บทที่ 12 หลานชายข้ามีศักยภาพที่จะกลายเป็นเทพ!

บทที่ 12 หลานชายข้ามีศักยภาพที่จะกลายเป็นเทพ!

ในขณะนี้ ทหารยามจำนวนมากได้ตอบสนองต่อเหตุการณ์และเข้าล้อมพื้นที่เอาไว้

ที่นี่คือเมืองภายในราชอาณาจักร การฆ่าคนอย่างอุกอาจถือเป็นการละเมิดกฎหมาย

ดังนั้นเมื่อมีคนตายถึงสามศพ ทหารยามเหล่านี้ย่อมต้องเข้ามาตรวจสอบเป็นธรรมดา

เฉียนอวี่มองไปที่เหล่าทหารยาม เขารีบเอาตัวเข้าบังน่าเอ๋อร์ไว้ด้านหลังทันที ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

"ข้าเป็นคนฆ่าพวกมันเอง ปล่อยข้าไปซะ ใครกล้าขวาง ข้าจะฆ่าให้หมด!"

ทหารยามพวกนี้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็เป็นเพียงวิญญาจารย์ระดับสิบกว่าเท่านั้น เฉียนอวี่มั่นใจว่าเขาสามารถสังหารพวกมันได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

ทันใดนั้น แสงสีทองเจิดจรัสก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางฝูงชน พร้อมกับแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมา

ตูม—

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว

ทุกคนในบริเวณนั้นถูกซัดกระเด็นออกไป

แสงสีทองที่สว่างจ้าทำให้ทุกคนตาพร่ามัว และล้มลงกับพื้นระเนระนาด

เมื่อแสงสีทองจางหายไป

เฉียนอวี่และน่าเอ๋อร์ก็ได้หายตัวไปจากจุดเดิมพร้อมกับแสงสีทองนั้นแล้ว

......

ณ นอกเมือง

ชายผมบลอนด์ทองผู้หนึ่งเหาะทะยานออกมา พร้อมกับหิ้วปีกเฉียนอวี่และน่าเอ๋อร์มาด้วย

ชายคนนั้นวางทั้งสองลงบนพื้น แล้วมายืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเฉียนอวี่และน่าเอ๋อร์

ชายผู้นี้สวมชุดคลุมยาวสีทอง เส้นผมสีทองยาวสลวยปลิวไสวไปตามสายลม

ดวงตาของเขาเป็นสีฟ้าอ่อน ทอประกายลึกลับราวกับสามารถมองทะลุปรุโปร่งได้ทุกสิ่ง

ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายแหลมคมดุจกระบี่อันมีคมที่เผยคมกล้าออกมาอย่างเต็มที่

กลิ่นอายแห่งราชันย์จางๆ แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา

จากการประเมินของเฉียนอวี่ ชายตรงหน้าต้องเป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งมากอย่างแน่นอน

ชายคนนั้นมองเฉียนอวี่และกล่าวว่า "เจ้าหนู เจ้าทำให้ข้าต้องตามหาเสียเนิ่นนาน ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ข้าค้นหาเมืองหลายแห่งตลอดทางกว่าจะเจอตัวเจ้า!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉียนอวี่ก็ตกใจอย่างมาก เขามองไปที่ชายคนนั้นและถามว่า "ท่านตามหาข้าทำไม?"

"เจ้าครอบครองวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์ นั่นหมายความว่าเจ้ามีสายเลือดของตระกูลเชียนของข้า แน่นอนว่าข้าต้องมาตามหาเจ้า!" ชายคนนั้นยิ้มอย่างอ่อนโยน มองเฉียนอวี่ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย

ตระกูลเชียน?

วินาทีนี้ หัวใจของเฉียนอวี่กระตุกวูบ

หรือว่าชายคนนี้คือ 'เชียนเต้าหลิว' ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนักวิญญาณยุทธ์ และดำรงตำแหน่งมหาปุโรหิต?

เชียนเต้าหลียังดูหนุ่มแน่นขนาดนี้เชียวหรือ?

