ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 1236 โจมตีหอคอย (อ่านฟรี)

ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 1236 โจมตีหอคอย (อ่านฟรี)

แปลโดย iPAT  

หอคอยสูงตั้งตระหง่านทะลุทะลวงก้อนเมฆขึ้นสู่ท้องฟ้า

แม้แต่แสงอาทิตย์ก็ยังดูไร้ชีวิตชีวาภายใต้พลังแห่งความตาย ทุกอย่างในรัศมีหนึ่งพันห้าร้อยกิโลเมตรกลายเป็นดินแดนแห่งความตายไปแล้ว

บางทีนี่อาจเป็นอาคารที่สูงที่สุดของโลกใบนี้ มันส่องแสงระยิบระยับด้วยเพลิงภูตผีขณะที่ดวงวิญญาณของคนตายเคลื่อนที่อยู่รอบๆอย่างเงียบเชียบ

ราชาผีดิบและราชาผีสร้างหอคอยโดยไม่บ่นแม้แต่คำเดียว พวกมันอดทนต่อการดุด่าอย่างรุนแรงจากผู้บังคับบัญชาของพวกมันราวกับทาสชั้นต่ำ แน่นอนว่าพวกมันเก็บความโกรธและความเคียดแค้นไว้ภายในเพื่อรอวันที่หอคอยจะสร้างเสร็จ

เมื่อเวลานั้นมาถึง พวกมันจะสามารถจัดงานเลี้ยงฉลองโดยมีสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกใบนี้เป็นอาหารให้กับความหิวโหยที่ไม่มีวันสิ้นสุดของพวกมัน

และวันนั้นก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม

ทันใดนั้นต้นไม้สีเขียวพลันเติบโตขึ้นจากป่าที่เขตแดนมรณะ แรกเริ่มมันยังเป็นเพียงต้นอ่อนและไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นต้นไม้ชนิดใด แต่ไม่นานมันก็ขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นต้นไทรที่แผ่กิ่งก้านสาขาออกไปเรื่อยๆ

กิ่งก้านของมันพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ขณะที่รากอากาศที่หนาเหมือนมังกรหยั่งลึกลงไปในพื้นดินเพื่อรองรับลำต้นที่ใหญ่โต

กฎที่ซ่อนอยู่บนท้องฟ้าและใต้พื้นดินเริ่มทำงานอย่างเงียบๆเหมือนมือที่มองไม่เห็นคู่หนึ่งที่คอยช่วยดูแลเด็กทารกแรกเกิดผู้นี้

ถูกต้อง นี่คือบุตรของโลก

ต้นไทรยักษ์สูงกว่าภูเขาลูกใดๆในประวัติศาสตร์ของโลกใบนี้ มันอาจเทียบเท่ากับหอคอยที่อยู่ห่างออกไปมากกว่าพันกิโลเมตร หมอกสีขาวขุ่นกระจายตัวอยู่รอบๆฐานของมันราวกับพรมหนานุ่มที่มีลวดลายสีเขียวเข้ม

ที่ปลายพรมเป็นป่าที่เหี่ยวเฉาและไร้ชีวิตของดินแดนมรณะ

ต้นไทรยักษ์เปิดเปลือกตาสีเขียวเข้มขึ้นและจ้องมองหอคอยที่อยู่ห่างออกไป เปลือกไม้ที่ไม่เรียบเหมือนคิ้วที่ขมวดแน่น ขณะที่ใบและกิ่งก้านที่ห้อยลงมาเหมือนเครา มันสร้างเป็นภาพที่ดูคลุมเครือของราชาต้นไทรบรรพกาล

เขาหยิบยืมพลังของโลกและปลดปล่อยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขาเพื่อการต่อสู้ครั้งนี้

นี่เป็นการต่อสู้ตัดสินชะตากรรมของโลกรวมถึงชะตากรรมของเขาเอง

แน่นอนว่าเขาไม่ได้มาคนเดียว ปราณปีศาจที่พลุ่งพล่านรวมตัวกันอยู่ด้านหลังเขา มันไม่ใช่แค่ราชาปีศาจของมณฑลกู้โจวแต่ยังรวมถึงมณฑลชิงโจวและมณฑลซื่อโจวอีกด้วย ราชาอูฐขาวก็อยู่ท่ามกลางพวกเขาเช่นกัน นอกจากนั้นยังมีสหายเก่าคนอื่นๆของเขาอีกมากมาย เขาเริ่มเตรียมการตั้งแต่ปีก่อน และรวบรวมทุกคนเมื่อสามวันก่อน

