เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Divine King Of All Directions - 187

Divine King Of All Directions - 187

Divine King Of All Directions - 187


Divine King Of All Directions - 187

 

ผู้คนที่อยู่ข้างทางต่างสั่นสะท้านไปตามๆกันพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้าง

ผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้กลับถูกกระแทกปลิวออกไปไกลด้วยคลื่นกระบี่ !

"พระเจ้า ! "

หนึ่งในพวกเขาได้อุทานออกมาด้วยสีหน้าที่แข็งข้าง

กระบี่ในมือของหลินเทียนนั้นอาบไปด้วยกระแสไฟฟ้าและเปลวเพลิงขณะที่สายตาของเขาเย็นชายิ่งกว่าเก่า

จูหวูเต๋าที่ต้องเผชิญหน้ากับภาพเหล่านี้เองก็ได้แต่ถอยกลับไปด้วยสีหน้าที่หวาดหวั่น

"นี่............เขาต้องการจะสังหารองค์จักรพรรดิ ? "

หนึ่งในผู้คนได้ส่งเสียงที่สั่นระริกออกมา

สีหน้าของจูหวูเต๋านั้นเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดอย่างมากและไม่คิดเลยว่าหนึ่งเดือนที่ไม่ได้พบหลินเทียนนั้นกลับทำให้อีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นได้ขนาดนี้ ขนาดผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ยังสามารถต้านทานเอาไว้ได้

"น้องชายหยุดเร็ว นั่นน่ะองค์จักรพรรดิเลยนะ ! อย่าลงมือนะ ! "

จี่หยวนฉานรีบวิ่งมาจับหลินเทียนเอาไว้

"หลีกทางไป ! "

หลินเทียนได้สะบัดมือกระแทกร่างของจี่หยวนฉานออกไป

กระบี่ในมือของเขาได้ปลดปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างเข้มข้น

"หยุดนะหลินเทียน ! "

น้ำเสียงที่คุ้นเคยได้ถูกส่งออกมาอย่างดัง

ร่างสองร่างได้พุ่งออกมาซึ่งพวกเขาคือผู้อาวุโสของสำนักเป่ยหยานอย่างฮานเฮอและหลุยหลาน

หลุยหลานได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า

"ยังไม่หยุดอีก ! นี่น่ะองค์จักรพรรดินะ ! เจ้าคิดจะทำอะไร ? "

"องค์จักรพรรดิ ? แล้วมันจะทำไม ! "

หลินเทียนได้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

สำหรับเขาแล้วไม่ได้สนใจเรื่องการมาถึงของฮานเฮอและหลุยหลานแม้แต่น้อย เขายังคงก้าวเดินออกไปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารอยู่ดี

สีหน้าของฮานเฮอและหลุยหลานกลายเป็นน่าเกลียดอย่างมากขณะที่ท่าทางได้ตกต่ำลงเช่นกัน

ฮานเฮอที่จ้องมองไปทางหลินเทียนเองก็ได้พูดออกมาว่า

"อย่าลืมสิว่าเจ้าเป็นศิษย์สำนักเป่ยหยานนะ ! ข้าที่เป็นผู้อาวุโสขอสั่งให้เจ้าหยุด ! ส่วนเรื่องโทษของเจ้าข้าจะขอร้องให้องค์เหนือหัวไว้ชีวิตเจ้าเอง ! "

หลินเทียนได้หยุดเท้าลงก่อนที่จะมองไปทางฮานเฮอและหลุยหลาน

เขาได้ยกมือซ้ายขึ้นมาก่อนที่จะเรียกเอาตราประจำตัวของสำนักออกมา

"กร๊อบ ! "

ออกแรงเล็กน้อยก่อนที่มันจะส่งเสียงแตกหักออกมา

"ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว "

เขาได้พูดออกมาอย่างไม่แยแส

"เจ้า ! "

ฮานเฮอและหลุยหลานเองก็ได้แต่แสดงสีหน้าที่โกรธจัดออกมา

ผู้คนโดยรอบที่กำลังจับจ้องไปที่ภาพเหล่านี้เองก็ต่างมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างมาก

"เขาเป็นศิษย์สำนักเป่ยหยาน ? "

"ไม่คิดเลยว่าจะทำลายตราประจำตัวของสำนัก !"

