บทที่ 9 - ความจริงแล้ว ธาตุอัญเชิญของผมพิเศษนิดหน่อย!
บทที่ 9 - ความจริงแล้ว ธาตุอัญเชิญของผมพิเศษนิดหน่อย!
บทที่ 9 - ความจริงแล้ว ธาตุอัญเชิญของผมพิเศษนิดหน่อย!
"แสงนี่มัน!!"
ทุกคนถูกเสียงของอาจารย์คุมสอบดึงดูดความสนใจ ต่างหันขวับกลับมามองทางซ่งเวิน
ผู้อำนวยการจูเห็นภาพนี้ ก็ยิ้มจนแก้มแทบปริทันที เพราะละอองดาวของซ่งเวินโดดเด่นกว่าของสวี่เจ้าถิงเสียอีก
ใครจะไปคาดคิด ว่าซ่งเวินจะทำให้หินสัมผัสดาราเปล่งแสงเจิดจ้าได้ขนาดนี้!!
อาจารย์คุมสอบปรึกษากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะให้คะแนนออกมา
"S+!"
"S+!"
"S+!"
อาจารย์คุมสอบทั้งสามท่านให้คะแนนออกมา
"S+ นี่คือยังไงครับ?" นักเรียนบางคนสงสัย
"นักเรียนทุกคนอาจจะไม่รู้ความหมายของ S+ ครูจะอธิบายให้ฟัง นี่เป็นคะแนนสูงสุดในประวัติศาสตร์ของโรงเรียนเทียนหลานเรา"
อาจารย์คุมสอบยิ้ม "คะแนน S+ นี้ อยู่เหนือระดับ S ขึ้นไปอีก"
ได้ยินคำอธิบายของอาจารย์ ทุกคนก็ถึงบางอ้อ
"งั้นก็หมายความว่า คะแนนของซ่งเวินสูงกว่าสวี่เจ้าถิงกับมู่ไป๋อีกเหรอ!"
"สูงแล้วมีประโยชน์อะไร สวี่เจ้าถิงยังมีคะแนนการปล่อยเวทมนตร์ ซ่งเวินไม่มีสัตว์อัญเชิญ จะสอบปล่อยเวทมนตร์ผ่านได้ยังไง?"
"จริงด้วย ต่อให้เขาได้ S+ ในการตรวจสอบละอองดาว แต่ถ้าไม่มีคะแนนสอบปล่อยเวทมนตร์ ก็ชิงที่หนึ่งไม่ได้อยู่ดี"
...
ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ต่างคิดว่าซ่งเวินหมดหวังที่จะชิงที่หนึ่ง
มู่ไป๋เห็นว่าซ่งเวินได้คะแนนตรวจสอบละอองดาวสูงกว่าตน ใบหน้าก็มืดครึ้มลงทันตา
เดิมทีคิดว่าคะแนน S ของตัวเองก็เยี่ยมยอดแล้ว ใครจะไปคิดว่าซ่งเวินจะฟาด S+ ออกมา!!
แผนการของเขาพังไม่เป็นท่า
กรรมการคุมสอบมองซ่งเวิน "นักเรียนซ่งเวิน เธอจะสอบปล่อยเวทมนตร์ไหม?"
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าซ่งเวินคงไม่สอบ คำตอบของซ่งเวินกลับทำให้ทุกคนทำตัวไม่ถูก
"สอบครับ"
ทุกคนชะงัก นึกไม่ถึงว่าซ่งเวินจะเข้าร่วมการสอบปล่อยเวทมนตร์ด้วย
"นักเรียนมู่ไป๋ เธอจะสอบปล่อยเวทมนตร์ไหม?" อาจารย์คุมสอบข้างๆ เอ่ยถาม
มู่ไป๋เห็นซ่งเวินจะสอบปล่อยเวทมนตร์ มู่จั๋วอวิ๋นต้องไม่หันมามองเขาแน่
"บัดซบ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าสอบปล่อยเวทมนตร์ฉันจะแพ้แกอีก!" มู่ไป๋พอรู้อยู่บ้างว่าซ่งเวินไม่มีสัตว์อัญเชิญ
"ผมจะสอบ"
สิ้นเสียง มู่ไป๋ก็เดินไปยังสนามสอบ
และในเวลานี้ ซ่งเวินก็เดินท่ามกลางสายตาของทุกคน มายังสนามสอบปล่อยเวทมนตร์เช่นกัน
"นักเรียนซ่งเวิน เธอเตรียมตัวได้เลย พร้อมเมื่อไหร่ก็บอกพวกเรา" อาจารย์คุมสอบกล่าว
ซ่งเวินพยักหน้า
ส่วนมู่ไป๋ที่ร้อนรน ได้เริ่มการสอบปล่อยเวทมนตร์ของเขาแล้ว
"เถาวัลย์น้ำแข็ง!!"
