ตอนที่ 7 องค์ชายเก้า

“ใครบังอาจล่วงล้ำเข้าไปในวัง”

ในขณะนั้นได้ยินเสียงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยวจากภายในหอสมุด

ขันทีชราสวมชุดคลุมสีม่วงโผล่ออกมาจากหอสมุด

ไม่มีทางที่จะไม่มีใครสังเกตุเห็น เนื่องจากความโกลาหลที่พวกเขาเพิ่งก่อขึ้น

“ช้าไปแล้ว” หลี่มู่คิดกับตัวเองในขณะที่เขาถอยกลับอย่างเงียบๆ

ชายชุดดำชะงักครู่หนึ่ง มันสายเกินไปสำหรับเขาที่จะหลบหนี

ขันทีในชุดสีม่วงมุ่งเป้าไปที่เขาทันที “เจ้าเป็นใคร”

“ให้ตายสิ” ชายในชุดดำสาปแช่งขณะที่เขาใช้ฝ่ามือโจมตีใส่ขันทีอาวุโส ก่อนจะหันหลังกลับและบินต่อไปนอกวัง

“เจ้าต้องการหนี? ข้ามศพข้าไปก่อน!”

ขันทีอาวุโสไม่รอช้า และเขาก็ไล่ล่าทันที

“ขันทีแก่โง่ ถ้าไม่ใช่เพราะอาการบาดเจ็บของข้า เจ้าคิดว่าจะจับข้าได้จริงๆหรือ?เจ้า”

บูม~

การปะทะกันระหว่างพวกเขาทั้งสองส่งกระเบื้องปลิวว่อนในวังที่ห่างไกล

"ใครบุกเข้าไปในวัง?"

“ผู้บุกรุก!”

……

ปรมาจารย์ผู้น่าเกรงขามที่ซุ่มซ่อนอยู่ในพระราชวังทุกแห่งพุ่งเข้าใส่ชายผู้นั้นทีละคน

ยามลาดตระเวนรีบมาล้อมสองคนนี้ที่กำลังต่อสู้อยู่ในขณะนี้

หลี่มู่ ซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งและเฝ้าดูอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะกลับไปที่ ตำหนักจิงหนิง

องค์ชายเก้ามาถึง ตำหนักจิงหนิง ในตอนเช้า

“เมื่อคืนนี้มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า”

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีที่นี่ เกิดอะไรขึ้นลูก?”

“เมื่อคืนนี้มีผู้บุกรุกเข้ามาในพระราชวัง” องค์ชายเก้าตรัส เขาหยุดก่อนที่จะพูดต่อ

“โชคดีที่จับผู้บุกรุกได้ มันน่ากลัวเกินไป แท้จริงแล้วเขาคือ เฒ่าปีศาจหาน ไม่ปรากฏตัวระยะเวลาหนึ่งแล้ว”

“เฒ่าปีศาจหาน ถูกจับ? นั่นไม่ใช่หานเป่าเปาผู้โด่งดังเหรอ? ไม่เพียงแต่พลังของเขาจะน่าเกรงขามมากเท่านั้น ทักษะอื่นๆของเขายังอยู่ระดับสูงอีกด้วย? แต่ปรมาจารย์ของราชวงศ์ก็ยังแข็งแกร่งกว่า”

นางในชราซุบซิบ

"ถูกต้อง ข้าได้ยินมาว่า เฒ่าปีศาจหาน ได้รับบาดเจ็บค่อนข้างมากจากการโจมตีเพียงครั้งเดียวจากขันทีอาวุโส ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาไม่สามารถหลบหนีได้”

…...

หลี่มู่ฟังสนทนานี้ด้วยความสนใจอย่างมาก

ในที่สุดเขาก็รู้ตัวตนของผู้บุกรุกตัวฉกาจที่เขาเจอเมื่อคืนนี้แล้ว

เฒ่าปีศาจหาน ผู้มีชื่อเสียงมากมาเป็นเวลานาน ...

ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะกล้าบุกรุกเข้าไปในวังคนเดียว

แต่ตอนนี้เขาถูกจับ?

แล้วข้าจะโดนเปิดโปงไหม?

หลี่มู่ฟังบทสนทนาอื่นๆหากมีคำพูดใดที่เกี่ยวข้องกับเขา

...

