บทที่ 7: เซียวชิงหลี

ตอนที่ 7: เซียวชิงหลี

หลังจากตงฟางหยวนขึ้นครองราชย์และเสร็จสิ้นพิธีราชาภิเษก ข่าวใหญ่ก็แพร่สะพัดมาว่า จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าเมิ่งกำลังนำทัพยอดฝีมือบุกมาโจมตีราชวงศ์เทียนเหยียนด้วยตนเอง!

ณ ท้องพระโรง

ตงฟางหยวนนั่งบนบัลลังก์มังกร ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

"เสนาบดีซ้าย, แม่ทัพใหญ่เถียโพวอวิ๋น! ข้าสั่งให้พวกท่านนำทัพห้าแสนนาย ไปตั้งรับที่ชายแดน ปะทะกับราชวงศ์ต้าเมิ่ง!"

"นอกจากนี้... ข้าจะมอบ 'องครักษ์สังหารเทพ' ให้พวกท่านสามคน หวังว่าพวกท่านจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง"

เสนาบดีซ้ายจั่วเสวียนฉีได้ยินดังนั้นก็ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น

"ขอฝ่าบาททรงวางพระทัย! มีองครักษ์เทพทั้งสามท่านคอยหนุนหลัง กระหม่อมสัญญาว่าจะตัดหัว 'เซียวเทียนติ่ง' จักรพรรดิแห่งต้าเมิ่ง มาถวายแด่ฝ่าบาทให้จงได้!"

"ดี! ข้าจะรอฟังข่าวดี"

เสนาบดีซ้ายและแม่ทัพใหญ่รีบถอยออกไปเตรียมทัพด้วยความฮึกเหิม

ตงฟางหยวนหันไปมองอ๋องเทียนอวี่

"ท่านอ๋องเทียนอวี่... ทางทิศใต้ของราชวงศ์เรา ยังมีสำนักระดับหนึ่งอีกหลายแห่งที่คิดฉวยโอกาสตอนเราผลัดแผ่นดิน ก่อความวุ่นวายหวังแบ่งเค้ก"

"ตอนนี้ข้าครองราชย์แล้ว ข้าจะไม่ยอมให้พวกมันเหิมเกริมอีกต่อไป"

"ข้าจะมอบองครักษ์สังหารเทพให้ท่านหนึ่งคน ไปกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซาก! ยึดดินแดนพวกมันกลับมาเป็นของหลวงซะ หากพวกมันไม่ยอมสวามิภักดิ์... ก็ฆ่าทิ้งไม่ต้องปรานี!"

"จำไว้... นับจากวันนี้ไป ใครก็ตามที่กล้าขวางทางเจริญของเทียนเหยียน โทษของมันคือ 'ตาย' สถานเดียว!"

"รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ!"

อ๋องเทียนอวี่รับคำสั่งเสียงดังฟังชัด ไม่จำเป็นต้องพูดพร่ำทำเพลง แค่มีองครักษ์สังหารเทพ (ระดับนิมิตธรรม ขั้นสูงสุด) ไปด้วย การถล่มสำนักระดับหนึ่งที่มีแค่ระดับนิมิตธรรม ขั้นกลาง ก็ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ!

.........

สามวันให้หลัง

【ติ๊ง! ยินดีด้วยนะจ๊ะสุดหล่อ~ ค่าบารมีของราชวงศ์เทียนเหยียนเพิ่มขึ้น 120 แต้ม!】

【ค่าบารมีปัจจุบัน: 1,320 แต้ม】

【รางวัลกล่องของขวัญถูกจัดส่งเรียบร้อยแล้วค่า!】

ขณะที่ตงฟางหยวนกำลังพักผ่อนในตำหนัก เสียงหวานๆ ของระบบก็ดังขึ้น

คำนวณดูแล้ว อ๋องเทียนอวี่คงจัดการพวกสำนักกบฏทางใต้เรียบร้อย ค่าบารมีถึงได้พุ่งขึ้นมา

"ระบบ เปิดกล่องของขวัญเลย!"

ตงฟางหยวนสั่งการอย่างไม่รอช้า

【จัดไป! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ: ยาตรัสรู้ (ระดับ 5) x1, ค่ายกลพิทักษ์วังหลวง (ระดับกึ่งนักบุญ) x1, เทพสงคราม 'เฟยเผิง' x1】

"ห๊ะ?! เทพสงครามเฟยเผิง?!"

ตงฟางหยวนถึงกับสตั้นไปชั่วขณะ

เทพเฟยเผิง... ใช่คนเดียวกับที่เขาคิดในหัวหรือเปล่า? แม่ทัพสวรรค์ผู้ไร้พ่ายคนนั้นน่ะนะ?

วูบ!

ไม่ปล่อยให้สงสัยนาน ของรางวัลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

เม็ดยาที่อัดแน่นด้วยพลังเต๋า, โมเดลค่ายกลขนาดจิ๋วที่ลอยอยู่บนฝ่ามือ...

และเบื้องหน้าเขา ชายหนุ่มรูปงามในชุดเกราะเงินแวววาว มือกระชับ "กระบี่สะกดมาร" คิ้วคมเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาทอประกายดุจดวงดาว ท่วงท่าสง่างามแฝงความโดดเดี่ยวของผู้ไร้คู่เปรียบเปรย!

