บทที่ 26 การฝึกฝนทางเทคนิค

บทที่ 26 การฝึกฝนทางเทคนิค

วันที่ 25 มิถุนายน

ในวันนี้

วิดีโอสั้นเกี่ยวกับการเช็คคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็ท่วมท้นไปทั่วอินเทอร์เน็ต

ในอพาร์ตเมนต์ชุ่ยเฉียนตู เมืองซินเฉิง เสียงกรีดร้องด้วยความดีใจหรือเสียใจดังระงมไปทั่วทุกห้อง

"ห้าร้อยคะแนน! โอ้พระเจ้า!"

"ไอ้ลูกเวร แกสอบได้แค่สองร้อยเนี่ยนะ! ขนาดเหยียบกระดาษคำตอบสองทียังได้คะแนนเยอะกว่านี้เลย!"

"อ๊าก! ฉันไม่อยากซิ่ว!"

เสียงตะโกนในหูของเขาดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

หลัวอี้ที่นอนอยู่หน้าหน้าต่างบานใหญ่ ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

"หูฉันดีขนาดนี้เลยเหรอ? ได้ยินเสียงจากตึกฝั่งตรงข้ามด้วย?"

นี่คือความคิดแรกที่แวบเข้ามาในหัวหลังจากตื่น

วันนี้เป็นวันที่ 22 เขาใช้ยาพันธุกรรมครบทั้ง 22 ชุดแล้ว

การได้ยินเป็นสิ่งแรกที่เขาเปลี่ยนแปลงชัดเจนที่สุดหลังจากลืมตา

ตามมาด้วยการมองเห็น

เขาอยู่ชั้น 13 แต่มองผ่านกระจกลงไปข้างล่าง กลับเห็นใบหน้าของคนที่เดินผ่านไปมาได้อย่างชัดเจน

"แข็งแกร่งกว่าเมื่อวานเยอะเลย"

"นี่คือกายเนื้อพิเศษระดับ 1 สินะ?"

หลัวอี้เดินไปที่กระจก

แม้แต่ตัวเขาเองยังตกใจ

ผิวพรรณของเขาดูเปล่งปลั่งมีสุขภาพดีอย่างเห็นได้ชัด

ดวงตาของเขาสดใสเป็นประกาย ราวกับดวงตาของเด็กทารก

หลัวอี้เดินไปที่ห้องทำงาน หาโทรศัพท์ที่ปิดเครื่องมา 22 วัน แล้วกดปุ่มเปิดเครื่อง

ภาพเคลื่อนไหวตอนเปิดเครื่องกะพริบขึ้น ไม่นานหน้าจอหลักก็ปรากฏ

แอปฯ สรรพัญญูเด้งแจ้งเตือนขึ้นมาทันที:

【ตรวจพบว่าร่างกายของคุณผ่านเกณฑ์มาตรฐาน คุณต้องการทำการผูกพันธะทางกายภาพตอนนี้เลยหรือไม่?】

"ใช่"

กระแสไฟแล่นผ่านปลายนิ้ว สมองรู้สึกตึงๆ ขึ้นมาทันที

ทันใดนั้น หน้าจอแสงสีฟ้าที่มองเห็นได้เฉพาะเขาคนเดียวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า มันสมบูรณ์กว่าแอปฯ สรรพัญญูในโทรศัพท์เสียอีก

หลัวอี้ก้มลงมองโทรศัพท์ ไอคอนแอปฯ บนหน้าจอหลักหายไปอย่างไร้ร่องรอย

แล้วเขาจะกดปุ่มเสียงเพื่อถามคำถามบนหน้าจอเสมือนจริงนี้ได้ยังไง?

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้น อินเทอร์เฟซเสมือนจริงตรงหน้าก็แสดงข้อความแจ้งเตือนการบันทึกเสียง:

【คุณสามารถระบุคำถามผ่านการพูด การเขียนในอากาศ หรือการคิดในใจ...】

แบบนี้แนบเนียนกว่าใช้แอปฯ ในโทรศัพท์เยอะเลย ไม่ต้องกังวลว่าใครจะมาเห็นอีกต่อไป

หลัวอี้ยิ้มมุมปาก หุบปากลง แล้วคิดในใจ:

"ตอนนี้ร่างกายของฉันอยู่ในระดับไหน?"

