บทที่ 9: ความแข็งแกร่งของตงฟางหยวน
บทที่ 9: ความแข็งแกร่งของตงฟางหยวน
คุยกันก่อน เวลา อ้างถึงผู้บ่มเพาะ ผู้บำเพ็ญ ผู้เยี่ยมยุทธ์ หรือคำใดๆ แนวๆนี้ ผมใส้ ผู้บ่มเพาะ ไปให้หมดเลยน่ะ เป็นอันเข้าใจตรงกัน
บทที่ 9: ความแข็งแกร่งของตงฟางหยวน
ในยามที่คมอาวุธและพลังทำลายล้างจากทุกทิศทางพุ่งเป้ามาที่ตน ตงฟางหยวนก็เริ่มเคลื่อนไหว
มือขวาของเขาค่อยๆ ยกขึ้นอย่างเชื่องช้า ทว่าในบัดดล กลิ่นอายแรงกดดันระดับ "เทียนซุน" อันไร้เทียมทานก็ระเบิดออกมาจากร่าง ราวกับคลื่นยักษ์สึนามิที่บ้าคลั่ง กวาดซัดทุกสรรพสิ่งรอบกายให้พินาศสิ้น!
ตงฟางหยวนไม่ออมมือแม้แต่น้อย พลังระดับเทียนซุนของเขาสาดส่องเจิดจ้าราวกับแสงศักดิ์สิทธิ์ เพียงชั่วพริบตาเดียวก็เข้าปกคลุมคนของราชวงศ์ต้าเมิ่งทั้งหมด
ตูม! ตูม! ตูม!
การโจมตีของเหล่ายอดฝีมือระดับ "นิมิตธรรม" ถูกแรงกดดันของตงฟางหยวนบดขยี้จนกลายเป็นฝุ่นผงในอากาศ!
ตามมาด้วยเสียงระเบิดของเนื้อหนัง...
เหล่าทหารองครักษ์และยอดฝีมือระดับนิมิตธรรม ใบหน้าของพวกเขาบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ก่อนที่ร่างจะทนรับแรงกดดันมหาศาลไม่ไหว ทั้งวิญญาณและร่างกายระเบิดออกกลางอากาศพร้อมกัน!
โพละ! โพละ!
ร่างเหล่านั้นกลายเป็นละอองเลือดสีแดงฉานฟุ้งกระจายไปทั่วท้องนภา
บนท้องฟ้ากว้างใหญ่ บัดนี้เหลือผู้รอดชีวิตเพียงสองคนนอกจากตงฟางหยวน นั่นคือ "เซียวจวินเฉิน" (อ๋องเฉิน) และชายชราผู้มีพลังระดับนิมิตธรรมขั้นสูงสุดอีกคนหนึ่ง
ใบหน้าของเซียวจวินเฉินแข็งค้างราวกับถูกสาปเป็นหิน แววตาว่างเปล่า ร่างกายแข็งทื่อขยับไม่ได้
ความหวาดกลัวและความไม่อยากจะเชื่อฉายชัดอยู่บนใบหน้า เขาไม่อาจยอมรับภาพตรงหน้าได้
ตายหมดแล้ว!
คนของราชวงศ์ต้าเมิ่ง ถูกแรงกดดันของตงฟางหยวนบดขยี้จนตายเรียบในพริบตาเดียว!
และที่สำคัญที่สุดคือระดับพลังของไอ้เด็กนี่!
ระดับเทียนซุน!!
ระดับเทียนซุนที่อายุแค่ยี่สิบกว่าปีเนี่ยนะ?!!
นี่มันเรื่องตลกบัดซบอะไรกัน?
ในหน้าประวัติศาสตร์ของแดนเหนือ ไม่เคยมีสัตว์ประหลาดระดับนี้ถือกำเนิดขึ้นมาก่อน!
ในขณะที่เซียวจวินเฉินยังคงช็อกจนสติหลุด ตงฟางหยวนก็ก้าวเท้าเดินเข้ามาหาอย่างช้าๆ
เมื่อได้สติ เซียวจวินเฉินก็กรีดร้องด้วยความลนลาน "ตงฟางหยวน... เจ้า... เจ้าจะฆ่าข้าไม่ได้นะ!"
"ราชวงศ์ต้าเมิ่งของข้า ได้ผูกพันธมิตรกับ 'เกาะอัคคีผลาญฟ้า' แล้ว!"
"ถ้าเจ้ากล้าแตะต้องข้า พี่ชายข้าและเกาะอัคคีผลาญฟ้าไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!"
เกาะอัคคีผลาญฟ้า... หนึ่งในขุมกำลังระดับสูงสุดของแดนเหนือ
อิทธิพลและรากฐานของพวกเขา แข็งแกร่งยิ่งกว่าราชวงศ์ต้าเมิ่งเสียอีก เพราะพวกเขามีผู้บ่มเพาะระดับ "เทียนซุน" คอยหนุนหลัง เช่นเดียวกับหอโลหิตทมิฬ ถือเป็นขาใหญ่ที่ใครๆ ก็ต้องเกรงใจ
"โห? เกาะอัคคีผลาญฟ้า?"
"งั้นดูท่า... เจ้าคงเป็นคนของเกาะอัคคีผลาญฟ้าสินะ?"
