58 - โครงสร้างฐานทัพและแผนการในอนาคต

58 - โครงสร้างฐานทัพและแผนการในอนาคต

ไม่นานนัก หลายคนก็ทยอยมาถึงที่พักของเซี่ยงเฉียน

"ที่นี่คือจุดหมายที่ผมเลือก เดี๋ยวผมจะสร้างฐานทัพที่นี่ แต่ตอนนี้แผนผังรวมของฐานทัพยังไม่สรุป แบบร่างคร่าวๆ น่ะทำเสร็จแล้ว แต่ผมไม่รู้ว่าพวกคุณมีความต้องการพิเศษอะไรไหม เลยเรียกทุกคนมาหารือกันก่อน สร้างเสร็จแล้วจะแก้ลำบาก

ซิงกง แสดงแผนผังฐานทัพออกมา" เมื่อทุกคนมาถึง เซี่ยงเฉียนไม่พูดพร่ำทำเพลง เข้าเรื่องทันที

"เสี่ยวเฉียน ทำไมไม่เห็นเครื่องชนอนุภาคฮาดรอนล่ะ เธอบอกจะสร้างให้ฉันก่อนสิ้นปีไม่ใช่เหรอ อย่าหลอกคนแก่นะ" ตาแก่หลี่เห็นแผนผังบนหน้าจอ พบว่าไม่มีเครื่องชนอนุภาคฮาดรอน ก็รีบพูดขึ้นทันที

"อาจารย์ วางใจเถอะ เครื่องชนอนุภาคฮาดรอนมีแน่นอน แต่ต้องรอผมสร้างฐานทัพเสร็จก่อนนะ เราต้องแก้ปัญหาเรื่องกินเรื่องอยู่ก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องอื่นสิ" เซี่ยงเฉียนเห็นตาแก่หลี่รีบร้อนขนาดนี้ ก็พูดอย่างจนใจ

"อ๋อ... ใช่ สร้างฐานทัพเป็นเรื่องใหญ่ ฉันไม่รีบหรอก แค่ถามดูเฉยๆ" ตาแก่หลี่ฟังจบก็พูดแก้เก้อ

"ทุกคนดู นี่คือโมเดลพื้นฐานของฐานทัพเราในอนาคต นี่คืออาคารหลัก ถ้าต้องสร้างอุปกรณ์อื่นๆ ก็จะสร้างแยกออกไปนอกอาคารหลักนี้ โครงสร้างอาคารหลักผมเลือกรูปทรงพีระมิดสามเหลี่ยม ภายในเหมือนพีระมิดสามเหลี่ยมขนาดใหญ่สองอันเชื่อมต่อกัน ประกอบด้วยห้องทรงพีระมิดสามเหลี่ยมขนาดเล็กจำนวนนับไม่ถ้วน

ส่วนพีระมิดด้านบน ผมเตรียมไว้สำหรับที่พักอาศัยและสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก ส่วนด้านล่างสร้างระบบนิเวศจำลองและโรงงาน ส่วนสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการวิจัยของพวกคุณ จะสร้างไว้นอกพีระมิดเหล่านี้ ยื่นออกไปด้านนอก

ตอนนี้ต้องการให้พวกคุณยืนยันว่าต้องการอะไร ผมจะได้ให้ซิงกงออกแบบตำแหน่งห้องภายใน อย่าให้สุดท้ายระบบนิเวศจำลองไปเชื่อมกับโรงงาน จะไปเอาของต้องเดินอ้อม พอพวกคุณยืนยันแล้ว ผมจะจัดห้องวิจัยของพวกคุณไว้ด้านนอกสุด รออาคารหลักสร้างเสร็จ ก็สร้างต่อจากห้องของพวกคุณได้เลย ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมา"

เซี่ยงเฉียนชี้ไปที่แผนผังฐานทัพบนหน้าจอ ขณะที่พูด ซิงกงก็ปรับเปลี่ยนแผนผังตามไปด้วย แสดงสิ่งอำนวยความสะดวกจำลองภายในออกมา

"ฉันคิดว่าสร้างระบบนิเวศจำลองขนาดเล็กไว้ส่วนล่างก็พอแล้ว ระบบนิเวศจำลองนี้ใช้ผลิตอาหารเป็นหลัก แล้วขุดเจาะระบบนิเวศจำลองขนาดใหญ่ไว้ด้านนอกสักสองสามแห่ง เพื่อผลิตพืชผลทางการเกษตรเต็มกำลัง