【คำถามนี้คาดว่าจะใช้เวลา 6 วินาที】

หน้าจอแสงเสมือนจริงตรงหน้ากะพริบ

คำตอบปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว

【คำถามเกี่ยวกับ 'ระดับร่างกาย...' เสร็จสมบูรณ์: 】

【คุณครอบครองกายเนื้อพิเศษระดับ 1 ซึ่งมาถึงขีดจำกัดของมนุษย์ทั่วไปและทะลวงพันธุกรรมได้ 10%】

【แรงหมัดเริ่มต้นของคุณคือ 316 กิโลกรัม ซึ่งสามารถเพิ่มเป็น 850 กิโลกรัมหลังการฝึกฝน ความเร็วสูงสุดของคุณคือ 15.24 เมตรต่อวินาที พลังจิต 183/200 อายุขัยทางกายภาพ 289 ปี】

เขาได้ทะลวงขีดจำกัดทางพันธุกรรมของมนุษย์ไปแล้ว โดยเฉพาะเรื่องความเร็ว คนธรรมดาไม่มีทางทำลายสถิติ 100 เมตร 9.58 วินาทีได้ แต่เขากลับทำได้ 6.6 วินาทีอย่างง่ายดาย ทำลายสถิติโลกอย่างราบคาบ

หลัวอี้ดีใจจนเนื้อเต้น

เขาหันหลังเดินไปที่โต๊ะไม้ยาวสามเมตร ก้มลงเอื้อมมือไปยกมันขึ้นอย่างง่ายดาย

พละกำลังทั่วร่างกายเพิ่มขึ้นจริงๆ

และไม่ใช่แค่กล้ามเนื้อธรรมดา แต่มันคือพละกำลังดิบ เหมือนคนที่มีแรงเยอะโดยกำเนิด

ถ้าเขาฝึกฝน พละกำลังของเขาอาจแตะห้าร้อยกิโลกรัมได้อย่างน้อย

"ฉันจะใช้พลังจิตลดเวลาในการสืบค้นของระบบได้อย่างไร?"

【คำถามนี้คาดว่าจะใช้เวลา 4 วินาที】

【คำถามเกี่ยวกับ 'การลดเวลา...' เสร็จสมบูรณ์: 】

【เมื่อระบบแสดงการนับถอยหลัง คุณเพียงแค่เพ่งสมาธิไปที่มัน แล้วการนับถอยหลังจะเร่งความเร็วขึ้น】

อ๋อ อย่างนี้นี่เอง เหมือนปุ่มกรอเร็วงั้นสินะ?

หลัวอี้ก้มหน้าครุ่นคิด แล้วนึกถึงคำถามสำคัญข้อหนึ่ง:

"ฉันยังใช้แอปฯ สรรพัญญูได้อยู่ไหม? แล้วจะบันทึกรูปภาพที่สร้างขึ้นออกมาได้ยังไง?"

【คำถามนี้คาดว่าจะใช้เวลา 15 วินาที】

ทันทีที่ตัวเลขถอยหลังปรากฏ เขาก็เพ่งสายตาไปที่มัน

ในพริบตา การนับถอยหลัง 15 วินาทีก็สิ้นสุดลง

【คำถามเกี่ยวกับ 'การบันทึกรูปภาพ...' เสร็จสมบูรณ์: 】

【คุณสามารถสั่งการด้วยพลังจิต เพ่งไปที่เนื้อหาที่คุณต้องการบันทึก จากนั้นเพ่งไปที่หน้าจอโทรศัพท์ แล้วเนื้อหาจะถูกส่งไป】

หลัวอี้จ้องมองข้อความนี้

แล้วหันหน้าไปมองโทรศัพท์

หน้าจอสว่างขึ้น เอกสารเด้งขึ้นมา และเนื้อหาข้อความถูกวางลงไป

มันเรียกใช้แอปฯ อ่านเอกสารในโทรศัพท์โดยตรงเลย

"นี่แหละที่เรียกว่าการส่งข้อมูลไร้สายของจริง"

หลัวอี้มองสลับไปมาระหว่างอินเทอร์เฟซเสมือนจริงกับหน้าจอโทรศัพท์อย่างเพลิดเพลิน

ครืด~ ครืด~

โทรศัพท์บนโต๊ะสั่น

หลัวอี้หยุดเล่น ส่ายหน้าเพื่อปิดหน้าจอแสงตรงหน้า

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นข้อความ WeChat

ตลอดช่วงเวลาที่เขาเก็บตัว ข้อความที่ยังไม่ได้อ่านสะสมไปถึง 469 ข้อความ

กลุ่มแชท ม.6/3 โรงเรียนมัธยมซินเฉิงที่ 5 (311 ข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน)

ไม่ต้องเปิดดูก็รู้ว่าคุยเรื่องเช็คคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยแหงๆ

เสี่ยวเหวินปิน (19 ข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน)

"คะแนนออกยัง? ได้เท่าไหร่ บอกมาเร็ว!"

"ฉันได้ 511 ใกล้เคียงกับที่ประเมินไว้เลย"

"รู้ไหมไอ้เวร อู๋เสี่ยวหยง ได้เท่าไหร่? 617! ไอ้สัตว์นั่นแกล้งทำตัวเป็นเด็กหลังห้องมาตลอดสามปี!"