เมื่อก่อน เฉียนอวี่เคยคิดว่าเชียนเต้าหลิวจะเป็นชายชรา

แต่เมื่อคิดดูอีกที ในโลกแห่งทวีปโต้วหลัว ยอดฝีมือระดับเชียนเต้าหลิวย่อมสามารถคงความอ่อนเยาว์ไว้ได้อย่างแน่นอน

จากนั้น ชายคนนั้นก็มองเฉียนอวี่และกล่าวว่า "แต่เจ้ามาจากไหนกัน? ตระกูลเชียนของข้าสืบทอดเชื้อสายกันรุ่นสู่รุ่น ตามหลักเหตุผลแล้ว 'สวินจี๋' มีลูกสาวเพียงคนเดียว หรือว่าเจ้าจะเป็นลูกนอกสมรสของสวินจี๋?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉียนอวี่ก็ยิ่งมั่นใจว่าชายคนนี้คือเชียนเต้าหลิว

เฉียนอวี่มองเชียนเต้าหลิวแล้วตอบว่า "ข้าสูญเสียความทรงจำก่อนอายุหกขวบทั้งหมด ข้าไม่รู้ว่าพ่อแม่ของข้าเป็นใคร!"

"โอ้?" เชียนเต้าหลิวมองเฉียนอวี่ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

จากนั้นเชียนเต้าหลิวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า "ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม กลับสำนักวิญญาณยุทธ์ไปกับข้า ถึงแม้เจ้าจะเป็นลูกนอกสมรสของสวินจี๋ แต่เจ้าก็ยังเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลเชียน"

เวลานั้น เฉียนอวี่มองไปที่เชียนเต้าหลิวและถามว่า "แล้วน่าเอ๋อร์ล่ะ?"

สายตาของเชียนเต้าหลิวจึงเบนไปที่น่าเอ๋อร์

ในวินาทีนั้น เชียนเต้าหลิวตกตะลึงอย่างสุดขีด เขามองเด็กสาวตัวน้อยคนนี้และพบว่าเขาไม่สามารถมองทะลุระดับพลังของนางได้เลย

"เป็นไปได้อย่างไร?"

เชียนเต้าหลิวมองเฉียนอวี่แล้วถาม "นางเป็นใคร?"

"ข้าชื่อน่าเอ๋อร์!" น่าเอ๋อร์ที่ซ่อนตัวอยู่หลังเฉียนอวี่ตอบเสียงใสอย่างว่าง่าย

"น่าเอ๋อร์!" เชียนเต้าหลิวมองไปที่เฉียนอวี่ ทันใดนั้น แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งตรงเข้าใส่เฉียนอวี่และน่าเอ๋อร์ทันที

เขาต้องการทดสอบตัวตนที่แท้จริงของน่าเอ๋อร์

ในพริบตา เฉียนอวี่รีบเอาตัวเข้าบังน่าเอ๋อร์ทันที พร้อมกับปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ออกมา

บนมือขวาของเฉียนอวี่ เถาวัลย์นับไม่ถ้วนพุ่งทะยานออกมา โจมตีใส่เชียนเต้าหลิว

ทว่า แม้จะมีกระดูกวิญญาณส่วนนอกเสริมพลัง แต่เถาวัลย์เหล่านั้นกลับไม่มีผลใดๆ ต่อเชียนเต้าหลิวเลย

"เถาวัลย์?"

"วิญญาณยุทธ์เถาวัลย์ครามงั้นรึ?"

"วิญญาณยุทธ์คู่?" เชียนเต้าหลิวมองเฉียนอวี่ด้วยความประหลาดใจ

จากนั้น เขาก็ยิ่งรู้สึกถูกใจเฉียนอวี่มากขึ้นไปอีก

"ข้าไม่คิดเลยว่าจะเป็นวิญญาณยุทธ์คู่ แถมยังมีกระดูกวิญญาณส่วนนอกอีก ตระกูลเชียนของข้ากำลังจะมีอัจฉริยะเพิ่มขึ้นอีกคน ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"

เชียนเต้าหลิวหัวเราะลั่น พร้อมกับเพิ่มแรงกดดันให้สูงขึ้น

ทันใดนั้น วงแหวนวิญญาณของเฉียนอวี่ก็ปรากฏขึ้น

วงแหวนวิญญาณสีดำสนิทลอยเด่นขึ้นมาจากร่างของเฉียนอวี่

"นี่มัน... วงแหวนวิญญาณหมื่นปี?"

"วงแหวนวิญญาณวงแรกคือระดับหมื่นปีงั้นรึ?"

"เป็นไปได้อย่างไรกัน?"

เชียนเต้าหลิวตกตะลึงจนตาค้าง ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

"มิน่าล่ะ เจ้าถึงสังหารทหารยามพวกนั้นได้ในทีเดียว ข้าไม่นึกเลยว่าวงแหวนแรกของเจ้าจะเป็นระดับหมื่นปี เจ้ามันอัจฉริยะของจริง!"