"มันเป็นแบบนี้ได้ไงกัน ? "

หลายๆคนได้พูดออกมาด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง

สำนักเป่ยหยานนั้นเป็นสำนักสูงสุดของจักรวรรดินี้ซึ่งเป็นสถานที่ๆเหล่าผู้มีพรสวรรค์มากมายพยายามอย่างมากที่จะเข้าไป ในแต่ละปีนั้นมีเพียงผู้คนประมาณ 200 กว่าคนเท่านั้นที่ได้เข้าร่วมกับสำนักซึ่งถือว่าเป็นเกียรติยศของตัวเองอย่างมากทว่าตอนนี้กลับมีคนที่กล้าทำลายตราประจำตัวของสำนักไปเพื่อแยกตัวออกจากสำนัก !

หลินเทียนได้จ้องมองไปทางจูหวูเต๋าพร้อมทั้งก้าวเดินออกไปด้วยสีหน้าที่เย็นชา

"หยุดนะ !"

"หลินเทียนหยุดนะ ! ทำไมกัน ! "

ฮานเฮอและหลุยหลานต่างคำรามออกมาพลางขวางทางเขาเอาไว้

พวกเขาโปรดปรานในตัวหลินเทียนอย่างมากแต่การที่หลินเทียนจะลงมือสังหารองค์จักรพรรดินั้นพวกเขาไม่สามารถนิ่งดูดายได้

"มันทำเรื่องที่ไม่ควรทำ "

เขาได้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

เสียงแสยะที่เย็นชาได้ดังขึ้นขณะที่ผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ที่กระเด็นไปก่อนหน้านี้ได้พุ่งออกมาด้วยสีหน้าที่เย็นชาเป็นน้ำแข็งผสมกับจิตสังหารที่เข้มข้นเพราะก่อนหน้านี้เขาดันถูกกระแทกปลิวไปด้วยผู้เชี่ยวชาญเขตแดนชีพจรเทวะเท่านั้น !

"ท่านผู้อาวุโสทั้งหลายโปรดจัดการกับมันด้วย !"

จูหวูเต๋าได้ส่งเสียงออกมา

ชายชราได้พยักหน้าพร้อมทั้งพุ่งเข้าไปทางหลินเทียนโดยทันที

สีหน้าของหลินเทียนก็ยังเคร่งขรึมเช่นเคยขณะที่ฟาดฟันกระบี่ออกไป

"โครม ! "

พลังงานอันป่าเถื่อนได้ปะทุออกมาจากร่างกายของเขาพร้อมทั้งกวาดไปรอบทิศทางจนทำให้ผู้คนรอบข้างถึงกับมีสีหน้าเปลี่ยนไปตามๆกัน

ท่าทางของชายชราคนนั้นเองก็ไม่ต่างกัน

"ใช้ได้ ! "

ผู้เชี่ยวชาญเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 8 กลับสามารถส่งเจตจำนงแห่งกระบี่ที่รุนแรงขนาดนี้ออกมาได้ ! นี่มันไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้เลยแม้แต่น้อยและมันอดไม่ได้ที่จะทำให้หัวใจของชายชราสั่นสะท้านไปแต่อย่างไรก็ตามมันก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้เขากลัว , เห็นเพียงแค่ว่าเท้าของชายชราได้สั่นไหวเล็กน้อยก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่หลินเทียนในพริบตา

ชายชราได้ยกแขนขึ้นพร้อมทั้งตบไปทางหลินเทียนอย่างรุนแรง

"ฝ่ามือทลายล้าง !"

ฮานเฮอได้ส่งเสียงโห่ร้องออกมาโดยทันที

มันเป็นทักษะเขตแดนผู้รอบรู้ซึ่งเรียกได้ว่าสามารถทำลายล้างได้ทุกสรรพสิ่ง

หลินเทียนที่ถือกระบี่อยู่เองก็ยังคงไม่มีท่าทีว่าจะหลบแม้แต่น้อย เขาเผชิญหน้ากับมันตรงๆ !