มันไม่ใช่แค่ปีศาจ แต่ยังมีนาวาเหินราชามังกรเงิน แขกผู้ทรงเกียรติของราชาอาณาจักรเยว่ พระผู้กล้า และพระอาจารย์ไร้กังวล

เมฆก้อนใหญ่ลอยอยู่บนท้องฟ้า มันเปล่งแสงสีขาวพร่างพรายอยู่เหนือดินแดนแห่งความตาย หลี่เฟิงหยวนป้องหมัดไปทางราชาต้นไทรบรรพกาลจากระยะไกล

ผู้ฝึกตนที่ไม่เคยผ่านภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่สามไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมในสงครามครั้งนี้

ราชาต้นไทรบรรพกาลใช้สายสัมพันธ์ทั้งหมดที่มีรวบรวมกองทัพขนาดใหญ่ของเขา ตอนนี้พวกเขากำลังรอคนเพียงคนเดียว

เป้าหมายที่แท้จริงของพิภพวิญญาณ ศัตรูของพระพุทธเจ้า เสี่ยวอัน!

ท่ามกลางคนที่อยู่ที่นั่น ทุกคนอายุมากกว่านางหลายเท่า เว้นเพียงหลี่เฟิงหยวน แต่ไม่มีผู้ใดรู้สึกไม่พอใจ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นางก้าวไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดผ่านกองซากศพของราชาปีศาจและผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วน นางทำให้ฉายาศัตรูของพระพุทธเจ้ากลายเป็นจริง และนางก็น่ากลัวยิ่งกว่าราชาปีศาจเป่ยเยว่ในอดีตมาก

เกิดความวุ่นวายขึ้นที่หอคอยวิญญาณทันที ภายใต้การจัดการของผู้นำ ราชาผีดิบและราชาผีเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ กลิ่นอายของความตายพุ่งขึ้นสู่อากาศ

มันเหมือนกับการปิดล้อมโจมตีโดยไม่มีการซุ่มโจมตีแอบแฝงใดๆ ระหว่างคนเป็นกับคนตาย ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการหลอกลวงหรือแผนการ

ในความเป็นจริงฝ่ายผีดิบกลับรวมตัวกันได้ดีกว่ามาก ราชาผีดิบคำรามอย่างดุเดือด พวกมันเต็มไปด้วยขวัญกำลังใจที่เหนือกว่าฝ่ายตรงข้าม นั่นไม่ใช่เพียงเพราะพวกมันมีผู้บัญชาการที่ทรงอำนาจอยู่เบื้องหลังซึ่งก็คือจักรพรรดิหลี่ แต่ยังเป็นเพราะพวกมันไม่มีทางให้ล่าถอย พวกมันจะต้องอยู่ที่นี่หรือไม่ก็ถูกกลืนกิน

ราชาปีศาจและผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณแบ่งเป็นกลุ่มต่างๆหลายสิบกลุ่มที่มีขนาดแตกต่างกัน แม้พวกเขาจะล้มเหลวในการทำลายหอคอยวิญญาณ พวกเขาก็ยังสามารถล่าถอยออกจากดินแดนแห่งความตายนี้

อย่างไรก็ตามการต่อสู้ระดับนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งมากในพิภพวิญญาณ แม้แต่ราชาผีดิบหรือราชาผีก็รู้ว่าต้องปฏิบัติตามคำสั่งของตัวตนระดับสูงอย่างเคร่งครัด

ราชาต้นไทรบรรพกาลขมวดคิ้วแน่นขึ้น การต่อสู้ครั้งนี้จะเต็มไปด้วยอันตรายอย่างแน่นอน แต่เหตุใดมณฑลหลงโจวจึงไม่เคยเคลื่อนไหว

ตามแผนเดิมของเขา จักรวรรดิต้าเซี่ยควรทำหน้าที่เป็นเสาหลักของการต่อสู้ครั้งนี้โดยไม่คำนึงถึงความคับข้องใจส่วนตัว ตามการคำนวณของเขา โลกนี้จะถูกยึดครองโดยพิภพวิญณาณเมื่อหอคอยวิญญาณสร้างเสร็จและไม่สามารถปลดปล่อยตัวเองได้อีก นี่เป็นเรื่องที่น่ากลัวยิ่งกว่าการรุกรานจากพิภพปีศาจหลายเท่า

