ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 1513 เส้นทางสู่ทะเลสาบเหลือง (อ่านฟรี)

ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 1513 เส้นทางสู่ทะเลสาบเหลือง (อ่านฟรี)

แปลโดย iPAT  

“บัดซบ!”

หลี่ฉิงซานสาปแช่งเสียงดัง ร่างของเขากลายเป็นพร่าเลือน เขาเคลื่อนไหวไปทุกทิศทุกทางในครั้งเดียว

อาปังหัววัวยื่นมือออกไปแต่พลาดเป้า

ตอนนี้หลี่ฉิงซานเชี่ยวชาญทักษะทั้งหมดในคัมภีร์สวรรค์แห่งอิสรภาพแล้ว เขาสามารถขับเคลื่อนทักษะเทพห้าธาตุและปีศาจมายาได้อย่างอิสระจนเหมือนสัญชาตญาณ เขายังสามารถผสานพวกมันเข้าด้วยกันได้อย่างสมบูรณ์

เขาหลบการจับกุมนั้นทันทีและวิ่งไปในทิศทางตรงข้ามของเส้นทางสู่ทะเลสาบเหลืองโดยหายลับไปในทะเลทรายอันไร้ขอบเขตในชั่วพริบตา

“หือ น่าสนใจ!”

อาปังหัววัวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่เคยมีผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณหยางคนใดสามารถหลบหนีจากมือของมัน

มันเย้ยหยัน “เล่อเทียน ข้าเคารพความกล้าหาญของเจ้าที่กล้าพนันกับข้า แต่เหตุใดตอนนี้เจ้าจึงกลายเป็นคนขี้ขลาดเช่นนี้?”

เล่อเทียนนั่งอยู่บนพื้นจ้องมองลูกเต๋าด้วยความมึนงง เขาถูกเพิกเฉยโดยสิ้นเชิง

หลี่ฉิงซานไม่หลงเชื่อคำยั่วยุของมัน เขาซ่อนกลิ่นอายอย่างสมบูรณ์ เขาใช้เวลาหลายปีในหอคัมภีร์สวรรค์ ดังนั้นความอดทนของเขาจึงบรรลุถึงขั้นสูงสุดมานานแล้ว

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาได้ยินอาปังหัววัวเรียกเขาว่าเล่อเทียน เขาก็ยังรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

‘ไอ้ตัวสารเลวไร้ยางอาย ฮืม เล่อเทียนอาจดูเหมือนฉลาด แต่แท้จริงแล้วเจ้าก็เป็นเพียงคนโง่ คู่ต่อสู้ของเจ้าแข็งแกร่งกว่าเจ้าร้อยเท่า เหตุใดพวกเขาต้องเล่นกับเจ้าอย่างยุติธรรม!’

จิตใจของเล่อเทียนตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย อาปังหัววัวที่เขารู้จักไม่ได้เป็นเช่นนี้ ตรงข้าม มันมีชื่อเสียงในเรื่องการรักษาคำพูด มิเช่นนั้นเขาคงไม่สามารถรอดชีวิตมาจากครั้งก่อน แค่การคว้าจับของมันเพียงครั้งเดียวก็พอแล้ว

อย่างไรก็ตามแม้อาปังหัววัวจะรู้สึกหงุดหงิดกับความไร้สาระของหลี่ฉิงซาน แต่เหตุใดมันยังอดทนกับเขาได้นานขนาดนี้ เหตุใดมันไม่จับตัวเขาให้เร็วกว่านี้ เหตุใดมันต้องทำลายการเดิมพันและผิดคำพูดโดยตั้งใจ

ขณะที่เล่อเทียนพยายามหาเหตุผล การโต้กลับของโชคชะตาที่โกลาหลก็เกือบทำลายแก่นวิญญาณหยางของเขาไปแล้ว

อาปังหัววัวไม่ได้ไล่ล่าหลี่ฉิงซาน มันหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ไม่มีสิ่งใดอยู่บนเส้นทางสู่แม่น้ำเหลือง เจ้าจะหนีไปที่ใด?”

‘ฮืม ข้าอาจไม่สามารถเอาชนะเจ้า แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าข้าไม่สามารถหลบหนี!’

