บทที่ 158 : โชคร้ายของไบรอัน

บทที่ 158 : โชคร้ายของไบรอัน

"ฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่าฉันจะโชคดี, พวกเเกทั้งหมดอยู่ที่นี่"

ในอากาศ​ ไบรอันมองลงไปที่หลินเป่ยและ ฉีฉีด้านล่างด้วยรอยยิ้มที่โหดร้าย "อย่าหาว่าฉันโหดร้ายเลย ถ้าพวกเเกต้องการโทษก็โทษตัวเองเถอะที่มาทำให้ฉันขุ่นเคือง เเละครั้งนี้ฉันจะจัดการกับเเฟนตัวน้อยของเเกต่อหน้าเเกเลย​"

"ภาพมายาศักดิ์​สิทธ์​" เมื่อไบรอัน​พูดจบเขาก็เริ่มโจมตีด้วยการปล่อยภาพลวงตาที่มีผลการปราบปรามระดับ 2 ออกมาทันที….. เขาต้องรีบจบต่อสู้ที่นี่อย่างรวดเร็ว เพราะถ้าหากยืดเยื้อเป็นเวลานาน พวกคนของวิหารเเห่งเเสงอาจจะตามมาได้ทัน

“ไอ้เเก่นี่ หาเรื่องตายจริงๆ” หลินเป่ยหรี่ตา ลงเเละดวงตาของเขาก็มีประกายความเย็นชาออกมา

"ฉีฉี ลากมันลงมาด้วยกันเถอะ"

"ตกลง" ดวงตาของฉีฉีก็เต็มไปด้วยความเย็นชาเช่นเดียวกัน คำพูดก่อนหน้านี้ของไบรอันทำให้เธอมีเจตนา​ฆ่าเขาอยู่เเล้ว

"ฮ่าฮ่า ต้องการลากฉันลงไป…..มั่นใจอะไรขนาดนั้น, ภาพลวงตาของฉันมีเอฟเฟกต์การปราบปรามระดับสอง ไม่มีใครสามารถ​เเก้ไขภาพลวงตา​ของฉันได้เว้นแต่ผู้พิทักษ์​เอเลน่า​หรือมหาปุโรหิต​เอเลน่า​มาด้วยตัวเอง……เเต่ถ้ามีเเค่พวกเเกสองคน มันก็ไม่มีความหวังอะไรเลย"

หลังจากไบรอัน​ปล่องภาพลวงตาศักดิ์​สิทธ์​พื้นที่บริเวณ​นี้​ก็ถูกล้อมรอบด้วยภาพลวงตาเเละร่างของไบรอันก็กระจายไปทั่วสวรรค์และโลก อีกทั้งพื้นที่โดยรอบ 1 กิโลเมตรก็ถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองซึ่งมันส่งผลกระทบต่อการมองเห็นอย่างมาก

"สาวน้อย ฉันจะเอ็นดูเธอมากๆนะ, ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..." มีเสียงหัวเราะชอบใจของไบรอัน​มาจากรอบทิศทาง​เเละเป็นการยากที่จะบอกว่าตัวจริงของเขาอยู่​ที่​ใหน

ถ้าหลินเป่ยไม่มีลูกเเก้วต่อต้านภาพลวง​ตา การต่อสู้​ครั้งนี้คงเป็นเรื่องยากมาก,โดยไม่ต้องคิดอะไรให้มากเรื่อง หลินเป่ยทำการหยิบลูกเเก้วต่อต้าน​ภาพลวงตา​ออกมาโดยตรงและเปิดใช้งานมันทันที

ฟูมมมมมมม!

ปรากฏ​แสงสีเทาพุ่งไปยังบริเวณโดยรอบทันที และในพริบตาแสงสีทองที่ปกคลุมบริเวณ​โดยรอบก็สลายไปทั้งหมด

"อ่อค"

บนท้องฟ้า ไบรอันที่กำลังจะลงมือกับหลินเป่ยก็ถูกผลกระทบของลูกเเก้วต่อต้านภาพลวงตาโดยตรง ​ทำให้เขาก็กระอักเลือดออกมาเต็มคำเเละตกจากอากาศลงมาสู่พื้นโดยตรง

สถานการณ์คืออะไร… มันเป็นกับดักงั้นหรือ? ไบรอันรู้สึดหวาดกลัวทันทีและต้องการจะวิ่งหนี