"เชี่ยยย!!"

"แม่ทัพเฟยเผิงตัวจริงเสียงจริง!"

ตงฟางหยวนแทบจะกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ ไม่นึกไม่ฝันว่าระบบจะดึงตัวเทพในตำนานคนนี้มาได้

"เฟยเผิง คารวะนายท่าน!"

เฟยเผิงคุกเข่าลงข้างหนึ่ง น้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง เนื่องจากถูกอัญเชิญโดยระบบ ความภักดีจึงเต็มเปี่ยม 100%

"ท่านแม่ทัพลุกขึ้นเถิด ไม่ต้องมากพิธี!" ตงฟางหยวนรีบประคอง

"ระบบ เปิดข้อมูลเฟยเผิง!"

【ชื่อ: เฟยเผิง (เทพสงคราม)】

【ศาสตราวุธ: เกราะเงินสวรรค์, กระบี่สะกดมาร】

【พรสวรรค์: ไร้ประมาณ (ขีดสุด)】

【กายา: กายาเทพไร้พ่าย】

【ค่าชะตาลิขิตฟ้า: 98 แต้ม】

【ระดับพลัง: เทียนซุน ขั้น 9 (ขั้นสูงสุด)】

อ่านสเตตัสจบ ตงฟางหยวนแทบจะหัวเราะจนกรามค้าง

เทียนซุน ขั้น 9! อีกแค่ก้าวเดียวก็จะแตะขอบเขต "กึ่งนักบุญ" แล้ว!

แถมยังมีกายาเทพไร้พ่ายและพรสวรรค์ระดับสูงสุด การต่อสู้ข้ามระดับสำหรับเฟยเผิงคงเป็นเรื่องขนมกรุบ

มีเขาอยู่ แดนเหนือแห่งนี้จะมีใครขวางทางเทียนเหยียนได้อีก?

ตงฟางหยวนหันไปดูของรางวัลอีกสองชิ้น

【ยาตรัสรู้ (ระดับ 5): สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ระดับนิมิตธรรม ขั้นสูงสุด ใช้เพื่อทะลวงเข้าสู่ระดับเทียนซุน โดยไร้ผลข้างเคียง】

【ค่ายกลพิทักษ์วังหลวง (ระดับกึ่งนักบุญ): สามารถป้องกันการโจมตีจากผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 'กึ่งนักบุญ' และระดับที่ต่ำกว่าได้ทั้งหมด】

"สุดยอด..."

ของดีทั้งนั้น! ค่ายกลระดับนี้แม้แต่พรรคระดับเจ้าถิ่นบางพรรรคยังไม่มีเลย

เมื่อรวมกับเฟยเผิงที่เฝ้าบ้าน เทียนเหยียนตอนนี้แทบจะเป็นป้อมปราการเหล็กที่ไม่มีวันแตก

ตงฟางหยวนครุ่นคิดแผนการใหม่ในใจอย่างรวดเร็ว

เขาจัดการติดตั้งค่ายกลครอบคลุมทั้งพระราชวัง และแต่งตั้งเฟยเผิงเป็น "แม่ทัพพิทักษ์ชาติ" ให้อยู่โยงเฝ้าวังหลวง

ส่วนตัวเขา...

ด้วยพลังระดับเทียนซุน เขาตัดสินใจลอบออกจากวังในยามวิกาล มุ่งหน้าสู่ "ราชวงศ์ต้าเมิ่ง" เพียงลำพัง!

แผนการคือ... ตีท้ายครัว! เอ้ย ตีโอบหลังบ้านศัตรู!

.........

ณ พระราชวังราชวงศ์ต้าเมิ่ง

ภายในตำหนักองค์หญิงสามที่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง

ร่างงดงามในชุดกระโปรงสีฟ้าครามกำลังนั่งอยู่บนเตียง

นางมีรูปโฉมโนมพรรณที่งดงามปานล่มเมือง ผิวขาวดุจหิมะ เอวคอดกิ่ว สะโพกผายกลมกลึง ส่วนเว้าส่วนโค้งสมบูรณ์แบบจนไร้ที่ติ

ทว่า... บรรยากาศรอบกายของ "เซียวชิงหลี" กลับแผ่ไอเย็นยะเยือกดุจน้ำแข็งพันปี เป็นความงามที่สูงส่งจนคนธรรมดามิกล้าอาจเอื้อม

ดวงตาคู่งามฉายแววอำมหิตและเคียดแค้น

"ไม่นึกเลย... ทันทีที่ความทรงจำของ 'เปิ่นตี้' (ตัวข้าผู้เป็นจักรพรรดิ) ตื่นขึ้น จะต้องมาเจอเรื่องบัดซบเช่นนี้"

"ราชวงศ์ต้าเมิ่ง... พวกเจ้าช่างกล้าดีนัก!"

เซียวชิงหลีขบกรามแน่น นัยน์ตาสะท้อนเพลิงโทสะ

นางคือองค์หญิงสามแห่งต้าเมิ่ง แต่ในขณะเดียวกัน นางก็เพิ่งตื่นรู้ว่าตนเองคือ...