บทที่ 7 : ปราชญ์สวรรค์ขั้นห้า! หยวนสื่อผู้ตื่นตระหนก
บทที่ 7 : ปราชญ์สวรรค์ขั้นห้า! หยวนสื่อผู้ตื่นตระหนก
"ตบะของเจ้า... เป็นไปได้อย่างไร!?"
หยวนสื่อกรีดร้องอย่างน่าเวทนา สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาจ้องมองทงเทียนด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
พริบตานั้นเขาตระหนักได้ทันทีว่า การที่อีกฝ่ายสามารถทำลายสมบัติวิเศษระดับสุดยอดของเขาได้ด้วยกระบี่เดียว และตัดแขนเขาขาดสะบั้น—แม้ว่าเขาจะแค่ยกขึ้นมากันแบบส่งๆ ก็ตาม—แต่นั่นก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ความน่าสะพรึงกลัวของทงเทียนแล้ว!
"ฮ่าๆๆๆ ไอ้แก่หยวนสื่อ เจ้าร่วมมือกับคนนอกทำร้ายพี่น้องตัวเอง ยังจะมีหน้ามาอ้างความเป็นผู้อาวุโสอยู่อีกรึ?"
ทงเทียนหัวเราะร่าอย่างสะใจ นึกย้อนไปถึงคำพูดของศิษย์ในสำนักที่เคยตัดพ้อเรื่องการถูกรังแกจากสำนักชานเจี้ยว ในตอนนั้นเขายังเคยดุด่าศิษย์ไม่ให้ลบหลู่หยวนสื่อ พอนึกย้อนกลับไปตอนนี้ มันช่างเป็นเรื่องตลกสิ้นดี!
"ตายซะ!"
เมื่อทำลายพันธนาการทางใจได้แล้ว จิตใจของทงเทียนก็เด็ดขาดและเหี้ยมเกณฑ์ขึ้นอย่างสมบูรณ์
เขาคร้านจะพูดมาก ฟาดกระบี่ออกไปอีกครั้งอย่างไม่ไยดี!
"จะ... เจ้า... อย่าได้ลำพองนัก!"
หยวนสื่อโกรธจนปากสั่น แขนที่ขาดไปนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพียงพริบตาก็ฟื้นฟูกลับมาได้ เขาเรียก 'หรูอี้หยก' ออกมาฟาดใส่ทงเทียน
ต่างจากแส้ปัดรังควาน หรูอี้หยกชิ้นนี้คือสมบัติวิเศษระดับสุดยอดที่เขาฟูมฟักมาอย่างดี ก่อนจะได้ธงผานกู่มาครอบครอง มันเคยเป็นสมบัติคู่กายของเขา อานุภาพของมันลึกล้ำสุดหยั่งคาด!
"ลูกไม้ตื้นๆ!"
ทงเทียนหัวเราะลั่น เขาจะใช้กระบี่เทพสังหารที่เพิ่งอัปเกรดมาใหม่ลองคมดูสักหน่อย!
พริบตานั้น ทะเลโลหิตก็ปั่นป่วนเดือดพล่าน
จิตสังหารเสียดฟ้าปกคลุมทั่วสวรรค์ชั้นสามสิบเก้า เหล่าเทพเซียนนับไม่ถ้วนในสวรรค์ชั้นล่างต่างสะดุ้งเฮือกราวกับถูกฟ้าผ่า เมื่อถูกจิตสังหารสีเลือดเข้าครอบงำ พวกเขาก็มึนงงจนเกือบจะเสียสติ!
ภายในตำหนักหยกวิสุทธิ์ เด็กรับใช้นับไม่ถ้วนหน้าซีดเผือด ทรุดฮวบลงกับพื้น หากมิใช่เพราะการคุ้มครองของค่ายกลตำหนัก พวกเขาคงตัวระเบิดตายคาที่ไปแล้ว!
"แย่แล้ว!"
ณ ตำหนักจิงหยาง บนสวรรค์ชั้นสามสิบเก้า ไท่ชิงผู้กำลังนั่งหลับตาเข้าฌาน สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงทันที
จิตสังหารนี้รุนแรงจนแม้แต่เขายังรู้สึกหวาดหวั่น!
"เจ้าทงเทียนมันบ้าไปแล้วรึ!?"
ไท่ชิงลุกพรวด ไม่สนใจเตาหลอมยาที่กำลังกลั่นอยู่ รีบรุดไปยังตำหนักหยกวิสุทธิ์ แต่แล้วก็ฉุกคิดได้ว่าลำพังตัวเปล่าอาจไม่ปลอดภัย จึงสะบัดแขนเสื้อดึง 'แผนภาพไท่จี๋' (แผนภาพหยินหยางแสดเหลือง) เก็บเข้าในแขนเสื้อไปด้วย
เพล้ง!
บนสวรรค์ชั้นสามสิบหก การปะทะกันระหว่างปราชญ์นั้นรวดเร็วเพียงใด?
