บทที่ 25 ฝึกฝนเคล็ดวิชา
บทที่ 25 ฝึกฝนเคล็ดวิชา
บทที่ 25 ฝึกฝนเคล็ดวิชา
ราตรีกาลมืดมิดดั่งน้ำหมึก แสงไฟในเมืองเทียนหยวนสว่างไสว แต่ภายในห้องพักโรงเตี๊ยมกลับเงียบสงัด
เย่ปู้ฝานนั่งขัดสมาธิ จิตใจจมดิ่งลงสู่สองยอดวิชาในหัวที่เพิ่งผลัดเปลี่ยนโฉมใหม่
คัมภีร์บรรพกาลไร้ขอบเขต!
พลังคชสารมังกรสยบนรก!
เพียงแค่ท่องชื่อในใจ เขาก็รู้สึกว่าจิตวิญญาณสั่นพ้องไปกับมัน
นี่ไม่ใช่เคล็ดวิชาหยาบๆ ของสำนักชิงอวิ๋นอีกต่อไป แต่เป็นคัมภีร์สูงสุดที่นำไปสู่มหาเต๋าอย่างแท้จริง
แก่นแท้แห่ง "คัมภีร์บรรพกาลไร้ขอบเขต" ค่อยๆ คลี่คลายออกในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขาราวกับทะเลดวงดาวอันกว้างใหญ่
แกนกลางของมันมีต้นกำเนิดเดียวกับผลเต๋าหงเหมิงในร่างเขา
สิ่งที่บ่มเพาะไม่ใช่ปราณวิญญาณหรือปราณแท้จริงธรรมดา แต่เป็นพลังที่เก่าแก่และดึกดำบรรพ์ยิ่งกว่า ซึ่งอยู่เหนือกฎเกณฑ์ทั้งปวงปราณต้นกำเนิดแท้จริง !
เมื่อเคล็ดวิชานี้ทำงาน มันสามารถกลืนกินพลังงานของสรรพสิ่งในฟ้าดินและเปลี่ยนมาใช้เป็นของตนเองได้
ความเร็วในการบ่มเพาะและคุณภาพของปราณแท้จริงนั้น เหนือกว่าเคล็ดวิชาทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด
ส่วน "พลังคชสารมังกรสยบนรก" เป็นวิชาขัดเกลากายาระดับเทพที่ป่าเถื่อนและไร้เทียมทาน
วิชานี้แบ่งออกเป็นสิบขั้น ทุกขั้นที่สำเร็จ ร่างกายจะปลุกพลังของมังกรหนึ่งตัวและช้างหนึ่งตัวขึ้นมาตามธรรมชาติ
เลือดลมดั่งเตาหลอม เส้นเอ็นและกระดูกดั่งเหล็กเทพ
เมื่อฝึกจนถึงขีดสุด พลังสิบมังกรสิบช้างจะสถิตในร่าง ทุกอากัปกิริยาสามารถสั่นสะเทือนขุนเขาและแม่น้ำ สยบนรกเก้าชั้นฟ้า!
หนึ่งเน้นภายใน หนึ่งเน้นภายนอก เสริมส่งซึ่งกันและกัน เป็นคู่หูที่ดีที่สุดในการสร้างรากฐานเต๋าอันสูงสุด
เย่ปู้ฝานระงับความตื่นเต้นในใจ เขารู้ดีว่าพลังงานที่ต้องใช้ในการบ่มเพาะเคล็ดวิชาระดับนภาสองวิชานี้ จะต้องเป็นตัวเลขมหาศาลอย่างแน่นอน
จะทำการใหญ่ ต้องลับเครื่องมือให้คมก่อน
ก่อนจะเก็บตัวฝึกฝน เขาต้องใช้ทรัพยากรในมือให้คุ้มค่าที่สุด
ด้วยความคิดเดียว เขาเทของทั้งหมดจากแหวนมิติของซุนเทียนเฉวียนออกมา
ทันใดนั้น ภูเขาลูกย่อมๆ ที่ประกอบด้วยหินวิญญาณ โอสถ อาวุธวิเศษ และหยกบันทึก ก็กองอยู่บนพื้นห้อง ส่องแสงวิบวับ
"สมกับเป็นตาแก่ที่เป็นหัวหน้าหอคุมกฎมาหลายปี ทรัพย์สินมั่งคั่งจริงๆ"
เย่ปู้ฝานเดาะลิ้นขณะตรวจนับ
ไม่นาน สายตาของเขาก็ไปหยุดที่กองหินวิญญาณ
ส่วนใหญ่เป็นหินวิญญาณระดับต่ำ มีจำนวนหลายแสนก้อน หินวิญญาณระดับกลางมีหลายหมื่นก้อน ส่วนหินวิญญาณระดับสูงมีเพียงไม่กี่ร้อยก้อน
"ยังจนเกินไป"
เย่ปู้ฝานส่ายหัว ไม่พอใจกับผลลัพธ์นี้
แต่แล้ว รอยยิ้มก็ปรากฏบนหน้าเขา
สำหรับเขาที่มีระบบเสริมแกร่งชะตาฟ้า ของพวกนี้เป็นแค่วัตถุดิบตั้งต้น
"ระบบ เริ่มการเสริมแกร่งชะตาฟ้า!"