ตงฟางหยวนหยุดเดิน แล้วหันไปมองชายชราที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ
ชายชราผู้นั้นได้สติกลับมา เมื่อเห็นตงฟางหยวนหยุดเดินเพราะได้ยินชื่อสำนัก ก็เข้าใจผิดคิดว่าอีกฝ่ายเกรงกลัว
"ถูกต้อง!"
"ข้าคือผู้อาวุโสสามแห่งเกาะอัคคีผลาญฟ้า นามว่า 'ไซ่หลินมู่'!" ชายชราประกาศศักดาหวังข่มขวัญ
ตงฟางหยวนพยักหน้าเบาๆ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า "เกาะอัคคีผลาญฟ้าเป็นพันธมิตรกับราชวงศ์ต้าเมิ่ง จริงหรือ?"
"แน่นอน!"
"เกาะอัคคีผลาญฟ้าและราชวงศ์ต้าเมิ่ง คือพันธมิตรที่ร่วมเป็นร่วมตาย มีสุขร่วมเสพ มีทุกข์ร่วมต้าน!"
"วันนี้เห็นแก่หน้าของเกาะอัคคีผลาญฟ้า ขอให้ท่านจงรามือเสียเถิด"
"หากท่านยอมถอยกลับไปแต่โดยดี ข้าสัญญาว่าจะไม่เอาความ"
ไซ่หลินมู่พยายามเล่นลิ้นเจรจา เขาบอกว่า "เขา" จะไม่เอาความ แต่ไม่ได้บอกว่า "สำนัก" จะไม่เอาความ เป้าหมายตอนนี้คือรักษาชีวิตรอดไปก่อน อยู่ต่อหน้าสัตว์ประหลาดระดับเทียนซุน เขาไม่กล้าทำกร่างมากนัก
ทว่า... คำตอบของตงฟางหยวนกลับทำให้เขาขนลุกซู่
"ในเมื่อเป็นพันธมิตรที่รักกันปานจะกลืนกิน... งั้นก็ง่ายเลย"
"ถ้าอย่างนั้น เกาะอัคคีผลาญฟ้าของเจ้า ก็จงพินาศไปพร้อมกับราชวงศ์ต้าเมิ่งซะเถอะ!"
"ว่าไงนะ—?!!"
ยังไม่ทันที่ไซ่หลินมู่จะหายตกใจ ตงฟางหยวนก็ซัดฝ่ามือออกไปตูมเดียว!
พลังมหาศาลกระแทกร่างของผู้อาวุโสสามจนระเบิดเป็นจุน!
ตูม!
ดอกไม้ไฟสีเลือดเบ่งบานกลางท้องฟ้า กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว เป็นภาพที่งดงามอย่างสยดสยอง
เซียวจวินเฉินเห็นดังนั้นก็หน้าซีดเผือกจนไร้สีเลือด เขาตัดสินใจเด็ดขาด กัดปลายลิ้นพ่นเลือดบริสุทธิ์ออกมา ใช้วิชาลับเพื่อหนีเอาตัวรอดทันที!
ฟึ่บ!
แต่ช้าไป... ตงฟางหยวนเพียงแค่ยื่นมือออกไปคว้าในอากาศ
กรงเล็บที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าไปบีบคอเซียวจวินเฉินไว้แน่น ยกตัวเขาลอยสูงขึ้น ขาทั้งสองข้างดีดดิ้นกลางอากาศอย่างน่าสมเพช
"อั่ก... แค่ก!"
ใบหน้าของเซียวจวินเฉินแดงก่ำ ลมหายใจขาดห้วง พลังของตงฟางหยวนรุนแรงและป่าเถื่อนเกินกว่าที่เขาจะต้านทานไหว
ยิ่งดิ้นก็ยิ่งทรมาน
กร๊อบ!
ตงฟางหยวนออกแรงบีบเพียงนิดเดียว คอของอ๋องเฉินก็หักสะบั้น ร่างไร้วิญญาณร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่าง
หลังจากจัดการพวกแมลงหวี่แมลงวันเสร็จสิ้น ตงฟางหยวนก็แผ่สัมผัสจิต ออกไปครอบคลุมทั่วทั้งพระราชวังในชั่วอึดใจ
ด้วยพลังจิตระดับเทียนซุน เขาค้นหาตำแหน่งขององค์หญิงสาม "เซียวชิงหลี"
แต่ที่น่าแปลกใจคือ... นางไม่ได้อยู่ที่ตำหนักส่วนตัว
ตงฟางหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะขยายขอบเขตการค้นหาไปทั่วทุกซอกทุกมุม
ในที่สุด! เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของนางที่ "คลังสมบัติ" ในส่วนลึกของวังหลวง
"เจอตัวแล้ว..."
"หึหึหึ"
ตงฟางหยวนยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์
เขาชี้นิ้วไปทางคลังสมบัติ ส่งพลังสายหนึ่งไปสร้างม่านพลังกั้นเสียงและแรงสั่นสะเทือน ตัดขาดคลังสมบัติจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์ ต่อให้ข้างนอกฟ้าถล่มดินทลาย คนข้างในก็จะไม่มีวันรู้เรื่อง
เมื่อกางม่านพลังเสร็จ...
ดวงตาของตงฟางหยวนก็ฉายแววอำมหิต เขาปลดปล่อยแรงกดดันระดับเทียนซุนขั้นสูงสุดออกมาเต็มพิกัด ปกคลุมทั่วทั้งเมืองหลวงต้าเมิ่ง!
ได้เวลา... การสังหารหมู่!