปเกรดพื้นที่ต้องการสินค้าฟุ่มเฟือย เธอจึงไม่ลังเลที่จะมุ่งตรงไปยังห้างสรรพสินค้าหรูที่อยู่ใกล้กับวิลล่าที่สุด

ซอมบี้ที่พบระหว่างทาง ถ้าเธอไม่เมินใส่ ก็จะขับรถพุ่งชนไปเลย เจียงเนี่ยนขับรถจนลุงหลี่ใจหายใจคว่ำ เพราะกลัวว่ารถจะทนไม่ไหวจนเครื่องดับ ซึ่งนั่นจะอันตรายมาก!

ยังไม่รวมถึงการที่ซอมบี้ปะทุขึ้นกะทันหัน ทำให้มีรถยนต์ชนกันขวางถนนอยู่หลายจุด

เจียงเนี่ยนขับรถออฟโรดสมรรถนะสูง อาศัยกำลังเครื่องยนต์มหาศาลเบียดแทรกจนเปิดทางไปได้

ระยะทางสั้นๆ เพียงสองสามกิโลเมตร กลับต้องใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงถึงจะถึงห้างสรรพสินค้า

ห้างแห่งนี้ปกติคนไม่พลุกพล่านอยู่แล้ว เนื่องจากราคาสินค้าค่อนข้างสูง ดังนั้นจำนวนซอมบี้ในห้างจึงมีน้อยตามไปด้วย

เจียงเนี่ยนและลุงหลี่สวมชุดป้องกันครบชุด ถือขวานดับเพลิงลงจากรถ

เธอมีประสบการณ์และทักษะในการฆ่าซอมบี้ แต่ตอนนี้เป็นเพียงช่วงเริ่มต้นของวันสิ้นโลก ซอมบี้ยังอ่อนแอมาก เธอจึงอยากให้ลุงหลี่ได้ฝึกฝน

ภายใต้คำแนะนำของเจียงเนี่ยน ลุงหลี่ที่ทั้งกลัวทั้งกล้าก็สามารถฟันซอมบี้ตัวแรกได้สำเร็จ หลังจากนั้นเหมือนเครื่องติด เพียงไม่นานเขาก็จัดการซอมบี้ไปได้สิบกว่าตัว

ทั้งสองคนช่วยกันจัดการซอมบี้ไปพลาง รวบรวมข้าวของจากร้านแบรนด์เนมหรูไปพลาง

เนื่องจากพื้นที่ว่างในมิติมียังจำกัด เจียงเนี่ยนจึงพยายามกวาดสิ่งที่พอจะหยิบไปได้ให้มากที่สุด ถึงขนาดเอากระเป๋าแบรนด์เนมหลายใบมาคล้องแขนและคล้องคอไว้

ไม่นานนัก เจียงเนี่ยนก็สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ หลังจากต่อสู้อยู่นาน ดูเหมือนซอมบี้จะไม่ได้ลดน้อยลงแต่กลับเพิ่มมากขึ้น

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกเขาอาจถูกซอมบี้ล้อมกรอบได้!

เมื่อตระหนักได้ เจียงเนี่ยนจึงตัดสินใจเด็ดขาดและเรียกหลุงหลี่ "ลุงหลี่คะ เรารีบไปจากที่นี่กันเถอะ!"

อาจเป็นเพราะซอมบี้ถูกดึงดูดไปยังฝั่งห้างสรรพสินค้าหมดแล้ว ทางกลับวิลล่าจึงราบรื่นอย่างไม่น่าเชื่อ

เมื่อเข้ามาในเขตหมู่บ้านวิลล่า ขณะที่ขับผ่านวิลล่าหลังหนึ่ง ชายคนหนึ่งได้ยินเสียงเครื่องยนต์รถคำราม จึงรีบโผล่หน้าออกมาจากหน้าต่างทันที

"นี่! ช่วยผมด้วย! หน้าบ้านผมมีซอมบี้!"

เจียงเนี่ยนทำเป็นไม่ได้ยิน และไม่ได้หยุดรถแม้แต่น้อย

จะมีซอมบี้แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วยล่ะ?

(จบตอน)