บทที่ 10 พิชิตความท้าทายของมาสก์หน้าชะลอวัย

บทที่ 10 พิชิตความท้าทายของมาสก์หน้าชะลอวัย

เที่ยงวัน

หลัวอี้ก้าวลงจากรถแท็กซี่

เขาเห็นชายสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกำลังวิ่งเหยาะๆ ตรงเข้ามาหา

"น้องชาย มาเร็วใช้ได้เลยนี่"

"เจ้าของบ้านรออยู่ทางโน้นครับ ร้านอาหารหูหนานที่มีป้ายสีเหลืองนั่น"

หลิวเป่านำทางไป

หลัวอี้พยักหน้าและเดินตามไป พร้อมกับแกล้งถามลอยๆ ว่า

"เจ้าของบ้านคนนี้เขาทำอาชีพอะไรเหรอครับ?"

หลิวเป่าคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบตามตรง "เมื่อก่อนเขาเคยเป็นวิศวกรฝ่ายวิจัยและพัฒนาของบริษัทเครื่องสำอางครับ พอโดนเลย์ออฟก็ออกมาเปิดโรงงานเล็กๆ ของตัวเอง แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่มีรายได้เลย ก็เลยต้องขายบ้านเพื่อหมุนเงิน"

"เขาแค่ร้อนเงินครับ ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขาย รับรองว่าบ้านไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน น้องชายสบายใจได้เลย"

หลัวอี้ส่งเสียงตอบรับในลำคอ

ตอนที่ระบบสรรพัญญูแนะนำบ้านหลังนี้ ก็ได้ระบุสถานการณ์ของเจ้าของบ้านไว้เหมือนกัน ซึ่งตรงกับที่นายหน้าเล่ามาเป๊ะ

"พอรู้ไหมครับว่าเขาทำผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับอะไร?"

หลิวเป่าเกาหัวแล้วยิ้ม "อันนี้ผมก็ไม่ได้ถามเหมือนกัน แต่ถูกกฎหมายแน่นอนครับ โรงงานเขาตั้งอยู่ในนิคมอุตสาหกรรมฝั่งตรงข้ามโน่น มีทะเบียนการค้าถูกต้อง... อ้าว ประธานเฉิง นี่คุณหลัวอี้ ผู้ซื้อครับ"

ประตูกระจกของร้านอาหารหูหนานถูกผลักเปิดออก ชายวัยกลางคนเดินออกมาพอดี หลิวเป่าจึงเปลี่ยนความสนใจไปที่การแนะนำตัว

หลัวอี้เงยหน้ามอง

เขาเป็นชายท่าทางภูมิฐาน สวมแว่นตากรอบทองและเสื้อเชิ้ตแขนสั้นลายทาง สีหน้าไม่ยินดียินร้าย

"สวัสดีครับคุณหลัว ผมเฉิงหัวหรง สำหรับบ้านที่ชุ่ยเฉียนตู ราคาสุดท้ายที่ผมรับได้คือ 1.08 ล้าน ถ้าโอเคเราก็คุยกันต่อ ถ้าไม่ ก็แยกย้ายกันตรงนี้ครับ"

เมื่อเห็นว่าหลัวอี้ดูเด็กและไม่มีประสบการณ์ เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดตรงๆ เขาคงกลัวว่าอีกฝ่ายแค่มาดูเล่นๆ ไม่อยากเสียเวลาคุยให้มากความ

"ราคานั้นผมโอเคครับ"

หลัวอี้ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะบอกราคาสุดท้ายออกมาตรงๆ แบบนี้

เมื่อเห็นความตรงไปตรงมาของเขา หลัวอี้จึงตอบตกลงทันที

เฉิงหัวหรงแปลกใจเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูผ่อนคลายลง จากนั้นจึงเชิญพวกเขานั่งลง

"งั้นเราคุยไปกินไปก็แล้วกันครับ หลักๆ ก็เรื่องรายละเอียดสัญญา... ส่วนเรื่องการชำระเงิน ผมต้องการให้เร็วที่สุด..."

