42 - ยานอวกาศ

42 - ยานอวกาศ

คืนนั้นหลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ เซี่ยงเฉียนก็เรียกทุกคนในครอบครัวมาที่ห้องนั่งเล่น

“ลูกเรียกพวกเรามาทำไม เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า” พ่อของเซี่ยงเฉียนถามด้วยความแปลกใจ หากเกิดเรื่องใหญ่สีหน้าของเซี่ยงเฉียนคงไม่มีรอยยิ้มแบบนี้ แต่ถ้าเป็นเรื่องดีทำไมถึงไม่พูดตอนทานข้าว ทำไมต้องเรียกทุกคนมารวมตัวกันด้วย

“พ่อ ไม่มีอะไรหรอก ที่เรียกทุกคนมาก็เพื่อจะให้ดูละครฉากเด็ด ซิงกง เปิดทีวี เชื่อมต่อกล้องโทรทรรศน์อวกาศ” เซี่ยงเฉียนไม่อธิบายอะไรมาก ออกคำสั่งกับซิงกงทันที

“รับทราบคำสั่ง ดำเนินการเรียบร้อย”

ทีวีเปิดขึ้น หน้าจอเป็นสีดำมืดก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นภาพท้องฟ้าที่มีดวงดาว

“เฉียนปี้ นายทำบ้าอะไรเนี่ย เรียกพวกเรามาดูดาวหรือไง” จ้าวหมิงบ่นอย่างไม่สบอารมณ์ เดิมทีเขาเตรียมตัวจะไปเล่นเกม แต่กลับถูกเซี่ยงเฉียนลากมาที่ห้องนั่งเล่น จึงรู้สึกหงุดหงิด

“เดี๋ยวนายก็รู้เอง” เซี่ยงเฉียนพูดพร้อมรอยยิ้ม

ไม่นานภาพดวงดาวบนหน้าจอก็เริ่มไกลออกไป ดาวที่ปรากฏบนหน้าจอก็เริ่มมีจำนวนมากขึ้น ทันใดนั้นดวงจันทร์ขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

“เชี่ย... นั่นมันดวงจันทร์…” จ้าวหมิงเห็นดวงจันทร์บนหน้าจอก็อุทานด้วยความตกใจ

ไม่แปลกที่จ้าวหมิงจะตกใจ ดวงจันทร์บนหน้าจอนั้นใหญ่มาก ทั้งหน้าจอแสดงภาพเพียงส่วนหนึ่งของดวงจันทร์เท่านั้น ไม่ใช่ภาพมุมกว้าง ทั้งยังเห็นพื้นผิวดวงจันทร์ได้อย่างชัดเจน พวกเขาสามารถมองเห็นหลุมอุกกาบาตได้เลย

“ถูกต้อง นี่คือดวงจันทร์ ภาพที่แสดงบนหน้าจอตอนนี้มาจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศแบบออปติคอล พวกนายไม่ต้องตกใจไป ฉากที่จะได้เห็นต่อไปนี้เด็ดกว่านี้อีก” เซี่ยงเฉียนพูดจบก็ไม่สนใจความสงสัยของทุกคนและเงียบเสียงลง

เพื่อคืนนี้ เขาเตรียมการมาทั้งวัน กล้องโทรทรรศน์อวกาศแบบออปติคอลที่มีขนาดใหญ่กว่าฐานยิงขีปนาวุธวิถีโค้งที่ตั้งอยู่นอกประตูนั่นแหละคือผลงานชิ้นเอกของเขาในวันนี้

เมื่อมุมมองผละออกจากดวงจันทร์ ทุกคนก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ เพราะแถบอุกกาบาตที่เห็นได้ชัดเจนปรากฏขึ้นในอวกาศ เมื่อขยายภาพบนหน้าจอ อุกกาบาตที่กำลังหมุนคว้างแต่ละก้อนก็ปรากฏขึ้น

“ลูก นี่ไม่ใช่หนังใช่ไหม ทำไมนอกโลกถึงมีอุกกาบาตเยอะขนาดนั้น” พ่อของเซี่ยงเฉียนถามด้วยความตกตะลึง

“แน่นอนว่าไม่ใช่ นี่คือภาพสด โลกกำลังโคจรซ้อนทับกับวงโคจรของดาวหาง อุกกาบาตพวกนี้คือหางของดาวหาง แต่พวกพ่อวางใจได้ โลกจะไม่เคลื่อนที่ไปตามวงโคจรของดาวหาง เพียงแค่ซ้อนทับกันชั่วคราวเท่านั้น พอหลุดจากแถบอุกกาบาตนี้ไปได้ก็ไม่มีอะไรแล้ว นี่แค่ฉากเล็กๆ” เซี่ยงเฉียนพูดอย่างใจเย็น

“เมื่อเทียบกับแถบอุกกาบาตในเขตดาวแตกดับ อุกกาบาตในวงโคจรดาวหางนี้ถือเป็นเรื่องเด็กๆ รอตอนที่โลกพุ่งชนเขตดาวแตกดับ ฉากนั้นถึงจะเรียกว่าอลังการงานสร้างของจริง”

