บทที่ 30 สร้อยคอเสน่ห์แฝด

บทที่ 30 สร้อยคอเสน่ห์แฝด

นี่มันวันที่ 1 กรกฎาคมแล้วเหรอ?

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ลู่เฟิงเพิ่งจะตระหนักได้ว่าเข้าสู่เดือนกรกฎาคมแล้ว!

การเช็กอินเดือนแรกมาถึงแล้ว คราวนี้เขาจะเช็กอินได้อะไรกันนะ?

เหลือบมองหลี่เสวี่ยถงในอ้อมแขน มือไม้ของลู่เฟิงเริ่มจะอยู่ไม่สุข ปีนป่ายขึ้นสู่ยอดเขาโดยไม่รู้ตัว!

ขณะที่เขากำลังจะรุกคืบ!

หลี่เสวี่ยถงก็ใช้มือคว้ามือของลู่เฟิงเอาไว้ แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

"หืม?"

เห็นท่าทีของหลี่เสวี่ยถง ลู่เฟิงก็งงงัน!

อย่าบอกนะว่าจะกลับคำพูด ไม่เอาน่า แบบนั้นไม่ได้นะ!

ขณะที่เขากำลังจะเอื้อมมือไปดึงหลี่เสวี่ยถงกลับมา!

"พี่เฟิง เอาสร้อยคอไปให้น้องก่อนนะคะ! เดี๋ยวฉันรอพี่อยู่ในห้องนอน!"

หลี่เสวี่ยถงก้มลงกระซิบที่ข้างหูของลู่เฟิง ลมหายใจหอมกรุ่นดุจกล้วยไม้!

แสงไฟสีเหลืองนวลจากภายนอกส่องลอดผ่านกระจกหน้าต่าง อาบไล้ผิวพรรณของหลี่เสวี่ยถงจนเป็นประกายสีทอง!

ณ ที่ตรงนั้น ดอกไม้กำลังเบ่งบาน และเสียงธารน้ำใสไหลรินผ่านเรียวนิ้วของเธอ!

หลังจากเปิดเผยเรือนร่างให้ลู่เฟิงได้เชยชมอย่างเต็มตา หลี่เสวี่ยถงก็รีบวิ่งลงบันไดไปราวกับหนี!

เธอระแวงว่าขืนอยู่นานกว่านี้ ลู่เฟิงคงจัดการ 'สั่งสอน' เธอตรงนั้นเดี๋ยวนั้นแน่!

ลู่เฟิงสัมผัสความชุ่มชื้นที่ปลายนิ้วแล้วส่ายหน้าเบาๆ

ดึกดื่นป่านนี้ยังจะไล่ให้เขาเอาสร้อยคอไปให้หลี่เสวี่ยเวยอีก!

ช่างเถอะ เช็กอินก่อนดีกว่า!

"ระบบ เช็กอิน!"

ลู่เฟิงสั่งการในใจ แต่ไม่คิดว่าระบบจะใช้เวลาประมวลผลนานกว่าปกติ

เงียบกริบไปพักใหญ่

ในขณะที่ลู่เฟิงกำลังคิดว่าระบบอาจจะแฮงค์ไปแล้วระหว่างอัปเกรด

เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวของลู่เฟิงในที่สุด!

"การเช็กอินประจำเดือนสำเร็จ! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับหุ้น 100% ของ 'วานซิง เอ็นเตอร์เทนเมนท์ กรุ๊ป'!"

"ฟังก์ชันระบบกำลังอยู่ในระหว่างการปรับปรุง ของรางวัลจะยังไม่สามารถมอบให้ได้ชั่วคราว และจะมอบให้หลังจากระบบอัปเกรดเสร็จสิ้นและมาตรการรองรับของรางวัลสมบูรณ์แล้ว!"

"นี่... นี่มัน... อะไรกันเนี่ย?"

ระบบมีสถานการณ์แบบนี้ด้วยเหรอ ลู่เฟิงอึ้งไปเล็กน้อย

รับของรางวัลไม่ได้ ได้แต่มองตาปริบๆ

แต่ว่า... วานซิง เอ็นเตอร์เทนเมนท์ กรุ๊ป? ทำไมชื่อนี้มันคุ้นหูจังนะ?

หยิบมือถือขึ้นมาค้นหาข้อมูล ลู่เฟิงก็พบว่ามันคือบริษัทบันเทิงที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีจริงๆ

วานซิง เอ็นเตอร์เทนเมนท์ กรุ๊ป หนึ่งในกลุ่มบริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่ที่สุดของประเทศเซี่ย

นอกจากกลุ่มบริษัทแม่แล้ว

ยังมีบริษัทลูกอีกมากมาย ทั้งวานซิงมิวสิค, วานซิงฟิล์มแอนด์เทเลวิชั่น, วานซิงนิวส์, วานซิงลิเทอเรเจอร์, วานซิงมูฟวี่ และอีกสารพัดเครือข่าย!

