บทที่ 33 การค้นพบใหม่เกี่ยวกับระบบ

ซุนเซียะพูดไม่ออกแล้ว แก้มรู้สึกปวดแสบปวดร้อน ราวกับถูกตบอย่างแรงสองครั้ง

เธอสับสนอย่างหนัก นี่มันไม่ใช่รถที่คนเงินเดือนหนึ่งหมื่นหยวนจะขับได้สักหน่อย

“สุดยอดโคตร ๆ เลย รถคันนี้ไม่น่าจะต่ำกว่าห้าหกแสนหยวนเหรอ?”

“ห้าหกแสนหยวน!? ฉันบอกให้เลยว่า คาเยนน์ น่ะ ต่อให้เป็นรุ่นต่ำสุดก็ต้องแปดแสนหยวนแล้ว พวกนายดูที่ล้อแม็กนั่นสิ เห็นได้ชัดว่าเป็นรุ่นสเป็กสูง อย่างน้อยก็ต้องหนึ่งล้านสามแสนหยวนขึ้นไป...”

หวังฉางซุ่นฟังเพื่อนร่วมชั้นพูดจาเยินยอไม่หยุด สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเขียวสลับขาว สุดท้ายก็ทนไม่ไหว หมุนตัวเดินจากไปทันที

ขณะเดินไปก็คิดอย่างเคียดแค้นอยู่ในใจ หลี่เทียนอวี่ ไอ้หนู นายคอยดูเถอะ ฉันจะกลับมากู้หน้าคืนมาให้ได้!

“อ้าว ฉางซุ่น พวกเรายังต้องไปร้องเพลงกันต่อนะ!” ฉีเหว่ยตะโกนเรียกเสียงดัง

“ไม่ไปแล้ว!”

มองดูแผ่นหลังของหวังฉางซุ่นที่กำลังหัวเสียจนแทบบ้า ฉีเหว่ยก็รู้สึกสะใจอยู่ในใจ หวังว่าครั้งนี้จะทำให้ไอ้หมอนี่ได้รับบทเรียนบ้าง อย่าได้เย่อหยิ่งจองหองอีกเลย

ในเวลานั้น เจียงฉิงถามขึ้น “ฉีเหว่ย คือว่า...”

“อะไรเหรอ?”

“หลี่เทียนอวี่ไปทำอะไรที่เมืองหลวงกันแน่?”

“เรื่องนี้... ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน”

ฉีเหว่ยก็รู้ว่าเจียงฉิงกำลังคิดอะไรอยู่

หลี่เทียนอวี่ในตอนนี้ผิดปกติเกินไป

ที่บอกว่าหาเงินได้เดือนละหมื่นกว่าหยวนน่ะ มันก็แค่โกหกชัด ๆ!

เป็นคำโกหกไร้สาระที่เห็นได้ชัดเจน

คนทำงานกินเงินเดือนที่น่าสงสารด้วยเงินเดือนหนึ่งหมื่นหยวนจะใส่ปาเต็ก ฟิลิปป์ ได้เหรอ? จะขับปอร์เช่ คาเยนน์ ได้เหรอ?

ไร้สาระสิ้นดี!

ในขณะนั้น เจียงฉิงก็เห็นรถปอร์เช่ คาเยนน์คันนั้นขับเข้ามาอย่างช้า ๆ

กระจกรถเปิดออก หลี่เทียนอวี่ก็โผล่หน้าออกมา

“เกือบจะลืมไปเลย คุณเจียงคนสวย ขอแลก WeChat กันหน่อยนะครับ เธอก็อยู่เมืองหลวงไม่ใช่เหรอ ว่าง ๆ ฉันจะเลี้ยงข้าวเธอ”

เจียงฉิงได้สติกลับมา พยักหน้า “ได้ค่ะ”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เจียงฉิงอาจจะไม่เต็มใจที่จะเพิ่ม WeChat ของหลี่เทียนอวี่ด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการไปกินข้าวกับเขา

แต่ตอนนี้แตกต่างออกไป

ความสามารถทางเศรษฐกิจที่หลี่เทียนอวี่แสดงออกมานั้นแข็งแกร่งเกินไป แถมรูปลักษณ์ของเขาเองก็ไม่ได้แย่ ผู้หญิงคนไหนก็แทบจะต้านทานการได้สานสัมพันธ์กับเขาต่อไปไม่ได้เลย

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา หลี่เทียนอวี่ที่กลับมาจากเมืองเยี่ยนอวิ๋นก็กลับไปใช้ชีวิตตามปกติชั่วคราว

บริษัทหยุนกวงเทคโนโลยีที่หลี่เทียนอวี่ทำงานอยู่นั้น ได้แสดงผลงานในงานนิทรรศการเทคโนโลยีได้อย่างสมบูรณ์แบบอย่างยิ่ง และโดดเด่นที่สุดในบรรดาหน่วยงานที่เข้าร่วมงานทั้งหมด

