71 - เข้าใจผิดครั้งใหญ่

71 - เข้าใจผิดครั้งใหญ่

จางอี้เสวี่ยกลับถึงห้อง เปิดประตูมาก็เห็นกล่องโลหะสีเงินวางอยู่หน้าประตู

"ชุดเกราะชั้นในชีวภาพวิธีใช้งาน ขั้นแรกถอดเสื้อผ้าทั้งหมด แล้วสวมชุดเกราะชั้นในแนบผิวหนังขั้นที่สองเมื่อสวมชุดเกราะชั้นในเสร็จแล้ว ให้เปิดระบบรัดให้แน่นเพื่อไล่อากาศออก ทำให้ชุดเกราะชั้นในแนบสนิทกับผิวหนังขั้นที่สามสวมชุดเกราะชั้นในเข้ากับชิ้นส่วนชุดเกราะเสริมกำลังภายนอกตามลำดับที่แสดงขั้นที่สี่สวมหมวกกันน็อก และเปิดระบบเชื่อมต่อกับเส้นประสาทจากนั้นทำตามท่าทางที่ปรากฏ"

จางอี้เสวี่ยกำลังจะเปิดกล่อง แต่จู่ๆ ก็มีภาพฉายสามมิติปรากฏขึ้นบนกล่อง พร้อมกับเสียงของซิงคงภาพฉายสามมิติแสดงวิธีใช้งานชุดเกราะชั้นในอย่างชัดเจนทุกขั้นตอน

หลังจากฉายเสร็จ กล่องก็เปิดออก ภายในมีชุดรัดรูปสีดำที่ทำจากวัสดุที่ไม่ทราบชนิดปรากฏอยู่

เธอหยิบชุดเกราะชั้นในขึ้นมา แล้วฉีกเบาๆ ชุดเกราะทั้งชุดก็ฉีกออกจากกันตั้งแต่คอลงไปถึงข้อเท้า เหลือเพียงส่วนเท้าที่ยังติดกันอยู่ มันคล้ายกับกระดาษสองแผ่นที่ถูกฉีกออกจากกัน เพียงแต่ตรงรอยฉีกนั้นไม่มีสิ่งที่เรียกว่าซิปอยู่เลย เมื่อเจอสถานการณ์แบบนี้จางอี้เสวี่ยก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ แต่เมื่อนึกได้ว่านี่คือเทคโนโลยีลับเธอก็คลายความสงสัยลง

เธอถอดเสื้อผ้าแล้วสอดเท้าเข้าไป จากนั้นทำตามที่ภาพฉายสามมิติสาธิตไว้เธอใช้สองมือประกบรอยฉีกเข้าด้วยกัน แล้วใช้นิ้วกดเบาๆ รอยแยกทั้งหมดก็หายไป ส่วนของน่องที่แยกจากกันก่อนหน้านี้ บัดนี้รวมเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ จนมองไม่เห็นว่าเคยเป็นสองส่วนมาก่อน

เมื่อจางอี้เสวี่ยสวมชุดเกราะชั้นในเสร็จเรียบร้อยเธอก็กดปุ่มกระชับที่แขนซ้าย ชุดเกราะชั้นในทั้งตัวก็แนบสนิทกับร่างกายในทันที และเริ่มบีบรัด แม้จะรู้ว่านี่คือขั้นตอนการสวมใส่ชุดเกราะชั้นใน แต่จางอี้เสวี่ยก็ยังไม่อาจยอมรับความรู้สึกที่ถูกบีบรัดไปทั้งตัวได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณที่ละเอียดอ่อน ชุดเกราะชั้นในยิ่งบีบรัดจนทำให้เธออึดอัด

เมื่อผ่านไปสิบวินาที การกระชับของชุดเกราะชั้นในก็สิ้นสุดลง คล้ายกับการวัดความดันโลหิตที่ปล่อยลมออก ชุดเกราะชั้นในก็กลับมารู้สึกสบายอีกครั้ง แต่ตอนนี้ใบหน้าของจางอี้เสวี่ยแดงก่ำเหมือนก้นลิง แม้กระทั่งหูของเธอก็แดงเล็กน้อย

