ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 407 ความแข็งแกร่งของหินเหล็กเพลิง (อ่านฟรี)

ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 407 ความแข็งแกร่งของหินเหล็กเพลิง (อ่านฟรี)

แปลโดย iPAT  

“เห็นได้ชัดว่าเขาอ่อนแอมากแต่เขายังกล้ายั่วยุพวกเขา หัวของเขาผิดปกติหรือไม่?” เผ่ารัตติกาลคุยกันอย่างเงียบๆ ขณะที่บางคนเย้ยหยันเสียงดัง พวกเขาเชื่อว่าผลการต่อสู้ถูกตัดสินแล้ว

“มันจะเป็นเพียงความเย่อหยิ่งจริงๆงั้นหรือ?” ทันใดนั้นเย่หลิวซูก็นึกถึงบางสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากพบเขา ภาพของเขาที่คำรามใส่กลุ่มของนางยังชัดเจนอยู่ในความทรงจำของนาง

‘ไม่ ไม่ใช่อย่างแน่นอน!’

ความเย่อหยิ่งทั้งหมดเกิดขึ้นจากความมั่นใจของเขา เขากล้าพอที่จะตะโกนออกมาว่า “ผู้ใดกล้าฆ่าข้า!” เพราะเขาเป็นเพียงร่างแยก แต่หากพวกเขาตัดสินใจต่อสู้ กลุ่มเงาแมงมุมจะเป็นฝ่ายสูญเสีย

เมื่อมองย้อนกลับไป สิ่งที่นางเห็นคือดวงตาส่องประกายของเย่หลิวป๋อที่ปราศจากความสงสัยอย่างสิ้นเชิง เย่หลิวซูเปิดปากก่อนจะปิดลงอีกครั้ง นางเผยรอยยิ้มขมขื่นอยู่อย่างเงียบๆ นี่ยังเป็นเย่หลิวป๋อที่เจ้าเล่ห์ที่นางเคยรู้จักหรือไม่ น้องสาวของนางพบคนที่นางสามารถพึ่งพาและนางก็เลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างสมบูรณ์ นี่ไม่ใช่รูปแบบหนึ่งของความสุขงั้นหรือ?

เปรียบเทียบกับตัวนางเอง ชะตากรรมของเผ่ารัตติกาลทั้งหมด พวกนางจะลงเอยที่จุดใด ทันใดนั้นนางก็เริ่มคาดหวังจากก้นบึ้งของหัวใจว่าเป่ยเยว่จะได้รับชัยชนะ เนื่องจากเขาไม่เหมือนปีศาจเหล่านั้น หากเขาเป็นผู้นำเผ่ารัตติกาล เขาจะมอบสิ่งใหม่ๆให้กับพวกนางได้อย่างแน่นอน

หอยทากมังกรกล่าวอย่างช้าๆ “ข้าจัดสนามประลองที่เหมาะสมไว้แล้ว!”

ทันใดนั้นพื้นหินก็ยกตัวขึ้นจากธารลาวาที่อยู่อีกมุมหนึ่งของเมืองใยแมงมุม

หลี่ฉิงซานมองไปที่ธารลาวาขณะที่มันทำให้ดวงตาของเขาส่องประกาย

อีกด้านหนึ่ง หินเหล็กเพลิงถูกำปั้นของเขาและหัวเราะเย้ยหยัน

“อย่ากังวล ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า สิ่งที่ข้าจะทำคือบดขยี้กระดูกทุกส่วนในร่างกายของเจ้าและทำให้เจ้าตระหนักถึงต้นทุนที่มาพร้อมกับการท้าทายผู้แข็งแกร่ง!”

“เช่นนั้นก็ลองดู!” หลี่ฉิงซานเดินไปข้างหน้า กีบเท้าเหล็กของเขาก้าวเข้าไปในลาวาและทำให้เกิดประกายไฟสาดกระเซ็นขึ้นมาเล็กน้อย ท่ามกลางการอ้าปากค้างของผู้ชม รูปร่างของเขาขยายใหญ่ขึ้นและเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ผมสีแดงของเขาลุกโชนราวกับเปลวไฟ เขาวัวของเขาโค้งเหมือนตะขอ ตอนนี้เขาดูดุร้ายและทรงพลังเหมือนปีศาจจากยุคบรรพกาล

