ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 945 ราชาปีศาจที่แท้จริง (อ่านฟรี)

ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 945 ราชาปีศาจที่แท้จริง (อ่านฟรี)

แปลโดย iPAT  

แสงสะท้อนส่องสว่างทุกสิ่ง!

กระจกปรากฏขึ้นด้านหลังหลี่ฉิงซาน ช่วงเวลาที่คลื่นพลังทำลายล้างมาถึง มันก็ถูกกระจกสะท้อนกลับไปอย่างสมบูรณ์

เมื่อกระจกแตก สายลมก็พัดเส้นผมสีแดงของเขาปลิวไสว ขณะที่วงล้อมของราชาปีศาจพังทลายลงแล้ว ตอนนี้เหลือราชาปีศาจสองตนเท่านั้นที่ยังอยู่บนเส้นทางของเขา สายตาของเขาแน่วแน่ หัวใจของเขาสงบเหมือนน้ำ ทุกอย่างเป็นไปตามความคาดหวังของเขา

ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่ได้ปลดปล่อยจิตสังหารใดๆออกมาเลย หากพวกมันหลับตา พวกมันจะไม่สามารถตรวจจับการดำรงอยู่ของเขาได้เลย เมื่อพวกมันมองเขา เขาดูอ่อนแอและเหนื่อยล้ามากซึ่งทำให้ราชาปีศาจตกใจมากขึ้นไปอีก เขาสังหารราชาหมอผีกินกระดูกอย่างไม่ได้ใส่ใจในสภาพเช่นนั้น เขาจงใจเผยความอ่อนแอหรือไม่

ในความเป็นจริงสภาพของหลี่ฉิงซานเลวร้ายยิ่งกว่าสิ่งที่ราชาปีศาจคาดเดา เขาพึ่งผ่านการต่อสู้แห่งชีวิตและความตายกับภัยพิบัติสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวโดยไม่มีเวลาพักฟื้นเลย เขาไม่แม้แต่จะมีเวลาทำความคุ้นเคยกับความสามารถโดยกำเนิดใหม่ของเขา และเขาก็ต้องต่อสู้กับราชาปีศาจเจ็ดตนทันที เดิมทีนี่ควรเป็นสถานการณ์ที่อันตรายมาก เขาสามารถตายได้ตลอดเวลา

แต่โชคดีที่เขาไม่ได้เผชิญหน้ากับภัยพิบัติสวรรค์ที่ดุร้ายโดยเปล่าประโยชน์ วิธีการสะบัดดาบและผลักฝ่ามือของเขาไม่ถือว่าน่าประทับใจเป็นพิเศษ แต่หลังจากกลายเป็นราชาปีศาจ ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นในเชิงคุณภาพ ตอนนี้เขาสามารถใช้พลังของปีศาจวัวและปีศาจพยัคฆ์ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว

หากเขายังเป็นเด็กบ้าพลังคนเดิมในอดีตที่เหวี่ยงดาบไปรอบๆอย่างไม่ระมัดระวัง แม้เขาจะดูน่ากลัวแต่ผู้ใดจะรู้ว่าเขาต้องกวัดแกว่งดาบกี่ครั้งก่อนที่จะสามารถสังหารศัตรู ในที่สุดตอนนี้เขาก็เติบโตขึ้นแล้ว แม้เขาจะอ่อนแอมากแต่เขาก็ยังสามารถฆ่าราชาปีศาจได้ในการโจมตีเดียวแม้เขาจะไม่มีอาวุธอยู่ในมือก็ตาม

อย่างไรก็ตามเนื่องจากเขาอยู่ในห้วงมิติที่บิดเบี้ยว ดังนั้นความแข็งแกร่งของปฐพีจึงไร้ประโยชน์ แต่เขากลับทำตัวสบายๆราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

“หยุดอยู่ตรงนั้นหากไม่อยากให้นางตาย!” ราชาญาณทิพย์ปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวออกมาคุกคามหลี่ฉิงซาน เจตจำนงของเขากลายเป็นมือที่มองไม่เห็นและพยายามฉีกดวงวิญญาณและจิตสำนึกของกงหยวน

ร่องรอยของความเจ็บปวดปรากฏขึ้นในดวงตาของนาง นางกัดฟันแน่น “อย่ากังวล..เรื่องของข้า...ฆ่า...พวกมัน!”

หลี่ฉิงซานขมวดคิ้วและมองไปที่ราชาญาณทิพย์แต่เขาไม่หยุด

ทันใดนั้นกงหยวนก็รู้สึกว่าจิตใจของนางปลอดโปร่งขึ้นขณะที่นางหลุดจากการควบคุมของราชาญาณทพิย์ทันที นางเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ ทุกๆรอยพับของมันสมองซึ่งเป็นร่างปีศาจของราชาญาณทิพย์ดูเหมือนกำลังสั่นเทา

เดิมทีราชาญาณทิพย์ต้องการทำให้หลี่ฉิงซานรู้สึกมึนงงและหวาดกลัว มันใช้กงหยวนเพื่อบีบบังคับเขา อย่างไรก็ตามมันกลับเป็นฝ่ายประสบกับความหวาดกลัวและยิ่งมากขึ้นเมื่อเห็นสายตาของหลี่ฉิงซาน นี่คือการปะทะทางจิตใจซึ่งเป็นการต่อสู้ที่อันตรายที่สุดมาตลอด ดังนั้นมันจึงได้รับผลกระทบย้อนกลับที่รุนแรงมาก

“ราชาญาณทิพย์ เจ้าทำสิ่งใดอยู่?” เสียงแหลมบาดหูดังออกมาจากหนามสีดำรอบตัวกงหยวน “หลี่ฉิงซาน เจ้ายังจำข้าได้หรือไม่? ข้าจะฆ่านางก่อน จากนั้นก็เป็นเจ้า!”

หนามสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนเติมเต็มวิสัยทัศน์ของหลี่ฉิงซานทันที

“เจ้าคือราชาหนามดำ!”

เขาถอนหายใจและกางปีกออก ด้วยสายลมกรรโชกแรงและเปลวไฟอันโชติช่วง เขาแทงดาบไปที่ป่าหนามและดึงกงหยวนเข้าสู่อ้อมแขนอย่างมั่นคงในเสี้ยวพริบตา

ในเวลาต่อมา พุ่มหนามสีดำก็เจาะชั้นผิวหนังของเขาและดื่มเลือดของเขา

“เหตุใดจึงกลับมา?” กงหยวนกะพริบตา นางจะไม่รู้สึกถึงความอ่อนแอของเขาได้อย่างไร

“ข้าบอกไปแล้วว่าหากพวกมันต้องการฆ่าเจ้า พวกมันก็ต้องข้ามศพของข้าไปก่อน!” หลี่ฉิงซานยิ้ม

“อย่าเข้าใจผิด นี่ไม่มีความหมายใดๆ!” หลังกล่าวจบคำ กงหยวนก็เงยหน้าขึ้นและจูบริมฝีปากของเขา

หนามสีดำห่อหุ้มพวกเขาเอาไว้ราวกับรังไหมขนาดใหญ่ขณะที่ราชาปีศาจอีกสี่ตนที่ล่าถอยไปก่อนหน้านี้ย้อนกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง

“อย่ากังวล ดูเหมือนเขาจะพึ่งก้าวข้ามภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่สาม แม้เขาจะมีความสามารถ แต่ตอนนี้เขาใช้พลังไปหมดแล้ว เขาไม่เหลือพลังพอที่จะต่อสู้กับพวกเราอีกต่อไปโดยเฉพาะเมื่อเขาติดอยู่ในพุ่มหนามของข้า!”

ราชาหนามดำหัวเราะด้วยความพึงพอใจ แท้จริงแล้วการแสดงออกก่อนหน้านี้ของหลี่ฉิงซานทำให้มันหวาดกลัวเช่นกัน หลังจากไตร่ตรองเล็กน้อย มันก็ตระหนักว่านั่นเป็นเพียงฉากหน้า และทั้งหมดต้องขอบคุณราชาหมอผีกินกระดูกผู้โง่เขลา ตอนนี้ราชาหนามดำสามารถทำภารกิจให้ลุล่วง มันจะได้รับความดีความชอบจากเทพปีศาจพยัคฆ์เหินอย่างแน่นอน

ราชาปีศาจมองหน้ากัน พวกมันไม่เคยคาดหวังว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นเช่นนี้ ราชาหมอผีกินกระดูกเค้นสมองคิดแผนการนี้เพียงเพื่อที่จะตกตายอย่างน่าอนาถและทิ้งผลประโยชน์ไว้ให้ราชาหนามดำ

ราชาญาณทิพย์ฟื้นตัวจากฟันเฟืองและกล่าวว่า “หนามดำ เร็วเข้า! ฆ่าพวกเขา!”

“ราชาญาณทิพย์ ข้าไม่ต้องการให้เจ้าบอกว่าข้าต้องทำสิ่งใด ท่านเทพพยัคฆ์เหินอาจต้องการให้เขามีชีวิตอยู่!” ราชาหนามดำกล่าว ภายนอกเขาปฏิเสธ แต่แท้จริงแล้วเขาไม่กล้าลงมือ

หากปราศจากการควบคุมของราชาญาณทิพย์ กงหยวนสามารถระเบิดตัวเองได้อย่างง่ายดาย แม้ราชาญาณทิพย์จะอยู่ใกล้ๆ แต่มันก็สามารถปกป้องตัวเองเท่านั้น ราชาหนามดำไม่โง่พอที่จะบังคับให้ทุกคนพินาศไปพร้อมกัน แต่มันวางแผนที่จะส่งตัวพวกเขาให้กับเทพปีศาจพยัคฆ์เหินเพื่อรับผลประโยชน์

ราชาญาณทิพย์กลับคืนสู่ร่างเดิมด้วยใบหน้ามืดครึ้ม มันพุ่งเข้าสู่พิภพปีศาจโดยไม่หันกลับมามองราวกับมันกำลังหลบหนีจากบางสิ่ง

ภายในรังหนาม หลี่ฉิงซานเผยรอยยิ้มและก้มศีรษะลงจูบกงหยวนอย่างดูดดื่ม เลือดของทั้งสองหลอมรวมเข้าด้วยกันขณะที่พวกเขาราวกับหลงลืมไปแล้วว่าพวกเขาอยู่หน้าประตูแห่งความตาย

จิตใจของพวกเขาไม่เคยเชื่อมต่อกันอย่างแน่นแฟ้นขนาดนี้มาก่อน ลิ้นที่อ่อนนุ่มของนางไม่ใช่ทั้งหมดที่หลี่ฉิงซานลิ้มรสอย่างตะกละตะกลามแต่ยังรวมถึงมวลความเย็นที่พุ่งเข้าปากของเขาและมอบพลังของนรกพิภพวารีให้กับเขา

แท้จริงแล้วมันคือหัวใจนรกที่กงหยวนซ่อนไว้ในท้องของนาง

ด้วยการใช้สิ่งนี้เป็นสื่อกลาง เต่าจิตวิญญาณและเคล็ดวิชาพิภพวารีกลืนวิญญาณจึงสามารถปลดปล่อยพลังอำนาจได้อย่างเต็มที่

ปราณปีศาจของหลี่ฉิงซานฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและทำให้เขากลายเป็นราชาปีศาจที่แท้จริง!