บทที่ 5 วิธีอ่านตำราให้แตกฉาน, วิชาบังคับกระบี่

บทที่ 5 วิธีอ่านตำราให้แตกฉาน, วิชาบังคับกระบี่

เมืองไป๋ฮวา โรงเตี๊ยมเยว่ไหล

ดวงตาของไป๋เฟยเฟยเบิกกว้าง สั่นไหวด้วยความตื่นตระหนก

ในห้วงสำนึกของนาง พลันมีข้อมูลมหาศาลไหลบ่าเข้ามา

นั่นคือ... คัมภีร์ไท่จี๋เสวียนชิงเต้า ฉบับตอนต้นและตอนกลาง!

“เป็นไปได้อย่างไร?!”

นัยน์ตาใสบริสุทธิ์ของไป๋เฟยเฟยเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ

เพียงแค่อ่านหนังสือเรื่องหนึ่ง กลับสามารถหยั่งถึงวิชาในนั้นได้

แม้ในหนังสือจะกล่าวถึงการฝึกตนอยู่บ้าง แต่เนื้อหากลับไม่สมบูรณ์

ต่อให้เป็นของจริง ก็ไม่มีทางฝึกฝนได้จากแค่ข้อมูลที่มี

ทว่า สิ่งที่ปรากฏในห้วงสำนึกของนางกลับครบถ้วนสมบูรณ์

พร้อมด้วยกลิ่นอายแห่งเต๋าอันลึกล้ำ

สัญชาตญาณบอกนางอย่างแรงกล้าว่า

วิชานี้...ของแท้แน่นอน!

นางสามารถฝึกฝนได้!

ลมหายใจของไป๋เฟยเฟยถี่กระชั้น

หากเป็นเช่นนี้จริง เพียงฝึกตามวิชานี้ นางก็จะเหยียบย่างสู่เส้นทางเซียน

เมื่อถึงเวลานั้น ไฉ่หยูกวนจะนับเป็นอะไรได้อีก?

คิดถึงตรงนี้ หัวใจของไป๋เฟยเฟยพลันเต้นระรัว ใบหน้างามแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น

แต่ด้วยสติอันเยือกเย็น

การเติบโตในสำนักโยวหลิงอันเย็นชาและไร้เมตตา

ได้หล่อหลอมนางให้มีนิสัยเยือกเย็นเด็ดขาด

ไป๋เฟยเฟยบังคับตนเองให้สงบใจ

“นี่คือวาสนาของข้าหรือกับดักกันแน่?”

“หากเป็นวาสนา เช่นนั้นกระบี่เทพสังหารเล่มนี้ก็มิใช่ของธรรมดา

ผู้เขียนอย่างอี๋ฮวากงจื่อ อาจเป็นเซียนผู้สูงส่ง!”

“ต่อให้ไม่ใช่เซียนที่แท้จริง ก็ต้องเป็นยอดคนที่มิอาจหยั่งถึง”

“สำนักอี๋ฮวากง ถึงกับมีผู้หนุนหลังน่าหวาดเกรงถึงเพียงนี้!”

“ที่ข้าได้รับวาสนานี้ คงเป็นเพราะอี๋ฮวากงจื่อถ่ายทอดวิชาให้จากแดนไกล”

“แต่หากเป็นแผนร้าย เป้าหมายของผู้ลอบเร้นนั้นคือสิ่งใด?”

“เขาสามารถถ่ายข้อมูลมหาศาลเข้าสู่จิตข้าได้

ย่อมต้องมีพลังเหนือข้าหลายเท่า”

“เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ข้าก็แค่แมลงตัวน้อย

มีสิ่งใดกันที่คู่ควรให้เขาลงแรงวางแผนถึงเพียงนี้?”