เพราะเราต้องใช้ชีวิตในอวกาศนานแค่ไหนเราก็ไม่รู้ ดังนั้นอาหารต้องเตรียมให้เพียงพอ จะพึ่งแค่ระบบนิเวศจำลองบนยานอวกาศมันไม่สมจริง ถ้าระบบหมุนเวียนของระบบนิเวศจำลองล่มสลาย เราจะไม่มีแม้แต่อาหารฉุกเฉิน ต้องรอความตายในอวกาศอันเวิ้งว้าง

ดังนั้นฉันจึงวิจัยเสบียงแห้งอัดเม็ดแบบหนึ่ง เสบียงแห้งอัดเม็ดนี้มีขนาดแค่สามลูกบาศก์เซนติเมตร กินคู่กับสารอาหารเหลว 50 มิลลิลิตร ก็เพียงพอสำหรับสารอาหารที่คนหนึ่งคนต้องการในหนึ่งวัน

ความจริงดื่มแค่สารอาหารเหลวก็พอแล้ว แต่เพื่อป้องกันระบบย่อยอาหารเสื่อมสภาพ เสบียงแห้งอัดเม็ดจะมีเส้นใยจำนวนมาก เมื่อกินเข้าไปจะขยายตัวในกระเพาะอย่างรวดเร็ว ทำให้ระบบย่อยอาหารทำงาน ป้องกันการเสื่อมสภาพ" เหลิ่งหนิงดูแผนผังจบ ก็พูดเป็นคนแรก

"อืม อันนี้ไม่มีปัญหา แต่ระบบนิเวศจำลองพวกนั้นต้องรออาคารหลักสร้างเสร็จก่อนถึงจะค่อยๆ สร้างได้" เซี่ยงเฉียนพยักหน้า เขาไม่เคยบอกใครเรื่องที่พวกเขาจะไม่ออกจากโลก ดังนั้นที่เหลิ่งหนิงพูดก็ถูก เขาจึงไม่คัดค้าน

"สร้างซูเปอร์คอมพิวเตอร์เพิ่มอีกสักสองสามเครื่องได้ไหม ทรัพยากรการประมวลผลของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่มีอยู่ตอนนี้ไม่ค่อยพอแล้ว ถ้าทรัพยากรการประมวลผลไม่พอ จะกระทบต่อวิวัฒนาการของซิงกง" ฉู่เทียนซิงก็เอ่ยปากขึ้นบ้าง

"เรื่องนี้วางใจได้ รอฐานทัพสร้างเสร็จ จะมีศูนย์ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ให้คุณใช้ เพราะคนของเราน้อย หลายเรื่องต้องพึ่งซิงกง ทรัพยากรการคำนวณตามไม่ทันไม่ได้เด็ดขาด" เซี่ยงเฉียนพยักหน้า เรื่องนี้เขาคิดไว้แล้ว

"ฉันไม่มีข้อเรียกร้องอะไร ขอแค่เจ้าหนูสร้างเครื่องชนอนุภาคฮาดรอนออกมาได้ก็พอ" ตาแก่หลี่เห็นเซี่ยงเฉียนมองมาทางตน ก็รีบพูด

"ผมก็ไม่ต้องการอุปกรณ์พิเศษอะไร เพราะผมไม่ได้ทำงานวิจัย" อาจารย์ไช่ก็พูดตาม

เซี่ยงเฉียนฟังจบก็พยักหน้า ในใจมีแผนแล้ว

"ในเมื่อพวกคุณไม่มีข้อเรียกร้องอื่น งั้นผมจะบอกแผนของผม รอฐานทัพสร้างเสร็จ เหลิ่งหนิง คุณวิจัยยาแบ่งเซลล์ เทคโนโลยีโคลนนิ่ง และสมองชีวภาพเป็นหลัก สามอย่างนี้ต้องมีผลงานก่อนเราออกจากโลก

ยาแบ่งเซลล์อย่างน้อยต้องยืดอายุขัยได้ 20 ปี เพราะระยะเวลาการเดินทางในอวกาศไม่รู้ต้องใช้กี่ปี อย่าให้ยังไม่ทันเจอดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้ คนก็ตายหมดแล้ว แบบนั้นสู้รอความตายอยู่บนโลกดีกว่า