ในเวลาเดียวกันลวดลายสีน้ำเงินก็ปรากฏขึ้นบนผิวของเขา เขาได้รับสิ่งนี้หลังจากบรรลุขั้นสามของเคล็ดวิชาจิตวิญญาณเต๋า พวกมันไม่ต่างจากลวดลายบนกระดองเต่าจิตวิญญาณที่ดูศักดิ์สิทธิ์และเต็มไปด้วยสติปัญญา

ผู้ท้าทายสวรรค์คือปีศาจ ผู้สถิตย์อยู่บนสวรรค์และมีชีวิตอยู่ร่วมกับชาวโลกคือเทพเจ้า ทั้งสองแนวคิดที่ขัดแย้งกันปรากฏขึ้นบนร่างของเขาในเวลาเดียวกัน แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งนี้

ราชินีแมงมุมรู้สึกมึนงงเล็กน้อย นี่คือร่างจริงของเขางั้นหรือ?

เย่หมิงจูคิดกับตนเองว่า ‘โอ้ ไม่ เขาไม่ฟังคำแนะนำของข้า!’

สองวันก่อน เย่หมิงจูส่งข้อมูลทั้งหมดที่นางสรุปให้หลี่ฉิงซานและหารือเกี่ยวกับกลยุทธ์ในการต่อสู้กับเขา

“หินเหล็กเพลิงกลายร่างมาจากหินประหลาด เขาเป็นปีศาจหินที่ท่านไม่เคยเห็นและแทบจะทำลายไม่ได้ ร่างกายของเขาแข็งแกร่งมาก หากต้องสู้กับเขา สิ่งที่ท่านทำได้คือใช้ข้อได้เปรียบด้านความเร็วและค้นหาช่องว่าง”

“สมเหตุสมผล!” หลี่ฉิงซานยิ้ม

“สำหรับเงาโลหิต ร่างเดิมของเขาคือค้างคาว แต่ไม่มีค้างคาวตัวใดที่ทรงพลังเท่าเขาแม้พวกมันจะบรรลุเป็นขุนพลปีศาจก็ตาม เขาเป็นสัตว์ปีศาจชนิดใหม่ มีเพียงไม่กี่คนที่รู้จักต้นกำเนิดที่แท้จริงของเขา มีข่าวลืออว่าเขาไม่ใช่สิ่งมีชีวิตของดินแดนแห่งนี้แต่มาจากบ่อโลหิตของนรก หากเขาเร่งความเร็วจนถึงขีดจำกัด คนเดียวที่จับเขาได้คงมีเพียงราชินีแมงมุมเท่านั้น หากท่านต้องการเอาชนะเขา สิ่งที่ท่านทำได้คือรอคอยโอกาสและปิดกั้นการโจมตีทั้งหมดของเขา จากนั้นท่านก็ระเบิดพลังเพื่อสังหารเขาในช่วงที่เขาหมดแรง”

“นี่คือวิธีที่หินเหล็กเพลิงและเงาโลหิตพยายามเอาชนะกันและกันงั้นหรือ? แล้วผลลัพธ์เป็นอย่างไร?”

“เสมอ อย่างไรก็ตามด้วยวิธีนี้ ท่านจะไม่แพ้”

“ไม่แพ้มีประโยชน์ใด? ข้าต้องการชนะ!”

ชนะ? แม้หลี่ฉิงซานจะอ้างว่าเขามีโอกาสชนะห้าสิบส่วน แต่เย่หมิงจูยังสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตราบเท่าที่เขาสามารถเสมอทั้งสองการต่อสู้ เขาจะได้รับสถานะบางอย่างในโลกใต้ดินและสามารถยืนเคียงข้างพวกเขา

อย่างไรก็ตามคำพูดก่อนหน้านี้ของหลี่ฉิงซานดูเหมือนจะเป็นคำตอบของเขาสำหรับนาง หมื่นปีนานเกินไป สิ่งที่ข้าทำได้คือคว้าทุกช่วงเวลา!