สิ้นเสียงคำสั่ง แสงสีม่วงทองลึกลับก็พุ่งออกมาจากร่างกายเขา
ห่อหุ้มกองภูเขาหินวิญญาณบนพื้นในพริบตา
วูบ!
ท่ามกลางแสงเจิดจ้า หินวิญญาณระดับต่ำที่ดูหมองๆ เหล่านั้น...
...ดูเหมือนจะถูกฉีดชีวิตเข้าไปและเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
สิ่งเจือปนบนผิวหลุดลอกออกอย่างรวดเร็วและสลายไปภายใต้การชะล้างของแสงสีม่วงทอง ปราณวิญญาณภายในบริสุทธิ์และควบแน่นขึ้นด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ!
เพียงไม่กี่ลมหายใจ แสงก็จางลง
ภูเขาหินวิญญาณระดับต่ำและกลางเดิมหายไป แทนที่ด้วยหินวิญญาณระดับสูงที่ใสกระจ่างดั่งคริสตัลนับหมื่นก้อน ซึ่งปราณวิญญาณหนาแน่นจนแทบจะกลายเป็นของเหลว! แต่ละก้อนมีมูลค่ามหาศาล!
ทว่า นี่ไม่ใช่จุดจบ
สายตาของเย่ปู้ฝานหยุดลงที่ผลึกใหม่เอี่ยมไม่กี่ร้อยก้อนสุดท้าย ซึ่งเสริมแกร่งมาจากหินวิญญาณระดับสูงเดิม
พวกมันมีขนาดเท่าหัวแม่มือ ทั่วทั้งก้อนเป็นสีแห่งความโกลาหลที่ดูเหมือนความฝัน และใสกระจ่าง
ราวกับมีแม่น้ำดวงดาวไหลเวียนอยู่ภายใน แผ่กลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ที่เหนือกว่าปราณวิญญาณไปไกลลิบ
เพียงแค่ถือไว้ในมือ เย่ปู้ฝานก็รู้สึกถึงกระแสพลังงานอุ่นๆ ที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุดไหลเข้าสู่ร่างกาย ทำให้รูขุมขนทั้งสามหมื่นหกพันทั่วร่างผ่อนคลายและจิตวิญญาณสั่นสะท้าน
"นี่... ไม่ใช่ปราณวิญญาณแล้ว"
ดวงตาของเย่ปู้ฝานเปล่งประกายเจิดจ้า "นี่คือพลังงานระดับสูงกว่า! หรือว่าจะเป็น... หยกเซียน ?"
เขามีลางสังหรณ์จางๆ ว่าหยกเซียนแบบนี้...
...น่าจะเป็นสิ่งที่ยอดฝีมือขอบเขตเต๋าในตำนานที่อยู่เหนือโลกมนุษย์ใช้กัน
มีหยกเซียนไม่กี่ร้อยก้อนนี้ ความมั่นใจในการฝึกฝนเคล็ดวิชาระดับนภาของเขาเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าทันที!
หลังจากจัดเก็บหินวิญญาณและหยกเซียนทั้งหมด...
