Divine King Of All Directions - 155
Divine King Of All Directions - 155
Divine King Of All Directions - 155
ซูฮัวหลงนั้นได้นอนสลบอยู่ใต้เท้าของหลินเทียนขณะที่จมูกและปากเต็มไปด้วยเลือด
หลินเทียนได้มองลงไปด้วยความรู้สึกรังเกียจพร้อมทั้งเหวี่ยงเท้าเตะซ้ำออกไป
โครม ! ร่างของซูฮัวหลงได้กระเด็นออกไปไกลเหมือนดั่งหุ่นไล่กา
"ท่านคะ ! "
สาวงามของซูฮัวหลงได้กรีดร้องออกมาก่อนที่จะวิ่งตามร่างของซูฮัวหลงไป
หลินเทียนได้มองตามไปด้วยสายตาที่ไม่สนใจพร้อมทั้งหันหลังเดินกลับมาหาจี่หยู
"ได้ล่ะ "
เขาได้พูดออกมาด้วยรอยยิ้ม
จี่หยูได้แต่กระพริบตาวิ้งๆพร้อมกับถามออกมาด้วยความประหลาดใจว่า
"เจ้ากระทืบเขาง่ายๆแบบนั้นแต่เขาเป็นถึงปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมระดับ 3 เลยนะ ต่อให้เป็นข้าก็ต้องใช้เวลาไม่น้อยเหมือนกัน "
"เจ้าพูดแบบนี้ทำให้ข้าภูมิใจในตัวเองเลยนะ "
หลินเทียนได้หยอกล้อออกมา
นางได้แต่มีสีหน้าแดงก่ำพร้อมทั้งตอบกลับไปว่า
"ที่ไหนกัน ข้าแค่ประหลาดใจเล็กน้อยเท่านั้นแหละ "
หลินเทียนได้ยิ้มออกมาพลางตอบกลับไปว่า
"เขาเป็นปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมระดับ 3 ก็จริงแต่ข้าอยู่ในระดับที่สูงกว่าเขา "
"สูงกว่าระดับ 3 ? "
จี่หยูได้พูดออกมาด้วยท่าทางประหลาดใจ
แม้ว่านางจะรู้ว่าหลินเทียนนั้นเป็นปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมแต่ก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ในระดับอะไรและในตอนนี้หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเขานั้นก็ทำให้นางต้องประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม อายุ 16 ปีแต่กลับมีความสามารถที่น่ากลัวขนาดนี้
"โดดเด่นจริงๆ "
นางได้ส่งเสียงกระซิบออกมา
"เจ้าว่าอะไรนะ ? "
หลินเทียนได้หันกลับมาถาม
นางได้แต่รีบส่ายศีรษะพร้อมทั้งพูดออกมาด้วยรอยยิ้มว่า
"เปล่าๆ ไปส่งข้าได้แล้ว มันจะเย็นแล้ว"
"ได้"
หลินเทียนได้ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม มันเป็นเพราะว่าจากที่นี่กลับไปยังคฤหาสน์นั้นค่อยข้างไกลดังนั้นเขาและนางถึงได้เดินคู่กันไปโดยไม่สนสายตาของผู้คนรอบข้างแม่แต่น้อย
จนถึงตอนที่พวกเขาได้เดินจากไปแล้วที่มีเสียงฮือฮาดังขึ้น
"พระเจ้า ! เจ้าหนุ่มนั่นทำ.......ท่านซูฮัวหลง "
"อายุ16ปีแต่เป็นปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมจริงๆงั้นรึ ! "
"แข็งแกร่งกว่าท่านซูฮัวหลงอีก ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะว่าที่เมืองเราจะมีตัวตนแบบนี้ "
"ใช่แล้ว แปลกเกินไปแล้ว !"