"แกร๊ง ! "

เสียงคำรามของกระบี่ได้ดังขึ้นขณะที่คลื่นกระบี่ของเขาได้พุ่งเข้าปะทะกับการโจมตีของชายชรา , ครั้งนี้พลังงานอันรุนแรงได้ระเบิดตัวออกไปโดยรอบและส่งผลให้ผู้คนทั้งหลายถึงกับกระเด็นออกไปหลายก้าว

"ไอ้กบฏ ยังไม่ยอมจำนนอีกงั้นรึ ! "

ชายชราได้ส่งเสียงออกมา

"ไสหัวไปซะ ! "

หลินเทียนได้ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกพลางกวัดแกว่งคลื่นกระบี่ที่รุนแรงยิ่งกว่าเก่าออกไป

แกร๊ง ! การโจมตีของทั้งสองได้ปะทะกันอีกครั้ง

เห็นเพียงแค่ภาพพลังฉีอันรุนแรงก่อตัวขึ้นเป็นพายุพร้อมทั้งกวาดไปโดยรอบพื้นที่ทำให้หลายๆคนต่างพากันถอยหลังกันไปอีกครั้งเพราะความกลัว

"สามารถป้องกันผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ไว้ได้ ! "

หลายๆคนได้พูดออกมาด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง

กระบี่ในมือของหลินเทียนนั้นอาบไปด้วยกระแสไฟฟ้าและเปลวเพลิงเหมือนดั่งมังกรสายฟ้าที่ปลดปล่อยเจตจำนงแห่งกระบี่อันรุนแรงออกมาเพื่อป้องกันการโจมตีของชายชราเอาไว้ทั้งหมด

ฮานเฮอและหลุยหลานที่กำลังสังเกตการณ์อยู่เองก็อดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่นขณะที่จ้องมองไปยังชายหนุ่มอายุ 16 ปีซึ่งอยู่ในเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 8 แต่กลับแข็งแกร่งได้ถึงขนาดต่อกรกับผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ ! นี่มันเป็นผู้มีพรสวรรค์ระดับไหนกัน ?! หายากขนาดไหนกัน ! ในประวัติศาสตร์เคยมีศิษย์คนไหนโดดเด่นขนาดนี้ ?

"ผู้อาวุโสทั้งสองโปรดลงมือ "

จูหวูเต๋าได้พูดออกมา

สีหน้าของฮานเฮอได้ตกต่ำลงพร้อมทั้งพูดออกมาว่า

"ท่านแม่ทัพใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อประเทศนี้ส่วนเจ้าหนูนั่นก็เป็นผู้มีพรสวรรค์หายากของสำนักเรา อนาคตของเขาไร้ขีดจำกัดแต่ทำไมท่านถึงได้ทำแบบนี้ล่ะองค์จักรพรรดิ ? "

สีหน้าของจูหวูเต๋าได้เปลี่ยนเป็นเย็นชาพร้อมกับพูดว่า

"ท่านทั้งสองโปรดอย่าลืมว่าการที่ท่านมีวันนี้ได้มันเป็นเพราะใบบุญของจักรพรรดิองค์ก่อน ! "

สีหน้าของฮานเฮอและหลุยหลานได้เปลี่ยนไปอย่างมากเพราะมันเป็นเช่นนั้นจริงๆ หากว่าไม่ใช่เพราะน้ำใจของจักรพรรดิองค์ก่อนแล้วมันเป็นเรื่องยากมากๆที่พวกเขาจะตัดผ่านมายังผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้โดยไม่มีทักษะ เคล็ดวิชาบ่มเพาะและสมบัติ

"!"