เย่ปู้ฝานหันไปมองกองอาวุธวิเศษ
ซุนเทียนเฉวียนมีอาวุธวิเศษเยอะมาก แต่ส่วนใหญ่เป็นของระดับลึกลับด้วยมาตรฐานที่สูงลิ่วของเย่ปู้ฝานในตอนนี้ เขาไม่สนใจของพวกนั้นเลย
เขาเลือกไปเลือกมา ในที่สุดก็เจอสองชิ้นที่พอดูได้
ชิ้นหนึ่งเป็นเกราะอ่อนชื่อ 'อาภรณ์ไหมฟ้า'สีขาวหิมะทั้งผืน บางดั่งปีกจั๊กจั่น สัมผัสเย็นลื่นดุจแพรไหม เป็นอาวุธวิเศษป้องกันระดับลึกลับขั้นต่ำ
"การป้องกันมีเยอะไว้ไม่เสียหาย"
เย่ปู้ฝานใช้การเสริมแกร่งชะตาฟ้ากับมันโดยไม่ลังเล
แสงสีม่วงทองวาบผ่าน อาภรณ์ไหมฟ้าที่ดูธรรมดาเดิมเกิดการเปลี่ยนแปลงแบบพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
ไม่ใช่สีขาวหิมะเรียบๆ อีกต่อไป แต่มีแสงจันทร์จางๆ ไหลเวียนอยู่
ลวดลายเต๋าลึกล้ำนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น ราวกับไม่ใช่ของโลกมนุษย์
แต่เป็นเสื้อผ้าเทพธิดาที่ถักทอจากแสงจันทร์และทำนองเต๋า!
【ติ๊ง! การเสริมแกร่งชะตาฟ้าสำเร็จ! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ 'ศาสตราแห่งเต๋า' ชุดคลุมเทพจันทรา!】
ศาสตราแห่งเต๋า!
เย่ปู้ฝานดีใจมาก รีบสวมชุดคลุมเต๋าตัวใหม่นี้
ชุดคลุมเต๋าเข้าสู่ร่างกายและกลายเป็นล่องหนทันที แนบสนิทไปกับผิวหนัง ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกเย็นสบาย
เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าชุดคลุมเต๋านี้มีความสามารถในการป้องกันอัตโนมัติที่ทรงพลัง โดยไม่ต้องกระตุ้นพลัง ก็สามารถต้านทานการโจมตีเต็มกำลังจากผู้บ่มเพาะขอบเขตหยวนอิงได้!
หากถ่ายเทปราณแท้จริงเข้าไปและกระตุ้นเต็มกำลัง เขาถึงขั้นต้านทานการโจมตีของยอดฝีมือขอบเขตเสินหยวนได้ชั่วขณะ!
นี่มันไพ่ตายช่วยชีวิตชัดๆ!
ด้วยความพอใจ เขาเปลี่ยนความสนใจไปที่ของชิ้นสุดท้าย
เป็นตราประทับภูเขาลูกเล็กๆ ขนาดเท่าฝ่ามือ สีดำสนิททั้งชิ้น และดูธรรมดามาก
นี่คือสมบัติก้นหีบของซุนเทียนเฉวียนที่ชื่อว่า "ตราประทับพลิกฟ้า" นั่นเอง
เป็นอาวุธวิเศษโจมตีระดับลึกลับขั้นสูง เมื่อใช้เต็มกำลัง สามารถแปลงเป็นภูเขาสูงร้อยจ้างเพื่อกดทับศัตรู
ตอนสู้กับซุนเทียนเฉวียน อาวุธวิเศษชิ้นนี้ก็สร้างแรงกดดันให้เขาได้บ้าง
แม้จะไม่มาก... แต่ก็เพียงพอให้เย่ปู้ฝานประทับใจ
"เจ้านี่แหละ"
ด้วยทัศนคติแบบ 'ลองดูสักหน่อย' เย่ปู้ฝานทำการเสริมแกร่งให้กับมัน
ทว่า ทันทีที่แสงสีม่วงทองสัมผัสกับตราประทับ
กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกจากตราประทับเล็กๆ นั่น!
ตูม!!!
ห้องพักทั้งห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ม่านพลังป้องกันที่เขากางไว้เปราะบางดั่งกระดาษ เต็มไปด้วยรอยร้าวในพริบตาและแทบจะแตกสลายคาที่!