“อุกกาบาตเยอะขนาดนี้ จะไม่ทำลายโลกเหรอ” จ้าวหมิงถามด้วยความเป็นห่วง

“จะเป็นไปได้ยังไง เดี๋ยวนายก็รู้ ถึงเห็นว่ามีอุกกาบาตเยอะขนาดนี้ แต่ที่จะมาถึงชั้นบรรยากาศโลกได้มีไม่ถึงครึ่งหรอก ต่อให้เข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลกได้ เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ก็จะลุกไหม้จนหมดสิ้น ที่จะตกลงสู่พื้นโลกได้ก็แค่หนึ่งในหมื่น ยังไม่เยอะเท่าอุกกาบาตที่ชนพื้นโลกคราวก่อนเลย” เซี่ยงเฉียนยืนยันหนักแน่น

จากนั้นเซี่ยงเฉียนก็สั่งให้กล้องโทรทรรศน์ดึงระยะภาพออกไป อุกกาบาตกลายเป็นเพียงจุดเล็กๆ เท่าเมล็ดงา

ทันใดนั้นหน้าจอก็แสดงภาพขีปนาวุธวิถีโค้งที่พุ่งทะลุชั้นบรรยากาศออกมา เมื่อขีปนาวุธเหล่านี้พ้นชั้นบรรยากาศ ความเร็วก็เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง จนเร่งความเร็วได้ถึงความเร็วหลุดพ้นขั้นที่สอง หลุดจากแรงโน้มถ่วงของโลกและพุ่งเข้าใส่อุกกาบาตเหล่านั้น

ขีปนาวุธวิถีโค้งนับพันลูกที่บรรจุหัวรบนิวเคลียร์พุ่งเข้าใส่อุกกาบาตยักษ์ในแถบอุกกาบาตราวกับลูกธนู

หนึ่งนาทีต่อมา แสงสีขาวปรากฏขึ้นบนหน้าจอ หัวรบนิวเคลียร์นับพันระเบิดขึ้น พลังงานที่ระเบิดออกมาในช่วงสั้นๆ ก่อตัวเป็นดวงอาทิตย์ขนาดเล็ก แม้แต่พวกเซี่ยงเฉียนที่อยู่ในห้อง มองผ่านหน้าต่างออกไปก็ยังรู้สึกว่าท้องฟ้าภายนอกสว่างจ้าขึ้นมาทันที

ไม่กี่วินาทีต่อมา แสงเริ่มจางลง หน้าจอแสดงภาพในอวกาศอีกครั้ง

“สุดยอดไปเลย…” จ้าวหมิงจ้องหน้าจอตาถลน พูดออกมาอย่างเหม่อลอย

กลุ่มอุกกาบาตที่หนาแน่นถูกแรงระเบิดเมื่อครู่กระแทกจนแตกกระจาย อุกกาบาตยักษ์เหล่านั้นหายไปจนหมด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีอุกกาบาตอีกนับแสนก้อนพุ่งเข้าหาโลก

ตอนนั้นเองยานอวกาศลำหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ นี่คือยานอวกาศในความหมายที่แท้จริง หัวเครื่องทรงสามเหลี่ยมมุมแหลมขนาดใหญ่ เชื่อมต่อกับลำตัวทรงสามเหลี่ยมยาวลู่ลม ท่อไอพ่นวงกลมสี่ท่อด้านหลัง ล้วนแสดงให้เห็นว่ายานบินที่ดูมีความเป็นไซไฟลำนี้คือยานอวกาศในตำนาน ไม่ใช่ยานอวกาศรุ่นของเลียนแบบอย่าง X-37B ของอเมริกา

“เชี่ย... นั่นมันดาวห้าแฉก... ฉันดูไม่ผิดใช่ไหม…”

“ไม่ผิด อย่าลืมความสามารถของผู้ครอบครองเทคโนโลยีทมิฬ ตราบใดที่ไม่เกินขีดจำกัดของเทคโนโลยีอารยธรรมระดับหนึ่ง ผู้ครอบครองเทคโนโลยีทมิฬก็สามารถออกแบบพิมพ์เขียวออกมาได้ ยานอวกาศฟังดูเจ๋งก็จริง แต่ก็ยังอยู่ในขอบเขตของเทคโนโลยีอารยธรรมระดับหนึ่ง ถูกสร้างออกมาได้จะมีอะไรน่าแปลกใจ”

แม้ปากจะพูดแบบนั้น แต่เซี่ยงเฉียนก็ดูออกว่ายานอวกาศลำนี้เป็นผลผลิตทางเทคโนโลยีระดับสูงสุดของอารยธรรมระดับหนึ่งแน่นอน นี่แสดงว่าในประเทศมีผู้ครอบครองเทคโนโลยีทมิฬที่ไปถึงจุดสูงสุดของผู้ครอบครองเทคโนโลยีทมิฬระดับหนึ่งแล้ว