หลี่ฉิงซานปฏิเสธที่จะเชื่อคำลวง แต่ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นว่าใต้เท้าของเขามีถนนคดเคี้ยวที่นำไปสู่แม่น้ำเหลืองเช่นกัน มันเป็นเส้นทางสายเล็กๆเหมือนทางดินในชนบท

เขาขมวดคิ้วและเปลี่ยนทิศทางอย่างกะทันหัน แต่ไม่ว่าเขาจะไปที่ใดหรือกระทั่งบินขึ้นสู่อากาศ เส้นทางสู่แม่น้ำเหลืองก็ยังติดตามเขาไปทุกหนทุกแห่ง

ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น อาปังหัววัวนั่งอยู่ตรงหน้าเขาและเผยรอยยิ้มบางบนใบหน้า

‘ข้าติดอยู่ในภาพลวงตางั้นหรือ ไม่ ภาพลวงตาที่มนุษย์เรียกเป็นการหลอกประสาทสัมผัสทั้งห้า ข้าบ่มเพาะคัมภีร์สวรรค์แห่งอิสรภาพและเดินบนเส้นทางของศิวะ แล้วข้าจะติดกับดักนี้ได้อย่างไร แม้แต่วิญญาณอมตะก็ทำไม่ได้!’

อาปังหัววัวหยิบถุงสุราออกมาดื่มก่อนจะถอนหายใจ “ถนนหลักพันสาย ถนนรองนับไม่ถ้วนล้วนนำไปสู่แม่น้ำเหลือง”

หลี่ฉิงซานเข้าใจสถานการณ์ทันที “ดังนั้นพิภพมนุษย์ก็เป็นเส้นทางสู่แม่น้ำเหลือง!”

อาปังหัววัวส่ายศีรษะ “ไม่ว่าเจ้าจะเป็นราชันจักรพรรดิมนุษย์ผู้ยิ่งใหญ่หรือมนุษย์ธรรมดา วันหนึ่งพวกเจ้าก็ต้องเดินทางไปยังแม่น้ำเหลือง”

หลี่ฉิงซานปรากฏตัวต่อหน้าอาปังหัววัวอีกครั้ง สิ่งที่ดักจับเขาไม่ใช่อาปังหัววัวแต่เป็นพิภพนรกรวมถึงกฎแห่งชีวิตและความตายที่แทรกซึมอยู่ในวัฏสงสารทั้งหก แม้เขาจะก้าวข้ามภัยพิบัติสวรรค์อีกครั้ง เขาก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงเส้นทางสู่แม่น้ำเหลือง

ตั้งแต่เขาไม่สามารถหลบหนี เขาก็ต้องสู้!

“เข้ามา! เจ้าผีหัววัว! ข้าจะทดสอบเจ้าเอง!”

อาปังหัววัวมองลงมาที่หลี่ฉิงซานและกล่าวว่า “เล่อเทียน หากเจ้าโขกศีรษะคำนับข้าสามครั้งและเรียกข้าว่าปู่สามหน ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าและปล่อยให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไปอีกห้าร้อยปี!”

เล่อเทียนมองไปรอบๆพลางเกาหัวด้วยความมึนงง

หากอายุขัยของเขาสามารถยืดออกไปอีกห้าร้อยปี มันจะถือว่าคุ้มค่ามากไม่ว่าเขาจะต้องโขกศีรษะก็ครั้งก็ตาม อาปังหัววัวอาจอาวุโสยิ่งกว่าบรรพบุรุษต้นตระกูลของเขา เส้นทางของทุกคนไม่เหมือนเส้นทางของหลี่หลายฮัวที่ต้องก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ เส้นทางของเขาคือการสนุกกับชีวิตและดำเนินชีวิตไปตามโชคชะตา

และเขาก็รู้ว่าหากเขาไม่สามารถหนีออกไปในวันนี้ มันจะไม่ง่ายเช่นการกลับชาติไปเกิดใหม่ เขาอาจถูกทำลายดวงวิญญาณไปอย่างสมบูรณ์

อาปังหัววัวจิบสุราอีกครั้งก่อนกล่าว “ข้าจะละเว้นผู้ใดก็ตามที่ก้มหัวให้ข้า!”