เบื้องหลังกองทัพคนตายเหล่านี้คือพิภพวิญญาณ เมื่อเส้นทางถูกเปิด มันจะกลายเป็นทางหลวงให้ผีและผีดิบนับไม่ถ้วนบุกเข้ามา นั่นเป็นเหตุผลที่นิกายเงาถือว่าประตูพิภพวิญญาณเป็นไพ่ตายของพวกเขามาตลอด หากพวกเขาไม่สามารถคงอยู่ พวกเขาก็จะทำให้โลกใบนี้พินาศไปพร้อมกัน

และพิภพวิญญาณก็ก้าวร้าวมาก มันเป็นนักล่าตามธรรมชาติของสิ่งมีชีวิต ย้อนกลับไปเมื่อหลายสิบปีก่อนในมณฑลชิงโจว ราชาผีดิบเพียงตนเดียวก็เกือบฉีกโลกใบนี้ออกเป็นชิ้นๆ

เหตุผลที่พิภพวิญญาณไม่เปิดฉากโจมตีครั้งใหญ่ทันทีแต่กลับทุ่มเทความพยายามสร้างหอคอยวิญญาณเพราะการคงอยู่ของเสี่ยวอัน ท้ายที่สุดเพลิงสีขาวของนางก็มีประสิทธิภาพมากเกินไปสำหรับพวกมัน

เมื่อหอคอยวิญญาณสร้างเสร็จ พวกมันจะสามารถหยิบยืมพลังจากพิภพวิญญาณและหลุดพ้นจากข้อจำกัดของโลกใบนี้ ตัวตนที่เหนือกว่าภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่สามจะสามารถผ่านเข้ามา หรือบางทีอาจรวมถึงจักรพรรดิหลี่ด้วย เมื่อเวลานั้นมาถึง จักรวรรดิต้าเซี่ยก็จะไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง

อย่างไรก็ตามภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ มณฑลหลงโจวกลับไม่ตอบสนองใดๆ โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาเพิกเฉยต่อโลกนี้อย่างสมบูรณ์ขณะที่มันกำลังจมลงสู่ความโกลาหล พวกเขาปล่อยให้หอคอยวิญญาณถูกสร้างขึ้น ขณะที่พวกเขายืนมองอยู่ในมณฑลหลงโจวมาตลอด ข้อความขอความช่วยเหลือจากราชาต้นไทรบรรพกาลก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้รับการตอบกลับเช่นกัน ตอนนี้หอคอยวิญญาณกำลังจะสร้างเสร็จ ในที่สุดเขาก็หมดความอดทนและต้องเคลื่อนไหว

นั่นเป็นเพราะว่าหากเขาไม่ลงมือ นางจะลงมือด้วยวิธีของนางเอง

“เคร้ง!”

เสียงระฆังดังกังวาน ทุกคนรู้สึกราวกับมันดังขึ้นข้างหูของพวกเขา จิตใจของพวกเขาสั่นไหวจนไม่สามารถรักษาความสงบ

ใบหน้าที่ว่างเปล่าของราชาอูฐขาวเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนที่นางจะทำลายเมืองไข่มุก นี่คือเสียงระฆังที่นางเคยตี

ท่ามกลางผู้คนที่อยู่ที่นั่น แม้พวกเขาจะไม่เคยได้ยินเสียงระฆังมาก่อน พวกเขาก็ยังเคยได้ยินข่าวลือและตำนานของมัน

“นางมาแล้ว!”

“เคร้ง!”

เกิดความโกลาหลขึ้นในหอคอยวิญญาณทันที ผลกระทบที่พวกมันได้รับรุนแรงยิ่งกว่าผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณและราชาปีศาจเหล่านั้น ผู้ดูแลฟาดแส้เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย แต่ความกลัวยังฉายผ่านดวงตาของพวกมัน เห็นได้ชัดว่าพวกมันรู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับสิ่งใด ขวัญกำลังใจของพวกมันตกต่ำลงทันที

เมื่อเพลิงศักดิ์สิทธิ์สีขาวลงมา พิภพวิญญาณจะถูกทำลาย!

พวกมันมาที่นี่เพียงเพื่อที่จะยุติตำนานดังกล่าว หรือบางทีอาจจะเป็นการมาเพื่อเฝ้ามองตำนาน!