"ถ้าทำได้ไม่ดีก็ไม่เป็นไร ซิ่วใหม่ได้ อย่าลืมงานเลี้ยงรุ่นวันมะรืนนี้นะ ฉันเลี้ยงอาหารฝรั่งเอง มีเส้นสายแล้ว ยิ้มชั่วร้าย/."

หลัวอี้รู้คะแนนพวกนี้อยู่แล้วและเคยตกใจไปแล้ว เขานึกภาพออกเลยว่าอีกฝ่ายจะทำหน้าตื่นเต้นขนาดไหน

กลัวเพื่อนลำบาก แต่ก็กลัวเพื่อนได้ดีเกินหน้าเกินตา

เฉิงหัวหรง (23 ข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน)

"น้องหลัว สินค้าตัวอย่างล็อตแรกเสร็จแล้ว ว่างมาดูไหมครับ จะได้คุยเรื่องราคากันด้วย?"

"สินค้าเข้าสู่กระบวนการผลิตทดลองล็อตเล็กแล้วครับ วางแผนจ้างคนงานก่อน 100 คน คาดว่าจะเริ่มผลิตจริงสัปดาห์หน้า"

"เกิดอะไรขึ้นครับน้องหลัว? ทำไมไม่ตอบเลย? มีเรื่องอะไรรึเปล่า หรืออยู่ต่างประเทศ? ผมตั้งราคาไว้ก่อนนะ กล่องละ 7 แผ่น 159 หยวน ใช้ต่อเนื่องช่วยชะลอวัยได้"

"วันนี้เริ่มผลิตอย่างเป็นทางการแล้วครับ พนักงานแห่กันซื้อตรึม ญาติพี่น้องเพื่อนฝูงก็อยากได้ โชคดีที่ผมจัดการเรื่องเอกสารไว้แล้ว วันศุกร์นี้เริ่มขายได้เลย ผมไม่มีช่องทางจำหน่าย เลยกะว่าจะขายออนไลน์ก่อน"

"สต็อกล็อตแรกหมดเกลี้ยงในพริบตา โรงงานแทบแตก วางแผนจ้างคนเพิ่มอีก 1,000 คน มีนักลงทุนติดต่อมาด้วยครับ"

"ทำไมปิดเครื่องตลอดเลยครับ? ไม่ได้เกิดเรื่องไม่ดีใช่ไหม? หรือว่างานวิจัยของศาสตราจารย์จวนจือเป็นความลับเลยต้องปิดเครื่อง?"

"งานฉลองยังไม่ได้จัดเลยนะครับ เห็นข้อความแล้วตอบด้วย รอคุณมาฉลองด้วยกันอยู่นะครับ"

อ่านข้อความของเฉิงหัวหรงจบ หลัวอี้ก็แปลกใจไม่น้อย

ต้องยอมรับว่าหมอนี่เป็นพาร์ทเนอร์ที่พึ่งพาได้จริงๆ ทำงานรวดเร็วฉับไว เริ่มขายได้แล้วด้วย

ข้อความที่เหลือมาจากเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนๆ ที่มาถามคะแนน

หลัวอี้พิมพ์ตอบกลับไปบรรทัดหนึ่ง แล้วก็รีบลบทิ้ง

ตอนนี้เขายังไม่อยากให้ใครมารบกวน

คอร์สเรียนคอมพิวเตอร์ยังไม่จบ

เขาต้องเรียนรู้หัวข้อเทคนิคยี่สิบหัวข้อของวันนี้ให้จบ แล้วหาเป้าหมายฝึกฝน

สำหรับคนธรรมดา ความรู้ปริมาณนี้คงทำให้หัวระเบิด

แต่สำหรับเขาในวันนี้ ด้วยความจำและความเข้าใจที่ยอดเยี่ยม แค่อ่านผ่านตาครั้งสองครั้งก็จำได้และเข้าใจหลักการแล้ว

ความรู้ทางเทคนิคที่นักศึกษามหาวิทยาลัยต้องใช้เวลาเรียนเป็นเดือน

หลัวอี้ใช้เวลาแค่สี่ชั่วโมงก็เรียนจบ

พลังจิตของเขาลดลงจาก 183 เหลือ 135 แต่ก็ยังถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่เปี่ยมล้น

"กายเนื้อพิเศษนี่... มันเกิดมาเพื่อเป็นยอดมนุษย์บ้างานชัดๆ"

เขาบ่นในใจ

นิ้วมือพรมลงบนคีย์บอร์ด เตรียมเริ่มฝึกปฏิบัติ

ระบบต้องการให้เขาเจาะเข้าไปในเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทอินเทอร์เน็ตยักษ์ใหญ่เพื่อขโมยข้อมูลสำคัญ

แต่หลัวอี้อยากเพิ่มระดับความยาก โดยการเจาะเข้าไปในฐานข้อมูลระดับชาติเพื่อประลองฝีมือกับระบบป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด

จบบท