140 - ทั้ง 7 เผ่าพันธุ์ล่มสลาย

140 - ทั้ง 7 เผ่าพันธุ์ล่มสลาย

"ท่านซาฟี กองเรือที่นำโดยลอเกียถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก สมาชิกในเผ่าไม่มีปฏิกิริยาทางจิตวิญญาณเหลืออยู่เลยครับ" เจสเลียนรายงานด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง

ซาฟีไม่ได้ตอบโต้ เขาเพียงแต่มองไปที่หน้าจออย่างเงียบงัน

เมื่อครู่นี้ ลำแสงสีม่วงจำนวนมหาศาลได้ฝังกลบกองเรือลี่หลานไว้กลางอวกาศ โล่ป้องกันอารยธรรมระดับ 3 ที่พวกเขาภาคภูมิใจนั้นดูเปราะบางเหลือเกินเมื่อเผชิญกับการระดมยิงของแสงสีม่วงเหล่านั้น

พวกมันป้องกันการยิงปูพรมได้เพียง 5 ครั้ง กองเรือยังไม่ทันได้ถอยหนีก็ถูกแสงสีม่วงกลืนกินจนหายไปหมดสิ้น

"ข้ายังประเมินมนุษย์ต่ำไป ประเมินนักพยากรณ์ต่ำไปจริงๆ นี่ไม่ใช่ฝีมือของอารยธรรมระดับ 2 เลย และนักพยากรณ์คนนั้นก็วางแผนดักเราไว้ตั้งแต่แรก ตอนมนุษย์แย่งชิงทองคำฟ้าอมตะเขาก็ไม่ลงมือ ตอนมนุษย์ถูกสองเผ่ารุมเขาก็ยังนิ่ง"

"แต่เขากลับยืมมือเผ่าลี่หลานของเราเพื่อรวมมนุษย์ให้เป็นหนึ่งเดียว แล้วค่อยหงายไพ่ตายออกมา เยี่ยม... เยี่ยมจริงๆ สมกับที่เป็นนักพยากรณ์ น่ากลัวมาก ไม่ใช่แค่โหดกับคนอื่น แต่กับพวกเดียวกันเองก็ยังโหดได้ขนาดนี้ แต่ถ้าคิดว่าทำแค่นี้จะกำจัดเผ่าลี่หลานได้ล่ะก็ เจ้าคิดผิดมหันต์"

"เจสเลียน ต่อสายหาฝ่ายมนุษย์ ข้าต้องการคุยกับเขา" ซาฟีพูดขณะที่ไฟฟ้าใต้คางกะพริบไม่หยุด แสดงให้เห็นว่าภายในใจของเขาว้าวุ่นแค่ไหน

"รับทราบครับ ท่านซาฟี" เจสเลียนรับคำสั่งแล้วรีบดำเนินการทันที

ทางด้านเซี่ยงเฉียน เมื่อเห็นว่ากองเรือลี่หลานถูกทำลายจนหมดสิ้นเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เพราะถ้าพวกนั้นรอดไปได้แม้แต่ไม่กี่ลำ เรื่องคงยุ่งยากกว่านี้ ลำพังแค่ถ้ายานรบพวกลี่หลานรอดไปได้สัก 20 ลำ พวกเขาก็สามารถถล่มมนุษย์จนราบคาบได้แล้ว เพราะเขายังไม่มีวิธีอื่นที่จะต่อกรกับกองเรือพวกลี่หลานได้เลย

โชคดีที่เผ่าลี่หลานทำตามที่เขาคาดไว้ คือความจองหองที่แบ่งกำลังพลไปบุกดาวของเผ่าอื่น ทำให้เขามีโอกาสทำลายยานเหล่านั้นได้ทั้งหมด

ในเวลาเดียวกัน ผู้คนบนยานอวกาศต่างก็ได้รับข่าวการทำลายกองเรือลี่หลาน แต่กลับไม่มีใครดีใจออก เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าเผ่าลี่หลานยังมีกองเรืออีกมากแค่ไหน และพวกเขาก็ได้เห็นสภาพอันน่าสลดใจของดาวเคราะห์แต่ละดวงด้วย

จากการถูกเถาวัลย์ลาวาดูดกลืนพลังงาน แกนกลางของดาวเคราะห์เหล่านั้นเริ่มไม่เสถียร เมื่อมองจากอวกาศจะเห็นว่าผิวของดาวปกคลุมด้วยรอยแยกสีแดงฉาน ซึ่งเกิดจากแผ่นเปลือกโลกแตกแยกและลาวาปะทุขึ้นมา

เซี่ยงเฉียนไม่ได้สั่งให้เถาวัลย์ลาวาหยุดดูดพลังงาน เพราะเขาต้องการกวาดล้างเผ่าพันธุ์อื่นให้สิ้นซาก มีเพียงแต่ต้องให้ในระบบดาวนี้เหลือแค่คนกับเผ่าลี่หลานเท่านั้น เขาถึงจะชิง 'เทคโนโลยีทรี' (Technology Tree) ของเผ่าลี่หลานมาได้ เขาจึงทำเพียงแค่มองดูภาพดาวเคราะห์ที่ค่อยๆ แตกสลาย มีเถาวัลย์ยักษ์เลื้อยผ่านพื้นผิวจนดวงดาวแยกออกเป็นเสี่ยงๆ

