บทที่ 14 รถสปอร์ตเฟอร์รารี่

บทที่ 14 รถสปอร์ตเฟอร์รารี่

หลังจากลู่เฟิงส่งข้อความเสร็จ เขาเหลือบมองเวลาก็ต้องอุทานในใจ... ให้ตายสิ เกือบจะตีสองแล้ว!

มิน่าล่ะโทรศัพท์ของเขาที่เปิดโหมดเงียบไว้ถึงเงียบกริบ เขาคงเผลอหลับไปจริงๆ นั่นแหละ

จากมหาวิทยาลัยโหมวตูไปยังสถานีรถไฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้ ต้องใช้เวลาเดินทางอย่างน้อยสองชั่วโมง!

ส่วนเรื่อง 'เงินทุนมหาเศรษฐี' เขาตรวจสอบยอดเงินในบัญชีธนาคารแล้ว พบว่ายังเหลือเงินอยู่อีกเก้าสิบสี่ล้านกว่าหยวน!

อืม ไม่มีเวลาให้ใช้เงินแล้วสิ พรุ่งนี้... ไม่สิ ต้องบอกว่าเป็นวันนี้ วันอาทิตย์ เขายังมีเวลาผลาญเงินเล่นได้อีกทั้งวัน

ความง่วงงุนเข้าครอบงำโดยไม่รู้ตัว ลู่เฟิงหาวออกมาวอดใหญ่ก่อนจะโยนโทรศัพท์ทิ้งไว้ข้างตัวแล้วจมดิ่งสู่ห้วงนิทรา

ลู่เฟิงตื่นขึ้นมาก่อนฟ้าสาง เขาออกจากห้องพักตอนตีสี่ ถนนโล่งโปร่งตลอดสาย

ด้วยความที่เขาขับรถค่อนข้างเร็ว เพียงแค่ตีห้าครึ่งเขาก็มาถึงสถานีรถไฟความเร็วสูงแล้ว!

แสงตะวันยามเช้าเพิ่งจะเริ่มทอแสงที่เส้นขอบฟ้าให้เห็นรำไร

โชคดีที่มีที่นั่งในจุดพักคอย เขาจึงหาทำเลเหมาะๆ นั่งรอฆ่าเวลา

"พี่เขย! หนูถึงแล้วนะ!"

ทันทีที่รับสาย เสียงของหลี่เสวี่ยเวยก็ดังลอดเข้ามา

"พี่เขยอยู่ไหนคะ? หนูไม่เห็นพี่เลย!"

"พี่นั่งอยู่ตรงทางออกที่ 8!"

เวลานี้สถานีรถไฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้เริ่มคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ทั้งคนทำงาน นักธุรกิจ และผู้คนที่เดินทางกลับภูมิลำเนา ผู้คนร้อยพ่อพันแม่ต่างหลั่งไหลกันเข้ามา ดำเนินชีวิตในแบบฉบับของตนเอง

หลี่เสวี่ยเวยกวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ก็ยังไม่เห็นลู่เฟิง ทว่าลู่เฟิงกลับจำเธอได้ในทันที

"พี่อยู่นี่!"

ลู่เฟิงเดินเข้าไปเงียบๆ แล้วแตะที่ไหล่ของเธอเบาๆ

เด็กสาวมัดผมหางม้า สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาว กางเกงขายาวเข้ารูปอวดเรียวขาเพรียวยาว และสวมรองเท้าผ้าใบสีขาว แผ่กลิ่นอายของความสดใสแห่งวัยเยาว์ออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

"พี่เขย!"

เขายกมือขึ้นขวางเด็กสาวที่ทำท่าจะโผเข้ากอดเขาเอาไว้เบาๆ

"พี่เขยคะ!"

หลี่เสวี่ยเวยเรียกเสียงอ่อย

เธอสนิทสนมกับลู่เฟิงมากเป็นพิเศษจริงๆ

"ทำไมจู่ๆ ถึงมาวันนี้ แล้วทำไมถึงห้ามไม่ให้บอกพี่สาวเราล่ะ?"

ลู่เฟิงเอ่ยถาม ปกติแม่สาวน้อยคนนี้ว่าง่ายจะตายไป หรือว่าพอเรียนจบ ม.ปลาย แล้วเลยอยากจะทำตัวเป็นอิสระ?