เทคโนโลยีโคลนนิ่งก็ต้องแก้ปัญหาอายุขัยสั้นของร่างโคลน ปัญหาอื่นไว้ค่อยว่ากัน ยังไงภายในสามปี คุณต้องวิจัยร่างโคลนที่ใช้ชีวิตปกติได้เกินยี่สิบปีออกมาให้ได้ ต่อให้ร่างนี้ต้องกินยาทุกวัน ก็ต้องใช้ชีวิตปกติได้ยี่สิบปี

สมองชีวภาพไม่มีข้อเรียกร้องมาก แต่คุณต้องวิจัยชิปชีวภาพออกมาให้ได้ ไม่ต้องมีประสิทธิภาพสูงมาก ขอแค่รับ แปลง และส่งสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้ ความเร็วประมวลผลห้าล้านล้านครั้งต่อวินาทีก็พอ แน่นอนว่าเงื่อนไขคือต้องฝังในร่างกายมนุษย์ได้ และเชื่อมต่อกับสมอง แปลงสัญญาณความคิดเป็นสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้

มีปัญหาไหม" เซี่ยงเฉียนพูดกับเหลิ่งหนิง พูดจบก็มองเหลิ่งหนิงด้วยสีหน้าจริงจัง

"ยาแบ่งเซลล์ไม่มีปัญหา เทคโนโลยีโคลนนิ่งก็ไม่มีปัญหา สมองชีวภาพฉันรับปากไม่ได้ แม้แต่ชิปชีวภาพ ฉันก็ไม่มีความมั่นใจ เพราะฉันไม่เคยสัมผัสความรู้ด้านนี้มาก่อน ถ้าจะวิจัย ต้องเริ่มเรียนใหม่ตั้งแต่ต้น ภายในสามปีฉันไม่กล้ารับประกันว่าจะวิจัยออกมาได้" เหลิ่งหนิงคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดกับเซี่ยงเฉียน

"วางใจเถอะ อีกสักพักอารยธรรมโลกจะถึงระดับสอง ถึงตอนนั้นคุณก็จะเป็นผู้วิวัฒนาการระดับสอง ด้วยความสามารถของผู้พยากรณ์ทางวิทยาศาสตร์ การวิจัยชิปชีวภาพไม่มีปัญหาแน่นอน แต่ผมยังหวังให้คุณวิจัยสมองชีวภาพออกมาได้ มันจะมีประโยชน์มากต่อการเดินทางข้ามดวงดาวในอนาคต"

"ได้ ฉันจะพยายาม" เหลิ่งหนิงพยักหน้า

"อาจารย์ รอผมสร้างเครื่องชนอนุภาคฮาดรอนเสร็จ ผมหวังว่าอาจารย์จะปรับปรุงทฤษฎีการสื่อสารควอนตัมให้สมบูรณ์ และเอาข้อมูลจริงของปรากฏการณ์พัวพันทางควอนตัมออกมาให้ได้" เห็นเหลิ่งหนิงพยักหน้า เซี่ยงเฉียนก็หันไปพูดกับตาแก่หลี่

"...ฉันจะลองดู เรื่องนี้ฉันไม่กล้ารับประกัน" ตาแก่หลี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างจริงจัง

"ผมรู้ว่าด้วยอุปกรณ์ที่มีอยู่ การจะให้ทำของพวกนี้ออกมามันยาก แต่อีกเดี๋ยวผู้ครอบครองเทคโนโลยีทมิฬระดับสองจะออกแบบพิมพ์เขียวอุปกรณ์สื่อสารควอนตัมได้ ถึงตอนนั้นผมจะสร้างมาให้อาจารย์รื้อเล่น น่าจะไม่มีปัญหาแล้วใช่ไหม" เซี่ยงเฉียนพูดพลางยิ้ม ความจริงทฤษฎีนี้เขาก็รู้ แต่พูดไปก็ไม่มีความหมาย สู้ให้ตาแก่หลี่วิจัยเองดีกว่า

"ได้ งั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว" ตาแก่หลี่มั่นใจขึ้นมาทันที ไม่ลังเลอีก

"ฉู่เทียนซิง ผมหวังว่าตอนที่คุณวิจัยระบบ ก็วิจัยฮาร์ดแวร์ไปด้วย ด้วยความสามารถของผู้พยากรณ์ทางวิทยาศาสตร์ วิจัยแต่ซอฟต์แวร์มันเสียของ รอคุณถึงระดับสอง ผมจะสร้างซูเปอร์คอมพิวเตอร์อารยธรรมระดับสองให้คุณรื้อ หวังว่าคุณจะเสนอทิศทางการพัฒนาฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ที่ดีกว่านี้ได้จากอุปกรณ์พวกนั้น"