แรงกดดันที่น่ากลัว ดึกดำบรรพ์ และหนักอึ้ง ราวกับจะสยบเทพมารบนสวรรค์ วูบผ่านไป
สีหน้าเย่ปู้ฝานเปลี่ยนไป รีบตัดการเสริมแกร่งชะตาฟ้าทันที
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังตกใจจนเหงื่อท่วมตัวเพราะกลิ่นอายนั้น
เขาก้มมอง ตราประทับในมือเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปแล้ว
ยังคงเป็นสีดำสนิท แต่มีเส้นเลือดสีแดงฉานน่ากลัวปรากฏขึ้น ดูเหมือนเส้นลมปราณของเทพมารโบราณ แผ่กลิ่นอายทำลายล้างที่แม้แต่เขายังรู้สึกใจสั่น
【ติ๊ง! การเสริมแกร่งชะตาฟ้าสำเร็จ! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ 'ศาสตราศักดิ์สิทธิ์' ตราประทับขุนเขาปีศาจบรรพกาล!】
ศาสตราศักดิ์สิทธิ์!
เย่ปู้ฝานสูดหายใจเฮือก เขาไม่สงสัยเลยว่าถ้าของสิ่งนี้ถูกกระตุ้นเต็มกำลัง อย่าว่าแต่เมืองเทียนหยวนเลย พื้นที่ในรัศมีหมื่นลี้คงถูกกวาดราบเป็นหน้ากลอง!
"เล่นใหญ่ไปหน่อยแฮะ..."
เขายิ้มขื่น และรีบเก็บเทพสังหารที่เขาควบคุมไม่ได้นี้ไป
เรื่องนี้ทำให้เขาเข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่งอย่างถ่องแท้: การเสริมแกร่งชะตาฟ้า ยิ่งรากฐานดี ผลลัพธ์ยิ่งน่ากลัว ตราประทับขุนเขาปีศาจบรรพกาลนี้อยู่ในขอบเขตที่เขาเอื้อมไม่ถึงในตอนนี้
สุดท้าย เขาเสริมแกร่งโอสถและยาวิเศษทั้งหมดในแหวนของซุนเทียนเฉวียนรวดเดียว
ชั่วขณะหนึ่ง กลิ่นหอมของยาอบอวลไปทั่วห้อง ทำให้จิตใจสดชื่น ยาธรรมดาเดิมกลายเป็นโอสถวิญญาณที่มีแสงสมบัติไหลเวียน และขวดระดับสูงสุดไม่กี่ขวดถึงกับเลื่อนขั้นเป็นโอสถศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน!
ทุกอย่างพร้อมแล้ว
เย่ปู้ฝานสูดหายใจลึก ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
เขาหยิบหยกเซียนระดับต่ำก้อนหนึ่งถือไว้ในมือซ้าย แล้วเท "โอสถศักดิ์สิทธิ์หมื่นสมบัติ" ที่เพิ่งเสริมแกร่งเสร็จเม็ดยาสีแดงฉานดั่งเลือดและส่องประกายแสงออกจากขวด แล้วกลืนลงไปโดยไม่ลังเล
ตูม!
ยาเข้าสู่ท้องราวกับภูเขาไฟระเบิด!
พลังยาที่รุนแรง ผสมกับกระแสพลังงานระดับสูงจากหยกเซียน พุ่งเข้าสู่แขนขาและกระดูกของเขาทันที!
"เข้ามาเลย!"
เย่ปู้ฝานกัดฟันทนความเจ็บปวดที่เส้นลมปราณถูกฉีกกระชาก ตั้งสติ และเริ่มเดินพลัง "คัมภีร์บรรพกาลไร้ขอบเขต" อย่างสุดกำลัง!
ในพริบตา รากฐานเต๋าของเขาที่ถูกสร้างใหม่ด้วยผลเต๋าหงเหมิง ราวกับหลุมดำไร้ก้นบึ้งที่ตื่นขึ้น เริ่มกลืนกินพลังงานมหาศาลในร่างกายอย่างบ้าคลั่ง
แสงเทพสีม่วงทองแผ่ออกจากร่าง ส่องสว่างทั่วห้องราวกับอาณาเขตของเทพเจ้า
อักขระทำนองเต๋าลึกล้ำรายล้อมรอบตัวเขา วูบไหวและเลือนราง
กลิ่นอายของเขาเริ่มไต่ระดับขึ้นอย่างมั่นคงด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว!
จบบท