ตราบใดที่โลกเข้าสู่อารยธรรมระดับสอง ผู้ครอบครองเทคโนโลยีทมิฬคนนั้นก็จะกลายเป็นผู้ครอบครองเทคโนโลยีทมิฬระดับสองได้ทุกเมื่อ

เมื่อยานอวกาศลำแรกของในประเทศปรากฏตัว ยานอวกาศของประเทศอื่นๆ ก็ทยอยปรากฏตัวออกมา ในจำนวนนั้นยานอวกาศของอเมริกาที่มีรูปร่างเป็นวงรีสองวงซ้อนเหลื่อมกันและปีกโค้งครึ่งวงกลมขนาดเล็ก กับยานอวกาศของหมีขาวที่มีรูปร่างเหมือนจรวดบวกกับปีกสามเหลี่ยมสามปีก เป็นที่สะดุดตาที่สุด

แน่นอนว่ายานอวกาศของมหาอำนาจอื่นๆ ก็ไม่เลว พูดได้ว่าประเทศที่สามารถส่งยานอวกาศมาสกัดกั้นอุกกาบาตที่นี่ได้ ก็คือตัวแทนของประเทศที่มีกำลังรบสูงสุดบนโลก

เมื่อเทียบกับอุกกาบาตนับแสนก้อนนั้น ยานอวกาศสิบกว่าลำถือว่าน้อยนิด แต่เมื่อช่องเก็บอาวุธของยานอวกาศเหล่านี้เปิดออก เผยให้เห็นขีปนาวุธที่เรียงรายอยู่เต็มไปหมด ความคิดของทุกคนก็เปลี่ยนไป

เห็นเพียงยานอวกาศสิบกว่าลำยิงขีปนาวุธออกมาเหมือนเฮลิคอปเตอร์ยิงจรวด ภาพที่เห็นนั้นอลังการมาก

ขีปนาวุธเหล่านี้มีขนาดเล็ก เนื่องจากไม่ต้องใช้เชื้อเพลิงในการพุ่งออกจากชั้นบรรยากาศ เชื้อเพลิงของขีปนาวุธจึงไม่ต้องบรรจุมากนัก ขีปนาวุธแต่ละลูกที่ติดหัวรบนิวเคลียร์มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียงสิบห้าเซนติเมตร เมื่อเทียบกับยานอวกาศที่มีความกว้างหลายสิบเมตร ยานอวกาศแต่ละลำจึงสามารถบรรทุกขีปนาวุธแบบนี้ได้นับร้อยลูก

หลังจากยานอวกาศเหล่านี้ยิงขีปนาวุธเสร็จสิ้น ก็ถอนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว หลายสิบวินาทีต่อมา แสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง เมื่อการระเบิดสิ้นสุดลง อุกกาบาตที่มีขนาดใหญ่หน่อยก็ไม่เหลืออยู่เลย เหลือเพียงอุกกาบาตขนาดเล็กจำนวนนับไม่ถ้วนที่พุ่งเข้าหาโลก

แต่อุกกาบาตเล็กๆ เหล่านี้ไม่มีภัยคุกคามต่อโลกเลย เมื่อพวกมันเข้าสู่ชั้นบรรยากาศก็จะถูกเผาไหม้จนหมดสิ้น มีเพียงอุกกาบาตเล็กๆ บางส่วนเท่านั้นที่อาจจะทะลุชั้นบรรยากาศตกลงสู่พื้นได้เพราะมุมที่เข้าสู่ชั้นบรรยากาศเหมาะสม ส่วนอุกกาบาตอื่นๆ ก็เป็นเพียงดอกไม้ไฟที่สวยงามเท่านั้น

“ไปกันเถอะ ออกไปดูฝนดาวตกครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์กัน รับรองว่าสวยงามตระการตาแน่” เซี่ยงเฉียนเห็นดังนั้นก็รู้ว่ารายการคืนนี้จบลงแล้ว ออกไปดูดอกไม้ไฟได้

ทุกคนสวมเสื้อโค้ท เดินออกไปที่ลานด้านนอก เงยหน้ามองท้องฟ้า

ไม่นานแสงสีขาวสายแล้วสายเล่าก็พาดผ่านท้องฟ้า ทำให้ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดกลายเป็นสีสันสดใส

เซี่ยงเฉียนมองดูฝนดาวตก อธิษฐานในใจเงียบๆ ขอให้สวรรค์บันดาลให้ในบรรดาลูกน้องหลายร้อยคนของพวกเขา มีผู้วิวัฒนาการที่แท้จริงปรากฏขึ้นมาสักสองสามคนเถิด ถ้ามีสักหลายสิบคนก็จะยิ่งดี

อุกกาบาตนับไม่ถ้วนลุกไหม้จนหมดสิ้นในชั้นบรรยากาศ แต่สสารลึกลับที่อยู่ในนั้นกลับยังคงอยู่ และค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาราวกับฝุ่นละออง

……….