บทที่ 16: เงื่อนไขสามประการ
บทที่ 16: เงื่อนไขสามประการ
บทที่ 16: เงื่อนไขสามประการ
เจียงไป๋เซิง ประมุขวิหารจันทร์มาร ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า
"ตกลง เอาตามแผนของท่าน"
"จางป๋อ! เจ้าจงเดินทางไปที่ราชวงศ์ต้าเมิ่ง... เอ้ย อดีตต้าเมิ่ง เพื่อสืบข่าวและลองเชิงดู"
"จางป๋อ" รองประมุขวิหารจันทร์มาร ผู้มีพลังระดับนิมิตธรรม ขั้นสูงสุด!
"รับทราบ!" จางป๋อรับคำสั่ง
"เทียนสง, เซินหยวน... พวกเจ้าสองคนก็ไปกับรองประมุขจางด้วย"
"ไปช่วยกันแหย่หนวดเสือดูซิว่า เทียนเหยียนมีดีแค่ไหน"
หยวนเทียนจงสั่งการคนของตัวเอง
"เหลยเทียนสง" ผู้อาวุโสใหญ่ และ "ปู้เซินหยวน" ผู้อาวุโสรอง ทั้งคู่คือระดับนิมิตธรรม ขั้นสูงสุด ของเกาะอัคคีผลาญฟ้า
ยอดฝีมือระดับท็อปสามคนมุ่งหน้าสู่เทียนเหยียน... หากไม่มีระดับเทียนซุนเฝ้าอยู่จริง วันสิ้นโลกของเทียนเหยียนคงมาถึงในไม่ช้า!
…………………
ณ ตำหนักส่วนพระองค์ ของตงฟางหยวน
สองวันผ่านไป...
ตงฟางหยวนเดินเข้ามาในห้องบรรทม
คาดว่าเซียวชิงหลีน่าจะหลอมรวม "หัวใจจิ่วโยว" เสร็จเรียบร้อยแล้ว
ภาพที่เห็นคือ หญิงสาวผู้เลอโฉมนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงมังกร หลับตาพริ้ม
"พระสนมรัก..."
"เป็นยังไงบ้างจ๊ะ?"
ตงฟางหยวนเดินเข้าไปใกล้ ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
เซียวชิงหลีลืมตาขึ้น...
ดวงตาทั้งสองข้างของนางเปลี่ยนเป็น "สีม่วงเข้ม" ดุจอัญมณีล้ำค่า!
กลิ่นอายพลังในร่างของนางพุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจ...
จากระดับปฐพี... ทะลวงข้ามขั้นไปถึง ระดับนภา ขั้นสูงสุด! อานุภาพของหัวใจจิ่วโยว ช่างร้ายกาจสมคำร่ำลือ!
เซียวชิงหลีมองตงฟางหยวนด้วยแววตาที่ซับซ้อน
"ขอบใจนะ"
"พระสนมรัก... เจิ้นบอกแล้วไง ของแค่นี้เทียบกับเส้นผมเจ้าไม่ได้หรอก"
"คนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจ"
ตงฟางหยวนถือวิสาสะนั่งลงข้างๆ เบียดตัวเข้าไปชิดนาง แล้วโอบไหล่นางไว้แน่น
เซียวชิงหลีขมวดคิ้วเล็กน้อย ร่างกายเกร็งขึ้นมาตามสัญชาตญาณ แต่... นางไม่ได้ผลักไสเขาเหมือนทุกที
"ทำไม... เจ้าถึงดีกับข้าขนาดนี้?"
"หัวใจจิ่วโยวคือสมบัติล้ำค่าระดับโลก... ข้าเป็นแค่อดีตจักรพรรดินีตกอับ เจ้าไม่มีเหตุผลอะไรต้องมาทุ่มเทให้ข้าขนาดนี้"
นางถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงความเย็นชา แต่แฝงความสั่นไหว
นางใช้เวลาสองวันที่ผ่านมาทบทวนตัวเอง... ถ้าตงฟางหยวนแค่ต้องการร่างกายของนาง เขาใช้กำลังบังคับก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมอบสมบัติระดับนี้ให้
การกระทำของเขา... มันเกินกว่าคำว่า "หวังผลตอบแทน" ไปไกลแล้ว
ตงฟางหยวนยิ้มบางๆ
"อยากฟังความจริง หรือคำโกหกล่ะ?"
"อะไรคือจริง อะไรคือเท็จ?"
"คำโกหกคือ... เราสองคนคือคู่สร้างคู่สมที่สวรรค์ลิขิตมา" ตงฟางหยวนหัวเราะเบาๆ
"แล้วความจริงล่ะ?"