แน่นอนว่า นี่เป็นเพราะรถปากานี ซอนด้า ที่หลี่เทียนอวี่นำมาช่วยงานนั่นเอง

ด้วยเหตุนี้ ผู้อำนวยการฝ่ายวางแผน จ้าวจี้ถง จึง “อ่อนโยน” กับหลี่เทียนอวี่เป็นพิเศษ ถึงขนาดไม่สนใจเรื่องที่หลี่เทียนอวี่เลิกงานเร็วด้วยซ้ำ

สิ่งนี้ทำให้หลี่เทียนอวี่ชะลอแผนการลาออกออกไปก่อน

ตามความคิดของเขา เมื่อมีระบบสนับสนุนแล้ว ก็เท่ากับว่าบรรลุอิสรภาพทางการเงิน ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่ที่บริษัทนี้เพื่อรับความกดดันอีกต่อไปแล้ว

ในขณะเดียวกัน หลี่เทียนอวี่ ก็มีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับ “ระบบการเก็บภาษีจากการคุยโม้”

เขาค้นพบว่าระบบนี้ไม่เพียงแต่สามารถเก็บภาษีจากสิ่งที่มี “มูลค่า” เท่านั้น แต่ยังใช้ได้กับสิ่ง “ประเมินค่ามิได้” ด้วย

อะไรคือสิ่งที่ “ประเมินค่ามิได้”?

พรสวรรค์ “ยอดนักไอที” และ “ปรมาจารย์ไอที” ก่อนหน้านี้ก็ถือเป็นประเภทนี้

หลังจากนั้น หลี่เทียนอวี่ ก็ลองอีกหลายครั้ง เช่น เมื่อเขาพูดกับกระจกว่า “ผมหล่อจัง” ในศูนย์คำสั่งซื้อก็ปรากฏเนื้อหาที่เกี่ยวข้องขึ้นมา

[ศัลยกรรมทั่วไป] จำนวนเงินภาษีคือ ห้าหมื่นหยวน

เทคโนโลยีศัลยกรรมนี้มีผลลัพธ์ที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม จะเปลี่ยนรูปลักษณ์โดยรวมของโฮสต์

ความเสี่ยงจากผลข้างเคียง: สูง

[ศัลยกรรมชั้นเลิศ] จำนวนเงินภาษีคือ หนึ่งแสนแปดหมื่นหยวน

เทคโนโลยีศัลยกรรมนี้มีผลลัพธ์ที่โดดเด่น และยังคงรักษาลักษณะใบหน้าบางส่วนของโฮสต์ไว้

ความเสี่ยงจากผลข้างเคียง: น้อย

[ศัลยกรรมไร้ร่องรอย] จำนวนเงินภาษีคือ หนึ่งล้านหยวน

เทคโนโลยีศัลยกรรมนี้มีผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยม โดยส่วนใหญ่จะยังคงรักษาลักษณะใบหน้าส่วนที่ดีของโฮสต์ไว้

ความเสี่ยงจากผลข้างเคียง: ไม่มี

หลี่เทียนอวี่เห็นแล้วว่าการศัลยกรรมนี้แบ่งออกเป็นสามประเภท แถมยังราคาไม่ถูกเลย แม้แต่ศัลยกรรมทั่วไปก็ต้องห้าหมื่นหยวน

ที่สำคัญคือยังมีความเสี่ยงจากผลข้างเคียงที่สูงอีกด้วย

ส่วนผลข้างเคียงเหล่านี้คืออะไร หลี่เทียนอวี่ก็ไม่เข้าใจ

นอกจากนี้ การศัลยกรรมด้วยวิธีนี้ไม่แน่ว่าทำเสร็จแล้วแม้แต่แม่แท้ ๆ ก็จำไม่ได้ เหมือนกับวิธีการศัลยกรรมของประเทศเกาหลี ที่เป็นการเปลี่ยนศีรษะใหม่ไปเลย

ส่วนศัลยกรรมไร้ร่องรอยที่ยอดเยี่ยมที่สุด ถึงแม้จะดูเหมือนไม่มีผลข้างเคียง และสามารถรักษารูปลักษณ์ใบหน้าส่วนใหญ่ไว้ได้ แต่ราคาก็สูงเกินไปจริง ๆ

หนึ่งล้านหยวน! แลกเป็นบ้านในเมืองหลวงได้กี่หลังกันเชียว!