"ผู้มีพรสวรรค์ระดับสัตว์ประหลาดนี่มาจากไหนกัน ? "
หลายๆคนได้ส่งเสียงออกมา
ซูฮัวหลงที่อยู่ห่างออกไปเองก็ได้ยืนขึ้นโดยอาศัยการพยุงของหญิงสาวก่อนที่จะตระหนักได้ถึงบางสิ่ง
"ระยำ ! "
เมื่อจ้องมองไปทางหลินเทียนแล้วเขาก็ได้แต่แสดงแววตาที่ดุร้ายออกมา
.................
หลังจากที่ผ่านไปกว่า 2 ชั่วโมง , หลินเทียนและจี่หยูก็ได้กลับมาถึงที่หน้าทางเข้าคฤหาสน์แม่ทัพ
"ข้าไม่เข้าไปส่งด้านในนะ "
หลินเทียนได้พูดออกมา
จี่หยูได้มองไปยังดอกหยุนซิงฮัวในอ้อมอกพร้อมกับมองไปทางหลินเทียนแล้วพูดว่า
"อื้ม ขอบคุณของขวัญของเจ้ามากๆ ข้าจะเก็บมันไว้อย่างดี "
"ไม่เป็นไรหรอก ข้ายินดี "
หลินเทียนไ ้เกาศีรษะของตัวเอง
ของนี่ได้มาเพราะการใช้เงินดังนั้นมันไม่ถือว่าเป็นอะไรด้วยซ้ำ
จี่หยูได้ส่งเสียงตอบกลับพร้อมทั้งโบกมือให้กับเขาก่อนที่จะเดินเข้าไปภายในตัวคฤหาสน์
หลินเทียนยิ้มออกมาพร้อมทั้งหันหลังแล้วเดินจากไป
"ท่านนายใหญ่ในอนาคตท่านเดินกลับดีๆนะขอรับ !"
"มาเยี่ยมคุณหนูบ่อยๆนะขอรับ ! "
ทหารยามที่อยู่ด้านหน้าทางเข้าคฤหาสน์ทั้ง 2 คนได้หยอกล้อออกมา
หลินเทียนได้แต่ถูจมูกโดยที่ไม่ได้แก้ต่างอะไรพร้อมกับเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
ไม่นานเขาก็ได้เดินออกไปไกลมาก
ณ ตอนนี้มันจะถึงช่วงเย็นแล้วซึ่งผู้คนตามทางถึงได้มีน้อยลงมากๆแต่แม้ว่าจะไม่สามารถเทียบกับช่วงบ่ายได้แต่ก็ยังคงคึกคักซึ่งร้านค้าตามข้างทางก็ยังเปิดทำการอยู่เช่นเคย ร้านอาหารหลายๆแห่งในที่แห่งนี้ไม่เคยหลับใหลเพราะว่าที่นี่มันเป็นเมืองหลวง !
หลังจากที่นั้นเขาก็ได้เดินไปตามเส้นทางเพื่อกลับไปยังสำนัก
ทันใดนั้นเองที่เขาได้หยุดเท้าลงเพราะแม้ว่าจะเต็มไปด้วยผู้คนแต่มันให้ความรู้สึกแปลกๆเหมือนบางสิ่งไม่ถูกต้องยังกับว่ามีสายตาที่เย็นชามากมายกำลังจับจ้องมาทางเขา
"วุ้สสสส ! "
ตอนนี้เองที่ลูกศรได้พุ่งเข้ามาทางเขา
หลินเทียนได้หลบออกไปด้านซ้ายก่อนที่จะยกมือขึ้นมาคว้าลูกศรเอาไว้ด้วยสายตาที่เย็นชาขณะเขวี้ยงกลับไปในทิศที่มันถูกยิงออกมา
"พุฟฟฟฟ ! "
เสียงร้องได้ดังขึ้นจากภายในร้านอาหารขณะที่ทำให้ท่าทางของผู้คนโดยรอบเปลี่ยนไปทันที
และตอนนี้เองที่ท่าทางของหลินเทียนได้เปลี่ยนไปเพราะว่ามันมีลูกศรถูกส่งออกมาจากร้านอาหารโดยรอบทั้งหมด , ดวงตาของเขาได้หดเล็กลงพร้อมทั้งเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อหลบการโจมตีของลูกศรเหล่านี้
ตอนนี้เองที่คิ้วของเขาได้ขมวดเข้าหากันเพราะว่าห่างออกไปไม่ไกลมันมีคนเมากำลังนั่งอยู่และลูกศร 3 ดอกก็กำลังพุ่งเข้าไปทางเขา
"! "
เขาได้สำแดงทักษะก้าวย่างแห่งสวรรค์เพื่อพุ่งไปตรงหน้าชายเมาคนนั้นแล้วยกมือขึ้นมาทำลายลูกศรทั้ง 3 ดอกไปทันที
ในตอนนี้ลูกศรทั้งหมดได้ถูกทำลายลงหมดแล้ว
"จิตสัมผัสดีหนิ "
น้ำเสียงที่เย็นชาได้ถูกส่งออกมา
ห่างออกไปในร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลนั้นมีชายคนหนึ่งเดินออกมาพร้อมๆกับชายหนุ่มชุดสีฟ้า
แน่นอนว่ามันคือเหล็งเฟิง !