"พี่เขย คือหนู...!"

ยังพูดไม่ทันจบ สีหน้าของเด็กสาวก็ดูหม่นหมองลง

"พี่เขย เอาไว้กลับไปค่อยคุยกันเถอะนะ!"

พูดจบ เธอก็ฉวยโอกาสคว้าแขนของลู่เฟิงที่ยื่นออกมา แล้วกอดหมับเข้าให้อย่างแนบแน่น

เขาพยายามจะดึงแขนออก แต่ก็สู้แรงยึดของเธอไม่ได้!

แม่สาวน้อยคนนี้ชักจะไม่มีระยะห่างเลยนะ?

สัมผัสจากท่อนแขนนั้นชัดเจน นุ่มนิ่ม!

"เรากินข้าวมาหรือยัง แล้วระหว่างทางได้นอนบ้างไหม?"

ไม่มีทางเลือกอื่น เขาทำได้เพียงเมินเฉยต่อการฉวยโอกาสของแม่สาวน้อยคนนี้ แล้วเอ่ยถามด้วยความห่วงใย

"กินแล้วค่ะ แต่ยังไม่ได้นอนเลย!"

แม้ดวงตาของหลี่เสวี่ยเวยจะเบิกกว้าง แต่เส้นเลือดฝอยในตาที่แดงก่ำก็บ่งบอกว่าเธอเหนื่อยล้าเต็มที

เมื่อคืนลู่เฟิงโทรหาหลี่เสวี่ยเวยไม่ติด เขาจึงโทรไปหากวนอวี้หลาน แม่ของหลี่เสวี่ยเวยด้วย

กวนอวี้หลานบอกเพียงว่ารับรู้เรื่องแล้ว และฝากให้ลู่เฟิงกับหลี่เสวี่ยถงช่วยดูแลน้องสาวให้ดี!

นั่นเป็นเหตุผลที่ลู่เฟิงไม่ได้แจ้งตำรวจเมื่อคืนนี้!

เมื่อมองดูแววตาที่เหนื่อยล้าและดูอ้างว้างของเด็กสาว ลู่เฟิงก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ เขาพอจะเดาในใจได้ว่าที่บ้านคงเกิดเรื่องอะไรขึ้นสักอย่าง!

เขาพาหลี่เสวี่ยเวยเดินตรงไปยังลานจอดรถโดยไม่คิดอะไรมาก

"พี่เขย นี่รถใหม่พี่เหรอ!"

"พี่เขย ที่หนูบอกว่าอย่าบอกพี่สาว พี่รับปากจริงๆ นะ!"

"พี่เขย...!"

หลังจากสแกนโค้ดจ่ายค่าจอดรถเรียบร้อย ลู่เฟิงหันกลับมาก็พบว่าแม่สาวช่างจ้อเมื่อครู่ได้หลับปุ๋ยไปเสียแล้ว

ยามหลับใหล หลี่เสวี่ยเวยดูสงบลงมาก ผิวพรรณขาวผ่องเจือสีชมพูระเรื่อขับให้เธอดูเป็นสาวน้อยผู้เลอโฉมอย่างแท้จริง!

"เสวี่ยเวย ถึงแล้ว ตื่นขึ้นไปนอนข้างบนเถอะ"

น่าแปลกที่ขากลับรถไม่ติดเลย! ลู่เฟิงยังนึกทึ่งในความโชคดีของตัวเอง

เขาไม่ได้พาเธอไปเปิดโรงแรม แต่พามาที่อพาร์ตเมนต์เช่า จัดการให้แม่สาวน้อยคนนี้พักที่นี่ไปก่อน!

เมื่อเห็นว่าเรียกแล้วเธอไม่ตอบสนอง ลู่เฟิงจึงตบไหล่หลี่เสวี่ยเวยเบาๆ

"เสวี่ยเวย ตื่นได้แล้ว ไปนอนต่อข้างบน!"

"อื้อ... อื้อ!"

หลี่เสวี่ยเวยสะดุ้งตื่นเพราะแรงเขย่า เธอขยี้ตาที่พร่ามัวด้วยความง่วงงุน ดวงตาที่แดงอยู่แล้วตอนนี้ยิ่งแดงก่ำไปทั้งตา

"เสวี่ยเวย ไหวไหมเนี่ย!"