มู่ไป๋ตะโกนเสียงต่ำ ปลดปล่อยเวทมนตร์ธาตุน้ำแข็งระดับต้นออกมา!!
พริบตาเดียว ใต้เท้าของเขาก็แผ่ขยายไอเย็นออกมา แช่แข็งพื้นดินในชั่วพริบตา
ไอเย็นเคลื่อนตัวไปตามพื้น ครอบคลุมไปยังเป้าซ้อมที่อยู่ไม่ไกล
เพียงครู่เดียว เป้าซ้อมทั้งอันก็ถูกไอเย็นปกคลุม กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง
มู่ไป๋พึงพอใจมาก พร้อมกับมองไปยังทิศทางของมู่จั๋วอวิ๋นและมู่หนิงเสวี่ย แต่ทว่าทั้งสองคนไม่ได้มองมาทางนี้เลย
"B!"
"B!"
"B!"
อาจารย์คุมสอบสามท่าน ให้คะแนนปล่อยเวทมนตร์ของมู่ไป๋ออกมาทันที
"ว้าว!!!"
กลุ่มคนห้องแปดส่งเสียงฮือฮาทันที
"สวี่เจ้าถิงได้แค่สอง B หนึ่ง C แต่มู่ไป๋ได้สาม B เก่งกว่าสวี่เจ้าถิงอีกนะเนี่ย!"
"มู่ไป๋เจ๋งเป้ง!!"
"ดูท่าที่หนึ่งการสอบวัดระดับครั้งนี้คงหนีไม่พ้นมู่ไป๋แน่ๆ!"
...
เสียงฮือฮาทางด้านนี้ดึงดูดความสนใจของผู้อำนวยการจูและมู่จั๋วอวิ๋นอีกครั้ง
"มู่ไป๋ไม่เลวเลย สอบปล่อยเวทมนตร์ได้เกรด B" มู่เฮ่อยิ้ม
มู่จั๋วอวิ๋นยังคงพยักหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย มู่หนิงเสวี่ยก็เพียงแค่ปรายตามองแล้วดึงสายตากลับ
"ซ่งเวินจะเริ่มแล้ว" ผู้อำนวยการจูดึงสายตากลับมา เพราะเขานึกถึงคำพูดของถังเย่ว์ อยากจะรู้ว่าซ่งเวินเตรียมเซอร์ไพรส์อะไรไว้ให้พวกเขา
ซ่งเวินหลับตาลง เชื่อมต่อดวงดาวทั้งเจ็ดเป็นเส้นเดียวทันที พร้อมกับปลดปล่อยเวทมนตร์!
ถึงแม้เขาจะไม่ได้สยบอินทรีเงินอย่างแท้จริง แต่นั่นก็ไม่ส่งผลต่อผลลัพธ์สุดท้าย
"ออกมาเถอะ!"
"อินทรีเงิน!"
สิ้นเสียงซ่งเวิน อินทรีเงินก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าทุกคนอย่างฉับพลัน
ร่างกายมหึมาสูงสองถึงสามเมตร ขนสีเงิน ขาคู่ที่แข็งแกร่งทรงพลังดุจอาวุธสังหาร มองแล้วชวนให้ขวัญผวา
"เชี่ยเอ้ย!!"
"ไหนบอกว่ามันไม่มีสัตว์อัญเชิญไง? แล้วนี่มันตัวบ้าอะไรวะ?"
"นี่น่ะเหรอปีศาจ? แรงกดดันโคตรน่ากลัว!!"
...
นักเรียนบางคนเห็นอินทรีเงิน ก็เผลอก้าวถอยหลังไปหลายก้าว เห็นได้ชัดว่าตกใจกลัว
พวกเขาไม่เคยเห็นปีศาจมาก่อน พอมาเจออินทรีเงิน ความหวาดกลัวก็ผุดขึ้นในใจ
"อินทรีเงิน!?" ผู้อำนวยการจูจำอินทรีเงินได้ "นึกไม่ถึงว่าซ่งเวินจะสยบสัตว์อัญเชิญแบบนี้ได้!"
มู่หนิงเสวี่ยเห็นอินทรีเงิน ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้ประหลาดใจอะไรมากมาย
ในขณะเดียวกัน มู่ไป๋ที่อยู่อีกฝั่งหน้าดำคร่ำเครียด ไหนบอกว่ามันไม่มีสัตว์อัญเชิญไง!?