เมื่อดาวหมุนรอบตัวเองเร็วขึ้น ชั้นบรรยากาศก็เริ่มหลุดลอยออกไปจนเกิดเป็นช่องโหว่ อากาศภายในดาวเริ่มรั่วไหลออกสู่เดีนอวกาศ วัตถุต่างๆ บนพื้นเริ่มลอยขึ้นช้าๆ แรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลางเริ่มเอาชนะแรงโน้มถ่วง จนแผ่นเปลือกโลกค่อยๆ ลอยขึ้นและล่องลอยหายไปในห้วงอวกาศ

ขณะที่เซี่ยงเฉียนกำลังดูภาพการล่มสลายของดวงดาว ซิงคงก็แจ้งว่ามีการติดต่อมาจากเผ่าลี่หลาน

"ต่อสายเลย" เซี่ยงเฉียนพิงเก้าอี้และหมุนตัวกลับมามองหน้าจอ

"ตานี้เจ้าชนะ แต่ชะตากรรมของมนุษย์ก็ยังอยู่ในกำมือของเผ่าลี่หลานอยู่ดี ถ้าไม่อยากสูญพันธุ์ก็จงยอมสยบซะ ไม่อย่างนั้น..." ซาฟียังพูดไม่จบ เซี่ยงเฉียนก็ขัดขึ้นก่อน

"เตรียม 'คฑาเผ่าพันธุ์' ไว้หรือยัง? แล้วข้อมูลเทคโนโลยีอารยธรรมระดับ 3 ทั้งหมดน่ะ เตรียมไว้หรือยังล่ะ?" เซี่ยงเฉียนถามอย่างใจเย็น เป้าหมายของเขาคือการยั่วโมโหซาฟี

"...เจ้าคิดว่ากินพวกเราลงจริงๆ งั้นเหรอ ถึงได้กล้าทวงคฑาเผ่าพันธุ์" เสียงของซาฟีเย็นเยียบ ดวงตาเล็กๆ จ้องเขม็งมาที่เซี่ยงเฉียน

"ใช่ ตอนนี้พวกคุณก็เหมือนเนื้อบนเขียงนั่นแหละ แน่นอนว่าคุณจะเลือกตายไปพร้อมกับมนุษย์ก็ได้นะ แต่ก่อนตาย ผมจะสั่งระเบิดยานทิ้งให้หมด แล้วระเบิดดาวบริวารทรัพยากรทิ้งด้วย ฐานทัพที่คุณสร้างไว้เมื่อยุคก่อนน่ะ คุณสมบัติพิเศษของทองคำฟ้าอมตะมันหายไปนานแล้ว"

"ถ้าผมระเบิดดาวทรัพยากรทิ้งหมด เผ่าลี่หลานก็จะไม่สามารถสร้างฐานเพื่อความอยู่รอดได้อีก พอพายุทำลายล้างในอีกไม่กี่ปีข้างหน้ามาถึง พวกคุณก็มีแต่ตายกับตาย ดังนั้นทางเลือกที่ดีที่สุดตอนนี้คือความร่วมมือ ส่งข้อมูลเทคโนโลยีทั้งหมดมาซะ"

"ผมไม่ได้กะจะให้เผ่าลี่หลานมาเป็นเบี้ยล่างอะไรหรอก แค่ส่งข้อมูลมา แล้วเปิดอุโมงค์ทางออกให้พวกเราก็พอ เราจะได้หนีไปจากที่นี่พร้อมกัน อ้อ อย่าบอกนะว่าพวกคุณเปิดเองได้ ถ้าไม่มีเผ่าพันธุ์ทรงปัญญาอื่นช่วยควบคุม พวกคุณไม่มีวันเปิดทางออกได้หรอก"

"ตอนจบแบบนี้มันก็เป็นไปตามกฎของเกมแล้ว มนุษย์ชนะทั้ง 7 เผ่าพันธุ์ และชนะพวกคุณด้วย ดังนั้นข้อมูลเทคโนโลยีพวกนั้นมันต้องเป็นของผมอยู่แล้ว การที่ผมไม่บังคับให้เผ่าลี่หลานต้องมาเป็นข้ารับใช้มนุษย์เนี่ย ถือว่าปรานีมากแล้วนะ"

ซาฟีฟังแล้วในใจก็สั่นคลอน เขาไม่คิดว่านักพยากรณ์จะรู้ลึกขนาดนี้ หรือว่านักพยากรณ์จะมีความสามารถในการ 'รู้แจ้งทุกสรรพสิ่ง' จริงๆ ตามตำนาน?

