บทที่ 3 - พรสวรรค์

บทที่ 3 - พรสวรรค์

ห้องปฏิบัติการสะอาดสะอ้าน แต่มีกลิ่นตุๆ อยู่นิดหน่อย...

หุ่นยนต์แนะนำ: "ห้องทำงานลักษณะนี้กระจายอยู่ทั่วทุกมุมโลก บางครั้งคุณอาจพบเสบียงที่คนก่อนหน้าทิ้งไว้ หรือบางทีอาจเจออุปกรณ์ระดับสูงกว่านี้"

สายตาของไป๋เทาจับจ้องไปที่เครื่องพิมพ์ 3 มิติกลางห้องและเครื่องวิเคราะห์ที่วางอยู่ข้างๆ

เมื่อมือของเขาสัมผัสตัวเครื่อง ความคุ้นเคยประหลาดนั้นก็พุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง

"ดูเหมือนตอนที่ฉันมาถึงโลกนี้ วิธีการใช้งานจะถูกเขียนลงในสมองฉันเรียบร้อยแล้วสินะ" ไป๋เทาพึมพำกับตัวเอง

ภายใต้คำแนะนำของหุ่นยนต์ เขานำปืนพกและกระสุนที่ติดตัวมาใส่ลงในแท่นวิเคราะห์ ฝาครอบปิดลง ลำแสงสแกนวาบผ่าน เพียงเท่านี้พิมพ์เขียวก็ถูกสร้างขึ้น

พิมพ์เขียวถูกเก็บเข้าเป้ระบบโดยอัตโนมัติ — เขาไม่ได้เตรียมกระดาษไขมาด้วยซ้ำ และไม่เข้าใจด้วยว่าข้อมูลพวกนี้ไปเก็บไว้ตรงไหน แถมดูเหมือนพิมพ์เขียวพวกนี้จะไม่สามารถทำให้เป็นรูปร่างจับต้องได้ มีอยู่แค่ในเป้ระบบเท่านั้น

"โปรดเรียนรู้พิมพ์เขียวเหล่านี้" หุ่นยนต์แนะนำ "จากนั้นคุณจะสามารถสร้างสิ่งของเหล่านี้ได้ด้วยเครื่องพิมพ์ 3 มิติ แน่นอนว่าต้องเตรียมวัสดุให้พร้อมก่อน"

ไป๋เทาเลือกเรียนรู้พิมพ์เขียว เสียง "ติ๊ง" สดใสสองครั้งดังขึ้น เขาเรียนรู้วิธีสร้าง "กระสุนมาตรฐาน 9 มม." และ "ปืนพกผู้พิทักษ์" เรียบร้อยแล้ว

เขามองไปที่เครื่องแยกส่วน หุ่นยนต์เข้าใจความสงสัยของเขาทันทีและเคลื่อนไปที่แท่นแยกส่วน: "ตอนนี้โปรดใช้เครื่องแยกส่วน"

ทำตามคำแนะนำ ไป๋เทาใส่ปืนพกกระบอกหนึ่งในเป้ลงไปในเครื่อง เพียงแค่ห้าวินาที อาวุธที่สมบูรณ์ก็ถูกแยกส่วนกลายเป็นโครงปืนพกธรรมดาหนึ่งชิ้น สปริงสองตัว และเหล็ก 50 หน่วย

เขาหยิบชิ้นส่วนพวกนี้มาดูละเอียด: โครงปืนเหลือแค่เฟรมพื้นฐานที่สุด สไลด์กับชุดไกปืนหายไปหมด สปริงสองตัวนั้นขนาดใหญ่เกินคาด ส่วนเหล็ก 50 หน่วยก็ดูเหมือนแผ่นเหล็ก 50 แผ่น

"เครื่องแยกส่วนจะทำให้สูญเสียวัสดุประมาณ 20%" หุ่นยนต์เสริม "แต่ชิ้นส่วนเฉพาะ เช่น โครงปืนและอุปกรณ์เสริม จะได้รับคืน 100% อัตราการคืนวัสดุอื่นๆ จะลดลงตามสัดส่วน"

พวกเขาย้ายไปที่หน้าเครื่องพิมพ์ 3 มิติ ไม่ต้องรอให้หุ่นยนต์สอน ไป๋เทาก็เปิดหน้าจอควบคุมด้วยสัญชาตญาณ

"โปรดใช้เครื่องพิมพ์ 3 มิติสร้างปืนพกผู้พิทักษ์หนึ่งกระบอก" หุ่นยนต์ออกคำสั่ง

ไป๋เทาเช็กรายการวัสดุ: การสร้างปืนพกผู้พิทักษ์ต้องใช้โครงปืนพกหนึ่งชิ้น สปริงสามตัว และเหล็ก 100 หน่วย เขาเลยแยกส่วนปืนพกอีกกระบอกเพื่อรวบรวมชิ้นส่วนให้ครบ

ใส่วัสดุที่จำเป็นลงไป กดปุ่ม "สร้าง" เครื่องพิมพ์เริ่มสั่นด้วยความถี่สูงทันที ชิ้นส่วนต่างๆ กำลังสั่นพ้องอย่างรุนแรง! แรงสั่นสะเทือนนี่มันเวอร์เกินไปแล้ว...