ข้างๆเหล็งเฟิงนั้นเป็นชายวัยกลางคนๆหนึ่งที่เพิ่งถูกหลินเทียนกระทืบไปเมื่อ 2 ชั่วโมงก่อนอย่างซูฮัวหลง , หลังจากที่ได้รับความเจ็บปวดจากหลินเทียนนั้นเขาก็ได้รีบมุ่งหน้ากลับไปที่ตระกูลเหล็งพร้อมทั้งเรียกรวมพลซึ่งเหล็งเฟิงเองก็ได้มารู้ว่าใครที่เป็นคนทำร้ายเขาถึงได้ยกเอาผู้เชี่ยวชาญมาด้วยตัวเองเพื่อล้างแค้นหลินเทียน
"ไม่คิดเลยนะว่าเจ้าเป็นคนที่สังหารนายน้อยเหล็งอี้ทง อวดดีนักนะ ! "
ซูฮัวหลงได้พูดออกมาด้วยดวงตาที่เย็นยะเยือก
ณ ตอนนี้อาการบาดเจ็บของซูฮัวหลงดีขึ้นมากแล้วเนื่องจากเขาเป็นปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมระดับ 3
หลินเทียนไม่ได้สนใจเขาแม้แต่น้อยก่อนที่จะมองไปยังเหล็งเฟิงแล้วพูดว่า
"นี่เป็นครั้งที่ 2 แล้วนะ "
หลินเทียนได้พูดออกมาด้วยสายตาที่ดุร้ายว่า
"ก่อนหน้านี้ก็มีตระกูลผู้บ่มเพาะไล่ล่าข้าและหลังจากนั้นข้าก็ได้ทำลายล้างตระกูลมันทั้งตระกูลอย่างสิ้นซาก ตระกูลเหล็งของเจ้าก็จะมีชะตากรรมไม่ต่างกัน "
คำพูดเช่นนี้ทำให้ท่าทางของเหล็งเฟิงเปลี่ยนไปทันที
"อย่าได้เอาตระกูลเหล็งของข้าไปเทียบกับขยะพวกนั้น "
เหล็งเฟิงได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
แต่แม้จะเป็นแบบนั้นทว่าในใจลึกๆแล้วเขาก็กลัวเช่นกัน แม้ว่าตระกูลผู้บ่มเพาะนั้นอาจจะเล็กก็จริงแต่ก็เป็นตัวบ่งบอกความน่ากลัวของหลินเทียน ยิ่งไปกว่านั้นหลินเทียนยังสามารถเอาชนะซูฮัวหลงได้นี่แสดงว่าระดับของปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมเขาสูงกว่าซูฮัวหลงถึงได้ทำให้จิตสังหารของเขาเพิ่มมากขึ้น
คนแบบนี้มันจะปล่อยเอาไว้ไม่ได้ไม่งั้นต้องเป็นปัญหาอย่างมาก !