หลิวเป่าพูดแทรกขึ้นมาว่า "ประธานเฉิงครับ คุณหลัวตั้งใจจะจ่ายสดเต็มจำนวน ตามขั้นตอนปกติ คาดว่าจะโอนเงินให้เรียบร้อยภายในเจ็ดวันครับ"

"จ่ายสดเต็มจำนวน?" แววตาของเฉิงหัวหรงปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาทันที

แม้ว่าเขาจะทุ่มเงินรีโนเวทบ้านหลังนี้ไปมาก แต่ผู้ซื้อส่วนใหญ่กลับไม่ชอบ บอกว่าค่ารื้อถอนและทำใหม่มันแพงเกินไป บ้านเลยขายไม่ออกสักที

ตอนนี้ผู้ซื้อรายนี้ไม่เพียงแต่ไม่เกี่ยงเรื่องนั้น แต่ยังจะจ่ายสดเต็มจำนวนอีก เขาจึงรู้สึกพอใจมาก

ชั่วขณะหนึ่ง ท่าทีและการกระทำของเขาก็กระตือรือร้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขายิ้มและพูดว่า "งั้นผมไม่มีปัญหาอะไรแล้วครับ คุณหลัวลองดูสัญญาอีกที ถ้าตกลง เราเซ็นกันวันนี้เลยก็ได้"

หลัวอี้พยักหน้าและรับสัญญามาเปิดดู

ระหว่างนั้น เขาขอตัวไปเข้าห้องน้ำเพื่อปรึกษาระบบสรรพัญญู

ผลลัพธ์คือโดยทั่วไปไม่มีปัญหา มีเพียงรายละเอียดเล็กน้อยเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ที่ต้องตรวจสอบ

เขากลับมาที่โต๊ะ ชี้แจงรายละเอียดเหล่านี้ และขจัดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นทั้งหมดก่อนจะเซ็นสัญญาและวางมัดจำ

ขั้นตอนที่เหลือการชำระเงินงวดสุดท้าย การตรวจสอบ และการโอนกรรมสิทธิ์ทางบริษัทนายหน้าจะจัดการให้ เขาแค่ต้องไปปรากฏตัวในขั้นตอนสำคัญเท่านั้น... "เถ้าแก่ ขอปลาตุ๋นน้ำแดงเพิ่มที่นึง แล้วก็เหล้าขาวขวดนึงด้วยครับ"

เฉิงหัวหรงไม่คิดว่าจะขายบ้านได้เร็วขนาดนี้ และดูมีความสุขมาก

หลัวอี้ตั้งใจจะขอตัวกลับ แต่ชายคนนั้นคะยั้นคะยอให้เขาอยู่กินข้าวด้วย ในเมื่อสั่งอาหารมาแล้ว เขาจึงนั่งลงข้างๆ หลิวเป่า

เขาถามขึ้นลอยๆ ว่า "ผมเห็นห้องนอนเด็กเหมือนห้องแล็บมาก่อน อยากทราบว่าคุณเฉิงกำลังวิจัยผลิตภัณฑ์อะไรอยู่เหรอครับ?"

เฉิงหัวหรงเพิ่งเปิดขวดเหล้า พอได้ยินดังนั้น เขาลับเลไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยอมตอบตามตรง

"ใช่ครับ ห้องนอนเด็กนั่นเคยใช้เป็นห้องแล็บจริงๆ ผมกำลังพัฒนามาสก์หน้าชะลอวัยครับ รับรองว่าไม่มีสารอันตรายตกค้าง แถมห้องนั้นยังได้มาตรฐานปลอดเชื้อระดับพื้นฐานด้วย ดีต่อสุขภาพเด็กที่จะมาอยู่ต่อแน่นอนครับ"

ชะลอวัย?

นั่นเป็นตลาดที่ทำกำไรมหาศาลและความต้องการสูงมาก

ถ้าจะหาเงินก้อนโตให้ได้อย่างต่อเนื่อง ก็ต้องหาช่องทางที่ถูกกฎหมายนี่แหละ

ตอนนี้หลัวอี้สนใจทุกวิธีที่จะทำเงินได้ จึงถามต่อ

"ชื่อแบรนด์อะไรครับ? ผมอยากซื้อมาลองใช้ดู ปกติผมก็มาสก์หน้าทุกสัปดาห์อยู่แล้ว"

หลิวเป่าหัวเราะเบาๆ "น้องยังหนุ่มยังแน่น คงยังไม่ต้องใช้หรอกมั้ง?"