“อยากหนีหรอ มันสายเกินไปแล้ว” หลินเป่ยยกยิ้มจากนั้นต่อยหน้าของไบรอัน​พร้อมใช้สกิล"กระดูกหัก" ทำให้คู่ต่อสู้ตกอยู่ในอาการสตั้นโดยตรงเเละในเวลาเดียวกันเขาก็เปิด "โดเมนความเงียบ" โดยตรง

[โดเมนความเงียบ (lv.3): ภายในพื้นที่ของทักษะ เป้าหมายที่เป็นศัตรูทั้งหมดจะถูกทำให้เป็นใบ้เเงะไม่สามารถใช้คาถาใดๆ ได้ เพิ่มเติม : ลดมานาของอีกฝ่ายลง 150% ของพลังเวทย์​ของเจ้าของต่อวินาที ระยะเวลา: 60 วินาที คูลดาวน์: 120 วินาที ระยะของทักษะ : ทุกๆ 100 แต้มของมานาที่ใช้ไปพื้นที่ของทักษะจะเพิ่มขึ้น 1 เมตร 】

[โดเมนความเงียบส่งผล ระยะเวลา ∞.]

หลิ้มยิ้มเมื่อเขาได้ยินเสียงที่ดังมาจากหูของเขา…..ในอดีตเขาเคยกังวลว่าสิ่งมีชีวิตระดับ​พิเศษ​เหล่านี้จะสามารถ​ใช้ทักษะการปลดล็อคเพื่อกำจัดเอฟเฟกต์การควบคุมสตั้นของ "หักกระดูก​"ได้….. แต่ตอนนี้เมื่อเขามีสกิล "โดเมนความเงียบ" เป็นตัวเสริมซึ่งมันช่วยไม่ให้ฝ่ายตรงข้าม​สามารถ​ร่ายสกิลปลดล็อก​การสตั้นได้…..เเละนอกเสียจากว่าทักษะการปลดล็อกของฝ่ายตรงข้ามมาพร้อมกับ "ผลการปราบปราม​" มิฉะนั้นเเล้วภายใต้​โดเมนความเงียบ อีกฝ่ายจะไม่สามารถใช้ทักษะปลดล็อก​การควบคุมได้เลย

เเละด้วยวิธี​นี้​ หากเป็นไบรอันในช่วงที่สมบูรณ์ที่สุด….หลินเป่ยก็ยังพบว่ามันคงยากกว่านี้มาก แต่ตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามพึ่งระเบิดชิ้นส่วนเทพเจ้า​ของตัวเองไปสองชิ้น คุณสมบัติ​ของเขาจึงอ่อนแอลงจนถึงขีดสุด, ตอนนี้ไบรอัน​น่าจะออกแรงได้เเค่ 20% ของความแข็งแกร่งของเขาในช่วงที่สมบู​รณ์ที่​สุด​

"อ๊ะ!" มีเพียงความตกใจเเวปเดียวที่เหลืออยู่ในใจของไบรอัน จากนั้นเขาก็ตกอยู่ในสถานะ​สตั้นไม่รู้จบ

หลินเป่ยปล่อยให้ฉีฉีเฝ้าร่างของไบรอัน…. ส่วนเขากลับไปที่ร้านขายของชำและพาเจ้าของร้านจินมาที่นี่

"เจ้าของร้าน​จิน พลังชีวิตระดับพิเศษ​ที่ฉันสัญญากับคุณก่อนหน้านี้อยู่ตรงหน้าคุณแล้ว….. เป็นอย่างไรบ้างฉันเก่งใหม" หลินเป่ยชี้ไปที่ไบรอันและพูดด้วยรอยยิ้ม

"อืมมม ระดับพิเศษ​จริงๆ, แต่ดูเหมือนว่าเขาจะโชคไม่ดีพลังเทพเจ้าในตัวเขานั้นไม่เป็นระเบียบและอ่อนแอ ดูเหมือนว่าหลังจากการต่อสู้ที่ดุเดือดก่อนหน้านี้เขาได้ระเบิดชิ้นส่วนเทพเจ้า​ของตัวเองไป ตอนนี้คาดว่าในร่างของเขาน่าจะเหลือชิ้นส่วนเทพเจ้าเเค่ชิ้นเดียว"

"เจ้าหนู นี่เป็นสิ่งที่ดีสำหรับฉันเเละฉันก็พอใจกับมันมาก" เมื่อเจ้าของ​ร้าน​จิน​พูดจบเขาก็หยิบโซ่สีทองออกมาผูกร่างของไบรอันไว้ แล้วทำให้ไบรอันที่อยู่ในสถานะ​สตั้นตื่นขึ้น

"คุณ…?"