"ฆ่า ! "
เหล็งเฟิงได้ส่งสียงที่เย็นชาออกมา
ณ ตอนนี้ผู้คนทั้งหลายก็ได้กระโจนเข้าใส่หลินเทียนโดยทันที
"หลีกไป ! "
"นั่นมันเป็นคนตระกูลเหล็ง !"
"หนีเร็ว "
ชาวบ้านที่อยู่ทั้ง 2 ด้านต่างพากันมีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
คนเมาที่อยู่ด้านหลังหลินเทียนได้จับชายเสื้อของเขาเอาไว้ก่อนที่จะพยุงตัวเองขึ้นมาแล้วถามว่า
"ใครน่ะ มีเหล้าไหม ? "
ชายวัยกลางคนๆนี้มีสภาพไม่ต่างอะไรไปจากขอทานด้วยซ้ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด
"ไม่ "
หลินเทียนได้ตอบกลับไป
ณ ตอนนี้เองที่ชายชุดดำได้พุ่งเข้ามาประชิดเขาก่อนที่จะฟาดฟันกระบี่เข้าใส่ซึ่งชายคนนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 3 แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับระดับ 4 อย่างหลินเทียนแล้วมันดูอ่อนแอมากๆ เขาได้ถูกเตะจนปลิวออกไปด้วยเท้าของหลินเทียนทางกระอักเลือดออกมาคำโต
"ฆ่า !"
"ฆ่า!"
"ฆ่า!"
ทุกคนได้ส่งเสียงออกมาพร้อมทั้งกระโจนเข้าใส่อย่างไว
"ออกห่างไปหน่อย "
หลินเทียนได้พูดออกมาหลังจากที่โบกมือเพื่อให้คนเมาเข้าไปหลบในร้าน
เป้าหมายของตระกูลเหล็งคือเขาดังนั้นเขาถึงได้ไม่อยากลากคนอื่นมาเกี่ยวด้วย
"ดูเหมือนว่าความกล้าของตระกูลเหล็งจะไม่น้อยเลยนะ "
หลินเทียนได้แสะยะออกมา
มือขวาของเขาได้สั่นไหวก่อนที่จะเรียกเอากระบี่ออกมาพลางส่งเสียงคำรามออกไปรอบทิศทาง
"แกร๊ง ! "
เมื่อกระบี่ได้ส่งเสียงออกมาแล้วเลือดได้สาดกระจายไปทั่วขณะที่คลื่นกระบี่ได้พุ่งทะลุร่างของชายชุดดำไปหลายคน
ซูฮัวหลงเองก็ได้แต่แสดงสีหน้าที่ประหลาดใจออกมาและไม่คิดเลยว่าหลินเทียนจะแข็งแกร่งขนาดนี้
"แกร๊ง ! "
"แกร๊ง !"
"แกร๊ง !"
หลินเทียนได้เผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญตระกูลเหล็งทั้งหมด , กระบี่ในมือของเขาได้ปะทะเข้ากับอีกฝ่ายซึ่งส่งเสียงและประกายไฟออกมา
"!! "
หลายคนได้ส่งเสียงโอดครวญอย่างน่าสังเวชออกมาเพราะว่าแขนของเขาได้ถูกตัดจนขาดสะบั้นโดยคลื่นกระบี่ของหลินเทียน
เลือดนองไปทั่วพื้นขณะที่อีกคนได้ตกตายลง
"กระบี่วายุสะท้าน ! "
เขาได้ส่งเสียงออกมาก่อนที่จะยกกระบี่แล้วฟาดฟันออกไป
"พุฟฟฟ !"
"พุฟฟ !"
