ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 811 ผู้ใดต้องกลัว (อ่านฟรี)

ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 811 ผู้ใดต้องกลัว (อ่านฟรี)

แปลโดย iPAT  

เต่าจิตวิญญาณที่ลอยอยู่เหนือดวงวิญญาณของบรรพชนหมื่นพิษหยุดเคลื่อนไหว แต่มันยังส่องแสงเรืองรองต่อไป

หลี่ฉิงซานเชื่อว่าบรรพชนหมื่นพิษตั้งใจแน่วแน่ที่จะลากเขาไปพร้อมกัน สิ่งสำคัญที่สุดคือเต่าจิตวิญญาณไม่สามารถปราบปรามมันได้ทันเวลา

หากแก่นวิญญาณระเบิดในทะเลวิญญาณของเขา มันจะระเบิดเป็นชิ้นๆ ไม่ว่าร่างกายของเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด ไม่ว่าพลังฟื้นฟูของเขาจะน่าตกใจแค่ไหน มันก็มีเพียงความตายเท่านั้นที่รอเขาอยู่

หลี่ฉิงซานอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งบรรพชนหมื่นพิษที่จัดการได้ยากผู้นี้ หลังจากความยากลำบากทั้งหมดจนถึงตอนนี้ ชายขราก็ทำให้พวกเขาเข้าสู่ทางตันอีกครั้ง

“เอาเต่าตัวนี้ออกไป มิเช่นนั้นข้าจะพาเจ้าไปพร้อมกับข้า!” ดวงวิญญาณของบรรพชนหมื่นพิษควงหมัดไปรอบๆด้วยความมุ่งมั่น

อย่างไรก็ตามหลี่ฉิงซานไม่ได้เก็บเต่าจิตวิญาณ เขายิ้ม “หมื่นพิษ เจ้าบ่มเพาะอย่างยากลำบากเป็นเวลานับพันปี เจ้าก้าวข้ามภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่สามและควบแน่นแก่นวิญญาณขึ้นมาด้วยความยากลำบาก แต่เจ้ากลับพูดซ้ำๆว่าจะลากข้าไปพร้อมกันโดยไม่แม้แต่จะกะพริบตา เจ้าพยายามจะทำให้ผู้ใดกลัว?”

แม้หลี่ฉิงซานจะไม่กล้าบังคับให้บรรพชนหมื่นพิษเข้าสู่ทางตันของความคับข้องใจ แต่บรรพชนหมื่นพิษก็ยังประเมินความกล้าหาญของชายหนุ่มต่ำเกินไปหากเขาคิดว่าตนเองสามารถหนีไปกับสิ่งที่เขาต้องการด้วยเพียงการข่มขู่ว่าจะพินาศไปพร้อมกัน หลี่ฉิงซานเชื่อว่าชายชราจะไม่ทำตามแผนการที่เลวร้ายที่สุดนั้นตราบเท่าที่ยังมีแสงแห่งความหวังเหลืออยู่

หากผู้ฝึกตนทั่วไปลงเอยในสภาพนี้ พวกเขาอาจวางทุกอย่างลงโดยไม่คำนึงถึงความอัปยศใดๆ อย่างไรก็ตามผู้ฝึกตนในระดับนี้ไม่เหมือนคนทั่วไป พวกเขาอาจได้รับผลกระทบจากอารมณ์ของพวกเขา แต่พวกเขาก็จะไม่สูญเสียเหตุผลขั้นพื้นฐานที่สุด

“ฮ่าฮ่า ข้ามีชีวิตมานานพอแล้ว ขณะที่เจ้ากำลังอยู่ในช่วงรุ่งโรจน์ของชีวิต เจ้ามีความสามารถมากตั้งแต่อายุยังน้อย แม้แต่องค์ชายของจักรวรรดิก็ยังไม่สามารถแข่งขันกับเจ้า หากคนแก่ไร้อนาคตเช่นข้าสามารถหยุดเส้นทางของอัจฉริยะเช่นเจ้า นั่นก็ไม่ถือเป็นการตายที่แย่นัก”

บรรพชนหมื่นพิษฟื้นคืนความสงบขณะที่เขากล่าวอย่างช้าๆ

“ท่านยกย่องมากเกินไป ผู้เยาว์เช่นข้าจะเปรียบเทียบกับผู้อาวุโสเช่นท่านได้อย่างไร...”

