บทที่ 9 ปลูกเมล็ดต้นผลไม้วิเศษ ค่ำคืนที่สามมาเยือน

บทที่  9 ปลูกเมล็ดต้นผลไม้วิเศษ ค่ำคืนที่สามมาเยือน

หลิวซือซือ: "ฉันมีเมล็ดพืชพิเศษ ดูนี่ก่อน (แนบรูป)"

รูปโปรไฟล์เป็นสาวน้อยที่มีใบหน้าสวยงามและสดใส

ซูหมิงยกคิ้ว เผยรอยยิ้ม ในที่สุดก็มีคนมาแลกเปลี่ยนของพิเศษแล้ว!

เขาเปิดรูปแนบดูทันที

[เมล็ดต้นผลไม้วิเศษ] (พิเศษ)

คำอธิบาย: เมื่อเติบโตเต็มที่จะให้ผลไม้วิเศษจำนวนมาก การกินเป็นประจำจะค่อยๆ เพิ่มคุณภาพร่างกาย

เวลาเติบโต: 10 วัน

หมายเหตุ: ก่อนเติบโตเต็มที่ ต้องรดน้ำวันละ 500 มล.

"ผลไม้วิเศษเหรอ?"

ซูหมิงอ่านแล้วก็รู้สึกสนใจบ้าง

ซูหมิง: "คุณต้องการแลกเปลี่ยนอย่างไร!"

หลิวซือซือ: "ฉันต้องการน้ำ 1 ลิตรและอาหาร 5 กิโลกรัม!"

เห็นดังนั้น ซูหมิงรู้สึกขบขันกับความโลภ

ผู้หญิงคนนี้เปิดฉากมาก็เรียกร้องเยอะเสียเหลือเกิน คิดว่าน้ำและอาหารเป็นผักกาดขาวหรือไง!

ซูหมิง: "หากต้องการแลกเปลี่ยน คุณต้องแสดงความจริงใจ ต้องรู้ว่าตอนนี้คุณขาดอาหารและน้ำ ส่วนเมล็ดพืชไม่ใช่สิ่งจำเป็นสำหรับผม!"

เมื่อเขาส่งข้อความเสร็จ อีกฝ่ายก็เงียบ ผ่านไปหนึ่งนาที อีกฝ่ายจึงตอบกลับมา

หลิวซือซือ: "น้ำ 800 มล. และอาหาร 3 กิโลกรัม!"

"คุณต้องรู้ว่า เมื่อต้นไม้โตเต็มที่ จะเป็นแหล่งอาหารที่มั่นคง!"

ซูหมิง: "ฮ่าๆ แล้วทำไมคุณไม่ปลูกเองล่ะ วันละน้ำ 500 มล. ใครจะเลี้ยงไหว?"

"แถมคุณคิดว่าที่นี่เป็นตลาดเหรอ ต่อรองราคาไม่หยุด!"

อีกฝ่ายเงียบไปอีกครั้ง แต่ซูหมิงไม่รีบร้อน

ผ่านไปห้านาที อีกฝ่ายก็ตอบกลับมา

หลิวซือซือ: "งั้น...งั้นคุณว่า...จะแลกยังไง?"

ซูหมิง: "ราคาเดียว น้ำ 500 มล. เนื้อแห้ง 1 กิโลกรัม!"

อีกด้านหนึ่ง หลิวซือซือกัดริมฝีปากสีแดงด้วยฟันขาว ใบหน้าบึ้งตึง

"ซูหมิงช่างใจดำจริงๆ ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลย!"

"อาหารและน้ำแค่นิดเดียว!"

"ไม่อยากแลกเปลี่ยนจริงๆ!"

"แต่ฉันหิวและกระหายน้ำมาก!"

สองวันก่อน เธอยังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยที่มีฐานะดี

ทุกวันไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง

ไปเรียน จิบชานม ช้อปปิ้ง เล่นเกม...

ชีวิตประจำวันช่างสบายและเพลิดเพลิน

แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

ทุกคนมาถึงโลกที่สยองขวัญและเต็มไปด้วยหายนะนี้ ทุกคืนจะมีสิ่งมีชีวิตน่ากลัวมาโจมตีฐานของเธอ