คิ้วเรียวของไป๋เฟยเฟยขมวดมุ่น ใจเต็มไปด้วยความลังเลสับสน

ไตร่ตรองอยู่ครู่ใหญ่ ท้ายที่สุดนางก็โน้มเอียงไปทางวาสนา

ไป๋เฟยเฟยลุกขึ้นฉับพลัน

หันหน้าไปยังทิศของสำนักอี๋ฮวากง คารวะอย่างนอบน้อม

“ขอบคุณเซียนผู้ประทานวิชา! ไป๋เฟยเฟยซาบซึ้งในพระคุณ

หากวันหน้ามีบัญชา ข้าพร้อมรับใช้สุดกำลัง!”

ผ่านไปเนิ่นนาน

ก็หาได้มีเสียงตอบใดกลับมา

ไป๋เฟยเฟยลอบถอนใจเบา ๆ

ไม่ว่าจริง ๆ จะมีเซียนอยู่หรือไม่

ไม่ว่าเบื้องหลังเป็นเช่นไร

อย่างไรเสีย ประโยชน์ที่อยู่ตรงหน้าก็ควรคว้าไว้ก่อน

ส่วนมารยาทที่ควรมี นางก็ปฏิบัติครบถ้วนแล้ว

ที่เหลือจะเป็นลาภหรือเคราะห์ ก็สุดแล้วแต่ชะตาฟ้าลิขิต

หากมีผู้คิดร้ายจริง นางก็ต้านทานมิได้

แต่หากเป็นวาสนาเซียน แล้วปล่อยให้หลุดมือ

ย่อมต้องเสียใจไปชั่วชีวิต!

คิดถึงตรงนี้ ไฟในอกของไป๋เฟยเฟยพลันลุกโชน

นางรีบตั้งสมาธิ ฝึกฝนวิชาโดยไม่รั้งรอ

...

สำนักอี๋ฮวากง วั่งเยว่จวี

กู้ชิงหยวนขบคิดจนปวดหัว

แต่ก็ยังไม่อาจเข้าใจได้ว่า

เหตุใดค่าความนิยมจึงพุ่งขึ้นถึงสองแสนในชั่วพริบตา

ก่อนหน้านี้เพิ่มทีละหนึ่ง สอง

แต่ครั้งนี้กลับเพิ่มทีเดียวสองแสน...

น่าตกใจจนเกินรับไหว

น่าเสียดายที่ระบบไม่อาจตอบคำถาม

เขาทำได้เพียงลองผิดลองถูกด้วยตนเอง

“ช่างเถอะ รถมาถึงภูเขาย่อมมีทางไป

สักวันข้าก็ต้องรู้เอง อีกอย่างข้าก็ไม่ได้เสียอะไร”

กู้ชิงหยวนปรับอารมณ์กลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

เขาหันไปมอง【ร้านค้ากระบี่เทพสังหาร】

“เมื่อครู่ยังซื้อวิชาไม่ได้

ตอนนี้กลับซื้อได้แล้ว”

“คัมภีร์ไท่จี๋เสวียนชิงเต้า

วิชาประจำสำนักชิงหยุน

แบ่งเป็นสามตอน ตอนต้น ตอนกลาง ตอนปลาย

ตรงกับอวี้ชิง ซั่งชิง และไท่ชิง สามขอบเขต”

“แม้ทั้งชุดจะต้องใช้ค่าความนิยมถึงห้าแสน

แต่ข้าสามารถซื้อแยกเป็นตอนๆ ได้”

“ตอนต้น ขอบเขตอวี้ชิง: ห้าหมื่น”

“ตอนกลาง ขอบเขตซั่งชิง: หนึ่งแสนห้าหมื่น”

“ตอนปลาย ขอบเขตไท่ชิง: สามแสน”

“อืม...ตอนนี้ข้ามีสองแสนพอดี

ซื้อได้ทั้งตอนต้นและตอนกลาง”

“แต่ไม่ต้องรีบ

เริ่มจากซื้อตอนต้นก่อน

ฝึกขอบเขตอวี้ชิงจนถึงชั้นที่เก้า

ค่อยคิดเรื่องตอนกลางก็ยังไม่สาย”