"ไอ้นี่มันจะไม่ระเบิดใช่ไหมเนี่ย?" เขาขยับเท้าถอยฉาก หลบออกไปนอกห้อง

สิบวินาทีต่อมา เสียง "ติ๊ง" ดังขึ้น เครื่องพิมพ์ 3 มิติหยุดทำงาน

ไป๋เทาเดินเข้าไปเปิดฝาครอบ สัมผัสอาวุธที่ยังมีความร้อนระอุอยู่ เขายิ่งรู้สึกสงสัยใคร่รู้ในสายเทคโนโลยีของโลกใบนี้ — หุ่นยนต์ตรงหน้ามีสุนทรียศาสตร์แบบย้อนยุค แต่กลับมีเทคโนโลยีที่ไม่ด้อยไปกว่ายุคของเขาเลย หลักการทำงานของอุปกรณ์พวกนี้ดูเหมือนเกมผสมเวทมนตร์ แถมยังมีตรรกะเฉพาะตัวบางอย่างปนอยู่

พอเขาถามข้อสงสัยนี้กับหุ่นยนต์ ก็ได้รับคำตอบแบบโปรแกรมตั้งไว้: "สิทธิ์ไม่เพียงพอ ไม่สามารถตอบได้"

ตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นอีกครั้ง: [ภารกิจ: ฟื้นฟูพละกำลังภายใต้การแนะนำของหุ่นยนต์ ทำภารกิจมือใหม่ให้สำเร็จ 2/3 รางวัล 'ปลุกพลังพรสวรรค์']

"ตอนนี้คุณน่าจะต้องการเติมพลัง" หุ่นยนต์พูดขึ้นอย่างรู้เวลา "โปรดเปิดเป้ ใช้อาหารและน้ำ"

ไป๋เทามองแผงสถานะ: ค่าต่างๆ ยังอยู่ในเกณฑ์ปกติ ค่าสภาพจิตลดลงเล็กน้อยเหลือ 97%

เขาดื่มน้ำและกินเสบียงแห้งตามคำแนะนำ

เสียง "ติ๊ง" ก้องในหัว: [ภารกิจ: ทำภารกิจมือใหม่สำเร็จ 3/3 รางวัล 'ปลุกพลังพรสวรรค์']

เขาไม่ลังเลที่จะกดเลือก "รับรางวัล" หลังแถบภารกิจ

ทันใดนั้น หน้าต่างตัวเลือกก็กางออกตรงหน้า

ดวงตาของไป๋เทาเบิกกว้าง ลมหายใจสะดุดกึก

แค่พรสวรรค์แรกก็ทำเอาเขาเกือบคิดว่าตัวเองเป็นพระเอกนิยายแล้ว

[หยุดเวลา] คำอธิบาย: คุณจะหลุดพ้นจากเส้นเวลาหลัก โลกจะหยุดนิ่งในเวลาของคุณเป็นเวลา 7 วินาที คูลดาวน์ 12 ชั่วโมง บทสรุป: ความเท่คือเรื่องของทั้งชีวิต

ไป๋เทาส่ายหัว "7 วินาที? คูลดาวน์ตั้ง 12 ชั่วโมง... พรสวรรค์นี้เทพจริง แต่... ผีตัวไหนจะไปรู้ว่าข้างนอกสถานการณ์เป็นยังไง?"

เขามองไล่ลงมา

[คริติคอลคุณสมบัติ] คำอธิบาย: คุณสามารถทำให้คุณสมบัติใดๆ ติดคริติคอลได้ ส่งผลต่อจำนวนหรือผลลัพธ์ ผลของการคริติคอลและตัวคูณเป็นการสุ่มอย่างสมบูรณ์ คูลดาวน์ 12 ชั่วโมง บทสรุป: เชื่อในดวงไหม? ยามดวงขึ้นพาคุณขึ้นสวรรค์ ยามดวงตก... โค้ดเขียนมาแบบสุ่มแท้ (True Random) เป็นตายร้ายดีอยู่ที่ฟ้าลิขิต

