บทที่ 9 การจุดไฟด้วยการเสียดสี LV3 ในพริบตา! ผู้เชี่ยวชาญ: ม้ามืด!!

ความเร็วนั้นเร็วถึงขีดสุด

"ปุ"

เชือกรองเท้าขาด

สายธนูหลุด

หวังฮ่าวล้มก้นกระแทกพื้น

"ให้ตายสิ!"

เขาโกรธจนอยากด่า

ฟ้ามืดสนิทแล้ว

รอบข้างมืดจนมองอะไรไม่เห็น

มีเพียงจุดสีแดงเล็กๆ ของโดรน ที่ส่องแสงระยิบระยับอยู่ในความมืด

แต่ ในช่วงเวลาที่เขาท้อแท้

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น

[ติ๊ง! ตรวจพบทักษะใหม่ของโฮสต์ ก่อไฟ LV1 (0/10) ถูกบันทึกแล้ว]

หวังฮ่าวชะงัก

จากนั้น เขาก็ยิ้ม

"ฮ่าๆๆๆ ดี ดี ดี!"

หวังฮ่าวไม่ลังเล สั่งการในสมองทันที

"ระบบ เพิ่มแต้ม!"

"ทักษะการก่อไฟ เพิ่มไปที่ LV3!"

[แต้มอารมณ์ -10 ทักษะก่อไฟ LV1 (10/10) อัปเกรดเป็นทักษะก่อไฟ LV2 (0/100)]

[แต้มอารมณ์ -100 ทักษะก่อไฟ LV2 (100/100) อัปเกรดเป็นทักษะก่อไฟ LV3 (0/1000)]

ใช้แต้มอารมณ์ไป 110 แต้ม หวังฮ่าวไม่เสียดายเลย

ในช่วงเวลาที่เพิ่มแต้มเสร็จ

ความรู้และกล้ามเนื้อจำนวนมหาศาล ไหลบ่าเข้ามาในร่างกายของเขา

เขากระจ่างแจ้งในทันที

เขารู้ว่าเมื่อกี้ตัวเองพลาดตรงไหน

แรงกระจายมากเกินไป

มุมของธนูไม้ไม่ถูกต้อง

วัสดุของสว่านแข็งเกินไป

ไม้ของแผ่นรองชื้นเกินไป

ตอนนี้ เขาคือผู้เชี่ยวชาญด้านการก่อไฟ!

ในห้องไลฟ์สด

เสียงหัวเราะที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันของหวังฮ่าว ทำให้ทุกคนงงงวย

ข้อความ "?" ลอยเต็มหน้าจอ

"???"

"สถานการณ์อะไร? ไอ้หมอนี่เป็นบ้าไปแล้ว?"

"จุดไฟด้วยการเสียดสี จนตัวเองเสียสติไปแล้ว?"

"เชือกรองเท้าขาดแล้ว ยังหัวเราะออกมาได้ จิตใจดีจริงๆ"

"คงจะหมดหนทางแล้ว ยอมแพ้แล้ว"

บ้านของหวังฮ่าว

ซ่งหยูมองไปที่หน้าจอ ลูกชายกำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่ในความมืด น้ำตาแทบจะไหลออกมา

"จิ้งเย่...ดูเขาสิ..."

"ลูกคนนี้คงจะได้รับแรงกระตุ้นมากเกินไป"

"ฟ้ามืดขนาดนี้ ทั้งหนาว ทั้งไม่มีไฟ...เขาจะทำยังไง"

"คืนนี้จะผ่านไปได้ยังไง"

"จะเป็นไข้ไหมเนี่ย"

หวังจิ้งเย่ก็เงียบไป

เขาดูดบุหรี่อย่างแรง แสงสีแดงของก้นบุหรี่สว่างและดับลงในห้องนั่งเล่นที่มืดมิด

เขาก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม นี่ก็คือลูกชายของเขา

เขาเริ่มสงสัยว่าตัวเองเข้มงวดกับเขามากเกินไปหรือเปล่า ทำให้เขาหุนหันพลันแล่น วิ่งไปทนทุกข์ทรมานแบบนี้

ในห้องส่ง

ผู้กำกับเตรียมที่จะตัดภาพออก เขาจะตัดไปที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่กำลังใช้ชีวิตอยู่

"เดี๋ยวก่อน!"