"พุฟฟฟ! "
เลือดยังคงสาดไปทั่วทิศทางและชาย 5 คนก็ได้นอนจมกองเลือดที่พื้นไป
ภาพเหล่านี้ทำให้ชายชุดดำคนอื่นๆผงะไปทันที
หลายๆคนที่อยู่ห่างออกไปเองก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน
"ใครกันน่ะ ! ทำไมถึงได้แข็งแกร่งแบบนี้ ! "
หลายๆคนได้พูดออกมา
ไม่เพียงคนเหล่านี้เท่านั้นแต่ชายชุดดำที่รายล้อมร่างของหลินเทียนเอาไว้ก็คิดแบบเดียวกัน พวกเขาได้แต่แสดงสีหน้าที่หวาดกลัวออกมาตามๆกัน
ทันใดนั้นเองที่ไม่มีใครกล้าก้าวเท้าออกไปแม้แต่น้อย
กระบี่ในมือของหลินเทียนนั้นอาบไปด้วยเลือดขณะที่มองออกไปยังเหล็งเฟิงแล้วพูดว่า
"คิดว่าจะพวกขยะพวกนี้จะเอาชีวิตข้าได้ ? ได้ยินมาว่าตระกูลเหล็งของเจ้ามีผู้เชี่ยวชาญเขตแดนชีพจรเทวะอยู่เยอะหนิถึงได้เอาพวกเขามาตายเพื่อลดค่าใช้จ่ายในตระกูลสินะ ? "
คำพูดของหลินเทียนนั้นสบายอารมณ์เป็นอย่างมาก
เหล็งเฟิงเองก็ได้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกว่า
"ข้าแค่เอามาลองว่าเจ้ามีคุณสมบัติพอจะให้ข้าลงมือด้วยตัวเองรึไม่ "
หลังจากที่พูดจบแล้วเขาก็ได้ก้าวเข้าไปทางหลินเทียนโดยทันที
"คุณสมบัติ ? "
หลินเทียนได้ยิ้มออกมาอย่างเย็นชาพลางพูดว่า
"อย่างเจ้ายังมีหน้ามาพูดเรื่องคุณสมบัติกับข้าด้วยอีก ? จะอายุ 20 อยู่แล้วแต่ยังอยู่ในเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 7 นี่คิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่มาก ? ถ้าข้าอายุเท่าเจ้าแล้วอยู่ในเขตแดนเดียวกันนี่เป็นข้าคงจะฆ่าตัวตายไปแล้ว "
การก้าวเดินของเหล็งเฟิงได้หยุดลงพร้อมกับส่งสายตาที่ดุร้ายออกมา
หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อพร้อมทั้งฟาดฟันออกไปทันที
หลินเทียนได้แสยะออกมาอย่างเย็นชาเพราะครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนอีกแล้ว เขาไม่คิดจะหนีและตอบรับการโจมตีของเหล็งเฟิงไปตรงๆโดยฟาดฟันกระบี่ที่ส่งเสียงคำรามของสายฟ้าออกไปเช่นกัน
โครม !
เสียงคลื่นสายฟ้าได้ถูกส่งออกมาก่อนที่จะทำลายการโจมตีที่แฝงไปด้วยจิตสังหารของเหล็งเฟิงไป
สีหน้าของเหล็งเฟิงเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนที่จะฟาดฟันออกไปอีกครั้ง
ในเวลาเดียวกันนี้ก็มีเสียงคำรามของสายฟ้าดังขึ้นก่อนที่หลินเทียนจะฟาดฟันออกไปพร้อมทั้งทำลายคลื่นกระบี่ของเหล็งเฟิงไปทันที
"งั้นๆแหละ "
เหล็งเฟิงได้พูดออกมา
"เจ้าเองก็เหมือนกัน แข็งแกร่งกว่าข้าถึง 3 ระดับแต่ไม่เห็นจะแข็งแกร่งตรงไหน "
หลินเทียนได้พูดออกมา
หลังจากที่พูดจบแล้วกระบี่ได้สั่นไหวพร้อมทั้งสร้างคลื่นสายฟ้าออกมาก่อนที่จะฟาดฟันกระบี่ออกไปอีกครั้ง
เขาอยากจะทดสอบว่าระดับของเขาและเหล็งเฟิงยังห่างชั้นกันอยู่มากน้อยแค่ไหน