ไป๋เทามุมปากกระตุก "พรสวรรค์สายวัดดวง..." เขาปัดความสามารถที่ต้องพึ่งโชคชะตาพวกนี้ลงบัญชีดำทันที เขาไม่เคยเชื่อมั่นในดวงของตัวเองเลย

เขาไล่ดูต่อพร้อมประเมินไปด้วย

[ลอร์ด] — พรสวรรค์สายทำฟาร์มสร้างเมืองที่ต้นทุนต่ำสุด [ข่าวกรอง] — ได้รับข้อมูลเป็นระยะ คลาสสิกแต่เป็นฝ่ายตั้งรับเกินไป [สับเปลี่ยนกรรม] — สับเปลี่ยนเหตุและผล? ขี้โกงขนาดนี้เลยเหรอ? แต่ต้องมีการชดเชยในด้านอื่น ก็ถือว่ามีความเสี่ยง ไม่เอา [ฉายภาพตัวตน] — สกิลร่างแยกเกรดรอง เอาไว้ตายแทนก็มีประโยชน์อยู่ [เนตรสัจธรรม] — มองเห็นความจริงแท้ ใช้พลังจิตเจ็ดส่วน และมีความเสี่ยงที่จะเป็นบ้า ก็เก่งนะ แต่ราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินไป

...

มีพรสวรรค์ให้เลือกถึงยี่สิบอย่าง แต่ละอย่างเหมือนสูตรโกงที่พระเอกนิยายมีกันทั้งนั้น แล้วโปรพวกนี้ดันเกร่อจนเลือกได้ตามใจชอบ...

"ข้างนอกนั่นมันโลกบ้าอะไรวะเนี่ย ปีศาจภูตผีเดินกันให้ว่อนเลยรึไง?" ไป๋เทาบ่นอุบ

ก่อนเห็นพรสวรรค์ เขาคิดว่าข้างนอกคงมีแค่พวก "คนบ้า" แย่งชิงเสบียงกัน แต่พอเห็นพรสวรรค์พวกนี้ ถึงได้รู้ว่าข้างนอกนั่นมันคือศึกตะลุมบอนของเหล่าเทพมารชัดๆ...

เขาเรียบเรียงความคิดอย่างรวดเร็ว

หนึ่ง ตัดพรสวรรค์ที่พึ่งดวงและความไม่แน่นอนสูงทิ้งให้หมด สอง คูลดาวน์นานเกินไป ขาดความสามารถในการเอาตัวรอดระยะยาว ก็ตัดทิ้ง สุดท้าย พวกที่ศักยภาพจำกัดหรือผลลัพธ์ไม่ชัดเจน ก็คัดออก

หลังคัดกรองรอบนี้ เหลืออยู่แค่สี่อย่าง

[รากฐานสรรพสิ่ง] คำอธิบาย: สกัด "สสารต้นกำเนิด" ซึ่งเป็นวัสดุสารพัดนึกจากสสารใดๆ ก็ได้ เหมือนแพตช์อเนกประสงค์ เก็บสะสมได้ บทสรุป: เผื่อคุณเดินไปเจอชุดเกราะพาวเวอร์สูทกลางแดนรกร้างล่ะ? ไม่บินขึ้นฟ้าเลยเหรอ?

[เลียนแบบนิเวศ] คำอธิบาย: หากอยู่ในสภาพแวดล้อมเฉพาะเป็นเวลานาน จะค่อยๆ ได้รับความต้านทานที่สอดคล้องกัน สามารถดูดซับลักษณะเด่นจากสิ่งมีชีวิตที่กำจัดได้ บทสรุป: ระวัง! อย่าเปลี่ยนไปจนจำตัวเองไม่ได้ล่ะ

[พันธสัญญาปรสิต] คำอธิบาย: สร้างการเชื่อมต่อทางจิตกับสิ่งมีชีวิตอ่อนแอที่ไม่เป็นศัตรู ทำให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตร่วมอาศัย ช่วงแรกเปราะบาง หากตายจะได้รับผลกระทบย้อนกลับ บทสรุป: แม้แต่หญ้าต้นเดียวก็เปลี่ยนเป็นเกราะชีวะของคุณได้

และอันสุดท้าย

[ย่อยสลายและประกอบสร้าง] คำอธิบาย: ย่อยสลายและประกอบสร้างสสารใดๆ ที่ไม่ได้อยู่ในสถานะถูกสังเกต เริ่มจากอนุภาคพื้นฐานที่สุด เพื่อสร้างสรรค์สรรพสิ่ง บทสรุป: ความสามารถนี้ เป็นของผู้ที่เข้าใจโลกใบนี้