ทั้งสองยกย่องกันและกัน หากบุคคลที่สามได้ยินบทสนทนานี้ พวกเขาคงคิดว่าพวกเขาเป็นสหายที่ดี

ตอนนี้ผู้ใดที่หวงแหนชีวิตของตนมากกว่าจะตกเป็นฝ่ายถูกควบคุม

“ข้าได้ยินมาว่าแก่นวิญญาณเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์มาก ตราบเท่าที่พวกเขาพบร่างที่เหมาะสม พวกเขาก็จะไม่สูญเสียการบ่มเพาะนอกเหนือจากการเสียเวลา!” หลี่ฉิงซานให้ความหวังแก่บรรพชนหมื่นพิษ

“เห้อ...ข้าทำภารกิจง่ายๆพังไปแล้ว และตอนนี้ก็ตกอยู่ในสภาพที่น่าอนาถ แล้วข้าจะยังคิดถึงอนาคตได้อย่างไร? ข้าควรลืมมันไปซะ!” บรรพชนหมื่นพิษถอนหายใจขณะที่พลังวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวค่อยๆปะทุออกมา

“เจ้าพยายามทำสิ่งใด?” หลี่ฉิงซานถามอย่างใจเย็น

ในเวลานี้ร่างหลักของเขาบินขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศของโลกใบนี้แล้ว ด้วยการกระพือปีก เขาพุ่งทะยานไปยังทิศทางของภูเขาอำมหิต ขณะเดียวกันเขาก็โยนแหวนมิติสองวงเข้าไปในกระจกวารีเพื่อโอนถ่ายสมบัติไปยังร่างแยกของเขาที่อยู่ในทะเลสาบเมฆาฝัน

พวกมันเป็นแหวนมิติของเขาและแหวนมิติของบรรพชนหมื่นพิษ เขากำลังเตรียมพร้อมสำหรับกรณีที่เลวร้ายที่สุดขณะที่เขาพยายามคิดแผนตอบโต้ที่เหมาะสม

หากเขานำแก่นปีศาจของตนออกมาและหนีไปได้ไกลพอ แม้บรรพชนหมื่นพิษจะระเบิดแก่นวิญญาณ เขาก็ยังสามารถกำเนิดใหม่ด้วยวิหคเพลิงนิพพาน นี่ถือเป็นไพ่ตายใบสุดท้ายของเขา

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาสูญเสียแก่นปีศาจไปแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาจะลดลงอย่างมาก เขาจะสูญเสียอำนาจในการควบคุมดวงวิญญาณของบรรพชนหมื่นพิษทันทีซึ่งจะทำให้ชายชราสามารถหลบหนี ดังนั้นเขาจะทำสิ่งนี้ได้ก็ต่อเมื่อบรรพชนหมื่นพิษเริ่มระเบิดแก่นวิญญาณจริงๆ

แต่นั่นเป็นจังหวะเวลาที่ยากจะคว้าเอาไว้ได้ หากเขาลงมือเร็วเกินไป บรรพชนหมื่นพิษจะหยุดการระเบิด หากเขาลงมือช้าเกินไป แก่นปีศาจของเขาจะถูกดูดเข้าสู่วังวนของการระเบิด แล้วเขาจะเกิดใหม่ได้อย่างไร

แม้เขาจะใช้การทำนายของเต่าจิตวิญญาณเพื่อจับจังหวะ แต่การกำเนิดใหม่รอบสองด้วยวิหคเพลิงนิพพานก็ยังต้องใช้เวลาหลายปีก่อนที่เขาจะฟื้นตัวอย่างเต็มที่ เมื่อเขากลายเป็นตัวอ่อนของวิหคเพลิงอมตะ เขาจะไม่สามารถรักษาจิตสำนึกขั้นพื้นฐานเอาไว้ มันถือเป็นแผนการที่แย่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

แต่แผนการที่แย่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ก็ยังเป็นแผนการ มันยังดีกว่าไม่มีแผน หลี่ฉิงซานผ่อนคลายลง ‘อย่างมากที่สุดข้าก็จะทำมันและกำเนิดใหม่อีกครั้ง! ผู้ใดต้องกลัวผู้ใด?’

“ส่งข้ากลับนิกายหมื่นพิษ และนั่นจะเป็นจุดจบระหว่างเรา” บรรพชนหมื่นพิษยื่นข้อเสนอ

“เจ้าสามารถฝันต่อไป หากข้าเข้าไปในนิกายหมื่นพิษ เจ้าอาจกระตุ้นใช้ค่ายกลและฆ่าข้าทันทีที่เจ้าปรากฏตัว!”

หลี่ฉิงซานซื้อเวลาขณะที่เขาเร่งความเร็วในการบิน ตราบเท่าที่เขาไปถึงภูเขาอำมหิต เขาสามารถหยิบยืมมันสมองอันชาญฉลาดของเสี่ยวอันเพื่อคิดแผนรับมือที่ดีที่สุด และยังไม่ต้องกล่าวถึงราชาต้นไทรบรรพกาลที่มีสติปัญญาอันลึกล้ำราวกับมหาสมุทร

“ข้าจะไม่สร้างความยากลำบากให้เจ้า เจ้าไม่จำเป็นต้องเข้าไปในนิกายหมื่นพิษ เพียงส่งข้าที่เขตแดน เก็บเต่าตัวนี้และข้าจะออกไป” บรรพชนหมื่นพิษกล่าว