แถมหลี่เทียนอวี่ก็คิดว่าตัวเองหน้าตาดีอยู่แล้ว ถึงแม้จะมีพื้นที่ให้พัฒนาได้อีก แต่ก็ยังไม่จำเป็นต้องใช้เงินมากมายขนาดนี้ในการศัลยกรรม

นอกจากศัลยกรรมแล้ว ระบบนี้ยังสามารถ “ซื้อ” ความสูงได้อีกด้วย

เพียงแต่ราคาเรียกร้องนั้นสูงยิ่งกว่าเดิมอีก การเพิ่มความสูงหนึ่งเซนติเมตรต้องใช้เงิน หนึ่งล้านหยวน นี่มันเกินจริงไปแล้ว

ตอนนี้หลี่เทียนอวี่สูงหนึ่งเมตรเจ็ดสิบแปดเซนติเมตร ก็ไม่ถือว่าเตี้ย

เงินแบบนี้ หลี่เทียนอวี่ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่าจะไม่ใช้ เว้นแต่ในอนาคตจะมีเงินมากจนไม่รู้จะเอาไปทำอะไรแล้วค่อยมาพิจารณาเรื่องพวกนี้

ต่อมา หลี่เทียนอวี่ก็ลองคุยโม้ไร้สาระแบบอื่น ๆ ด้วย

ตัวอย่างเช่น “ผมสามารถเป็นอมตะได้” “ผมเคลื่อนย้ายในพริบตาได้” อะไรทำนองนี้

แต่กลับไม่พบข้อมูลการเก็บภาษีที่เกี่ยวข้องในศูนย์คำสั่งซื้อ มีเพียงข้อความแจ้งเตือนซ้ำ ๆ ว่า “ระดับของระบบไม่เพียงพอ ไม่สามารถแยกแยะข้อมูลนี้ได้”

หรือว่า ถ้าหากระดับของระบบเพียงพอแล้วก็จะทำได้?

แต่ดูจากลักษณะนี้แล้ว ต่อให้ “ความเป็นอมตะ” สามารถเป็นจริงได้ ก็ไม่รู้ว่าจะต้องจ่ายภาษีสูงขนาดไหนกันเชียว!

หลี่เทียนอวี่ลองจนดึกมากถึงได้พักผ่อน ตอนนั้นเขาก็รู้สึกวิงเวียนตาลายแล้ว

การใช้ระบบก็ต้องใช้พลังงานจำนวนมากเช่นกัน

วันรุ่งขึ้น หลี่เทียนอวี่ก็ถูกจ้าวจี้ถง เรียกไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการ

“หัวหน้าครับ มีอะไรให้สั่งงานผมเหรอครับ?”

จ้าวจี้ถง ได้ฟังแล้วก็หัวเราะเสียงดัง

พูดไปก็แปลกดี เมื่อก่อน จ้าวจี้ถง ไม่ค่อยแสดงสีหน้าดี ๆ ให้ หลี่เทียนอวี่ เห็นเลย แต่ตอนนี้เพียงเพราะความดีความชอบจากงานนิทรรศการครั้งเดียว สถานการณ์ก็กลับตาลปัตรไปอย่างสิ้นเชิง

ตอนนี้ จ้าวจี้ถง เห็นหลี่เทียนอวี่ แล้วก็ดีใจยิ่งกว่าเห็นพ่อแท้ ๆ เสียอีก

ก็ไม่น่าแปลกใจ เพราะผลลัพธ์ที่รถซูเปอร์คาร์ที่ หลี่เทียนอวี่ หามาได้นั้นดีเกินคาด ท่านประธานบริษัทถึงกับเอ่ยปากชม จ้าวจี้ถง และฝ่ายวางแผนของเขาในที่ประชุมระดับสูงมาแล้วหลายครั้ง

“เทียนอวี่ คืออย่างนี้นะ ระยะนี้ผลงานของนายโดดเด่นมาก ดังนั้นเงินเดือนของพวกนายก็เลยถูกปรับขึ้นด้วย เพิ่มขึ้นเดือนละห้าพันหยวน!”

พูดแล้ว จ้าวจี้ถง ก็ยื่นมือออกมา ทำสัญลักษณ์ “ห้า”

“หัวหน้าจ้าว ขอบคุณมากครับ!”

หลี่เทียนอวี่ทำท่าทางตื่นเต้นอย่างมาก แต่ความจริงในใจก็รู้สึกดูถูกอย่างยิ่ง

เขาเป็นผู้ชายที่มีบ้านหลายหลังในเมืองหลวง แถมยังมีรถหรูหนึ่งคัน และรถซูเปอร์คาร์ราคาสิบล้านหยวนอีกหนึ่งคัน จะสนใจเงินที่เพิ่มขึ้นมาเดือนละห้าพันหยวนได้ยังไงกัน?

จ้าวจี้ถง พูดอีกว่า “จริงสิ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”

“พูดมาได้เลยครับ”

“พรุ่งนี้เช้า จะมีงานสัมมนาการพัฒนาอุตสาหกรรม บริษัทจะต้องส่งคนไปร่วม ฝ่ายวางแผนก็ต้องมีคนไป คิดดูแล้ว นายไปน่าจะเหมาะสมที่สุด”

งานสัมมนาการพัฒนาอุตสาหกรรม?

หลี่เทียนอวี่จินตนาการดูแล้ว ก็คงไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่ผู้ยิ่งใหญ่ในวงการเทคโนโลยีหลายคนขึ้นไปคุยโม้โอ้อวดกันบนเวที แล้วพวกปลาเล็กปลาน้อยอย่างพวกเขาเหล่านี้ก็แค่ไปนั่งปรบมือเชียร์อยู่ข้างล่างเท่านั้น