ลู่เฟิงถามเสียงนุ่ม สภาพของเด็กสาวตอนนี้น่าเป็นห่วงจริงๆ!

"ไหวค่ะพี่เขย! หนูแค่พักผ่อนไม่พอนิดหน่อย!"

พูดจบ หลี่เสวี่ยเวยก็ผลักประตูรถแล้วก้าวลงไป

"จะไปตรวจที่โรงพยาบาลหน่อยไหม?"

"ไม่เป็นไรค่ะพี่เขย!"

หลังจากปิดประตูรถ ลู่เฟิงยังไม่ทันจะยืนให้มั่นคง หลี่เสวี่ยเวยก็ลากแขนเขาเดินดุ่มๆ ตรงเข้าทางเข้าหมู่บ้านไปแล้ว

ลู่เฟิงมองดูหลี่เสวี่ยเวยเดินเข้าห้องนอนไปล้างหน้าล้างตา เขาส่ายหน้าเบาๆ แล้วเดินไปปิดประตูห้องนอนให้

แม่สาวน้อยคนนี้ใจกล้าเกินไปหน่อยแล้ว!

เมื่อกี้ตอนที่เขาถามคำถาม หลี่เสวี่ยเวยก็แกล้งทำไขสือ เด็กคนนี้ดื้อรั้นใช่ย่อย!

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่เฟิงก็ตัดสินใจโทรหาหลี่เสวี่ยถง

เขาแจ้งให้เธอทราบว่าหลี่เสวี่ยเวยมาถึงแล้ว!

จากนั้นเขาก็ปิดประตูห้องแล้วเดินออกมา!

ภารกิจหลักของวันนี้เริ่มต้นขึ้นแล้ว การใช้เงิน ใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย นั่นแหละคือวิถีแห่งเต๋า!

"สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่โชว์รูมเฟอร์รารี่แฟลกชิปสโตร์สาขาเซี่ยงไฮ้ค่ะ!"

ทันทีที่ลู่เฟิงก้าวเท้าเข้ามาในโชว์รูมเฟอร์รารี่ พนักงานขายก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา!

บริการของที่นี่ดีขนาดนี้เชียวหรือ?

เฟอร์รารี่ แบรนด์รถสปอร์ตสัญชาติอิตาลีสุดคลาสสิก ก่อตั้งโดย เอ็นโซ เฟอร์รารี่ ในปี 1947 มีประวัติศาสตร์การผลิตรถยนต์มายาวนานจนถึงปัจจุบัน โดยเน้นผลิตรถแข่งฟอร์มูล่าวัน รถแข่ง และรถสปอร์ตสมรรถนะสูง

"ผมมาดูรถครับ!"

ลู่เฟิงกวาดสายตามองรถสปอร์ตรุ่นต่างๆ ที่จอดเรียงรายอยู่ในห้องโถง แล้วพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ!

เมื่อเห็นท่าทีที่ดูสุขุมของลู่เฟิง ประกอบกับรถ BMW ไร้ป้ายทะเบียนที่จอดอยู่ด้านนอก หัวใจของพนักงานสาวก็เต้นรัวด้วยความยินดี

วันนี้จะปิดยอดขายได้แต่เช้าเลยหรือเปล่านะ!

"คุณผู้ชาย เชิญทางนี้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะแนะนำรถให้นะคะ!"

พูดจบ เธอก็โค้งตัวผายมือเชิญลู่เฟิงไปยังรถตัวอย่างที่จอดโชว์อยู่

"คุณผู้ชายคะ นี่คือรุ่น Roma รถสปอร์ตซีรีส์ล่าสุดของเรา! มาพร้อมกับ..."

"ไม่ต้องแนะนำหรอกครับ พาผมไปดูคันนั้นดีกว่า!"

ลู่เฟิงส่ายหน้าเบาๆ เขามีแผนในใจตั้งแต่ออกเดินทางวันนี้แล้วว่า จะต้องผลาญเงินทุนมหาเศรษฐีหนึ่งร้อยล้านให้หมดเกลี้ยง ส่วนจะใช้อย่างไรน่ะหรือ!