โชคดีที่สัตว์ประหลาดที่มาโจมตีในแต่ละคืนมีไม่มาก เธอจึงรอดชีวิตมาได้

แต่การไม่ได้ฆ่าสัตว์ประหลาด ทำให้เธอขาดแคลนอาหารและน้ำ

กร๊อกๆ! ตอนนี้ ท้องของเธอเริ่มประท้วงอีกครั้ง

หลิวซือซือจำใจยอมรับการแลกเปลี่ยน

การซื้อขายเสร็จสิ้น

ตรงหน้าซูหมิงปรากฏเมล็ดสีน้ำตาลเต็มเม็ด

นี่คือเมล็ดต้นผลไม้วิเศษที่เพิ่งแลกมา

หลังจากนั้น เขาใช้คะแนน 5 คะแนนซื้อพลั่วเล็กๆ จากร้านค้าคะแนน

เดินไปที่กระท่อมไม้ มองไปรอบๆ

ภายในฐาน นอกจากกระท่อมไม้แล้ว ไม่มีสิ่งปลูกสร้างอื่น

จึงมีพื้นที่ใช้สอยกว้างขวางมาก

เขาตรงไปยังจุดห่างจากกระท่อม 2 เมตร หยิบพลั่วเหล็กขุดหลุม

ไม่นาน ตรงนี้ก็ถูกขุดเป็นหลุมลึกกว่า 20 เซนติเมตร

ฝังเมล็ดพืช

กลบดิน

รดน้ำ

ทำทุกอย่างอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง

แค่รดน้ำทุกวันตามกำหนด อีกสิบวันต้นไม้นี้ก็จะเติบโตเต็มที่

ตอนนั้น เขาก็จะมีแหล่งอาหารที่ค่อนข้างมั่นคงเพิ่มอีกหนึ่งแหล่ง

ถึงจะกินเป็นอาหารหลักตลอดไม่ได้ แต่ก็ดีกว่าสภาพอิ่มมื้อหิวมื้อมาก

แต่ในโลกนี้ สิบวันก็นานเกินไปแล้ว

เขาเปิดร้านค้าคะแนน ค้นหาสักพัก ในที่สุดก็พบสารเร่งการเจริญเติบโตที่มีประสิทธิภาพดี

แต่สารเร่งการเจริญเติบโตนี้ต้องใช้ 50 คะแนน เขายังซื้อไม่ได้

จึงต้องวางไว้ก่อน

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เป็นเวลาเย็นแล้ว

ฟ้าเริ่มมืดลง ความมืดกำลังจะปกคลุมพื้นดิน

สำหรับทุกคนที่มาถึงโลกแห่งความหายนะ ความมืดคือฝันร้ายและหายนะของพวกเขา

พอถึงกลางคืน พวกเขาต้องกลัวและวิตก ต้องแอบซ่อนตัวในกระท่อมไม้ตัวสั่นงันงก

"ในที่สุดความมืดก็จะมาแล้ว!"

ตอนนี้ บนกำแพงดิน

ซูหมิงยืนอยู่ข้างหอธนู มองท้องฟ้าที่ค่อยๆ มืดลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เขาหยิบเนื้อแห้งชิ้นหนึ่งขึ้นมาเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย ดื่มน้ำเป็นอึกใหญ่เป็นระยะ

ขณะที่กิน เขาก็เฝ้าดูช่องแชทไปด้วย

ความมืดใกล้มาถึง ไม่มีใครรู้ว่าคืนนี้สัตว์ร้ายที่จะโจมตีฐานของตนจะเป็นอะไร มีจำนวนเท่าไร

สิ่งที่ไม่รู้มักสร้างความหวาดกลัวอย่างที่สุด!

หลายคนใช้การพูดคุยเพื่อหาความปลอบโยน ขับไล่ความกลัวในใจ

"คืนที่สามกำลังจะมาถึง หายนะกำลังจะมาอีกครั้ง!"

"ขอพระเจ้าคุ้มครอง ฉันกราบพระองค์แล้ว!"

"ประคองผ่านสองคืนแรกมาได้อย่างยากลำบาก ไม่รู้ว่าคืนนี้จะรอดหรือไม่!"

"ฮือๆ ประตูไม้ของฉันพังไปแล้ว คืนนี้คงเป็นวันตายของฉันแน่!"

...

ข้อความในช่องแชทเลื่อนขึ้นมาทีละข้อ

ซูหมิงยืนบนกำแพงดินรอเงียบๆ หอป้องกันที่เรียงรายหนาแน่นทำให้เขามั่นใจ

เมื่อความมืดกลืนกินแสงสุดท้ายที่ขอบฟ้า ทุกสิ่งจมลงสู่ความเงียบงัน

ความมืดมาเยือนอย่างเป็นทางการ!

ตึกๆๆ! จากที่ไกล เสียงฝีเท้าและเสียงคำรามค่อยๆ ดังขึ้น

สัตว์ร้ายกำลังจะมาโจมตี!

ไม่รู้มีสัตว์ประหลาดกี่ตัวซ่อนอยู่ในความมืด

ซูหมิงเห็นแสงสีฟ้าหม่นคล้ายไฟหลายดวงเคลื่อนเข้าใกล้ฐานของเขาอย่างรวดเร็ว

ดูเหมือนว่าสัตว์ประหลาดที่มาโจมตีคืนนี้จะแตกต่างจากเดิมอีกแล้ว

ไม่นาน สัตว์ประหลาดที่ดุร้ายและน่ากลัวหลายตัวก็เข้ามาในรัศมีแสงของหอสอดแนม

---