แถมยังมีสถานีโทรทัศน์เป็นของตัวเอง ชื่อว่าวานซิงเทเลวิชั่นอีกด้วย

สรุปสั้นๆ คือ ในวงการบันเทิง ถ้าคุณนึกอะไรไม่ออก วานซิง เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ก็คงเข้าไปเอี่ยวด้วยหมดแล้ว!

แน่นอนว่าด้วยธุรกิจที่ครอบคลุมขนาดนี้ ย่อมมีดาราดังในสังกัดเพียบ!

โม่เทียนเหอ ราชาจอเงินและจอแก้ว, เฉียวซิวนา ซุปเปอร์สตาร์สาวมากความสามารถ และอีกมากมาย!

ทว่า เมื่อดูข้อมูลที่ค้นหามา ลู่เฟิงกลับรู้สึกตะขิดตะขวงใจแปลกๆ!

แล้วไไอ้หุ้น 100% เนี่ยนะ?

ลู่เฟิงจำได้ว่าวานซิงกรุ๊ปเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ มีมูลค่าตลาดหลายแสนล้านหยวน!

จู่ๆ จะกลายเป็นของเขา 100% ได้ยังไง? เรื่องนี้มันไม่ถูกต้องแน่ๆ

เขาคิดทบทวนอยู่นาน แม้จะงัดความรู้ทางวิชาชีพมาวิเคราะห์ ก็ยังหาเหตุผลมารองรับไม่ได้

ช่างเถอะ ไม่คิดมันแล้ว!

ต้องเกี่ยวกับระบบแน่ๆ ดูท่าการอัปเกรดระบบครั้งนี้จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!

ในเมื่อคิดไม่ออกก็เลิกคิด จะได้ไม่ต้องหาเรื่องปวดหัวใส่ตัว!

เขาเหลือบมองพลัง 'ชี่' ที่ลดน้อยถอยลงของตัวเอง!

เอาล่ะ รีบเอาสร้อยคอไปให้หลี่เสวี่ยเวยดีกว่า!

ยังไงซะ เขาก็รอไม่ไหวแล้ว!

"สโนว์ หลับหรือยัง?"

ที่หน้าประตูห้องของหลี่เสวี่ยเวย ลู่เฟิงเคาะประตูเบาๆ

"พี่เฟิง ยังไม่หลับค่ะ เข้ามาได้เลย!"

เสียงของหลี่เสวี่ยเวยตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

ลู่เฟิงผลักประตูเข้าไป เห็นหลี่เสวี่ยเวยกำลังเตรียมจะลุกจากเตียงพอดี

นิ้วเท้าเล็กๆ น่ารัก หลังเท้าขาวเนียน ข้อเท้ากลมกลึง และเรียวขายาวขาวผ่อง ปรากฏแก่สายตาแบบเต็มๆ!

"ลงมาทำไม กลับขึ้นเตียงไปเดี๋ยวนี้!"

เห็นท่าทางของหลี่เสวี่ยเวย ลู่เฟิงรีบพูดห้าม

"พี่เฟิง ดึกป่านนี้แล้ว มีธุระอะไรเหรอคะ?"

หลี่เสวี่ยเวยไม่ฟังคำสั่ง เธอย่ำเท้าเปล่าบนพรมวิ่งเข้ามาหาลู่เฟิง

เธอมองเขาด้วยสายตาคาดหวัง

เธอเห็นกล่องในมือลู่เฟิงแล้ว และกำลังตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อ!

เมื่อมองดูเด็กสาวที่สวมเพียงเสื้อยืดตัวเดียว ลู่เฟิงชักเริ่มรู้สึกว่าเขาไม่น่าเข้ามาในห้องตอนดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้เลย!

แม้รูปร่างของเธอจะยังไม่เต็มสาวสะพรั่งเท่าหลี่เสวี่ยถง แต่ก็มีเสน่ห์ดึงดูดใจในแบบฉบับของตัวเอง!

เขารีบส่ายหน้า ไล่ความคิดอกุศลออกจากหัว!

"พี่เอาสร้อยคอมาให้น่ะ!"

เห็นสายตาคาดหวังของหลี่เสวี่ยถง ลู่เฟิงไม่รอช้า เปิดกล่องในมือให้ดู!

สร้อยคออัญมณีสีชมพูทอประกายระยิบระยับวางสงบนิ่งอยู่ภายใน

"นี่คือสร้อยคอที่พี่ซื้อให้เธอ มีทั้งหมดสองเส้น อีกเส้นเป็นสีฟ้า พี่ให้พี่สาวเธอไปแล้ว เหลือสีชมพูเส้นนี้!"

"ดังนั้น..."

