เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 7 : ปราชญ์สวรรค์ขั้นห้า! หยวนสื่อผู้ตื่นตระหนก

บทที่ 7 : ปราชญ์สวรรค์ขั้นห้า! หยวนสื่อผู้ตื่นตระหนก

บทที่ 7 : ปราชญ์สวรรค์ขั้นห้า! หยวนสื่อผู้ตื่นตระหนก


"ตบะของเจ้า... เป็นไปได้อย่างไร!?"

หยวนสื่อกรีดร้องอย่างน่าเวทนา สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาจ้องมองทงเทียนด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

พริบตานั้นเขาตระหนักได้ทันทีว่า การที่อีกฝ่ายสามารถทำลายสมบัติวิเศษระดับสุดยอดของเขาได้ด้วยกระบี่เดียว และตัดแขนเขาขาดสะบั้น—แม้ว่าเขาจะแค่ยกขึ้นมากันแบบส่งๆ ก็ตาม—แต่นั่นก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ความน่าสะพรึงกลัวของทงเทียนแล้ว!

"ฮ่าๆๆๆ ไอ้แก่หยวนสื่อ เจ้าร่วมมือกับคนนอกทำร้ายพี่น้องตัวเอง ยังจะมีหน้ามาอ้างความเป็นผู้อาวุโสอยู่อีกรึ?"

ทงเทียนหัวเราะร่าอย่างสะใจ นึกย้อนไปถึงคำพูดของศิษย์ในสำนักที่เคยตัดพ้อเรื่องการถูกรังแกจากสำนักชานเจี้ยว ในตอนนั้นเขายังเคยดุด่าศิษย์ไม่ให้ลบหลู่หยวนสื่อ พอนึกย้อนกลับไปตอนนี้ มันช่างเป็นเรื่องตลกสิ้นดี!

"ตายซะ!"

เมื่อทำลายพันธนาการทางใจได้แล้ว จิตใจของทงเทียนก็เด็ดขาดและเหี้ยมเกณฑ์ขึ้นอย่างสมบูรณ์

เขาคร้านจะพูดมาก ฟาดกระบี่ออกไปอีกครั้งอย่างไม่ไยดี!

"จะ... เจ้า... อย่าได้ลำพองนัก!"

หยวนสื่อโกรธจนปากสั่น แขนที่ขาดไปนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพียงพริบตาก็ฟื้นฟูกลับมาได้ เขาเรียก 'หรูอี้หยก' ออกมาฟาดใส่ทงเทียน

ต่างจากแส้ปัดรังควาน หรูอี้หยกชิ้นนี้คือสมบัติวิเศษระดับสุดยอดที่เขาฟูมฟักมาอย่างดี ก่อนจะได้ธงผานกู่มาครอบครอง มันเคยเป็นสมบัติคู่กายของเขา อานุภาพของมันลึกล้ำสุดหยั่งคาด!

"ลูกไม้ตื้นๆ!"

ทงเทียนหัวเราะลั่น เขาจะใช้กระบี่เทพสังหารที่เพิ่งอัปเกรดมาใหม่ลองคมดูสักหน่อย!

พริบตานั้น ทะเลโลหิตก็ปั่นป่วนเดือดพล่าน

จิตสังหารเสียดฟ้าปกคลุมทั่วสวรรค์ชั้นสามสิบเก้า เหล่าเทพเซียนนับไม่ถ้วนในสวรรค์ชั้นล่างต่างสะดุ้งเฮือกราวกับถูกฟ้าผ่า เมื่อถูกจิตสังหารสีเลือดเข้าครอบงำ พวกเขาก็มึนงงจนเกือบจะเสียสติ!

ภายในตำหนักหยกวิสุทธิ์ เด็กรับใช้นับไม่ถ้วนหน้าซีดเผือด ทรุดฮวบลงกับพื้น หากมิใช่เพราะการคุ้มครองของค่ายกลตำหนัก พวกเขาคงตัวระเบิดตายคาที่ไปแล้ว!

"แย่แล้ว!"

ณ ตำหนักจิงหยาง บนสวรรค์ชั้นสามสิบเก้า ไท่ชิงผู้กำลังนั่งหลับตาเข้าฌาน สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงทันที

จิตสังหารนี้รุนแรงจนแม้แต่เขายังรู้สึกหวาดหวั่น!

"เจ้าทงเทียนมันบ้าไปแล้วรึ!?"

ไท่ชิงลุกพรวด ไม่สนใจเตาหลอมยาที่กำลังกลั่นอยู่ รีบรุดไปยังตำหนักหยกวิสุทธิ์ แต่แล้วก็ฉุกคิดได้ว่าลำพังตัวเปล่าอาจไม่ปลอดภัย จึงสะบัดแขนเสื้อดึง 'แผนภาพไท่จี๋' (แผนภาพหยินหยางแสดเหลือง) เก็บเข้าในแขนเสื้อไปด้วย

เพล้ง!

บนสวรรค์ชั้นสามสิบหก การปะทะกันระหว่างปราชญ์นั้นรวดเร็วเพียงใด?