แต่เฉิงหัวหรงกลับอธิบายอย่างจริงจัง

"จริงๆ แล้วผลิตภัณฑ์ชะลอวัยก็มีประโยชน์สำหรับวัยรุ่นนะครับ มันช่วยเติมสารอาหารที่ผิวขาดหายไปได้"

"แต่ผลิตภัณฑ์ของผมยังไม่ได้วางขายในท้องตลาดครับ ยังติดปัญหาบางอย่างที่แก้ไม่ตกอยู่"

"คุณอาจจะไม่เข้าใจ แต่มาสก์หน้าชะลอวัยที่มีขายอยู่ทุกวันนี้ มีผลแค่กับผิวชั้นหนังกำพร้าเท่านั้น พูดง่ายๆ ก็เหมือนเอาหน้าแช่น้ำนั่นแหละครับ"

"แต่ผลิตภัณฑ์ของผมสามารถส่งสารอาหารลงลึกถึงชั้นหนังแท้ได้ ถ้าแก้ปัญหาพวกนี้ได้เมื่อไหร่ ก็จะชะลอวัยได้จริงๆ! เสียดายก็แต่... อุปสรรคหลายอย่างมันรุมเร้าเข้ามา ไม่รู้จะแก้ได้เมื่อไหร่ เฮ้อ..."

หลังจากดื่มเหล้าขาวไปไม่กี่แก้ว เฉิงหัวหรงก็เริ่มพูดเยอะขึ้น

หลัวอี้คิดในใจ ฉันมีระบบสรรพัญญูนะ ถ้าอยากทำ ฉันก็พัฒนายาชะลอวัยเองได้เหมือนกัน

ติดอยู่แค่เขามีความรู้เคมีระดับมัธยมปลาย ต่อให้ขอสูตรจากระบบมา ก็คงได้แค่เวอร์ชันย่อส่วน และการสกัดสารจากยาอื่นก็ต้นทุนสูงเกินไป

"ผมเคยได้ยินแนวคิดนี้จากชาวเน็ตต่างชาติเหมือนกันครับ อยากรู้ว่าคุณเฉิงติดปัญหาตรงไหนเหรอครับ? เผื่อเขาจะให้คำแนะนำได้บ้าง"

เฉิงหัวหรงโบกมือปฏิเสธ "ปัญหาเรื่องการนำส่งยาทั้งนั้นแหละครับ ขนาดทั้งวงการยังหาทางแก้ไม่ได้ ชาวเน็ตต่างชาติจะไปรู้อะไร?"

หลัวอี้ยิ้มและไม่พูดอะไรต่อ

หลังจากจบมื้ออาหาร เขาก็กลับไปที่ห้องพักโรงแรม

เขาเปิดแอปฯ สรรพัญญูแล้วถามว่า:

"ปัญหาที่เฉิงหัวหรงเจอในการวิจัยมาสก์หน้าชะลอวัยคืออะไร? และจะแก้ไขได้อย่างไร?"

"เงื่อนไขเพิ่มเติม 1: เฉิงหัวหรงคนนี้คือเจ้าของบ้านเดิมที่กินข้าวเที่ยงและทำสัญญากับฉันเมื่อตอนกลางวัน"

"เงื่อนไขเพิ่มเติม 2: ฉันเป็นมือใหม่หัดขับ ช่วยอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ หน่อย"

【คำถามนี้คาดว่าจะใช้เวลา 68 วินาที】

【การสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับ 'ปัญหาการวิจัยของเฉิงหัวหรง...' เสร็จสมบูรณ์:】

【งานวิจัยของเขาติดปัญหาใหญ่สามข้อ:】

【ปัญหาที่ 1: การทำลายเกราะป้องกันผิวหนังมากเกินไป หากเปรียบการชะลอวัยเหมือนการดับไฟ ตัวยาก็คือน้ำ รูขุมขนคือช่องทาง และเกราะป้องกันผิวคือประตูที่กั้นช่องทางนั้นอยู่ เขากำลังพังประตูนี้ก่อนจะส่งน้ำเข้าไป】