“หากคำพูดของ เฒ่าปีศาจหาน หลุดออกไป ข้าเกรงว่าโลกจะตกตะลึงมาก”

กองบัญชาการม้า ขันทีหลายคนรวมตัวและพูดคุยกัน

ขันทีที่ทำงานในที่นั้นเทียบไม่ได้กับขันทีที่อื่น

แม้ว่างานจะเหน็ดเหนื่อย แต่พวกเขาก็มีอิสระมากเช่นกัน

ไม่มีกฎเกณฑ์มากมายที่ต้องปฏิบัติตาม และพวกเขาเพียงแค่ต้องทำงานให้เสร็จทุกวันเท่านั้น

อีกทั้งเหล่าขุนนางมักจะมาขี่ม้าเพื่อความสนุกสนานอยู่เสมอ

กองบัญชาการม้าของจักรพรรดิยังเป็นสถานที่ที่มีการซุบซิบนินทาตลอดเวลา

“ข้าได้ยินจากขันทีที่รับใช้จักรพรรดิว่า เฒ่าปีศาจหาน ถูกขันทีต่ำต้อยเฆี่ยนตี”

“แน่นอน บรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่บางคนที่ฟื้นคืนความเยาว์วัยได้”

“ว่ากันว่าจักรพรรดิก็ตามหาขันทีคนนั้นเช่นกัน”

“จักรพรรดิพบเขาหรือยัง”

“มีผู้แอบอ้างสองคน แต่พวกเขาถูกประหารชีวิตอย่างรวดเร็ว”

……

ไม่กี่วันต่อมาการลาดตระเวนทั่วบริเวณพระราชวังเข้มงวดขึ้นกว่าเดิม

ปรมาจารย์บางคนที่แทบไม่เคยเห็นมาก่อนก็ปรากฏตัวในตอนกลางคืนเช่นกัน

ในตอนแรกหลี่มู่ ได้คิดว่าหลังจากงานศพจักรพรรดินี ศัตรูเหล่านั้นจะลงมือกับตำหนักจิงหนิง

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าสิ่งต่าง ๆ จะเงียบสงบไปสักพัก

ไม่ต้องพูดถึงว่ามีผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากที่ปรากฏตัวในเวลากลางคืน

แต่นอกเหนือจากนั้น ความจริงที่ว่า เฒ่าปีศาจหาน ถูกจับ ได้ทำให้ผู้ที่ซ่อนตัวอยู่ไม่อาจกระทำการผลีผลาม

ชีวิตประจำวันของหลี่มู่ยังคงกวาดพื้น

อย่างไรก็ตาม เขาค้นพบบางสิ่งที่ค่อนข้างตลกในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

ทุกคนเริ่มปฏิบัติต่อขันทีชุดเทาอย่างสุภาพในทันทีทันใด

อีกหนึ่งปีผ่านไปโดยไม่มีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นในตำหนักจิงหนิง

อย่างไรก็ตาม องค์ชายเก้าดูเหมือนจะสูญเสียการสนับสนุนหลังจากที่จักรพรรดินีสวรรคต ซึ่งทำให้การเสด็จเยือนของพระองค์ไม่ค่อยเกิดขึ้น

หลี่มู่ได้ลงชื่อเข้าใช้ในสถานที่อื่น ๆ ในพระราชวังทำให้การบ่มเพาะของเขาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

เขาได้เยี่ยมชมสถานที่ทั้งหมดที่สามารถลงชื่อเข้าใช้ในพระราชวังได้แล้ว

หลายแห่งถูกจำกัดให้ลงชื่อเข้าใช้ได้เพียงครั้งเดียว

รางวัลที่เขาได้รับในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมามีประโยชน์กับเขาน้อยลงเรื่อยๆ

โอสถรวมลมปราน โอสถชำระไขกระดูก และ โอสถหวนคืนระดับต่ำ ล้วนมีประโยชน์ต่อเขา

โอสถรวมลมปราน ยังคงมีประโยชน์อยู่บ้างในระดับที่ต่ำกว่าระดับเก้าของอาณาจักรสวรรค์

การใช้โอสถชำระไขกระดูก ด้วยร่างกายของเขามันเสียเปล่า

โอสถหวนคืนระดับต่ำ ยังคงมีประโยชน์ที่ อาณาจักรควบคุมวิญญาณ

เมื่อมาถึงจุดคอขวดนี้ เขาก็มีความขยันในการฝึกฝนน้อยลงกว่าที่เคยเป็นมา

เขาเริ่มยุ่งและเสียเวลาเมื่อเขารู้สึกเบื่อ

...

