บทที่ 111 "ลูกแก้วอาถรรพ์คุ้มกายการปกป้องสองชั้น"

บทที่ 111 "ลูกแก้วอาถรรพ์คุ้มกายการปกป้องสองชั้น"

[หนอนห้วงลึก]

ระดับ: ไม่มี

คำอธิบาย: อสูรที่ปรากฏขึ้นแบบสุ่ม มักเกาะติดบนสัตว์ร้ายหายนะ เมื่อสัตว์ร้ายหายนะตาย จะหาโฮสต์ทันที กินเลือดเนื้อสิ่งมีชีวิต

มองศพบนพื้น บวกกับคำอธิบายของสัตว์ร้ายหายนะนี้

ซูหมิงเชื่อมโยงเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้ว

คงเป็นตอนกลางคืนที่สัตว์ร้ายหายนะปรากฏ สัตว์ร้ายหายนะบางตัวมีหนอนห้วงลึกเกาะติดอยู่ข้างใน ถูกฐานตรงหน้านี้กำจัด

และหนอนห้วงลึกนี้สามารถหลบการโจมตีของหอป้องกันได้

เข้าไปในร่างของเจ้าของฐาน เสร็จสิ้นการเกาะติดและกลืนกินเจ้าบ้าน

คิดถึงตรงนี้ ซูหมิงอดชื่นชมไม่ได้

สัตว์ร้ายหายนะช่างแปลกประหลาดมากยิ่งขึ้น

แต่ทำไมเขาถึงไม่เคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน?

ต้องรู้ว่าสัตว์ร้ายหายนะที่ตายในมือเขามีมากกว่าในมือคนอื่นเป็นสิบเท่า ร้อยเท่า

ตามความน่าจะเป็น เขาน่าจะถูกมันเล่นงานได้ง่ายๆ

"ไม่คิดว่าจะได้เห็นมันที่นี่ ไม่รู้ว่าโชคดี หรือโชคร้ายกันแน่!"

และในตอนนั้น เลียค่อยๆ ลงจากอากาศ ลดขนาดร่างมายังข้างๆ ซูหมิง ถอนหายใจอย่างเรียบๆ

ประโยคนี้ดึงดูดความสนใจของซูหมิงทันที

"อะไรนะ เธอเคยเห็นสิ่งนี้มาก่อนหรือ?"

ซูหมิงเบิกตากว้าง ถามด้วยความสงสัยและสายตาเต็มไปด้วยความหวัง

เขาหวังว่าจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์ร้ายหายนะมากขึ้นจากปากของเลีย

"แน่นอนว่าฉันเคยเห็น เพราะพวกเราเป็นคู่ปรับของมันนี่แหละ แต่จากที่ฉันรู้ หนึ่งล้านสัตว์ร้ายหายนะอาจจะมีตัวนี้ออกมาสักตัว"

เลียตอบทันทีโดยไม่ลังเลเลย ราวกับคำตอบไม่ได้ผ่านสมอง

"ไม่ถูกนะ! ฉันเคยเห็นมันที่ไหนกันนะ ทำไมนึกไม่ออก จำได้แค่ว่าเคยเห็นของบ้านี่"

แต่ทันใดนั้น เลียก็ยกมือทั้งสองข้างจับศีรษะ พูดพึมพำอย่างสงสัย

ดวงตาค่อยๆ เต็มไปด้วยความสับสน

เห็นแบบนี้ ซูหมิงเข้าใจอะไรบางอย่าง จึงปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ไม่เป็นไร นึกไม่ออกก็ไม่ต้องคิด สักวันต้องรู้เรื่องทั้งหมดแน่นอน"

เขารู้ว่าความทรงจำของเลียและเยี่ยนซินได้รับการจัดการบางอย่าง เดิมคิดว่าพวกเธอสูญเสียความทรงจำทั้งหมด

แต่จากปฏิกิริยาในตอนนี้ ความทรงจำของพวกเธอน่าจะถูกผนึกไว้ทั้งหมด

เมื่อเริ่มสัมผัสกับสิ่งที่คุ้นเคยอีกครั้ง ก็มักจะปลุกความทรงจำบางส่วนโดยไม่รู้ตัว

"ได้ค่ะ! นายท่าน!"

"แต่ไม่ต้องกังวล ฉันเพิ่งนึกวิธีตรวจจับมันได้ ถ้ามันปรากฏในระยะร้อยลี้ ฉันสามารถรู้ได้ทันที"

"แค่ต้องใช้ศพของมันหน่อยเดียว"

เลียก้มหัวอย่างเคารพก่อน ทิ้งเรื่องกวนใจไปแล้วพูดอย่างร่าเริง

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ซูหมิงถึงนึกขึ้นได้

เมื่อกี้เลียไม่ได้บอกหรือว่า พวกเธอเป็นคู่ปรับของหนอนห้วงลึก

คงมีวิธีรับมือแน่นอน

"ได้ ศพมันเป็นของเธอ เราไปกันเถอะ!"

ซูหมิงพยักหน้า เห็นด้วยกับคำพูดของเลีย

เลียดีใจมาก โบกมือเล็กๆ พัดศพของหนอนห้วงลึกขึ้นจากพื้น แล้วลอยมาตรงหน้าเธอ

"เทพธาตุผู้ยิ่งใหญ่ ข้าขออ้อนวอนพระองค์ด้วยความจริงใจ......"