เชียนเต้าหลิวกล่าวด้วยความปิติยินดี

แม้เชียนเต้าหลิวจะตกใจ แต่เขาก็ผ่านโลกมามาก

ดั่งคำกล่าวที่ว่า โลกนี้กว้างใหญ่ไพศาลและเต็มไปด้วยเรื่องมหัศจรรย์

วงแหวนวิญญาณหมื่นปีนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความอัจฉริยะที่ฝืนลิขิตสวรรค์ของเฉียนอวี่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ในตอนนี้ เชียนเต้าหลิวยิ่งสนใจในตัวเฉียนอวี่มากขึ้นไปอีก

เขาอยากรู้ว่าเฉียนอวี่ยังมีอะไรซ่อนอยู่อีก!

จากนั้น เชียนเต้าหลิวก็เพิ่มแรงกดดันขึ้นไปอีกขั้น

"แครก!"

เสียงแตกหักดังกรอบแกรบ พื้นดินใต้เท้าของเฉียนอวี่แตกออกเป็นเสี่ยงๆ

เฉียนอวี่คำรามลั่นทันที

ฉับพลัน ร่างกายของเฉียนอวี่ระเบิดแสงสีทองเจิดจรัส และแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมาต้านทานแรงกดดันของเชียนเต้าหลิวได้ในทันที

บนแผ่นหลังของเฉียนอวี่ ปีกสีทองคู่หนึ่งค่อยๆ สยายออก

ปีกสีเหลืองทองกางสยายราวกับทูตสวรรค์

เปล่งประกายสีทองอร่าม งดงามวิจิตรบรรจงราวกับงานศิลปะชั้นเลิศ

ทันใดนั้น พลังสายเลือดอันน่าเกรงขามก็แผ่ออกมาจากร่างของเฉียนอวี่

เชียนเต้าหลิวมองเฉียนอวี่ด้วยความตกตะลึงอย่างที่สุด วินาทีที่เฉียนอวี่ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์ออกมา เขากลับรู้สึกอยากจะยอมสยบและคุกเข่าลง

พลังสายเลือดอันทรงพลังของเฉียนอวี่ถึงกับกดข่มพลังสายเลือดของเขาเอง

แววตาที่ตื่นตระหนกของเชียนเต้าหลิวถึงกับฉายแววความหวาดกลัวออกมาเล็กน้อย

"เป็นไปได้อย่างไร?"

"ทำไมถึงมีการกดข่มทางสายเลือดที่รุนแรงขนาดนี้?"

"นั่นหมายความว่า... สายเลือดของเขาบริสุทธิ์ยิ่งกว่าข้าเสียอีก!"

ในขณะนี้ เชียนเต้าหลิวสังเกตเห็นด้วยความประหลาดใจว่าปีกบนหลังของเฉียนอวี่ไม่ใช่สีทองบริสุทธิ์เหมือนของเขา

มีกลิ่นอายสีดำจางๆ แผ่ออกมาจากโคนปีกของเฉียนอวี่

ยิ่งไปกว่านั้น บริเวณโคนปีกยังกลายเป็นสีดำสนิท

"เกิดอะไรขึ้น?"

"มันกลายพันธุ์งั้นรึ?"

"แต่ที่แน่ๆ สายเลือดของเขาคือสายเลือดตระกูลเชียนของข้าอย่างไม่ต้องสงสัย"

"แต่ว่า... วิญญาณยุทธ์คู่ สายเลือดที่ใกล้เคียงกับบรรพบุรุษ วิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์กลายพันธุ์ แท้จริงแล้วเขาเป็นใครกันแน่?"

"เขาจะเป็นลูกนอกสมรสของสวินจี๋จริงๆ หรือ?"

คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของเชียนเต้าหลิวทันที

อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน

ไม่ว่าเด็กคนนี้จะเป็นใคร เขาก็ครอบครองสายเลือดทูตสวรรค์ที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่าตัวเขาเอง

ดังนั้น เขาคือคนของตระกูลเชียน

และการที่เขามีพรสวรรค์ที่ฝืนลิขิตสวรรค์มากมายขนาดนี้ เขาคืออนาคตของตระกูลเชียน คืออนาคตของสำนักวิญญาณยุทธ์!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เชียนเต้าหลิวก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เยี่ยม เยี่ยมมาก!"

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือหลานชายของข้า เชียนเต้าหลิว!"

"พรสวรรค์ของหลานข้านั้นหายากยิ่งในใต้หล้า ไร้ผู้ต่อกร และเขาถูกลิขิตมาให้กลายเป็นเทพ!"