ถ้าซ่งเวินมีสัตว์อัญเชิญ ความพยายามก่อนหน้านี้ของเขาก็สูญเปล่า
วินาทีนี้ นักเรียนทั้งสนามต่างหันมามอง ถูกอินทรีเงินดึงดูดความสนใจไปจนหมด
เพียงแต่ว่า
ส่วนใหญ่จะเป็นความหวาดกลัวเสียมากกว่า
"ดี! ดี! ดี!!" ผู้อำนวยการจูพูดคำว่าดีติดกันสามคำ แสดงถึงความพึงพอใจในตัวซ่งเวินเป็นอย่างมาก
อาจารย์คุมสอบทั้งสามท่านก็รีบเขียนคะแนนลงไป
"A!"
"A!"
"A!"
มู่ไป๋ได้สาม B ส่วนซ่งเวินได้สาม A ในด้านคะแนน ฝ่ายหลังบดขยี้ฝ่ายแรกยับเยิน!
"ซ่งเวิน ตรวจสอบละอองดาว S+ สอบปล่อยเวทมนตร์ A!" อาจารย์คุมสอบประกาศ
"เดี๋ยวก่อนครับ!"
ตอนนั้นเอง ซ่งเวินก็พูดขัดขึ้น
ทุกคนหันมามองซ่งเวิน อยากรู้ว่าเขาจะพูดอะไร
"มีอะไรเหรอซ่งเวิน?" อาจารย์คุมสอบถาม
"ความจริงแล้ว ธาตุอัญเชิญของผมเหมือนจะพิเศษนิดหน่อยครับ" ซ่งเวินกล่าว
"พิเศษ?" อาจารย์คุมสอบไม่เข้าใจความหมายของซ่งเวิน
ซ่งเวินพยักหน้า "พวกอาจารย์ดูต่อไปเถอะครับ"
พูดจบ เขาก็เตรียมเรียกเจ้าลูกน้องออกมาอีกตัว!!
ในที่นี้ มีเพียงถังเย่ว์ที่รู้ว่าซ่งเวินจะทำอะไรต่อไป
ทุกคนต่างสงสัย แต่ก็ได้แต่ดูต่อไป คาดหวังเป็นอย่างมากว่าซ่งเวินจะทำอะไร
"ออกมาเถอะ!"
"หมาป่าปีศาจตาเดียว!!"
สิ้นเสียงซ่งเวิน หมาป่าปีศาจตาเดียวท่าทางดุร้ายตัวหนึ่ง ก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าทุกคน
ร่างกายสูงใหญ่เล็กกว่าอินทรีเงินนิดหน่อย แต่สายตาดุร้ายคู่นั้น ทำเอานักเรียนไม่กล้ามองตรงๆ
มีปีศาจโผล่มาอีกตัว นักเรียนด้านล่างเห็นดังนั้น ก็ถอยหลังกรูดไปอีกหลายก้าว
"สัตว์อัญเชิญสองตัว!"
"เชี่ย นี่มันสถานการณ์อะไรวะเนี่ย?"
"โคตรโกง!!"
...
ทุกคนยังไม่ทันหายตกใจ ก็ต้องมาสะดุ้งโหยงอีกรอบ
ผู้อำนวยการจูและเติ้งข่ายจากสมาคมนักล่าก็งงเป็นไก่ตาแตก ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
มู่หนิงเสวี่ยก็เช่นกัน ตามหลักแล้ว ธาตุอัญเชิญระดับต้นจะมีสัตว์อัญเชิญได้แค่ตัวเดียวไม่ใช่เหรอ?
ทำไมเขาถึงมีสองตัว?
วินาทีนี้ หลายคนเริ่มเข้าใจแล้วว่า ธาตุอัญเชิญของซ่งเวินดูเหมือนจะพิเศษจริงๆ!
"อาจารย์ถังเย่ว์ นี่คือเซอร์ไพรส์ที่คุณบอกเมื่อกี้ใช่ไหมครับ?" ผู้อำนวยการจูยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่
ถังเย่ว์ยิ้มพยักหน้า เพียงแต่เธอเองก็นึกไม่ถึงว่า ซ่งเวินจะสยบหมาป่าปีศาจตาเดียวได้อีกตัว!
เซอร์ไพรส์เธอเหมือนกันนะเนี่ย!
"เป็นไปได้ยังไง!!" มู่ไป๋ยอมรับความจริงข้อนี้ไม่ได้เลย
สวี่เจ้าถิงก็เช่นกัน สยบสัตว์อัญเชิญได้สองตัว นี่มันอะไรกัน?