จากนั้นประกบมือทั้งสอง หลับตาเล็กน้อย ปากพึมพำคำพูดเป็นสาย

ต่อมาก็เห็นภาพอันน่าทึ่ง

ศพของหนอนห้วงลึกขนาดใหญ่เท่าแตงโมเหมือนได้รับแรงกดพิเศษบางอย่าง

หลังจากแสงสีเขียวสวยงามส่องสว่าง ศพก็เปลี่ยนเป็นลูกปัดเล็กๆ แล้วค่อยๆ ลงมา

สุดท้ายก็มาอยู่ตรงหน้าซูหมิง

"นายท่าน นี่ไงล่ะ!"

ในตอนนี้ ใบหน้าของเลียดูซีดเซียวเล็กน้อย แต่ยังคงเป็นเด็กดีบอกเตือน

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ซูหมิงก็ยื่นมือคว้าเอาไว้

ความรู้สึกแรกคือ สัมผัสไม่แตกต่างจากลูกแก้ว

ที่จริง เย็นๆ ดี

[ลูกแก้วอาถรรพ์]

คำอธิบาย: สามารถตรวจจับร่องรอยของหนอนห้วงลึกภายในระยะร้อยลี้ และสร้างกลิ่นที่หนอนห้วงลึกเกลียด ปกป้องความปลอดภัยของเจ้าของ

เมื่อเห็นคำอธิบายของสิ่งนี้ ซูหมิงดีใจมาก!

รีบเก็บเข้ากระเป๋า นี่เป็นของดีจริงๆ

เชื่อว่าด้วยสิ่งนี้ ชีวิตของเขาจะปลอดภัยมากขึ้น

แม้ว่าภายใต้การปกป้องของวิญญาณผู้พิทักษ์ แต่เดิมก็ไม่ค่อยมีอันตรายอยู่แล้ว

แต่การระวังไว้ก่อนย่อมดีเสมอ

"ขอบคุณเธอมาก ตอนนี้ต้องการเติมพลังไหม?"

ซูหมิงหยิบอัญมณีลมหนึ่งเม็ดออกมา ให้เลียดู ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"แน่นอนว่าต้องการ ขอบคุณนายท่าน!"

ตอนนี้ใบหน้าของเลียซีดขาว มองอัญมณีลมในมือซูหมิงเหมือนเห็นขุมทรัพย์ ดวงตาทั้งสองวาววับ

รีบเข้ามาจับไว้ด้วยมือทั้งสอง กลืนกินอย่างรวดเร็ว

สำหรับเธอ อัญมณีลมเป็นสิ่งที่อร่อยที่สุดในโลก

"ฮ่าๆๆ ไปกันเถอะ!"

ซูหมิงเห็นท่าทีกลืนกินอย่างตะกละของเลีย ก็หัวเราะร่า พาเธอกลับขึ้นรถถังพายุ

แล้วมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายต่อไป

ด้วยสายตาพันลี้ ความเร็วสูงของรถถังพายุ บวกกับทักษะเทพเก็บไอเทมอัตโนมัติ

ไม่นานนัก ก็กวาดล้างพื้นที่ใกล้เคียงทั้งหมดจนหมดเกลี้ยง

ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่า

ทำให้ซูหมิงอยู่ในอารมณ์ตื่นเต้นตลอด

จากนั้นพบว่าเวลาดึกแล้ว ก็ขับรถถังพายุกลับไปยังฐานของตัวเอง

ที่นี่ ถึงจะเป็น "บ้าน" อันอบอุ่นของเขา

แน่นอนว่า ด้วยความว่างๆ ซูหมิงส่งข้อมูล [หนอนห้วงลึก] ไปยังห้องใหญ่ของโลก ถือเป็นการเตือนทุกคน

แม้ว่าจะอยู่ในฐาน แต่ก็ไม่ควรประมาท

อันตรายในโลกนี้มาจากสัตว์ร้ายหายนะทั้งหมด ดังนั้นไม่ควรดูหมิ่นพวกมัน

เมื่อข่าวของ [หนอนห้วงลึก] ปรากฏขึ้น

ห้องใหญ่ของโลกที่เคยเงียบๆ ก็ระเบิดทันที ครั้งนี้แม้แต่พวกที่เคยเงียบก็ออกมาพูดคุยกับทุกคนในหัวข้อนี้

เพราะ [หนอนห้วงลึก] นี้น่ากลัวเหลือเกิน

มันสามารถซ่อนตัวจากหอป้องกันได้

"บ้าเอ๊ย ดีนะที่ผมไม่เคยเจอสิ่งนี้มาก่อน ไม่งั้นตายแน่นอน"

"พี่ใหญ่ซูหมิงไม่เสียชื่อเป็นพี่ใหญ่ซูหมิงจริงๆ แม้แต่สัตว์ร้ายหายนะที่ผิดปกติขนาดนี้ก็ยังสามารถสังหารได้ ปรบมือ!"

"ทำยังไงดี ตอนนี้ผมกลัวมาก มีวิธีไหนที่จะกำจัดมันได้บ้าง?"

"ผมแค่นักอ่านอ่อนแอ การมีชีวิตรอดก็ยากแล้ว ทำไมยังมีของแบบนี้อีก!"

"แย่แล้ว ผมว่าพวกเราแย่แล้ว โลกของเราก็แย่มานานแล้ว พวกเรามาตายพร้อมกันเถอะ!"

"......"