บทที่ 20 พระพุทธรูปใต้ท้องน้ำ

บทที่ 20 พระพุทธรูปใต้ท้องน้ำ

【ปัญหาเกี่ยวกับรหัสผ่านของตู้เซฟในมือ... การสืบค้นเสร็จสมบูรณ์:】

【062291】

แกริ๊ก~

ทันทีที่หมุนรหัสครบ ตัวล็อกก็เด้งเปิดออก

ภายในตู้เซฟมีวัตถุห่อด้วยผ้าสีดำวางอยู่

เขาเปิดผ้าสีดำที่กันแสงออก

หยกขาวชิ้นงามปรากฏแก่สายตา

ขนาดเท่าฝ่ามือ เนื้อหยกใสกระจ่าง ดั่งฉากกั้นลมขนาดย่อส่วน

บนผิวหยกแกะสลักลวดลายช้างนูนต่ำ สัมผัสเนียนมือ

'หยกชิ้นแค่นี้ราคาตั้ง 12 ล้านเลยเหรอ?'

หลัวอี้ถือพิจารณาในมือ ดูไม่ออกว่ามันพิเศษตรงไหน จึงค่อยๆ เก็บใส่เป้

ตู้เซฟสีเงินพกพาลำบาก ถ้าใส่เป้มันจะนูนออกมาจนผิดสังเกต

เขาหาก้อนหินขนาดเท่าฝ่ามือมาห่อผ้าสีดำ แล้วใส่กลับลงไปในหลุมพร้อมตู้เซฟ

'จะฝังกลับที่เดิมไม่ได้'

พอกำลังจะวางตู้เซฟลงหลุม หลัวอี้ก็ดึงกลับขึ้นมา

วันธรรมดาภูเขาเสี่ยวชิวคนน้อย แต่วันหยุดคนพลุกพล่าน สำนักงานจัดการอาจส่งคนมาเก็บขยะ

ถ้าเห็นหญ้าถูกกดทับจนแบนราบ อาจเกิดความสงสัย และเสี่ยงต่อการถูกขุดขึ้นมา

หลัวอี้ย้ายตู้เซฟออกไป แล้วกลบดินในหลุมให้เรียบ

จากนั้นหาจุดที่เป็นพื้นกรวดไม่มีหญ้าขึ้น แล้วฝังตู้เซฟลงไป

ในที่ที่ไม่มีหญ้า แค่โดนน้ำค้างหรือฝนยามเช้าสักวันสองวัน ร่องรอยการขุดก็จะเลือนหายไปจนหมด ลดความเสี่ยงที่จะถูกขุดพบได้มาก

กว่าจะกลับถึงบ้านใหม่พร้อมของเก่าหยกขาว ก็ปาเข้าไปห้าโมงครึ่งแล้ว

หลัวอี้วางของลง เตรียมถังน้ำและพลั่ว แล้วมุ่งหน้าไปใต้สะพานเพื่อขุดของเก่าชิ้นที่สอง

เหตุผลที่ไม่เลือกไปตอนดึก เพราะมันมืดสนิท การใช้ไฟฉายจะเป็นจุดสนใจเกินไป

ในทางกลับกัน ช่วงเย็นๆ มักจะมีคนว่างงานมาจับปลาจับกุ้ง หรือเก็บหอยเก็บปูริมแม่น้ำ

เวลาแบบนี้ จะขุดหลุมก็ไม่มีใครสนใจ อย่างมากก็แค่มองผ่านๆ

เจ้าของตายไปแล้ว ไม่มีใครรู้ว่ามีของเก่าอยู่ตรงนั้น ต่อให้มีคนเห็นเขาขุด ก็ไม่มีปัญหาอะไร

เพื่อความชัวร์ เขาเปิดแอปฯ สรรพัญญูถามอีกครั้ง

ผลลัพธ์เป็นไปตามคาด: จะไม่มีใครค้นพบของเก่าระหว่างกระบวนการ

แต่ระบบแนะนำให้เขาสวมชุดสีเหลืองคล้ายเครื่องแบบ พร้อมหน้ากากและหมวก เพื่อกันไม่ให้คนนอกเข้ามามุงดู

พูดง่ายๆ ก็คือชุดคนเก็บขยะแม่น้ำหรือภารโรงนั่นแหละ

หลัวอี้ไม่มีชุดแบบนั้น จึงต้องแวะไปซื้อที่ถนนคนเดิน มองผ่านๆ ก็คล้ายอยู่ แต่ถ้าคนในอาชีพมาเห็นคงดูออกทันที