หยวนสื่อมองดูกระบี่สีเลือดในมือทงเทียนที่เต็มไปด้วยจิตสังหารเสียดฟ้าด้วยความตื่นตระหนก จะมานึกเสียใจตอนนี้ก็สายไปเสียแล้ว

หรูอี้หยกปะทะเข้ากับกระบี่ เสียงแตกหักดังกังวานใสเสนาะหู

พร้อมกันนั้น หยวนสื่อรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า จิตวิญญาณได้รับความเสียหายในทันที!

หลังการปะทะ หรูอี้หยกส่งเสียงคร่ำครวญและลอยกลับมาสู่มือหยวนสื่อ สมบัติวิเศษที่เคยเรียบเนียนดุจหยก บัดนี้เต็มไปด้วยรอยร้าวถี่ยิบ เส้นสีแดงฉานลามไปทั่วตัวหรูอี้ มันถูกกัดกร่อนด้วยจิตสังหารสีเลือดจากกระบี่เทพสังหารของทงเทียน!

สมบัติวิเศษระดับสุดยอดอันทรงเกียรติ เกือบจะถูกทำลายในการปะทะเพียงครั้งเดียว อย่างน้อยต้องใช้เวลาบำรุงรักษาเป็นหมื่นปีกว่าจะฟื้นฟู

แต่ต่อให้ฟื้นฟูได้ ระดับของมันก็คงตกลงมาเหลือเพียงสมบัติวิเศษระดับธรรมดาเท่านั้น!

"ทงเทียน!"

หัวใจของหยวนสื่อเจ็บปวดจนแทบหายใจไม่ออก เขาจ้องมองทงเทียนด้วยความตื่นตะลึงระคนเกรี้ยวกราด

ในใจเต็มไปด้วยความสับสน เขาคุ้นเคยกับกระบี่เทพสังหารทั้งสี่เล่มดี ต้องรวมทั้งสี่เล่มเข้าด้วยกันถึงจะเป็นสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิม และเมื่อรวมกับแผนผังค่ายกลกระบี่เทพสังหาร จึงจะเป็นสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมระดับสูงสุด

แต่กระบี่เล่มเดียวโดดๆ มันเป็นแค่สมบัติวิเศษระดับสุดยอดเท่านั้น

ทว่าตอนนี้ กระบี่เทพสังหารเพียงเล่มเดียวกลับสำแดงอานุภาพระดับสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมออกมา!?

"ซี๊ด..."

"ปราชญ์ทงเทียน... ฟันแขนขาดในดาบเดียว ทำลายสมบัติวิเศษในอีกดาบ... แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"

"ต่างก็เป็นสามวิสุทธิ์เหมือนกัน แต่ไฉนความแตกต่างถึงได้มากมายขนาดนี้!"

"ใต้ปราชญ์คือมดปลวก ข้าเคยคิดว่าพลังของเหล่าปราชญ์คงใกล้เคียงกัน แต่ดูเหมือนตอนนี้..."

"ชู่ว! เรื่องของปราชญ์ห้ามวิจารณ์!"

"ปราชญ์ทงเทียนสุดยอดจริงๆ!"

"..."

ทั่วทั้งฟ้าดิน ยอดฝีมือระดับกึ่งปราชญ์มีอยู่ไม่น้อย

คนอื่นอาจมองไม่เห็นฉากนี้ แต่ไม่อาจปิดบังสายตาพวกเขาได้ ตั้งแต่วินาทีที่ทงเทียนโจมตีตำหนักหยกวิสุทธิ์ กึ่งปราชญ์ทุกคนต่างตื่นตัว

แม้แต่ปราชญ์คนอื่นๆ ก็ตื่นตระหนกทันที เมื่อเห็นหยวนสื่อถูกบดขยี้ พวกเขาก็ต้องสูดปากด้วยความตกใจ!

"ทงเทียน เจ้ากล้ากำเริบเสิบสานกับพี่ชาย... วันนี้ข้าจะสั่งสอนให้เจ้ารู้จักคำว่าเคารพอาจารย์เทิดทูนมรรควิถี!"

หยวนสื่อ ผู้เป็นถึงปราชญ์ มีหรือจะไม่ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น?

เขาเป็นคนที่ห่วงหน้าตาเป็นที่สุด ได้ยินคำคนนินทา ใบหน้าก็ร้อนผ่าวด้วยความอับอาย จ้องมองทงเทียนด้วยความโกรธจัดจนตาแดงก่ำ!

"สยบสวรรค์!"

หยวนสื่อไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอีกแล้ว เขารู้ดีว่าถ้าไม่ชนะศึกนี้ หน้าตาเขาจะป่นปี้ไม่มีชิ้นดี และจะไม่มีวันเชิดหน้าชูตาได้อีกตลอดไป!

ตูม!