แต่ถึงอย่างนั้น ซาฟีก็ยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ในยุคที่แล้ว เผ่าลี่หลานชนะทุกเผ่าและได้รับอารยธรรมจากยุคก่อนหน้านั้นไป แต่ตอนนั้นพวกเขาเลือกที่จะไม่หนีไป แต่กลับอยู่ต่อเพื่อรอเป็นอารยธรรมผู้เฝ้าดู โดยหวังจะใช้เวลาในยุคนี้เพิ่มศักยภาพของเผ่าพันธุ์ให้มากขึ้นเพื่อรอวันจากไปในยุคถัดไป

แต่ใครจะคิดว่าเวลาผ่านไปนับแสนปี ศักยภาพของเผ่าลี่หลานกลับไม่คืบหน้า แถมยังติดข้อจำกัดด้านกฎเกณฑ์ ทำให้ระดับเทคโนโลยีค้างอยู่ที่ขีดจำกัดระดับ 3 ไม่สามารถพัฒนาต่อได้ อัตราการเกิดก็คงที่ ต้องมีคนตายถึงจะมีคนเกิดใหม่ได้

ด้วยเหตุนี้ ซาฟีจึงตัดสินใจให้คนในเผ่าหลับจำศีลยาวจนกว่ายุคใหม่จะเริ่มขึ้น แต่แผนการที่ดำเนินมาครึ่งทางกลับต้องมาพังเพราะเซี่ยงเฉียน มันทำให้ซาฟีแทบคลั่ง

"ตกลง ข้อมูลเทคโนโลยีจะให้เจ้า แล้วเจ้าจะมาเปิดอุโมงค์ทางออกเมื่อไหร่ล่ะ" ผ่านไปครู่ใหญ่ ซาฟีก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหมือนยอมจำนน

"ไม่รีบหรอก อีกสักสองปีค่อยว่ากัน ผมยังอยากขุดทองคำฟ้าอมตะเพิ่มอีกหน่อย แร่พิเศษพวกนี้ในโลกภายนอกไม่ได้หาได้ง่ายๆ นะ" เซี่ยงเฉียนตอบอย่างผู้ชนะ

"งั้นก็ได้ ข้าจะรออยู่ที่ดาวหลัก ถ้าจะมาก็แจ้งล่วงหน้าแล้วกัน" ซาฟีพูดจบก็ตัดการสื่อสารไป

รอยยิ้มบนหน้าเซี่ยงเฉียนหายวับไปทันที เขารู้ดีว่าสิ่งที่ซาฟีพูดน่ะลวงโลกทั้งนั้น ถ้าเขาเชื่อก็คงโง่เต็มที แต่ตอนนี้เขายังไม่เปิดทางออกจริงๆ นั่นแหละ เหตุผลแรกคือทองคำฟ้าอมตะยังไม่พอ และสองคือมันยังไม่ถึงเวลา

"เจ้านายครับ เผ่าลี่หลานส่งข้อมูลขนาด 80 ล้าน TB มาให้ ตัวระบบของซิงคงเองไม่สามารถจัดเก็บได้ทั้งหมด"

"รีบส่งข้อมูลนั้นกลับไปยังโลกทันที ให้ทางนั้นสร้างศูนย์ซูเปอร์คอมพิวเตอร์เพื่อทำหน้าที่เป็นคลังข้อมูลเดี๋ยวนี้เลย"

เซี่ยงเฉียนมองดูข้อมูลเหล่านั้นด้วยความยินดี แต่ในขณะเดียวกันก็กังวลมากขึ้น เพราะการที่ซาฟีกล้าส่งข้อมูลให้ขนาดนี้ แสดงว่าเขาคงตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะกำจัดมนุษย์ทิ้งจริงๆ

"ซิงคง สั่งให้พวกจางเหลยพาคนไปกู้ซากยานธงของแต่ละเผ่าพันธุ์มา เอาอุปกรณ์มรดกอารยธรรมที่อยู่ในนั้นกลับมาให้หมด"

"รับทราบครับเจ้านาย"

ด้วยข้อมูลมหาศาลนี้ บวกกับอุปกรณ์จากยุคก่อนประวัติศาสตร์เหล่านั้น น่าจะพอสู้กับไม้ตายสุดท้ายของเผ่าลี่หลานได้ แต่ถ้ายังไม่ได้ผล ก็ได้แต่หวังว่ามนุษย์ที่เหลือรอดบนโลกจะสามารถสานต่ออารยธรรมของเราต่อไปได้...

"ท่านซาฟีครับ หรือว่าเราต้องทำแบบนั้นจริงๆ..."

"เจสเลียน ไปจัดการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พันธุกรรมของเผ่าเราทั้งหมดไว้ในยาน 'อารัน' ซะ จากนั้นไปเอาระเบิดปฏิสสารในคลังออกมา ในเมื่อพวกมันอยากกลับบ้านนัก ข้าก็จะระเบิดระบบดาวที่เป็นดาวแม่ของพวกมันทิ้งซะเลย อย่าคิดว่าข้อมูลเทคโนโลยีของเผ่าลี่หลานจะเอาไปได้ง่ายๆ ข้าอยากจะเห็นนักว่า เมื่อเจ้าอุตส่าห์ดิ้นรนแทบตาย แต่สุดท้ายแม้แต่ดาวแม่ของตัวเองก็ยังรักษาไว้ไม่ได้ เจ้าจะรู้สึกยังไง"

"รับทราบครับ ท่านซาฟี"

……….