"อาจารย์ครับ ผมเรียกสัตว์อัญเชิญออกมาเพิ่มอีกตัวแบบนี้ จะบวกคะแนนเพิ่มได้ไหมครับ?" ซ่งเวินยิ้ม
ได้ยินแบบนี้ อาจารย์คุมสอบทั้งสามท่านก็ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
สถานการณ์แบบนี้พวกเขาไม่เคยเจอมาก่อนเลยว้อย!!
ผู้อำนวยการจูถามขึ้น "ซ่งเวิน เธอรู้ตัวเมื่อไหร่ว่าเธอสยบสัตว์อัญเชิญได้สองตัว?"
"ก็หลังจากที่ผมสยบอินทรีเงินได้ครับ เรื่องนี้ผมบอกอาจารย์ถังเย่ว์แล้วด้วย" ซ่งเวินกล่าว
ถังเย่ว์ที่อยู่ข้างๆ พยักหน้า "ก่อนหน้านี้เขาบอกฉันแล้วค่ะ"
ผู้อำนวยการจูพยักหน้ายิ้ม พึงพอใจสุดๆ "ซ่งเวิน เธออาจจะปลุกพรสวรรค์ตื่นขึ้นมาก็ได้!!"
ได้ยินคำว่าพรสวรรค์ ใบหน้าเย็นชาของมู่หนิงเสวี่ยก็ไหววูบ เพราะเธอรู้ดีถึงข้อดีที่พรสวรรค์นำมาให้
"อาจารย์ถังเย่ว์เคยพูดถึงเรื่องนี้กับผมครับ แต่ผมไม่รู้ว่านี่คือพรสวรรค์อะไร" ซ่งเวินกล่าว
"พรสวรรค์นี้พวกเราก็ไม่เคยเห็น ดังนั้นคงต้องให้สมาคมเวทมนตร์ตรวจสอบดู"
ผู้อำนวยการจูกล่าว "สยบสัตว์อัญเชิญได้สองตัวก็ไม่ถือว่าแปลกประหลาดอะไร ดังนั้นเธอไม่ต้องกังวลนะ"
ซ่งเวินพยักหน้า ดูท่าเขาคงไม่ต้องโดนมองเป็นตัวประหลาดแล้ว
แน่นอนว่า ที่เขาเรียกออกมาแค่สองตัวก็เพื่อหยั่งเชิง ภายหลังเขาต้องเรียกออกมาเยอะกว่านี้แน่
"นักเรียนซ่งเวิน ฉันเป็นกรรมการบริหารโรงเรียนเทียนหลาน และเป็นผู้นำตระกูลมู่ ชื่อมู่จั๋วอวิ๋น เธอคงรู้จักฉันนะ" มู่จั๋วอวิ๋นก้าวออกมาพูด
ซ่งเวินมองมู่จั๋วอวิ๋น อีกฝ่ายพูดแบบนี้ เห็นได้ชัดว่ามีเจตนาแอบแฝง
"สวัสดีครับผู้นำตระกูลมู่" ซ่งเวินไม่ได้มีความแค้นกับมู่จั๋วอวิ๋น อีกอย่างอีกฝ่ายเป็นถึงกรรมการบริหารโรงเรียน ทรัพยากรที่เขาใช้ฝึกฝนก็น่าจะเป็นเงินที่อีกฝ่ายบริจาคให้โรงเรียนแล้วส่งต่อมาถึงเขา
"พรสวรรค์ของเธอไม่เลว แต่การฝึกฝนธาตุอัญเชิญไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าเธอยินดี ตระกูลมู่ของเรายินดีจะฟูมฟักเธอนะ!" มู่จั๋วอวิ๋นยื่นไมตรีจิต
สิ้นคำพูด ทุกคนก็รู้ทันทีว่ามู่จั๋วอวิ๋นดีดลูกคิดรางแก้วอะไรอยู่ นี่มันการดึงตัวซ่งเวินชัดๆ!
เวลานี้ สายตาของทุกคนจับจ้องมาที่ซ่งเวิน อยากรู้ว่าเขาจะตอบกลับอย่างไร
แต่การได้รับการเชิญชวนจากเศรษฐีที่ดินเมืองโป๋อย่างมู่จั๋วอวิ๋น ถ้าเป็นพวกเขาคงตอบตกลงทันทีโดยไม่ลังเล!
เพราะตระกูลมู่ในเมืองโป๋ก็ถือเป็นตระกูลใหญ่ การได้รับความโปรดปรานและการสนับสนุนจากมู่จั๋วอวิ๋นผู้นำตระกูล
มันดีกว่าฝึกฝนด้วยตัวเองตั้งเยอะ ไม่ต้องมานั่งกลุ้มเรื่องทรัพยากรฝึกฝนอีกต่อไป
ซ่งเวินเดาไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ ดังนั้นเขาจึงพูดว่า...
...
(จบตอน)