ตงฟางหยวนหุบยิ้ม ปรับสีหน้าให้ดูจริงจังและลึกซึ้ง จ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีม่วงคู่นั้น
"ความจริงก็คือ... เจิ้นตกหลุมรักเจ้าตั้งแต่แรกเห็น รักจนถอนตัวไม่ขึ้น"
"เจิ้นอยากให้เจ้ามาอยู่ข้างกาย ไม่ใช่แค่ในฐานะแม่ของลูก แต่ในฐานะคู่ชีวิตที่จะร่วมสร้างตำนานไปด้วยกัน"
"ส่วนหัวใจจิ่วโยว... ก็อย่างที่บอก ต่อให้มันล้ำค่าแค่ไหน ก็เทียบไม่ได้กับรอยยิ้มของเจ้า"
"สิ่งที่เจิ้นต้องการจริงๆ... ไม่ใช่แค่ตัวเจ้า แต่เป็น 'หัวใจ' ของเจ้า"
"เจิ้นไม่อยากบังคับฝืนใจใคร... เจิ้นอยากให้เจ้ารักเจิ้นด้วยใจจริง"
"ความรักของเจิ้นที่มีต่อเจ้า... มันบริสุทธิ์และมั่นคงดั่งขุนเขา"
"พระสนมรัก... เจ้าเข้าใจความรู้สึกของเจิ้นไหม?"
คำสารภาพรักที่มาพร้อมสายตาหวานเยิ้มและน้ำเสียงทุ้มลึก... ทำเอาเซียวชิงหลีสตั้นไปเลย
กำแพงน้ำแข็งในใจที่นางสร้างขึ้นมาหลายหมื่นปี... กำลังถูกความอบอุ่นนี้ละลายลงอย่างช้าๆ
นางนิ่งคิดอยู่นาน...
"ได้"
"เจ้าอยากให้ข้าเต็มใจเป็นผู้หญิงของเจ้าใช่ไหม?"
ในที่สุด นางก็เอ่ยปาก
"แน่นอน" ตงฟางหยวนตอบทันที
"ถ้าอย่างนั้น... ข้าจะให้โอกาสเจ้า"
"แต่เจ้าต้องทำตามเงื่อนไขสามข้อของข้าให้ได้ก่อน! ถ้าทำได้... ข้าถึงจะยอมให้เจ้าแตะต้องตัว!"
เซียวชิงหลีกลับมาวางมาดนางพญาอีกครั้ง
"ว่ามาเลย" ตงฟางหยวนยิ้มกริ่ม
"ข้อแรก... นายน้อยหอโลหิตทมิฬบังอาจคิดลามกกับข้า... ข้าต้องการให้เจ้าทำลายหอโลหิตทมิฬให้สิ้นซาก!"
"ไม่มีปัญหา!"
"ต่อให้เจ้าไม่ขอ เจิ้นก็จะถล่มพวกมันอยู่แล้ว โทษฐานที่ร่วมมือฆ่าพ่อเจิ้น! ข้อนี้ผ่าน!"
"ข้อสอง... ข้าต้องการปรุงยาชนิดหนึ่ง แต่ขาดวัตถุดิบสองอย่าง... 'หญ้าวิญญาณเก้าใบ' และ 'ผลึกจันทรา'... เจ้าต้องหามาให้ข้า"
ตงฟางหยวนประมวลผลในสมอง... ของหายาก แต่ในแดนเหนือยังพอหาได้ ไม่เกินความสามารถ
"ตกลง! เจิ้นจะพลิกแผ่นดินหามาให้เจ้าเอง!"
เซียวชิงหลีหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะสูดหายใจลึก แล้วพูดข้อสุดท้าย
"ข้อสาม... ข้าไม่สนว่าเจ้าจะมีสนมอีกกี่ร้อยกี่พันคน ข้าไม่ห้าม..."
"แต่มีข้อแม้เดียวคือ... ข้าต้องเป็นที่หนึ่ง! ข้าต้องเป็นใหญ่ที่สุดในวังหลัง!"
"หืม?"
ตงฟางหยวนอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
"ฮ่าๆๆๆๆ!"
"ยอดเยี่ยม! ข้อนี้เจิ้นรับปากเจ้าทันที!"
"พระสนมรัก... เมื่อเจิ้นทำสองข้อแรกสำเร็จ..."
"เจิ้นจะจัดพิธีราชาภิเษก แต่งตั้งเจ้าขึ้นเป็น 'จักรพรรดินีคู่บัลลังก์' (ฮองเฮา) แห่งเทียนเหยียนทันที! ตกลงไหม?"
การที่นางยื่นเงื่อนไขข้อนี้มา แสดงว่านางเริ่มหึงหวงและอยากแสดงความเป็นเจ้าของแล้ว! นี่คือสัญญาณชัยชนะที่ชัดเจนที่สุด!
เซียวชิงหลีหน้าแดงจัด พยักหน้าเบาๆ ด้วยความเขินอายแต่ยังพยายามเก๊กขรึม
ตงฟางหยวนเห็นนางน่ารักน่าชังขนาดนี้ ก็อดใจไม่ไหว
เขาแกล้งทำเป็นจะจัดผมให้นาง แล้วฉวยโอกาส...
จุ๊บ!
ขโมยจูบที่ริมฝีปากนุ่มนิ่มไปหนึ่งที!
เซียวชิงหลีตาโต ตัวแข็งทื่อ หน้าแดงจนควันออกหู
แต่ก่อนที่นางจะทันได้โวยวาย...
ฟึ่บ!
ตงฟางหยวนก็หายวับไปจากห้องแล้ว!
ทิ้งเสียงหัวเราะและคำพูดทิ้งท้ายไว้ให้ใจสั่น
"เจิ้นจะรีบไปทำภารกิจพิชิตใจเจ้าเดี๋ยวนี้แหละ! เจ้าเดินเล่นในวังให้สบายใจได้เลยนะจ๊ะ ที่รัก~"