หลุนหลานได้แต่ถอนหายใจออกมาพร้อมกับก้าวออกไปด้านหน้า

ฮานเฮอเองก็ได้แต่ส่ายศีรษะพร้อมทั้งเดินออกไปทางหลินเทียนเช่นกัน

"หลินเทียน ข้าขอโทษ "

หลุยหลานได้พูดออกมา

หลังจากที่พูดจบแล้วเขาก็ได้ป้องมือพร้อมกับพุ่งกระโจนเข้าไปทางหลินเทียนโดยทันที

"ขอโทษ"

ฮานเฮอเองก็ได้พูดออกมาเช่นกัน

หลังจากนั้นเขาก็พุ่งเข้าไปทางหลินเทียนเช่นกัน

พวกเขาเชี่ยวชาญกระบี่แต่จะให้ใช้มันกับหลินเทียนได้อย่างไรกัน ? พวกเขารู้สึกนับถือในตัวหลินเทียนจากลึกๆในหัวใจเป็นอย่างมาก

คนธรรดาคนไหนกันที่จะมาได้ถึงขนาดนี้ ?

หลินเทียนยังคงแสดงสีหน้าที่ไร้ความรู้สึกออกมาแม้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับฮานเฮอหรือหลุยหลานก็ตาม

"ใครขวางข้า คนนั้นมันเป็นศัตรู ! "

เขาได้พูดออกมา

แกร๊ง ! คลื่นกระบี่อันรุนแรงได้สั่นไหวก่อนที่จะฟาดฟันออกไปอย่างรวดเร็ว

"อวดดีนักนะ ! "

ชายชราผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ได้ส่งเสียงคำรามออกมาอย่างดัง

เขาได้เหวี่ยงฝ่ามือออกไปทางหลินเทียนโดยทันที

หลินเทียนที่กำลังถือกระบี่อยู่เองก็ได้ส่งคลื่นกระบี่ออกไปปะทะกับการโจมตีของชายชราเช่นกัน

"พึ้สส !"

"พึ้สส !"

"พึ้สส ! "

ท้องฟ้าถล่มถลายขณะที่หลินเทียนได้ฟาดฟันเพื่อส่งคลื่นกระบี่ทั้งสามเล่มออกไป

กระบี่ของเขานั้นเป็นกระบี่สมบัติระดับสูงขั้นต้นที่สามารถช่วยเสริมความแข็งแกร่งของเขาประมาณ 70% และเมื่อรวมกับระดับพลังในปัจจุบันของเขาแล้วก็สามารถต่อกรกับผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ธรรมดาๆได้

"เขาเป็นเพียงผู้เชี่ยวชาญเขตแดนชีพจรเทวะเท่านั้น ? ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้ ? "

หลายๆคนที่อยู่รอบข้างต่างแสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมา

เจียงเหลินเหวินที่อยู่ห่างออกไปเองก็ได้แต่จ้องมองไปด้วยสีหน้าที่น่าเกลียดอย่างมาก

"ระยำเอ้ย ! "

ในเมืองหลวงนี้มันมีคนที่สามารถก้าวข้ามเขาไปได้ !

คลื่นกระบี่อันรุนแรงได้พุ่งออกไปขณะที่ทั้ง 4 คนได้ปะทะกันอย่างหนักหน่วงจนส่งผลให้ถนนโดยรอบพังทลายลง

"สลายไปซะ ! "

ชายชราผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ได้คำรามออกมาอย่างดังพร้อมกับส่งฝ่ามือเข้าใส่หลินเทียน

หลินเทียนได้กระอักเลือดออกมาแต่ในเวลาเดียวกันนี้เขาก็ยังคงฟาดฟันกระบี่ออกไปเพื่อทิ้งรอยแผลไว้ที่หน้าอกของชายชราเช่นกัน

ชายชราได้โกรธถึงขีดสุดขณะที่พยายามโจมตีอย่างสุดความสามารถ !

ฮานเฮอและหลุยหลานเองก็ลงมือด้วยเช่นกัน , ผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ถึง 3 คนร่วมมือกันแต่หลินเทียนที่ก่อนหน้านี้อยู่ในฝ่ายเหนือกว่านั้นเริ่มที่จะตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ลงเรื่อยๆพลางกระเด็นกลับไปหลายครั้ง

"หยุดนะน้องชาย ! "