กระแสปราณโกลาหลกวาดผ่านโลกหล้า ตำหนักหยกวิสุทธิ์ทั้งหลังไม่อาจต้านทานพลังงานที่รั่วไหลออกมาได้ จึงสลายกลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตา

ปราณกระบี่โกลาหลอันยิ่งใหญ่กวาดล้างจิตสังหารสีเลือดไปกว่าครึ่งท้องฟ้า ธงขนาดยาวประมาณสิบฟุตปรากฏขึ้นในมือหยวนสื่อ กลิ่นอายอันทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวฉีกกระชากท้องนภา

สวรรค์ชั้นสามสิบหกดูเหมือนจะแบกรับไม่ไหว ราวกับจะถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ!

"ธงผานกู่!"

"สมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิม ธงหยวนสื่อ!"

"ปราชญ์เอาจริงแล้ว หนีเร็ว!"

"..."

เหล่ากึ่งปราชญ์ที่เฝ้าดูอยู่หน้าถอดสี รีบหนีตายกันจ้าละหวั่น

สงครามระหว่างปราชญ์ไม่ได้เกิดขึ้นมานานนับอสงไขย ครั้งล่าสุดคือในยุคมหาภัยพิบัติสถาปนาเทวดา แดนหงฮวงเกือบทั้งใบถูกฉีกกระชาก ทวีปทั้งสี่ในปัจจุบันก็คือผลพวงจากสงครามครั้งนั้น!

"บัดซบเอ๊ย!"

เฮ่าเทียนหน้าถอดสี สบถในใจ เพื่อที่จะอวดเบ่งสถานะอันสูงส่งของปราชญ์ หยวนสื่อถึงกับฝืนเปิดสวรรค์ชั้นสามสิบหกขึ้นเหนือสวรรค์ชั้นสามสิบสามของเขา

เฮ่าเทียนยอมกลืนเลือดรับสภาพมาโดยตลอด แต่นี่ยังไม่พอ... ไม่ใช่แค่ขี้รดหัวแล้ว แต่ตอนนี้กำลังจะตีกันบนหัวข้าอีก

ถึงขั้นงัดเอาสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมออกมา ขืนซัดกันจริงๆ สวรรค์ของข้าไม่พังพินาศหมดเหรอ??

"คิดว่าข้ากลัวเจ้ารึ!?"

ทงเทียนในวันนี้เด็ดเดี่ยวเป็นพิเศษ เดิมทีเขาแค่กะจะสั่งสอนหยวนสื่อระบายแค้น

แต่ไอ้หมอนี่ดันกระจอกงอกง่อย ทนมือทนเท้าไม่ได้ เลยงัดเอาสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมมาสู้ตาย

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาอาจจะยอมถอย แต่ตอนนี้...

สามภพอั้นกว้างใหญ่เกี่ยวอะไรกับเขา?

ในเมื่อไม่มีเยื่อใยต่อกัน แล้วจะต้องกลัวสงครามแตกหักไปไย?

"สี่กระบี่เทพสังหาร!"

กลิ่นอายทั่วร่างทงเทียนระเบิดออก ไม่มีการออมมืออีกต่อไป

ปราณรุนแรงกดทับแดนหงฮวง แม้แต่กลิ่นอายของธงผานกู่ยังต้องหดตัวลงเล็กน้อย ส่งเสียงครวญครางแหลมสูงราวกับสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามอันยิ่งใหญ่!

ยังไม่จบแคนั้น ทงเทียนโบกมือวูบ

กระบี่บินที่เปี่ยมด้วยจิตสังหารอีกสี่เล่มก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน จิตสังหารเสียดฟ้าทวีความรุนแรงขึ้นอีกกว่าสิบเท่า!

เดิมทีพวกมันคือชุดสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมสายสังหารอยู่แล้ว บัดนี้เมื่อกระบี่เทพสังหารเพียงเล่มเดียวกลายเป็นสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิม...

อานุภาพของทั้งชุดจะขนาดไหน?

ทงเทียนเองก็อยากรู้เหมือนกัน!

"ปราชญ์... ขั้นห้า!"

หนังศีรษะของหยวนสื่อชาหนึบ แม้แต่เขาผู้เย่อหยิ่งจองหอง ยังอดไม่ได้ที่จะขวัญผวาจนใจแทบขาด

เขามองทงเทียนด้วยความไม่อยากเชื่อ เดิมทีทุกคนอยู่แค่ปราชญ์ขั้นหนึ่ง บำเพ็ญเพียรมาเนิ่นนาน เขาเพิ่งทะลวงสู่ปราชญ์ขั้นสอง

แต่เจ้าทงเทียนนี่... แอบไปทะลวงถึงปราชญ์ขั้นห้าตั้งแต่เมื่อไหร่!?

"ไอ้แก่หยวนสื่อ รับกระบี่ของข้าไปซะ!"

ทงเทียนยืนตระหง่านอยู่เบื้องบน มองดูหยวนสื่อหน้าซีดด้วยสายตาเย็นชา

แล้วฟาดกระบี่ลงมาอย่างอำมหิต!

จบบทที่ บทที่ 7 : ปราชญ์สวรรค์ขั้นห้า! หยวนสื่อผู้ตื่นตระหนก

คัดลอกลิงก์แล้ว