นั่นแหละคือผลลัพธ์ที่เขาต้องการ

อาศัยแสงสุดท้ายของวัน หลัวอี้หิ้วของมุ่งหน้าสู่แม่น้ำ

คนแถวนั้นเยอะกว่าที่คิด ทั้งคนวิ่งออกกำลังกาย คนตกปลา พ่อแม่เข็นรถเข็นเด็ก และเด็กๆ วิ่งเล่น แต่ทุกคนอยู่บนตลิ่งรับลมเย็น ใต้สะพานจึงค่อนข้างปลอดคน

หลัวอี้มองขึ้นไป ไล่ตามทิศตะวันออกเพื่อหาซุ้มโค้งสะพานที่สอง แล้วเดินลงไป

พบว่าจุดนั้นมีกอหญ้าสูงบังสายตาพอดี

ถ้าเขาใช้หลังบังไว้ คนบนตลิ่งก็จะยิ่งมองไม่เห็น

หลัวอี้ไปถึงใต้ซุ้มโค้งที่สอง วางถังน้ำลง แล้วเริ่มลงมือขุด

ความลึก 1.31 เมตร ลึกระดับหน้าอกคนเลยทีเดียว

แถมอยู่ริมแม่น้ำ ยิ่งขุดลึก น้ำก็ยิ่งซึมเข้ามาในหลุม

'ฝังอยู่ในที่แบบนี้ ไม่รู้ว่าจะเสียหายเพราะน้ำหรือเปล่านะ'

หลัวอี้ขุดไปพลางสังเกตคนรอบข้างไปพลาง

ไม่นาน พลั่วก็กระทบของแข็ง เสียงเหมือนไหเซรามิก

เขาดึงวัตถุนั้นขึ้นมาจากน้ำโคลน

มันคือไหเซรามิกทรงรีแบบที่ใช้ดองเหล้า ฝาปิดผนึกหลายชั้น

เมื่องัดฝาผนึกออกทีละชั้น ก็เห็นพระพุทธรูปพระโพธิสัตว์ปางประทับนั่งเคลือบทอง

สูงประมาณ 20 ซม. กว้าง 14 ซม. ขนาดพอๆ กับกระดาษ A4

หลัวอี้กลัวพระพุทธรูปเสียหาย จึงเก็บกลับลงไปในไห

เขาวางไหใส่ถังน้ำ แล้วกลบด้วยทราย

สวมหมวก ใส่หน้ากาก และชุดคนทำความสะอาด ตลอดทางจึงไม่มีใครสนใจ

พอพ้นเขตแม่น้ำ เขาหาสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าสาธารณะ แล้ววางถังน้ำไว้ตรงที่วางเท้า

'ถ้ามีรถยนต์สักคันก็คงดี'

...หลัวอี้หิ้วถังข้าวสารกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์

เพื่อไม่ให้ รปภ. หน้าหมู่บ้านสงสัย เขาระหว่างทางเขาเปลี่ยนทรายเป็นข้าวสาร ทำให้ดูเหมือนซื้อข้าวสารแบบตักขายมาถังนึง

ด้วยประการฉะนี้ เขาจึงนำของเก่าสองชิ้นกลับมาได้อย่างราบรื่น

หลัวอี้เอาของออกมาเช็ดทำความสะอาด

จากนั้นเปิดแอปฯ สรรพัญญู กดปุ่มเสียงค้างไว้ แล้วถามว่า:

"ปฏิบัติการขุดสมบัติวันนี้จะมีผลสืบเนื่องหรือปัญหาตามมาหรือไม่?"

【คำถามนี้คาดว่าจะใช้เวลา 9 นาที】

เขาแค่ถามตามระเบียบ

ปฏิบัติการวันนี้ระมัดระวังเป็นพิเศษ และไม่มีกล้องวงจรปิด ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

ระหว่างรอ หลัวอี้เปิดแอปฯ สั่งอาหาร เปลี่ยนที่อยู่เป็นบ้านใหม่ แล้วสั่งผักกับเนื้อวัวมา

สิบนาทีผ่านไปไวเหมือนโกหก ระบบแสดงผลลัพธ์

【ปัญหาเกี่ยวกับผลสืบเนื่องจากปฏิบัติการวันนี้... การสืบค้นเสร็จสมบูรณ์:】

【ผลสืบเนื่องที่ภูเขาเสี่ยวชิว: วันเสาร์เวลา 10:37 น. ลุงหลี่ คนย้ายต้นไม้ พบจุดที่คุณขุดดินและต้นไม้เสียหาย นั่นเป็นกล้าไม้ที่เขาเลือกไว้เมื่อสัปดาห์ก่อน ตั้งใจจะย้ายทั้งรากไปปลูกที่พื้นที่สีเขียวบนถนนซินอี้สาย 3 เขาเข้าใจว่าเป็นฝีมือนักท่องเที่ยวไร้มารยาท จึงเสนอให้สวนสาธารณะติดป้าย "ห้ามเด็ดดอกไม้และต้นไม้" ตรงทางแยก】