จี่หยวนฉานได้รีบวิ่งออกมาทันที

ความแข็งแกร่งของหลินเทียนนั้นทำให้เขาตกตะลึงอย่างมากแต่หลังจากที่เห็นว่าหลินเทียนได้รับบาดเจ็บขนาดนี้ก็ทำให้เขากังวลถึงขีดสุด มันเป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำที่หลินเทียนจะสามารถต่อกรกับผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ถึง 3 คนพร้อมๆกัน

"เจ้ารีบหนีไปซะ ! "

จี่หยวนฉานได้พูดออกมา

เขาเชื่อว่าหากหลินเทียนต้องการหนีจริงๆก็คงไม่มีใครขวางทางเขาไว้ได้

"หนี ? หนีไปไหน ? "

หลินเทียนได้สะบัดจี่หยวนฉานออกพลางปาดเลือดทีมุมปากแล้วจ้องมองไปทางจูหวูเต๋าพร้อมทั้งพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกว่า

"เกิดเป็นลูกผู้ชาย ! ข้าขอสาบานเลยว่าข้าจะฆ่าเจ้า ! หากว่าข้าไม่ฆ่าเจ้าก็จะถือว่าข้าผิดต่อนาง ! "

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาของหลินเทียนแล้วสีหน้าของจูหวูเต๋าก็กลายเป็นหวาดหวั่นไปทันที

"ผู้อาวุโสทั้ง 3 โปรดรีบกำราบมันเร็ว ! ท่านผู้อาวุโสฮาน ผู้อาวุโสหลุยเลิกออมมือได้แล้ว ! "

จูหวูเต๋าได้ส่งเสียงออกมาอย่างเย็นชา

ชายชราผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ได้พยักหน้าตอบก่อนที่จะปลดปล่อยแรงกดดันที่รุนแรงกว่าเก่าออกมา

ฮานเฮอและหลุยหลานเองก็ได้แต่จ้องมองไปทางหลินเทียนพลางส่ายศีรษะไปตามๆกัน

"หลังจากวันนี้ข้าต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน "

ฮานเฮอได้พูดออกมา

พวกเขาได้มองไปทางหลินเทียนด้วยแรงกดดันที่ปะทุออกมามากกว่าเก่าพร้อมทั้งเรียกเอากระบี่ออกมาเช่นกัน

ทันใดนั้นเองที่พื้นที่รอบข้างต่างสั่นสะท้านไปด้วยแรงกดดันของผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ทั้ง 3 คน , ตอนนี้พวกเขาได้ส่งการโจมตีพิเศษอย่างจิตสัมผัสออกไปทำให้พวกเขาดูน่ากลัวขึ้นอย่างมาก

หลินเทียนที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลเองก็ยังคงปลดปล่อยแรงกดดันของตัวเองออกมาขณะที่ผมสีดำเข้มปลิวไสวแต่สายตาของเขาก็ยังคงเย็นชาเช่นเคย

"โครม ! "

เขาได้ยกกระบี่ขึ้นมาพร้อมทั้งอาบมันไว้ด้วยกระแสไฟฟ้าและเปลวเพลิงขณะที่กลิ่นอายของเขาเริ่มปะทุออกมามากขึ้น

พริบตานั้นเองที่แรงกดดันของทั้ง 4 คนได้ปะทะกันจนทำให้หัวใจของผู้คนรอบข้างสั่นไปตามๆกัน

แรงกดดันระดับนี้มันน่าสยดสยองเกินไป !

"ตาเฒ่าผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ 3 คนรุมเด็กน้อยเขตแดนชีพจรเทวะคนเดียวนี้มันหน้าไม่อายเลยจริงๆนะ "

เสียงหนึ่งได้ดังขึ้น

แม้ว่าแรงกดดันที่พวกเขาปลดปล่อยออกมาจะยังคงเพิ่มขึ้นแต่เสียงนี้ก็ยังคงดังก้องอยู่ในหูของทุกคน

ชายวัยกลางคนที่เดินโซซัดโซเซได้เดินเข้ามา , ในมือของเขากำลังถือขวดเหล้าเอาไว้โดยที่มีสภาพเหมือนขอทานไม่ต่างไปจากจี่หยวนฉานในตอนนี้แม้แต่น้อย

จบบทที่ Divine King Of All Directions - 187

คัดลอกลิงก์แล้ว