“หุบปาก” การบีบบังคับอันทรงพลังของเจ้าของร้านจินปรากฏ​ขึ้นทันที กดไบรอัน​ให้คุกเข่าลงบนพื้นโดยตรงเเละไม่สามารถพูดอะไรได้อีกต่อไป

ไบรอันเคยรู้สึกถึงการกดขี่แบบนี้กัลอร์ด​เจียนหยินเท่านั้น……เป็นไปได้ไหมว่าชายอ้วนคนนี้เป็นอาณาจักรในตำนาน?

จินเตารู้ถึงความคิดของไบรอันในทันทีจากนั้นดวงตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อยและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ว่าฉันอ้วนหรอ หึๆ….เอาล่ะในเมื่อเจ้ากล้าท้าทายฉัน ฉันจะให้ประสบการณ์ความตายขั้นสุดท้ายแก่เจ้าเอง" หลังจากพูดจบเจ้าของร้านจินก็ยื่นมือของเขาไปทางหลินเป่ย "เอาเมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งชีวิตมาให้​ฉัน"

หลินเป่ยมอบเมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งชีวิตให้กับเจ้าของร้าน​จิน​จากนั้นไม่ลืมที่จะบอกว่า "เจ้าของ​ร้าน​จิน​ คุณช่วยถอดชิ้นส่วน​เทพเจ้า​ของเขามาให้ฉันหน่อยได้ใหม สิ่งนั้นมันมีประโยชน์กับฉันมาก"

“ได้ซิ…แค่เรื่องเล็กน้อย”

เมื่อได้ยินเช่นนี้​เจ้าของร้าน​จิน​ก็ก้าวไปข้างหน้าเตะไปที่ร่างกายของไบรอัน​ จากนั้นเขาทำการยิงเมล็ดของต้นไม้แห่งชีวิตขนาดเท่ากำปั้นเข้าสู่ร่างกายของฝ่ายตรงข้าม

"อ้ากกกกก!" ไบรอันกรีดร้องขึ้นมาทัน​ที​จากนั้นมีร่องร่อยสีแดงปรากฏทั่วร่างกายของเขา

“เจ้าหนูไบรอัน​ ข้าได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเจ้าเมื่อไม่กี่ปีก่อน ใช้ชื่อของผู้คุมกฎแห่งวิหารแห่งแสงรังแกชายหญิงไปทุกที่และตอนนี้เจ้ามาตกอยู่ในมือข้าแล้ว….เจ้าจะไม่ได้ตายง่ายๆอย่างเเน่นอน”

เจ้าของร้าน​จิน​เม้มริมฝีปากจากนั้นหันมองหลินเป่ยแล้วพูดด้วยรอยยิ้มสดใสว่า "เอาล่ะ เสร็จแล้ว….. ฉันจะเอาเด็กคนนี้ไปใช้เป็นวัสดุทดลอง ยิ่งกว่านั้นการเข้าไปเป็นปรสิต​ของเมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งชีวิต เขาไม่สามารถ​ตายง่ายๆได้เเล้วเเละตราบใดที่ฉันควบคุมพลังอย่างถูกต้อง ฉันจะได้รับพลังงานแห่งชีวิตที่สม่ำเสมอจากร่างกายของเขา….สิ่งนี้ช่วยฉันลดปัญหาไปได้มาก"

“เเละนี่ คือชิ้นส่วนเทพเจ้าที่คุณต้องการ…รับไป” เจ้าของร้าน​จิน​โยนชิ้นส่วนหลากสีไปที่หลินเป่ย จากนั้นลากร่างไบรอัน​ออกไปพร้อมมีเสียงครวญครางของไบรอัน​ตลอดเวลา

"เจ้าของร้าน​จิน​สุดยอดมากจริงๆ เขาทำการวางเมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งชีวิตในร่างกายของไบรอัน​โดยตรง... อะแฮ่ม ฉันพูดได้คำเดียวว่าไบรอันสมควรได้รับสิ่งนี้เเล้ว"

…………………