"ได้" ฉู่เทียนซิงพยักหน้า

"อาจารย์ไช่ ตอนนี้คุณยังเป็นผู้วิวัฒนาการระดับหนึ่งขั้นต้น เดี๋ยวตอนสร้างฐานทัพ ผมจะมอบพิมพ์เขียวเทคโนโลยีทมิฬระดับหนึ่งให้คุณ พร้อมน้ำยาต้นกำเนิดพลังนิวเคลียร์พันธุกรรมไม่อั้น ข้อเรียกร้องเดียวคือหวังให้คุณรีบถึงระดับสองให้เร็วที่สุด" เซี่ยงเฉียนพูดกับอาจารย์ไช่เป็นคนสุดท้าย

"ไม่มีปัญหา" อาจารย์ไช่ตอบรับทันที

"ดี งั้นไม่มีอะไรแล้ว ทุกคนกลับไปทำงานของตัวเองเถอะ ซิงกง แสดงแผนที่ธรณีวิทยารอบๆ ออกมา"

ทุกคนไม่ได้พูดอะไรมาก ต่างแยกย้ายกันไป

เซี่ยงเฉียนเริ่มดูแผนที่ธรณีวิทยาที่ซิงกงวาดไว้ บนนั้นแสดงการกระจายของแร่ธาตุและชั้นน้ำใต้ดินในรัศมียี่สิบกิโลเมตร ลึกลงไปห้ากิโลเมตร

โดยพื้นฐานแล้วที่ไหนมีภูเขาก็จะมีแร่ธาตุ เพียงแต่ชนิดของแร่ต่างกัน เกรดต่างกัน เทือกเขาที่มีแร่ธาตุจำนวนมาก ไม่คุ้มค่าที่จะขุดเจาะ บางแห่งเพราะเดินทางลำบากหรือสายแร่ลึกเกินไป การลงทุนและผลตอบแทนไม่คุ้มค่า บางแห่งเพราะเกรดของแร่ต่ำเกินไปหรือปริมาณสำรองน้อยเกินไปไม่คุ้มที่จะขุด สรุปคือที่ไหนมีภูเขา รัศมียี่สิบกิโลเมตรต้องมีแร่ธาตุแน่นอน

ตอนนี้เซี่ยงเฉียนกำลังหาสายแร่ที่ขุดง่ายที่สุด ปริมาณสำรองมากที่สุด และเกรดสูงที่สุด

ต้องรู้ว่าการสร้างฐานทัพใต้ดิน แร่โลหะที่ต้องใช้นั้นคำนวณเป็นล้านตัน ตอนนี้สายแร่ที่เซี่ยงเฉียนเห็นบนหน้าจอ สายแร่ที่ใหญ่ที่สุดมีปริมาณสำรองไม่เกินแสนกว่าตัน คาดว่าสกัดแร่เหล่านี้เป็นโลหะได้ คงไม่พอสร้างคานใหญ่ๆ ของฐานทัพสักอัน

แต่สิ่งเหล่านี้อยู่ในความคาดหมายของเซี่ยงเฉียน ตอนนี้ขุดสายแร่นี้ ไม่ใช่เพื่อสร้างฐานทัพ แต่เพื่อสร้างรถขุดแร่และรถขุดเจาะ แร่ที่จะใช้สร้างฐานทัพจริงๆ ต้องไปขุดที่ก้นทะเล บนบกไม่มีหรอก

"ซิงกง คำนวณเส้นทางขุดเจาะที่ดีที่สุดไปยังสายแร่นี้ และคำนวณจุดรับน้ำหนักของโครงสร้างชั้นล่างสายแร่นี้ ขอแผนการขุดเจาะที่ได้แร่มากที่สุดโดยไม่กระทบโครงสร้างทางธรณีวิทยามาให้ฉัน" เซี่ยงเฉียนชี้ไปที่สายแร่เหล็กที่ใหญ่ที่สุด

"รับทราบ กำลังคำนวณ..."

เซี่ยงเฉียนมองซิงกงกำลังจำลองการขุดเจาะสายนับครั้งไม่ถ้วน ก็ไม่พูดอะไร หันหลังออกจากรถบ้าน ไปที่รถตู้คอนเทนเนอร์หมายเลข 3 เตรียมดัดแปลงรถตู้คอนเทนเนอร์นี้เป็นรถขุดเจาะ

……….