หยวนสื่อมองดูกระบี่สีเลือดในมือทงเทียนที่เต็มไปด้วยจิตสังหารเสียดฟ้าด้วยความตื่นตระหนก จะมานึกเสียใจตอนนี้ก็สายไปเสียแล้ว
หรูอี้หยกปะทะเข้ากับกระบี่ เสียงแตกหักดังกังวานใสเสนาะหู
พร้อมกันนั้น หยวนสื่อรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า จิตวิญญาณได้รับความเสียหายในทันที!
หลังการปะทะ หรูอี้หยกส่งเสียงคร่ำครวญและลอยกลับมาสู่มือหยวนสื่อ สมบัติวิเศษที่เคยเรียบเนียนดุจหยก บัดนี้เต็มไปด้วยรอยร้าวถี่ยิบ เส้นสีแดงฉานลามไปทั่วตัวหรูอี้ มันถูกกัดกร่อนด้วยจิตสังหารสีเลือดจากกระบี่เทพสังหารของทงเทียน!
สมบัติวิเศษระดับสุดยอดอันทรงเกียรติ เกือบจะถูกทำลายในการปะทะเพียงครั้งเดียว อย่างน้อยต้องใช้เวลาบำรุงรักษาเป็นหมื่นปีกว่าจะฟื้นฟู
แต่ต่อให้ฟื้นฟูได้ ระดับของมันก็คงตกลงมาเหลือเพียงสมบัติวิเศษระดับธรรมดาเท่านั้น!
"ทงเทียน!"
หัวใจของหยวนสื่อเจ็บปวดจนแทบหายใจไม่ออก เขาจ้องมองทงเทียนด้วยความตื่นตะลึงระคนเกรี้ยวกราด
ในใจเต็มไปด้วยความสับสน เขาคุ้นเคยกับกระบี่เทพสังหารทั้งสี่เล่มดี ต้องรวมทั้งสี่เล่มเข้าด้วยกันถึงจะเป็นสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิม และเมื่อรวมกับแผนผังค่ายกลกระบี่เทพสังหาร จึงจะเป็นสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมระดับสูงสุด
แต่กระบี่เล่มเดียวโดดๆ มันเป็นแค่สมบัติวิเศษระดับสุดยอดเท่านั้น
ทว่าตอนนี้ กระบี่เทพสังหารเพียงเล่มเดียวกลับสำแดงอานุภาพระดับสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมออกมา!?
"ซี๊ด..."
"ปราชญ์ทงเทียน... ฟันแขนขาดในดาบเดียว ทำลายสมบัติวิเศษในอีกดาบ... แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"
"ต่างก็เป็นสามวิสุทธิ์เหมือนกัน แต่ไฉนความแตกต่างถึงได้มากมายขนาดนี้!"
"ใต้ปราชญ์คือมดปลวก ข้าเคยคิดว่าพลังของเหล่าปราชญ์คงใกล้เคียงกัน แต่ดูเหมือนตอนนี้..."
"ชู่ว! เรื่องของปราชญ์ห้ามวิจารณ์!"
"ปราชญ์ทงเทียนสุดยอดจริงๆ!"
"..."
ทั่วทั้งฟ้าดิน ยอดฝีมือระดับกึ่งปราชญ์มีอยู่ไม่น้อย
คนอื่นอาจมองไม่เห็นฉากนี้ แต่ไม่อาจปิดบังสายตาพวกเขาได้ ตั้งแต่วินาทีที่ทงเทียนโจมตีตำหนักหยกวิสุทธิ์ กึ่งปราชญ์ทุกคนต่างตื่นตัว
แม้แต่ปราชญ์คนอื่นๆ ก็ตื่นตระหนกทันที เมื่อเห็นหยวนสื่อถูกบดขยี้ พวกเขาก็ต้องสูดปากด้วยความตกใจ!
"ทงเทียน เจ้ากล้ากำเริบเสิบสานกับพี่ชาย... วันนี้ข้าจะสั่งสอนให้เจ้ารู้จักคำว่าเคารพอาจารย์เทิดทูนมรรควิถี!"
หยวนสื่อ ผู้เป็นถึงปราชญ์ มีหรือจะไม่ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น?
เขาเป็นคนที่ห่วงหน้าตาเป็นที่สุด ได้ยินคำคนนินทา ใบหน้าก็ร้อนผ่าวด้วยความอับอาย จ้องมองทงเทียนด้วยความโกรธจัดจนตาแดงก่ำ!
"สยบสวรรค์!"
หยวนสื่อไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอีกแล้ว เขารู้ดีว่าถ้าไม่ชนะศึกนี้ หน้าตาเขาจะป่นปี้ไม่มีชิ้นดี และจะไม่มีวันเชิดหน้าชูตาได้อีกตลอดไป!
ตูม!