【ปัญหาตามมาที่ภูเขาเสี่ยวชิว: ไม่มี】

【ผลสืบเนื่องที่ริมแม่น้ำ: ลุงจางที่เดินเล่นริมแม่น้ำสังเกตเห็นคุณ เขาเดาว่าคุณเอาทรายกลับไปปลูกผัก จึงวางแผนจะมาตักทรายกลับไปบ้างสักสองถังพรุ่งนี้ จะได้ไม่เสียเปรียบ คุณนายหลิวที่เดินจูงลูกผ่านมา บอกลูกชายว่าถ้าไม่ตั้งใจเรียน โตไปจะเป็นคนเก็บขยะแม่น้ำเหมือนคุณ】

【ปัญหาตามมาที่ริมแม่น้ำ: ไม่มี】

"ที่แท้ดอกไม้ต้นไม้ตามเกาะกลางถนนก็ขุดมาจากภูเขาเสี่ยวชิวนี่เอง"

หลัวอี้เพิ่งรู้เรื่องนี้

เขาแปลกใจนิดหน่อยที่อีกฝ่ายไม่สงสัยเรื่องร่องรอยการขุด

บางทีนักท่องเที่ยวอาจจะชอบขุดดินขุดต้นไม้บนภูเขากันบ่อยๆ มั้ง?

ส่วนผลสืบเนื่องที่ริมแม่น้ำถือว่าเล็กน้อย ทุกคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง ไม่ค่อยสนใจคนแปลกหน้านัก

หลัวอี้ดึงข้อมูลผลลัพธ์เก่าของระบบมาเช็คราคาของเก่าสองชิ้น

แท่นหมึกหยกขาวแกะสลักลายช้าง "สันติภาพและความรุ่งเรือง" สมัยเฉียนหลง ราชวงศ์ชิง มูลค่า 12.5 ล้าน

พระพุทธรูปพระโพธิสัตว์มัญชุศรีปางประทับนั่งทองสัมฤทธิ์ สมัยหย่งเล่อ ราชวงศ์หมิง มูลค่า 14.26 ล้าน

รวมเป็นเงิน 26.76 ล้าน

ครอบคลุมต้นทุนวัสดุยาพันธุกรรมอย่างง่าย 22 ชุดได้สบายๆ

ไม่รู้ว่าพ่อค้าจะกดราคาหรือเปล่า

ขายของเก่าง่ายกว่าขายทองเยอะ

ทองต้องมีใบเสร็จและตรวจสอบที่มา

ของเก่าไม่มีใครสน ต่อให้บอกว่าเจอที่ตลาดของเก่าก็ไม่มีใครว่า

สิ่งเดียวที่หลัวอี้กังวลคือช่องทางการรับเงิน

บัญชีธนาคารในประเทศของเขาไม่ควรมีเงินก้อนใหญ่เข้าอีกแล้ว

ดังนั้นต้องให้พ่อค้าโอนเข้าบัญชีต่างประเทศก่อน

สำหรับพ่อค้าของเก่ารายนี้ เขาไม่ต้องให้ระบบค้นหาด้วยซ้ำ แค่ไปที่ถนนของเก่าก็ซื้อขายได้เลย

เมื่อความคิดและความต้องการชัดเจนแล้ว หลัวอี้เปิดแอปฯ สรรพัญญูและถามเฉพาะเรื่องความปลอดภัย:

"พรุ่งนี้ฉันจะไปขายของเก่าที่ถนนของเก่าซินเฉิง ฉันจะบรรลุเป้าหมายต่อไปนี้ได้หรือไม่? หากมีกรณีพิเศษ โปรดอธิบายโดยละเอียด"

"เป้าหมายที่ 1: ขายของเก่าสองชิ้นได้สำเร็จและได้รับเงิน 26.76 ล้าน"

"เป้าหมายที่ 2: การซื้อขายปลอดภัยตลอดกระบวนการและไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น"

"เป้าหมายที่ 3: ไม่ก่อให้เกิดปัญหาตามมาในภายหลัง"

【คำถามนี้คาดว่าจะใช้เวลา 27 นาที】

【ปัญหาเกี่ยวกับเป้าหมายการขายของเก่า... การสืบค้นเสร็จสมบูรณ์:】

【เป้าหมายที่ 3 ไม่สามารถบรรลุได้】

จบบท