หูอี้พูดขึ้นอย่างกะทันหัน

เสียงของเขาเจือไปด้วยความประหลาดใจ

"ผู้กำกับ อย่าเพิ่งตัด ดูต่อก่อน!"

ในภาพ

หวังฮ่าวได้หยุดหัวเราะแล้ว

เขาลุกขึ้น หันหลังกลับ เดินไปที่พุ่มไม้ข้างๆ

ในความมืดที่มองอะไรไม่เห็น

เขาใช้มีด ฟันเถาวัลย์ขาดในทันที

จากนั้น เขาก็เดินไปใต้ต้นไม้อีกต้น หักกิ่งไม้ใหม่ที่ตรงกว่าเดิมลงมา

เขากลับมาที่หน้าแอ่ง

เขาเริ่มทำเครื่องมือใหม่

เขาใช้มีด เหลาสว่านใหม่อย่างรวดเร็ว

เขาเปลี่ยนแผ่นรองใหม่

จากนั้น เขาก็ใช้เถาวัลย์ใหม่ ขึงธนูไม้ให้ตึง

ชุดการกระทำของเขา แสดงออกมาอย่างคล่องแคล่วภายใต้กล้องอินฟราเรด

ไม่มีท่าทางที่ไม่จำเป็นเลยแม้แต่น้อย

แตกต่างจากมือใหม่ที่เงอะงะเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง

"เอ๊ะ?"

หูอี้ส่งเสียงประหลาดใจ

"สว่านที่เขาทำออกมา ได้มาตรฐานมาก!"

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็รู้สึกว่าผิดปกติเช่นกัน

"ฉันตาลายไปเหรอ? ทำไมเขาเหมือนจะ...เก่งขึ้น?"

"เป็นภาพลวงตาเหรอ? รู้สึกว่าออร่าของเขาทั้งตัวไม่เหมือนเดิมแล้ว"

หวังฮ่าวนั่งยองๆ อีกครั้ง

เขาตั้งเครื่องมือใหม่ทั้งหมด

เขาหายใจเข้าลึกๆ

จากนั้น เขาก็ดึงธนู

"หวืดๆๆๆๆๆๆๆ"

ไม่ใช่เสียง "เอี๊ยด" อีกต่อไป

แต่เป็นเสียงเสียดสีที่ละเอียด ถี่ รวดเร็ว และมั่นคง

แขนของเขามั่นคงเหมือนเครื่องจักร

สว่านหมุนอย่างรวดเร็วภายใต้การควบคุมของเขา

ทุกคนตะลึง

นี่...นี่คือคนเมื่อกี้จริงๆ เหรอ?

ไม่ถึงสองนาที

"ฉู่——"

ควันสีขาวขุ่นข้น ลอยออกมาจากแผ่นรอง

เข้มข้นกว่าเมื่อกี้สิบเท่า! ตามมาด้วยกลิ่นไม้ไหม้ที่หอม

การกระทำของหวังฮ่าวไม่ได้หยุด

เขายิ่งเพิ่มความเร็ว

"หวืดๆๆๆๆ!"

ควันยิ่งมากขึ้น

เขารีบหยุด

เขายกสว่านออก

ที่ร่องรูปตัว V กองผงสีดำเล็กๆ จุดสีแดงสว่าง กำลังลุกไหม้อย่างแข็งแกร่ง

สำเร็จแล้ว!

หวังฮ่าวหยิบเชื้อไฟที่เตรียมไว้ข้างๆ อย่างใจเย็น

เขาเทประกายไฟลงไป

เขาใช้มือรวบไว้อย่างเบามือ

จากนั้น เขาก็เริ่มเป่าลม

"ฮู..."

"ฮู..."

แสงสีแดงสว่างขึ้นระหว่างรอยนิ้วของเขา

ควันทำให้เขาหรี่ตา

"ฮู——"

"พรู!"

เปลวไฟสีทองเล็กๆ พุ่งออกมาจากเชื้อไฟ

สำเร็จอย่างสมบูรณ์!