กระแสปราณโกลาหลกวาดผ่านโลกหล้า ตำหนักหยกวิสุทธิ์ทั้งหลังไม่อาจต้านทานพลังงานที่รั่วไหลออกมาได้ จึงสลายกลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตา
ปราณกระบี่โกลาหลอันยิ่งใหญ่กวาดล้างจิตสังหารสีเลือดไปกว่าครึ่งท้องฟ้า ธงขนาดยาวประมาณสิบฟุตปรากฏขึ้นในมือหยวนสื่อ กลิ่นอายอันทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวฉีกกระชากท้องนภา
สวรรค์ชั้นสามสิบหกดูเหมือนจะแบกรับไม่ไหว ราวกับจะถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ!
"ธงผานกู่!"
"สมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิม ธงหยวนสื่อ!"
"ปราชญ์เอาจริงแล้ว หนีเร็ว!"
"..."
เหล่ากึ่งปราชญ์ที่เฝ้าดูอยู่หน้าถอดสี รีบหนีตายกันจ้าละหวั่น
สงครามระหว่างปราชญ์ไม่ได้เกิดขึ้นมานานนับอสงไขย ครั้งล่าสุดคือในยุคมหาภัยพิบัติสถาปนาเทวดา แดนหงฮวงเกือบทั้งใบถูกฉีกกระชาก ทวีปทั้งสี่ในปัจจุบันก็คือผลพวงจากสงครามครั้งนั้น!
"บัดซบเอ๊ย!"
เฮ่าเทียนหน้าถอดสี สบถในใจ เพื่อที่จะอวดเบ่งสถานะอันสูงส่งของปราชญ์ หยวนสื่อถึงกับฝืนเปิดสวรรค์ชั้นสามสิบหกขึ้นเหนือสวรรค์ชั้นสามสิบสามของเขา
เฮ่าเทียนยอมกลืนเลือดรับสภาพมาโดยตลอด แต่นี่ยังไม่พอ... ไม่ใช่แค่ขี้รดหัวแล้ว แต่ตอนนี้กำลังจะตีกันบนหัวข้าอีก
ถึงขั้นงัดเอาสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมออกมา ขืนซัดกันจริงๆ สวรรค์ของข้าไม่พังพินาศหมดเหรอ??
"คิดว่าข้ากลัวเจ้ารึ!?"
ทงเทียนในวันนี้เด็ดเดี่ยวเป็นพิเศษ เดิมทีเขาแค่กะจะสั่งสอนหยวนสื่อระบายแค้น
แต่ไอ้หมอนี่ดันกระจอกงอกง่อย ทนมือทนเท้าไม่ได้ เลยงัดเอาสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมมาสู้ตาย
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาอาจจะยอมถอย แต่ตอนนี้...
สามภพอั้นกว้างใหญ่เกี่ยวอะไรกับเขา?
ในเมื่อไม่มีเยื่อใยต่อกัน แล้วจะต้องกลัวสงครามแตกหักไปไย?
"สี่กระบี่เทพสังหาร!"
กลิ่นอายทั่วร่างทงเทียนระเบิดออก ไม่มีการออมมืออีกต่อไป
ปราณรุนแรงกดทับแดนหงฮวง แม้แต่กลิ่นอายของธงผานกู่ยังต้องหดตัวลงเล็กน้อย ส่งเสียงครวญครางแหลมสูงราวกับสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามอันยิ่งใหญ่!
ยังไม่จบแคนั้น ทงเทียนโบกมือวูบ
กระบี่บินที่เปี่ยมด้วยจิตสังหารอีกสี่เล่มก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน จิตสังหารเสียดฟ้าทวีความรุนแรงขึ้นอีกกว่าสิบเท่า!
เดิมทีพวกมันคือชุดสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิมสายสังหารอยู่แล้ว บัดนี้เมื่อกระบี่เทพสังหารเพียงเล่มเดียวกลายเป็นสมบัติวิเศษกำเนิดแต่ดั้งเดิม...
อานุภาพของทั้งชุดจะขนาดไหน?
ทงเทียนเองก็อยากรู้เหมือนกัน!
"ปราชญ์... ขั้นห้า!"
หนังศีรษะของหยวนสื่อชาหนึบ แม้แต่เขาผู้เย่อหยิ่งจองหอง ยังอดไม่ได้ที่จะขวัญผวาจนใจแทบขาด
เขามองทงเทียนด้วยความไม่อยากเชื่อ เดิมทีทุกคนอยู่แค่ปราชญ์ขั้นหนึ่ง บำเพ็ญเพียรมาเนิ่นนาน เขาเพิ่งทะลวงสู่ปราชญ์ขั้นสอง
แต่เจ้าทงเทียนนี่... แอบไปทะลวงถึงปราชญ์ขั้นห้าตั้งแต่เมื่อไหร่!?
"ไอ้แก่หยวนสื่อ รับกระบี่ของข้าไปซะ!"
ทงเทียนยืนตระหง่านอยู่เบื้องบน มองดูหยวนสื่อหน้าซีดด้วยสายตาเย็นชา
แล้วฟาดกระบี่ลงมาอย่างอำมหิต!