ฮู่ววว...จางอี้เสวี่ยหายใจเข้าลึกๆ สองครั้ง จึงสงบลงได้ และปัดความรู้สึกเมื่อครู่ออกจากความคิด แม้ว่าความรู้สึกนั้นจะทำให้เธออึดอัด แต่ชุดเกราะชั้นในนี้ก็ดีจริงๆ สวมใส่แล้วไม่ส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวเลย

จากนั้นจางอี้เสวี่ยทำตามคำแนะนำการสวมใส่ โดยสวมชิ้นส่วนเสริมในกล่อง สวมหมวกกันน็อก และเปิดระบบเชื่อมต่อกับเส้นประสาททันใดนั้นก็มีความรู้สึกมึนงงพุ่งเข้ามา แต่มันก็มาเร็วและหายไปเร็ว ในไม่ช้าก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนว่าการเชื่อมต่อกับเส้นประสาทเสร็จสมบูรณ์

จางอี้เสวี่ยเริ่มขยับร่างกายตามคำแนะนำที่อยู่ตรงหน้า เดิมทีเธอไม่รู้สึกอะไร แต่เมื่อขยับตัวเธอก็ค้นพบว่าชุดเกราะชั้นในนี้ทรงพลังเพียงใด เพราะเมื่อเธอใช้มือสัมผัสพื้นโลหะเธอสามารถรู้สึกได้ถึงความเย็นเล็กน้อยของพื้น

ความรู้สึกนี้ไม่ใช่การสัมผัสพื้นผ่านชุดเกราะชั้นใน แต่เป็นความรู้สึกที่ได้รับจากการสัมผัสพื้นด้วยมือเปล่า เมื่อทำท่าทางทั้งหมดเสร็จแล้วจางอี้เสวี่ยก็แน่ใจแล้วว่า นอกจากการป้องกันใบหน้าด้วยหมวกกันน็อกที่ทำให้ไม่มีสัมผัสทางกายภาพ ส่วนอื่นของร่างกายก็ให้ความรู้สึกเหมือนไม่ได้สวมใส่อะไรเลย

เดิมทีการสวมชุดเกราะชั้นในนี้ในใจของจางอี้เสวี่ยก็ไม่ต่างจากการสวมชุดว่ายน้ำ ไม่ได้รู้สึกไม่สบายใจอะไร แต่ตอนนี้ชุดเกราะชั้นในสามารถจำลองสัมผัสทางกายภาพได้อย่างสมบูรณ์ ประกอบกับความหนาของชุดเกราะชั้นในก็แค่ประมาณ 1 เซนติเมตรเท่านั้น นี่มันไม่ต่างจากการไม่ได้สวมใส่อะไรเลยหรือไง

เมื่อคิดได้ดังนั้นจางอี้เสวี่ยก็ไม่อยากสวมชุดเกราะชั้นในนี้แล้วเธอรีบพูดกับซิงคงว่า "ซิงคง ชุดเกราะชั้นในนี้ไม่พอดีตัว รีบให้เซี่ยงเฉียนเตรียมชุดต่อสู้ชุดอื่นมาให้ฉันทันที ไม่อย่างนั้นฉันจะใส่เสื้อผ้าของฉันเอง"

"ขออภัยคุณจาง ชุดเกราะชั้นในนี้เป็นอุปกรณ์พิเศษที่เจ้านายกำหนดไว้ ไม่สามารถเปลี่ยนได้ ชุดเกราะชั้นในนี้เจ้านายได้สแกนโครงสร้างร่างกายของคุณ และสร้างขึ้นตามรูปร่างของคุณโดยสมบูรณ์ จึงไม่มีปัญหาเรื่องไม่พอดีตัว พร้อมกันนี้ ระบบของชุดเกราะชั้นในยังแสดงว่าขณะนี้ชุดเกราะชั้นในและร่างกายของคุณหลอมรวมกันได้หนึ่งร้อยส่วนและเข้ากันได้ดีมากครับ”

(ตอนก่อนหน้าซิงคงยังเป็นผู้หญิงอยู่เลย แต่หลังจากนี้ดูเหมือนจะเป็นผู้ชาย เลยกำหนดให้เป็นผู้ชายจนจบนะครับ)