เล่อเทียนรีบปรับท่าทางและโขกศีรษะลงกับพื้นสามครั้งพร้อมตะโกนว่า “ท่านปู่” สามหน

“เลิกวุ่นวาย ไปได้แล้ว!” อาปังหัววัวโบกมือ และเล่อเทียนก็กลิ้งออกจากเส้นทางสู่แม่น้ำเหลือง จากนั้นเขาก็สะดุ้งตื่นขึ้นอย่างกะทันหันในห้องที่เงียบสงบ

ตะเกียงดวงเดียวยังส่องสว่างราวกับทุกอย่างเป็นเพียงความฝัน

ประตูมรณะ เส้นทางสู่แม่น้ำเหลือง และอาปังหัววัวราวกับไม่เคยปรากฎต่อหน้าเขามาก่อน มีเพียงความเสียหายที่เกิดขึ้นกับแก่นวิญญาณหยางของเขาเท่านั้นที่เป็นหลักฐานของเรื่องทั้งหมด

เขาแบมือ ลูกเต๋าสองลูกวางอยู่ในนั้นอย่างเงียบงัน

เขารอดพ้นจากความตายมาได้หลังจากความยากลำบากมากมาย แต่ในใจของเขายังคงหนักอึ้ง เขาพึมพำ “ไม่แปลกใจเลย...ไม่แปลกใจเลยที่ข้าไม่สามารถก้าวข้ามภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่หก ครั้งนี้ข้าแพ้!”

เขาเคยคิดว่าตนเองสามารถหลีกเลี่ยงภัยพิบัติต่างๆ ยอมรับโชคชะตา และทำสิ่งที่เขาพอใจด้วยกลอุบายเล็กๆน้อยๆของเขาในฐานะหมอดู เขาเชื่อว่าตนสามารถหลีกเลี่ยงความโกลาหลทั้งหมดในโลกด้วยการพนัน แต่สุดท้ายมันก็เป็นเพียงภาพลวงตา และแผนการทั้งหมดของเขาก็ล้มเหลวด้วยการก้มหัวสามครั้ง

อาปังหัววัวกล่าวกับหลี่ฉิงซาน “ถึงคราวของเจ้าแล้ว”

“ฮ่าฮ่าฮ่า สามจะพอได้อย่างไร”

ทันใดนั้นหลี่ฉิงซานก็แยกร่างออกเป็นสอง สี่ และนับไม่ถ้วน

คัมภีร์สวรรค์แห่งอิสรภาพไม่ได้มุ่งเน้นด้านการโจมตี กระทั่งเพลิงศักดิ์สิทธิ์ทำลายล้างโลกที่เขาเข้าใจโดยบังเอิญก็ยังไม่เป็นภัยคุกคามต่ออาปังหัววัว

แต่ในหอคัมภีร์สวรรค์ หลี่ฉิงซานเคยอ่านตำราวิชัยยุทธสงครามมาจนครบทุกเล่ม สุดท้ายเขาจึงเข้าใจการเคลื่อนไหวนี้

สำหรับผู้ฝึกตนทั่วไป การสร้างร่างแยกมากเกินไประหว่างการต่อสู้จะทำให้พวกเขาต้องแบ่งสมาธิ มันมีแต่ข้อเสีย และกระทั่งพวกเขาจะสามารถสร้างกองทัพของตน มันก็ยังทำให้ความสามารถในการเคลื่อนไหวของเขาลดลง

อย่างไรก็ตามนี่คือเส้นทางสู่แม่น้ำเหลือง สถานที่ที่เขาไม่สามารถหลบหนีไปที่ใด เจตจำนงและจิตใจของหลี่ฉิงซานถูกขัดเกลามาจนแข็งแกร่ง ในเวลาเดียวกันร่างแยกเหล่านี้ก็เหมือนผีดิบที่อ่อนแอที่สุด

เขาสร้างกองทัพขนาดใหญ่ขึ้นทันทีโดยปราศจากสายบังคับบัญชา พวกเขาจัดขบวนทัพด้วยตัวเอง จิตใจของพวกเขาเป็นหนึ่งเดียวกันขณะที่ปราณกองทัพปริมาณมหาศาลถูกส่งไปยังแก่นวิญญาณหยางของเขา พลังปราณพลุ่งพล่านและพัดทรายสีเหลืองออกไป

อาปังหัววัวรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย มันลุกขึ้นยืน “เจ้าหนู เจ้าไม่กลัวการทรมานในนรกที่เจ้าจะไม่มีวันได้กลับไปเกิดอีกงั้นหรือ?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ลงหลุมศพชูธงหมื่นผืนไปสังหารเจ้านรก! จำไว้ว่าแซ่ของปู่เจ้าคือหลี่! ตาย!”