ในห้องไลฟ์สด เงียบสนิท

ทุกคนจ้องไปที่หน้าจออย่างตะลึง

มองไปที่แสงไฟที่อบอุ่นและสมจริงที่สว่างขึ้นในภาพอินฟราเรดสีขาวดำ

บุหรี่ในมือของหวังจิ้งเย่ร่วงลงบนพื้น

ซ่งหยูปิดปาก น้ำตาไหลออกมา

เป็นความดีใจ

ในห้องส่ง

ปากของจางเว่ยอ้าค้างเป็นรูปตัวโอ

เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

หูอี้

ผู้เชี่ยวชาญที่มากด้วยประสบการณ์คนนี้ เอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย จ้องไปที่หน้าจออย่างไม่วางตา

ลูกกระเดือกของเขาขยับ

"เขา...เขาทำสําเร็จแล้ว"

"เขาเป็นคนที่สาม...ที่จุดไฟสำเร็จ"

ในเสียงของหูอี้ เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

"นี่...นี่มันเป็นไปได้ยังไง?"

"เมื่อกี้เขาเห็นได้ชัดว่า...เห็นได้ชัดว่าเป็นมือใหม่"

"ท่าทางนั้น การตัดสินใจนั้น..."

"ทุกคนดูวิธีการจัดการเชื้อไฟของเขาเมื่อกี้สิ เป็นมืออาชีพมาก"

"มั่นคง แม่นยำ ไม่มีท่าทางที่ไม่จำเป็นเลยแม้แต่น้อย"

"เขา...เขาแสดงอยู่เหรอ? ก่อนหน้านี้เขาจงใจทำหรอ?"

"แล้ว เพื่ออะไรกันล่ะ?"

"ไอ้หมอนี่ เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาจริงๆ เหรอ?"

"ไม่...ไม่ใช่"

หูอี้ส่ายหัว ล้มล้างการคาดเดาของตัวเอง

"ถ้าเขารู้ เขาไม่จำเป็นต้องรอจนถึงฟ้ามืด"

"เขา...เขา..."

หูอี้คิดถึงคำอธิบายเดียวที่เป็นไปได้

"สติปัญญา"

"สติปัญญาของหนุ่มคนนี้...แข็งแกร่งจนน่ากลัว!"

"เขาค้นพบเทคนิคที่ถูกต้องได้ จากความล้มเหลวเพียงไม่กี่นาที"

"นี่มัน...อัจฉริยะชัดๆ"

จางเว่ยในที่สุดก็ได้สติกลับคืนมา

"พี่หู...ถ้าอย่างนั้น..."

"ม้ามืด"

หูอี้ขัดจังหวะเธอ สรุป

"ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกแล้วว่า"

"เขาอาจจะเป็นม้ามืดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้"

ข้อความในห้องไลฟ์สดระเบิดไปแล้ว

"ให้ตายสิ เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?"

"หน้าผู้เชี่ยวชาญหูเขียวไปแล้ว 5555"

"วินาทีก่อนยังบอกว่าคนอื่นไม่ได้เรื่อง วินาทีต่อมาคนอื่นก็จุดไฟติดแล้ว"

"ไอ้หมอนี่มันเก่งจริงๆ!"

"หรือว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะจริงๆ!"

"ฉันขอแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้มีกายศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิดแห่งการจุดไฟด้วยการเสียดสี!"

มีคนรู้สึกว่าทุกคนตอบสนองเกินจริงไป

"มีอะไรให้ต้องตกใจขนาดนั้น ก็แค่จุดไฟติดเอง"

ข้อความตอบโต้

"ข้างบนนี่โง่หรือเปล่า"

"เขาเป็นนักศึกษา คนที่สามที่จุดไฟสำเร็จในบรรดาผู้เข้าแข่งขันสองร้อยคนที่มีการเตรียมตัวมาพร้อม"

"นี่มันไร้สาระในตัวของมันเองแล้ว โอเคไหม!"

"ไอ้หนุ่มนี่เป็นม้ามืดแน่นอน"

(จบตอน)