"ถึงจะพอดีตัว แต่ฉันใส่แล้วไม่สบายใจ ฉัน... เดี๋ยวก่อนนายบอกว่าเซี่ยงเฉียนสแกนข้อมูลร่างกายของฉัน แล้วสร้างชุดเกราะชั้นในนี้ตามรูปร่างของฉันเหรอ” จางอี้เสวี่ยพูดจบถึงกับมีเสียงฟันกระทบกัน

"ใช่ครับคุณจางชุดเกราะชั้นในนี้ถูกสร้างขึ้นตามข้อมูลร่างกายของคุณโดยสมบูรณ์ สามารถแนบสนิทกับร่างกายของคุณได้ ซึ่งเป็นอุปกรณ์สั่งทำพิเศษ มันสามารถลดแรงกระแทกจากการขับเคลื่อนของชุดเกราะเสริมกำลังภายนอกและป้องกัน..."

"หยุด...เซี่ยงเฉียนแอบดูฉันเหรอ เขาสแกนข้อมูลร่างกายของฉันได้อย่างไร... ฮู่ววว..." จางอี้เสวี่ยหายใจหอบถี่ กำหมัดแน่น และพูดด้วยความโกรธ

"ขออภัยครับคุณจางสิทธิ์ของคุณไม่เพียงพอ จึงไม่สามารถตอบคำถามนี้ได้ครับ"

เซี่ยงเฉียนแกไอ้โรคจิต ฉันจะฆ่าแกให้ได้ จางอี้เสวี่ยกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งในใจ เธออยากจะไปฆ่าเซี่ยงเฉียนในตอนนี้เลย แต่เธอรู้ว่าในฐานนี้ ตราบใดที่เธอลงมือ คาดว่าเธอคงจะตายก่อนที่จะได้แตะตัวเซี่ยงเฉียนด้วยซ้ำ ดังนั้นเธอจึงพยายามระงับความโกรธ แล้วเดินออกจากห้องไปยังจุดนัดพบ

ขณะนั้นเซี่ยงเฉียนกำลังออกคำสั่งให้ซิงคงปล่อยเฟิงเสินอี้หลงออกไป โดยให้เทอโรซอร์หลายสิบตัวดำน้ำก่อน แล้วค่อยบินออกจากน้ำมุ่งหน้าไปยังหินลอยฟ้าเขาไม่รู้เลยว่า เพราะข้อจำกัดที่เขาตั้งไว้ให้ซิงคงทำให้จางอี้เสวี่ยเกิดความเข้าใจผิดครั้งใหญ่ต่อเขา

เนื่องจากเขาแทบไม่ได้ตรวจสอบบันทึกการสนทนาระหว่างจางอี้เสวี่ยกับซิงคงเขาจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้ว่าเขาถูกซิงคงทำให้ยุ่งยากขนาดไหน ถึงขนาดถูกมองว่าเป็นไอ้โรคจิตไปแล้ว

ผ่านไปสักพัก ทุกคนก็มาถึงพร้อมหน้าเซี่ยงเฉียนพาคนหลายคนเข้าไปในเรือดำน้ำน้ำลึก

เรือดำน้ำน้ำลึกนี้ไม่มีลักษณะเหมือนเรือดำน้ำเลย รูปร่างทั้งหมดคล้ายกับปลาค้างคาว ดูแปลกประหลาดมาก

เมื่อเข้าไปในห้องโดยสารเซี่ยงเฉียนพูดกับทุกคนว่า "เดี๋ยวซิงคงจะอธิบายฟังก์ชันต่างๆ ของชุดเกราะเสริมกำลังภายนอกให้ฟัง เมื่อเราดำลงสู่ทะเลลึก ทุกคนก็ต้องสวมชุดเกราะเสริมกำลังภายนอกเรือดำน้ำน้ำลึกลำนี้มีความเร็วสูงสุด 320 นอต จะถึงจุดหมายใน 2 ชั่วโมง 40 นาที เมื่อไปถึงที่นั่น ทุกคนก็ต้องเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ เอาล่ะ ทุกคนคาดเข็มขัดนิรภัยได้เลยซิงคงเปิดประตูห้องโดยสาร เปิดรางเร่งความเร็ว ออกเดินทาง"