“น่าสนใจ น่าสนใจ มาดูกันว่าเจ้าจะรับได้กี่หมัด!” หินเหล็กเพลิงหัวเราะเสียงดัง เขาทั้งชื่นชมและเย้ยหยัน หลี่ฉิงซานกล้าพอที่จะเผชิญหน้ากับเขาโดยตรง ดังนั้นเขาจึงขยายร่างจนกลายเป็นยักษ์หินและเดินเข้าไปชกหน้าอกของหลี่ฉิงซานโดยตรง

มันเรียบง่ายแต่แบกน้ำหนักของภูเขาทั้งลูกเอาไว้

เจตจำนงแห่งการต่อสู้ของหลี่ฉิงซานลุกไหม้ขึ้น โดยไม่ลังเลหรืออาจกล่าวว่าโดยไม่ต้องคิด ร่างกายของเขาตอบสนองอย่างเป็นธรรมชาติ เขากระทั่งชกกลับไปที่หน้าอกของหินเหล็กเพลิง เขาละทิ้งการป้องกันโดยสิ้นเชิงและทำตัวราวกับเขาพึ่งพบฆาตกรที่สังหารครอบครัวทั้งหมดของเขา มันเหมือนเขาถูกล่อลวงให้เปลี่ยนหินเหล็กเพลิงเป็นเยื่อกระดาษ เขากระทั่งเต็มใจที่จะลากหินเหล็กเพลิงลงนรกไปพร้อมกับเขา

สายลมกรรโชกแรงหอบเอาก้อนกรวดทรายลอยขึ้นสู่อากาศ ทุกคนรู้สึกถึงการสั่นสะเทือนของพื้นดินอย่างรุนแรง แม้จะอยู่ไกลมาก แต่พวกเขาก็ยังสัมผัสได้ถึงการเผชิญหน้าโดยตรงระหว่างพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัว

ธารลาวาหยุดไหลชั่วขณะ!

หินเหล็กเพลิงเซถอยหลังเล็กน้อยขณะที่หลี่ฉิงซานถูกส่งลอยออกไป เขาชนเข้ากับกำแพงหินและฝึงลึกลงไป ก่อนหน้านี้เขารู้สึกเหมือนถูกภูเขากระแทก มันหนักหน่วงมาก

“นายท่าน!” เย่หลิวป๋อกรีดร้อง

เงาโลหิตห้อยตัวลงมาจากหินย้อยด้านบนเหมือนค้างคาว รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าซีดขาวของเขา ชายคนนี้ไม่รู้จักความสามารถของหินเหล็กเพลิงเลย

“นี่คือความสามารถโดยกำเนิดของเจ้างั้นหรือ? น่าสนใจ!” หินเหล็กเพลิงชำเลืองมองที่กำปั้นของตนก่อนจะมองไปที่กองเศษหิน

เศษหินระเบิดขึ้นก่อนที่หลี่ฉิงซานจะก้าวออกมา กระดองเต่าจิตวิญญาณสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นด้านหน้าเขา มันมีรอยร้าวและรอยบุกเล็กน้อย

นั่นเป็นเพียงหมัดเดียว! หลี่ฉิงซานตกตะลึง นี่คือพลังของขุนพลปีศาจที่ยิ่งใหญ่ทั้งสาม ด้วยร่างเดิมที่แปลกประหลาดและการบ่มเพาะเป็นเวลาหลายพันปี พวกมันกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง หากไม่ใช่เพราะกระดองเต่าจิตวิญญาณ เขาคงได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว

รอยแตกบนกระดองเต่าจิตวิญญาณซ่อมแซมตัวเองทันที แต่สถานการณ์ของเขายังไม่ดีขึ้นเนื่องจากเขาต้องใช้ปราณปีศาจจำนวนมาก ปราณปีศาจของหลี่ฉิงซานไม่ได้ใกล้เคียงกับหินเหล็กเพลิง มันจะมีเพียงความพ่ายแพ้เท่านั้นที่รอเขาอยู่ห่างมันกลายเป็นการต่อสู้ยืดเยื้อ

หลี่ฉิงซานรู้สึกเสีนใจ เหตุใดก่อนหน้านี้เขาจึงรีบร้อนนัก เขาเป็นอัจฉริยะในการต่อสู้ แม้ทุกการโจมตีของเขาจะดูหยิ่งยโสในสายตาของผู้อื่น แต่มันจะเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดเสมอ เขาจะไม่มีวันเผชิญหน้ากับศัตรูโดยตรงเช่นอันธพาล

“อีกครั้ง!” หินเหล็กเพลิงก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้ม เสียงฝีเท้าของเขาดังเหมือนกลองศึก

เจตจำนงแห่งการต่อสู้และเจตนาสังหารในตัวของหลี่ฉิงซานปะทุขึ้นอย่างไม่สามารถควบคุม ดวงตาของเขากลายเป็นแดงก่ำ ทั้งหมดที่เขาเห็นคือหมัดบินที่เติมเต็มวิสัยทัศน์ของเขา