ดวง~ ดวง~

ในวันนี้ เสียงระฆังจากหอนาฬิกาในพระราชวังดังขึ้นหลายครั้ง

ขันทีกลุ่มหนึ่งมาถึงตำหนักจิงหนิง ไม่นาน

พวกเขาทิ้งชุดไว้ทุกข์ให้ทุกคนก่อนจากไป

“จักรพรรดิสิ้นพระชนม์แล้ว”

วังทั้งหมดอยู่ในการไว้ทุกข์

มีความเศร้าอยู่ทุกที่

เมื่อจักรพรรดิองค์เก่าสวรรคต จักรพรรดิองค์ใหม่ก็จำเป็นต้องขึ้นครองบัลลังก์

เมื่อจักรพรรดิองค์เก่านั้นยังมีสุขภาพที่ดี เขาได้ส่งนางสนมจิงไปยังตำหนักเย็น เพราเรื่องอื้อฉาวที่เกิดขึ้นกับองค์รัชทายาท

สถานะขององค์รัชทายาทถูกยกเลิก และรัชทายาทองค์ใหม่ยังไม่รับการแต่งตั้ง ก่อนที่จักรพรรดิจะสิ้นพระชนม์อย่างกระทันหัน

องค์ชายที่เหลือเริ่มต่อสู้กันเพื่อชิงบัลลังก์

สองวันต่อมา

พระราชวังถูกยึดโดยองค์ชายสามซึ่งเป็นผู้นำกองทัพของจักรวรรดิ และนั่นคือเวลาที่สิ่งต่าง ๆ ในจักรวรรดิเริ่มสงบลง

องค์ชายสามขึ้นครองราชย์

จากนั้นเขาก็เริ่มกำจัดเจ้าชายคนอื่นๆ

เจ้าชายองค์โตถูกส่งไปที่ชายแดน องค์ชายสองและองค์ชายสี่ถูกสังหารโดยองค์ชายสาม

องค์ชายห้าลอบหลบหนีจากเมืองหลวงโดยมีทหารองครักษ์คุ้มกันภายใต้ความวุ่นวาย จากนั้นเขาก็เริ่มตอบโต้ หลังได้รับการสนับสนุนจากกองกำลังของครอบครัว

ตระกูลขุนนางที่อยู่เบื้องหลังองค์ชายสองและองค์ชายสี่ไม่พอใจกับอำนาจขององค์ชายสาม ดังนั้นพวกเขาจึงสนับสนุนองค์ชายห้า

องค์ชายหกถูกคุมขังอยู่ในวัง

ความโกลาหลมีอยู่ทั่วไปทั้งในและนอกพระราชวัง

องค์ชายเก้าถูกไว้ชีวิตชั่วคราวเนื่องจากยังทรงพระเยาว์

มีองค์ชายมากมายและมีชื่อมากมายให้จดจำ หลี่มู่ ลืมชื่อของพวกเขาและระกูลขุนนางที่สนับสนุนพวกเขา

เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

ไม่มีทางที่เขาจะมีปัญหาในการจำชื่อขององค์ชาย ถ้าเขาใส่ใจ

ความโกลาหลมีอยู่ทุกที่ และองค์ชายเก้าถือโอกาสนี้ย้ายเข้าไปอยู่ในตำหนักเย็น

แม้ว่าเขาจะถูกกล่าวว่าย้ายเข้ามา แต่จริงๆแล้วมันเหมือนกับการซ่อนตัวอยู่ในตำหนักเย็นมากกว่า

การอยู่ภายในตำหนักเย็นทำให้เขาปลอดภัยได้ไประยะหนึ่ง

องค์ชายอื่น ๆ ทั้งหมดมีตระกูลอยู่เบื้องหลังพวกเขา ซึ่งพวกเขาล้วนมีอำนาจในระดับหนึ่ง

องค์ชายเก้ามีเพียงมารดาของเขา สนมจิง และที่แย่กว่านั้นคือเธอเป็นคนที่ถูกทอดทิ้งให้อยู่ในตำหนักเย็น มานานหลายปี