เขาล็อกเป้าหมายไว้แล้ว นั่นคือ Ferrari SF90 รุ่นนี้นี่แหละที่เขาตัดสินใจเลือก

เพราะมันเป็นรถเฟอร์รารี่รุ่นที่แพงที่สุดที่มีขายในประเทศเชียตอนนี้ คันนี้แหละดีที่สุด!

"ได้ค่ะ ได้ค่ะ คุณผู้ชาย!"

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของพนักงานสาวก็สว่างวาบขึ้นทันตา เธอรีบนำทางลู่เฟิงไปยังรถ Ferrari SF90 โดยไม่ลังเล

"คุณผู้ชายคะ นี่คือ Ferrari SF90 ของทางร้านเรา ในแง่ของการออกแบบภายนอก ส่วนหน้ารถนำเสนอดีไซน์สไตล์สปอร์ต กระจังหน้าทรงเหลี่ยมขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยวัสดุสีดำ ตัดกับไฟหน้าทรงเฉี่ยวคม เชื่อว่าคุณผู้ชายคงสัมผัสได้ถึงความประณีตหรูหราตั้งแต่แรกเห็น!"

"ภายในตกแต่งด้วยแผงคาร์บอนไฟเบอร์และหุ้มด้วยวัสดุหนังกลับ ให้บรรยากาศที่เป็นสปอร์ตมากยิ่งขึ้น รถใหม่รุ่นนี้มาพร้อมกับแผงหน้าปัด LCD ขนาดใหญ่พิเศษ! เหมาะสมกับฐานะของคุณผู้ชายที่สุดเลยค่ะ!"

ทันทีที่ลู่เฟิงเข้าไปนั่งสำรวจภายในรถ 'เสี่ยวเหมย' พนักงานขายสาวก็เริ่มร่ายยาวสรรพคุณอย่างกระตือรือร้น

"และยังมีการออกแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของตระกูลเฟอร์รารี่ที่แข็งแกร่ง..."

"ถ้าผมจ่ายสดเต็มจำนวนตอนนี้ จะรับรถได้เร็วที่สุดเมื่อไหร่?"

คำพูดของลู่เฟิงขัดจังหวะการขายของเสี่ยวเหมยจนเธอสะดุ้ง น้อยครั้งนักที่จะมีลูกค้าถามเรื่องรับรถตรงๆ แบบนี้ในโชว์รูมเฟอร์รารี่

"คะ... คุณผู้ชายหมายถึงรับรถเลยเหรอคะ?"

พนักงานสาวถามเสียงแผ่ว เมื่อเห็นลู่เฟิงพยักหน้ายืนยัน เธอก็ลังเลเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้น

"ฉันต้องขออนุญาตสอบถามผู้จัดการร้านก่อนค่ะ รบกวนรอสักครู่นะคะ!"

พูดจบ เธอก็รีบสับขาเรียวภายใต้ถุงน่องสีดำวิ่งหายเข้าไปทางห้องทำงาน

"คุณผู้ชายต้องการสั่งซื้อรุ่น SF90 หรือครับ?"

ปรากฏว่าเป็นผู้จัดการร้านผู้ชายที่เดินออกมา

เมื่อเห็นสายตาประเมินค่าของลู่เฟิง ผู้จัดการร้านรีบพูดขึ้นทันที "คุณผู้ชายครับ เสี่ยวจาง เชิญไปคุยรายละเอียดในห้องทำงานดีกว่าครับ?"

กว่าลู่เฟิงจะเดินออกจากโชว์รูมเฟอร์รารี่ เงินในบัญชีของเขาก็หายวับไปถึงสิบสามล้านหยวน!

นอกจาก SF90 แล้ว เขายังซื้อรุ่น 812 มาอีกคัน จะซื้อรุ่นไหนก็ช่างเถอะ มันไม่ต่างกันหรอก!

"เสี่ยวจาง เธอทำได้เยี่ยมมาก!"

ผู้จัดการร้านเฟอร์รารี่มองตามแผ่นหลังของลู่เฟิงที่เดินจากไป แล้วกระซิบชมพนักงานสาวข้างกายที่กำลังยิ้มแก้มปริ!