【ปัญหาที่ 2: ประสิทธิภาพของยาไม่ถึงเกณฑ์ เห็นผลช้า และกลับมาเป็นเหมือนเดิมง่าย พูดง่ายๆ คือน้ำน้อยเกินไป ต่อให้ไปถึงเป้าหมาย ก็ดับไฟได้ทีละนิด พอน้ำหมด ไฟก็ลุกโชนขึ้นมาใหม่】

【ปัญหาที่ 3: กระทบต่อสมดุลการทำงานของร่างกาย พูดง่ายๆ คือร่างกายมนุษย์มีกลไกดับไฟของตัวเองอยู่แล้ว แต่ยาของเขาทำให้ร่างกายลืมกลไกนี้ไป】

【สำหรับปัญหาทั้งสามข้อข้างต้น มีวิธีแก้ไขดังนี้ สำหรับปัญหาที่ 1 ให้ปรับสูตรปฏิกิริยาเคมีนี้ก่อน...】

ปัญหาที่ทำเอาวิศวกรวิจัยปวดหัวแทบระเบิด ปัญหาที่ทั้งวงการแก้ไม่ตก กลับถูกแก้ได้ง่ายๆ แค่นี้เนี่ยนะ?

ใช้เวลาแค่ 68 วินาทีเองเหรอ?

หลัวอี้อดขำไม่ได้

ระบบใช้วิธีอธิบายแบบง่ายๆ เขาจึงเข้าใจวิธีแก้และหลักการเบื้องหลังได้ทันที

เพียงแต่... เนื่องจากเขาไม่ได้ใส่เงื่อนไข 'สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้' เข้าไป ขั้นตอนการทดลองที่ระบบให้มาจึงเป็นแบบมืออาชีพสุดๆ

เครื่องมือบางอย่างหลัวอี้เพิ่งเคยได้ยินชื่อเป็นครั้งแรก เขาคงทำเองไม่ได้ในระยะสั้น

"มาสก์หน้าชะลอวัยแบบนี้ ถ้าวางขายเมื่อไหร่ ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแน่นอน"

เขามองเห็นโอกาสทางธุรกิจอย่างชัดเจน เงินของผู้หญิงหาได้ง่ายจะตายไป

ถ้ามีมาสก์ที่ชะลอวัยได้จริง มันต้องขายดีจนผลิตไม่ทันแน่ๆ

นี่คือธุรกิจระยะยาวที่ถูกกฎหมายและทำเงินมหาศาล

หลัวอี้ไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป

สร้างบ่อเงินบ่อทองเพื่ออิสรภาพทางการเงิน แล้วค่อยมุ่งสู่ความเป็นอมตะ มีเงินใช้ไม่ขาดมือและไม่มีวันตายนี่คือความฝันของใครหลายคน และเขาก็ไม่ข้อยกเว้น

แต่ด้วยโอกาสทางธุรกิจที่ใหญ่ขนาดนี้ เขาต้องกุมจุดอ่อนของหุ้นส่วนไว้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นปัญหาอาจตามมาทีหลัง หลังจากคำนวณดูแล้ว หลัวอี้ก็กดปุ่มเสียงบนแอปฯ สรรพัญญูและถามว่า:

"ช่วยบอกจุดอ่อนของเฉิงหัวหรงมาหน่อย ต้องตรงตามเงื่อนไขต่อไปนี้"

"เงื่อนไข 1: ต้องข่มขู่เขาได้จริง และทำให้เขาไม่กล้าขัดคำสั่งหรือทรยศฉัน"

"เงื่อนไข 2: ฉันสามารถใช้ประโยชน์ได้ตอนนี้ และไม่ส่งผลกระทบต่อฉันมากนัก"

"เงื่อนไข 3: สำหรับแต่ละจุดอ่อน บอกวิธีใช้ประโยชน์ที่ดีที่สุดมาด้วย"

【คำถามนี้คาดว่าจะใช้เวลา 42 วินาที】

【การสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับ 'จุดอ่อนของเฉิงหัวหรง...' เสร็จสมบูรณ์:】

จบบท