กู้ชิงหยวนมิใช่คนลังเล

คิดแล้วก็ลงมือทันที

เขาแลกเปลี่ยนอย่างไม่รั้งรอ

ชั่วพริบตา

ข้อมูลของคัมภีร์ไท่จี๋เสวียนชิงเต้า

ขอบเขตอวี้ชิง ก็ปรากฏในห้วงสำนึกของเขา

“ในต้นฉบับ

ขอบเขตอวี้ชิงแม้เป็นเพียงด่านแรก

แต่ในสำนักชิงหยุน

แม้แต่ศิษย์ผู้เปี่ยมปัญญานับร้อย

ตลอดชีวิตก็ยังไม่อาจทะลวงผ่านขอบเขตอวี้ชิงได้”

“ถึงกระนั้น

แค่ฝึกขอบเขตอวี้ชิงจนถึงจุดสูงสุด

ก็ถือว่าเป็นผู้หายากในใต้หล้าแล้ว”

“ในสำนักชิงหยุน

มีคนเกือบพัน

แต่ผู้ที่ฝ่าด่านอวี้ชิงเข้าสู่ซั่งชิง

มีเพียงสิบกว่าคนเท่านั้น”

“แต่พวกเขาก็คือพวกเขา

ข้าก็คือข้า”

“ด้วยพรสวรรค์ของข้า

การฝึกฝนย่อมเร็วกว่าทุกคนในสำนักชิงหยุน

ตลอดกาล!”

ริมฝีปากของกู้ชิงหยวนยกยิ้ม

สายตาเปี่ยมด้วยความมั่นใจดั่งราชามังกร

“ระบบ เติมแต้ม!”

ใช่แล้ว ระบบนี้

สามารถเพิ่มแต้มเพื่อเร่งข้ามขอบเขตได้

ไม่ต้องฝึกฝนอย่างยากลำบากด้วยตนเอง

【ค่าความนิยม - หนึ่งหมื่น, บรรลุขอบเขตอวี้ชิงชั้นที่หนึ่ง】

【ค่าความนิยม - หนึ่งหมื่นห้าพัน, บรรลุขอบเขตอวี้ชิงชั้นที่สอง】

【ค่าความนิยม - สองหมื่น, บรรลุขอบเขตอวี้ชิงชั้นที่สาม】

【...】

【ค่าความนิยม - สามหมื่นห้าพัน, บรรลุขอบเขตอวี้ชิงชั้นที่หก】

เพียงพริบตาเดียว

ค่าความนิยมสองแสน

ก็เหลือเพียงหนึ่งหมื่นเก้าพันแปดร้อยแปดสิบสาม

กู้ชิงหยวนขยับความคิด

เปิดแผงระบบขึ้นมา

ระบบเขียนหนังสือเป็นเซียน

【โฮสต์: กู้ชิงหยวน】

【ระดับพลัง: ขอบเขตอวี้ชิงชั้นหก】

【วิชา: ไท่จี๋เสวียนชิงเต้า (ตอนต้น)】

【สัมภาระ: ไม่มี】

【ผลงานที่เขียน: กระบี่เทพสังหาร (50%)】

【ค่าความนิยม: 18983】

“ยอดเยี่ยม!”

กู้ชิงหยวนปิดแผงระบบ

หันไปยังมุมห้องซึ่งวางกล้วยไม้

บนโต๊ะมีกระบี่เล่มหนึ่งวางอยู่

กู้ชิงหยวนขับเคลื่อนวิชา

พลังไท่จี๋หยวนฉีแผ่ซ่านออกจากกาย

เขายื่นมือออกไปจากระยะไกล

เคร้ง!

กระบี่ยาวถูกชักออกจากฝัก

ไร้ผู้จับถือ

แต่กลับลอยวนเวียนในอากาศ

เคลื่อนไหวไปมาอย่างอิสระ

ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

จนในที่สุด

สายตาคนธรรมดาก็ไม่อาจจับทิศทางของมันได้อีกต่อไป

มีเพียงแสงกระบี่ที่วูบวาบ

ล่องลอยไปทั่วทั้งห้อง

นี่คือ...วิชากระบี่เหิน!