เห็นลู่เฟิงชะงักไป

หลี่เสวี่ยเวยที่กำลังตื่นเต้น สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

อย่าบอกนะว่า... นี่ไม่ใช่ของเธอ?

เชื่อสิว่าเธอจะร้องไห้โชว์ตรงนี้เลยคอยดู!

"เส้นนี้เป็นของเธอนะ!"

เขาเลื่อนกล่องไปตรงหน้าหลี่เสวี่ยเวยเบาๆ

พอมองเห็นสีหน้าของหลี่เสวี่ยเวยที่เปลี่ยนจากบึ้งตึงเป็นยิ้มร่าทันที ลู่เฟิงก็อดอมยิ้มไม่ได้

ยัยหนูคนนี้ช่างมีสีหน้าหลากหลายน่าเอ็นดูจริงๆ แถมยังนิสัยดีไม่งอแงด้วย!

"พี่เฟิง ให้หนูจริงๆ เหรอคะ?"

หลี่เสวี่ยเวยกลืนน้ำลาย มองสร้อยคอในกล่อง สร้อยเส้นนี้ดูแพงระยับ จนเธอยังไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง!

"พี่เคยโกหกเธอที่ไหนกันเล่า!"

ลู่เฟิงตบหัวเด็กน้อยเบาๆ อย่างหมั่นไส้ปนเอ็นดู

"งั้นพี่เฟิงช่วยใส่ให้หนูหน่อยสิคะ!"

หลี่เสวี่ยเวยหมุนตัวกลับหลัง มือข้างหนึ่งดึงคอเสื้อยืดลงเผยให้เห็นลำคอระหงขาวผ่องดุจหิมะ อีกมือหนึ่งรวบผมขึ้น ยืนประชิดตัวลู่เฟิง

สัมผัสได้ถึงไออุ่นตรงหน้า... สองพี่น้องคู่นี้ชอบมุกนี้กันหรือไงนะ?

ลู่เฟิงต้องท่องบทสวดสงบจิตใจในใจรัวๆ!

เขาหยิบสร้อยคอออกจากกล่อง แล้วบรรจงสวมให้หลี่เสวี่ยเวยอย่างเบามือ

ยังไม่ทันที่หลี่เสวี่ยเวยจะทันตั้งตัว ลู่เฟิงก็รีบวิ่งออกจากห้องไปราวกับหนีตาย

ขืนไม่รีบไป เดี๋ยวได้ขายขี้หน้าแน่!

ได้ยินเสียงประตูปิดลง หลี่เสวี่ยเวยหันกลับไปมอง ก็พบว่าลู่เฟิงหายตัวไปแล้วจริงๆ

ดึกดื่นป่านนี้ อย่าเพิ่งไปกวนพี่เฟิงกับพี่สาวดีกว่า อย่างน้อยก็ตอนนี้

หลี่เสวี่ยเวยเดินไปที่หน้ากระจก มองดูสร้อยคออัญมณีสีชมพูที่วางอยู่บนหน้าอก!

มันเป็นสีชมพูที่สวยหวานจับใจ เธอนึกอะไรขึ้นได้ แล้วลองก้มมองเทียบกับสีผิวของตัวเอง

อืม... สีคล้ายๆ กันเลยแฮะ!

ความคิดบางอย่างค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ

เธอถลำลึกขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ จะทำยังไงดีนะ!

"เสวี่ยถง เธอนี่นะ!"

ลู่เฟิงกลับมาที่ห้องนอน เห็นหลี่เสวี่ยถงนอนห่อตัวอยู่ในผ้าห่มจนแน่น

เขาตั้งใจจะกระชากผ้าห่มออกแล้วดึงตัวขึ้นมาสั่งสอนแม่ตัวดีสักหน่อย!

เขาเลิกผ้าห่มขึ้น

เรือนร่างดุจหยกขาวนอนทอดกายอยู่อย่างงดงาม อัญมณีสีฟ้าวางสงบนิ่งอยู่บนหน้าอกของเธอ

สีฟ้าตัดกับผิวขาวผ่องอย่างชัดเจน

อัญมณีที่ดูบริสุทธิ์สะอาดตา ในเวลานี้กลับกระตุ้นเร้าอารมณ์และความรู้สึกได้อย่างน่าประหลาด

"พี่เฟิง ฉันรอพี่ตั้งนานแล้วนะ!"

ลู่เฟิงไม่พูดพร่ำทำเพลง หรือพูดให้ถูกคือ ไม่ต้องพูดก็รู้กัน เอาไว้คุยกันทีหลัง!

นึกถึงไอเดียสุดบรรเจิดในวันนี้ ลู่เฟิงอดถอนหายใจไม่ได้ การซื้อ 'สร้อยคอคู่แฝดเสน่หา' ครั้งนี้ มันช่างคุ้มค่าเกินคุ้มจริงๆ