นางสนมมีปัญหามากพอแล้ว ดังนั้นจึงไม่รับประกันความปลอดภัยของเองค์ชายได้

จากที่กล่าวมา ไม่มีโอกาสที่เขาจะแย่งชิงบัลลังก์

เวลาผ่านไป

องค์ชายสามมีกลยุทธ์มากมาย กองกำลังพันธมิตรที่หนุนหลังองค์ชายห้าถูกบดขยี้ และองค์ชายห้าเองก็ถูกสังหาร ทำให้สถานการณ์

ทางการเมืองเข้าสู่เสถียรภาพ

หลายเดือนผ่านไป

จักรพรรดิองค์ใหม่ปรากฏตัวในตำหนักเย็น

จากนั้นจักรพรรดิก็จากไป

ในไม่ช้าก็มีการประกาศกฤษฎีกาอันศักดิ์สิทธิ์

ตำหนักจิงหนิง ยังคงเป็นตำหนักเย็น แต่ตอนนี้มีนักโทษอีกคนหนึ่งถูกคุมขังอยู่ที่นั่น: องค์ชายเก้า

“แน่นอนว่าองค์ชายสามกลัวที่จะถูกเรียกว่าผู้สังหารเครือญาติ ดังนั้นเขาจึงใช้วิธีนี้เพื่อที่จะไว้ชีวิตองค์ชายเก้า”

หลี่มู่ รู้ว่าองค์ชายเก้าจะไม่ตาย ตั้งแต่วินาทีที่จักรพรรดิองค์ใหม่ก้าวเข้าสู่ตำหนักจิงหนิง

เมื่อเทียบกับพี่น้องคนอื่น องค์ชายเก้าอ่อนแอเกินไป

เขาไม่มีตระกูลที่สนับสนุนเขา และเขายังเด็กเกินไป

การไว้ชีวิตองค์ชายเก้าจะเป็นผลดีมากกว่าผลร้าย

งานของหลี่มู่ จะยังคงเหมือนเดิมตราบเท่าที่ตำหนักเย็น ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับปัญหาร้ายแรงใดๆ

เขายังคงทำงานกวาดพื้น

นางในอีกสองคนได้รับมอบหมายให้อยู่ในตำหนักเย็น เพื่อช่วยดูแลองค์ชายเก้า

องค์ชายเก้ายังคงได้รับการศึกษาภายใต้สนมจิงเช่นกัน

องค์ชายจะมองหา หลี่มู่แล้วสนทนาเป็นครั้งคราว

หลี่มู่ ยังพูดคุยถึงความรู้และประสบการณ์ในชีวิตก่อนของเขายามว่าง

เวลาผ่านไปทีละเล็กละน้อย และในไม่ช้าสิบปีก็ผ่านไป

“เสี่ยวลี่จือ ทำไมคุณดูไม่แก่เลย” ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ที่โต๊ะหมากรุกถามขึ้น

ชายหนุ่มคนนี้มีดวงตาที่สดใสและฟันที่สมบูรณ์ และเขากำลังจ้องมองไปที่หลี่มู่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ข้าไม่มีอะไรต้องกังวล ไม่มีอะไรทำให้ข้าหนักใจ วันวันของข้าเป็นเพียงวัฏจักรของการกินและการนอนหลับ ไม่มีรอยย่นบนหน้าผาก

ของข้าข้าไม่รู้สึกโกรธหรือวิตกกังวลใดๆ ดังนั้นผมของข้าจึงยังคงเป็นสีดำสนิท”

หลี่มู่คิดเรื่องโกหกง่ายๆ

“ข้าอิจฉาเจ้าจริงๆ ชีวิตคงจะดีถ้าข้าเป็นขันทีด้วย”

“องค์ชาย ดีที่สุดอย่าให้ใครข้างนอกได้ยินคุณพูดอะไรแบบนั้น”

“เจ้าเรียกข้าว่าองค์ชายเก้า ข้ากำลังจะออกไปนอกวังในไม่ช้านี้ พี่ชายคนที่สามของข้าสร้างตำหนักใหม่เสร็จแล้วและกำลังรอให้ข้าถูก

คุมขังในที่ที่ใหม่ ข้าไม่ได้รับอนุญาตให้พาเจ้าออกไปดูอะไรข้างนอกด้วยซ้ำ” องค์ชายเก้าบ่นพึมพำ

“องค์ชาย ข้าแนะนำว่าอย่าเอ่ยแบบนี้อีก”