เรือดำน้ำน้ำลึกถูกแขนกลนำเข้าไปในประตูที่เปิดออก ด้านหลังประตูเป็นทางเดินทรงกลมยาว บนพื้นของทางเดินมีรางรถไฟ และด้านบนมีแท่นขนาดใหญ่เรือดำน้ำน้ำลึกถูกวางอยู่บนแท่น เมื่ออุปกรณ์ยึดหลายสิบตัวยึดเรือดำน้ำน้ำลึกไว้แน่น รางรถไฟก็จ่ายกระแสไฟฟ้า ทำให้แท่นลอยขึ้นด้วยแรงแม่เหล็ก จากนั้นก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคนที่อยู่ในเรือดำน้ำน้ำลึกถูกแรงกดอัดติดกับที่นั่ง การเร่งความเร็วในชั่วขณะนั้นมีแรงจี (G)สูงถึง 23G แต่ภายใต้การป้องกันของชุดเกราะชั้นใน ทุกคนแค่รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ไม่มีอาการไม่สบายอื่นๆ เลย

ไม่กี่สิบวินาทีต่อมา ทุกคนรู้สึกว่าร่างกายสั่นสะเทือนเล็กน้อย ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็กลายเป็นน้ำทะเล

"ซิงคงให้เสวียนอู่หมายเลข 1 ถึง 3 คุ้มกันเราไปข้างหน้า ส่วนหมายเลข 4 และ 5 ให้จับสัตว์อสูรวิวัฒนาการระดับสองต่อไป และให้สัตว์อสูรปรสิตควบคุมพวกมัน“ เซี่ยงเฉียนมองแผนที่บนหน้าจอ แล้วพูดกับซิงคง

"ได้ครับเจ้านาย"

ในไม่ช้าเสวียนอู่หมายเลข 1 ถึง 3 ก็มาถึงรอบๆเรือดำน้ำน้ำลึกยกเว้นเซี่ยงเฉียนคนอื่นๆ ต่างก็ตะลึงเมื่อเห็นอาวุธชีวภาพคลาสเสวียนอู่

"เอาล่ะ ไม่ต้องมองแล้ว รีบทำความคุ้นเคยกับฟังก์ชันต่างๆ ของชุดเกราะเสริมกำลังภายนอกพวกคุณมีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น"

ในช่วงยี่สิบกว่านาทีต่อมา ภายในห้องโดยสารเงียบสงบมากเซี่ยงเฉียนเฝ้าดูสัตว์อสูรปรสิตตลอดเวลา ส่วนพวกเขาก็กำลังทำความคุ้นเคยกับฟังก์ชันต่างๆ ของชุดเกราะเสริมกำลังภายนอก

"เจ้านาย อเมริกาส่งยานบิน 15 ลำ กำลังมุ่งหน้าไปยังหมู่เกาะฮาวายครับ" ทันใดนั้นซิงคงก็เปลี่ยนหน้าจอไปแสดงภาพยานบิน 15 ลำ พร้อมทั้งพูดขึ้น

"เฟิงเสินอี้หลงตอนนี้อยู่ที่ไหน“ เซี่ยงเฉียนคิดเล็กน้อยแล้วถาม

"อยู่ในทะเล ห่างจากแผ่นดินหลักของออสเตรเลีย 420 กิโลเมตรครับ"

"สั่งให้เฟิงเสินอี้หลงหมายเลข 1 บินขึ้น ให้ใช้ความเร็วสูงสุดไปที่หินยักษ์ลอยฟ้านั่น และบินวนอยู่เหนือมันยานบินใดๆ ที่เข้าใกล้หินยักษ์ลอยฟ้าในระยะ 30 กิโลเมตร ให้ยิงพวกมันลงมาให้หมด"

"ได้ครับเจ้านายเฟิงเสินอี้หลงหมายเลข 1 คาดว่าจะถึงจุดหมายใน 18 นาทีครับ"

...