หลี่ฉิงซานเงียบ เพียงเมื่อบรรพชนหมื่นพิษถามอีกครั้ง เขาจึงเปิดปากกล่าว “ในเมื่อเจ้ารู้ตัวตนของข้าแล้ว เจ้าก็จะเปิดเผยมันอย่างแน่นอน หากราชามังกรแห่งทะเลหมึกมาเคาะประตูบ้านข้า ข้าจะหมดทางเลือกจริงๆ”

นั่นคือสิ่งที่บรรพชนหมื่นพิษกำลังคิด เดิมทีเขาวางแผนที่จะแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องราวระหว่างเป่ยเยว่กับราชามังกรแห่งทะเลหมึก แต่ตอนนี้หลี่ฉิงซานเปิดเผยมันออกมาด้วยตนเอง ชายชราจึงไม่สามารถทำสิ่งใดนอกจากตอบด้วยคำถาม “เจ้าต้องการสิ่งใด? เจ้าอยากให้เราเจริญรุ่งเรืองหรือตายไปด้วยกัน?” ขณะที่เขากล่าวเช่นนั้น เขาก็ทำตัวราวกับกำลังจะระเบิดแก่นวิญญาณของเขาอีกครั้ง

“หากเจ้าต้องการทำเช่นนั้นก็ทำไป ในอดีต กระทั่งราชามังกรแห่งทะเลหมึกก็ไม่สามารถฆ่าข้าได้ เจ้าก็ไม่ต่างกัน!” หลี่ฉิงซานกล่าวอย่างเย็นชา

“ดี ดี ดี เช่นนั้นให้ข้าลองดูว่าข้าจะลากเจ้าไปพร้อมกันได้หรือไม่!” บรรพชนหมื่นพิษกล่าว ความโกรธของเขาปะทุขึ้นซึ่งทำให้เขาโวยวายเล็กน้อย

ในทะเลวิญญาณ แสงสีเขียวสว่างขึ้นเรื่อยๆ

หัวใจของหลี่ฉิงซานเริ่มตึงเครียด เขาหยุดบินทันที ชิ้นส่วนของกระดองเต่าจิตวิญญาณลอยออกมาด้านหน้าเขาและเรียงตัวเป็นกระจกที่สะท้อนให้เห็นภาพของทะเลสาบเมฆาฝันที่อยู่ห่างออกไปหลายหมื่นลี้ เขาพ่นแก่นปีศาจออกมาและบังคับให้มันหยุดอยู่ด้านหน้ากระจก

เมื่อเห็นว่าหลี่ฉิงซานไม่ตอบสนอง แก่นวิญญาณที่ใกล้ระเบิดก็สงบลง บรรพชนหมื่นพิษกล่าวอย่างชั่วร้ายว่า “เจ้าหนู! แม้ข้าจะไม่ระเบิดแก่นวิญญาณ แต่ข้าก็จะอยู่ในทะเลวิญญาณของเจ้าตลอดไป แล้วมาดูกันว่าเจ้าจะบ่มเพาะได้อย่างไร!”

ยิ่งอายุมากเท่าใด ผู้คนก็ยิ่งกลัวตายมากเท่านั้น พวกเขาขาดความกล้าหาญของคนหนุ่มสาว พวกเขาไม่เต็มใจที่จะเลือกเส้นทางของการพินาศไปพร้อมกัน

ยิ่งไปกว่านั้นความจริงที่ว่าหลี่ฉิงซานรอดชีวิตจากราชามังกรแห่งทะเลหมึกก็ทำให้ชายชรารู้สึกหวาดระแวง หากเขาสละชีวิตจริงๆ แต่หลี่ฉิงซานกลับยังอยู่ นั่นจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ ท้ายที่สุดเด็กคนนี้ก็มีกลอุบายมากมายซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ

‘แต่เนื่องจากเขายังเจรจากับข้า เขาก็ยังกลัวการระเบิดแก่นวิญญาณของข้า ดูเหมือนว่าแม้เขาจะมีโอกาสรอดชีวิต แต่เขาก็ไม่มั่นใจนัก เป็นไปได้ว่าเขาอาจต้องจ่ายด้วยราคามหาศาล หรืออาจทั้งสองอย่าง ฮืม ข้าปฏิเสธที่จะเชื่อว่าเจ้าจะสามารถกักขังข้าไว้ในทะเลวิญญาณของเจ้าตลอดไป มาดูกันว่าผู้ใดจะอยู่ได้นานกว่าผู้ใด!’

“เจ้าควรสงบเสงื่อมเอาไว้เพื่อที่เราจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุด!”

หลี่ฉิงซานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดัง แต่เขาก็ลอบรู้สึกโล่งใจอยู่ภายใน หลังจากทั้งหมดเขาไม่สามารถจับจังหวะเวลาที่แก่นวิญญาณจะระเบิดได้อย่างแน่ชัด สิ่งที่เขาทำได้คือเดิมพันเท่านั้น

อาจเป็นไปได้ว่ามันไม่เคยมีโอกาสนั้นอยู่จริง!