ราชันย์เร้นลับ ผู้คุมวิญญาณคนสุดท้ายตอนที่30

บทที่ 30: ลาเนอุส, ท้อง!

ยามดึก ณ ลานกว้างหน้าอาคารผู้ป่วยในของโรงพยาบาลจิตเวชเมืองทิงเก็น

ลาเนอุสวางคู่หมั้นของเขาลงบนโต๊ะในลานกว้างอย่างไม่ใส่ใจ ปล่อยให้ใบหน้าที่งดงามของเธอสัมผัสโดยตรงกับพื้นผิวที่เย็นเยียบ

“นี่เทียบเท่ากับแท่นบูชา”

เขาชี้ไปที่โต๊ะ

“ส่วนนี่”

เขาชี้ไปที่ลู่เจ๋อแล้วพูดว่า “ก็เหมือนเครื่องสังเวย”

“พวกแกเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่?!”

มีเสียงวิ่งอย่างเร่งรีบดังมาจากอีกฟากของลานกว้าง ชายที่ดูเหมือนยามของโรงพยาบาลจิตเวชวิ่งเข้ามาพร้อมกับตะโกน

ลาเนอุสหยุดชะงัก เหลือบมองยามคนนั้น แล้วก็ฉีกยิ้มอย่างจริงใจ “อ่า ผมขอโทษจริงๆ ครับ คู่หมั้นของผมป่วยกะทันหัน ผมเลยรีบเข้ามาเพื่อจะช่วยเธอ”

“ถ้างั้นก็รีบพาเธอเข้าไปข้างในสิ น่าจะมีหมออยู่เวรนะ” ยามได้ยินเขาพูดเช่นนั้น และเมื่อเห็นว่าหญิงสาวดูเหมือนจะหมดสติ เขาก็ลดความระแวดระวังลงไปมาก “เดี๋ยวผมนำทางให้”

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ลาเนอุสก็พุ่งเข้าใส่เขาราวกับสายลมและแทงกริชที่ส่องประกายวาววับเข้าไปในหัวใจของเขา

ยามคนนั้นไม่ทันได้ตั้งตัวกับการโจมตีของอีกฝ่ายโดยสิ้นเชิง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว เขากระตุกสองสามครั้งแล้วก็สิ้นใจ

“ฉึก”

ลาเนอุสดึงกริชออกมา เลือดพุ่งกระฉูดจากบาดแผล กระเซ็นไปทั่วใบหน้าและร่างกายของเขา

“ทำไมแกไม่รอให้ฉันลงมือก่อน?”

ฮู้ด ยูจีน ดูโกรธจัด “แกก่อเรื่องไว้เยอะแล้ว ยังคิดว่ามันยังวุ่นวายไม่พออีกหรือไง!”

“อ่า ขอโทษที ขอโทษที เขาเป็นคนขัดจังหวะความสนุกของฉันเอง” ลาเนอุสพูดพร้อมกับหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ พลางชี้ไปที่ศพของยาม “ในเมื่อมันบังเอิญขนาดนี้ ก็ใช้เขาเป็นเครื่องสังเวยเลยแล้วกัน”

ลู่เจ๋อไม่คาดคิดว่ายามที่ไม่คาดฝันคนนั้นจะมารับมีดแทนเขา

ลมกลางคืนพัดผ่าน และหัวใจของเขาก็เย็นเยียบลงขณะที่มองชายสองคนเตรียมแท่นบูชา ลาเนอุสขยายบาดแผลของยาม ทำให้เลือดของเขาไหลนองอยู่บนพื้น ส่วนฮู้ด ยูจีน ก็สร้างกำแพงวิญญาณขึ้นมา แยกตัวเองออกจากโลกภายนอก

“นี่ ถือไว้สูงๆ”

ลาเนอุสส่งตะเกียงแก๊สให้ลู่เจ๋อ ลู่เจ๋อแสร้งทำเป็นงุนงง จากนั้นก็รับมาอย่างเชื่อฟังและชูมันขึ้นสูงเหนือศีรษะ แสงสีส้มส่องสว่างบริเวณรอบๆ โต๊ะ บนโต๊ะมีร่างของหญิงสาวผมบลอนด์ที่หมดสติ และข้างใต้มีร่างที่เลือดไหลไม่หยุดของยามนอนอยู่

“ฉันจะปลุกคู่หมั้นของฉัน แล้วใช้พลังของแกสะกดจิตเธอ”

จากนั้นเขาก็พูดกับฮู้ด ยูจีน

เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้า เขาก็ตบหน้าหญิงสาวเบาๆ มือของเขาเปื้อนเลือด และใบหน้าที่สวยงามของหญิงสาวก็มีรอยเลือดน่าสยดสยองอยู่สองสามรอย

“อืม ที่นี่ที่ไหน?”

หญิงสาวตื่นขึ้นมาอย่างมึนงง แต่เมื่อเธอลืมตาขึ้น เธอก็ได้ยินเสียงกระดิ่งที่ใสกังวาน และก็กลับไปมึนงงอีกครั้งในทันที

“เมโกเซ่ คู่หมั้นสุดที่รักของผม นี่ผมเอง”

ลาเนอุสกระซิบข้างหูของหญิงสาวด้วยน้ำเสียงที่หวานที่สุดของคนรัก พลางป้ายเลือดอันโสมมของผู้ตายลงบนใบหน้าของเธอ “ดูสิ ตอนนี้เราไม่ได้อยู่บนเตียงที่บ้านของเราหรอกหรือ?”

หญิงสาวคนนั้นดูเหมือนจะชื่อเมโกเซ่ เมื่อเธอได้ยินเสียงคู่หมั้นของเธอ รอยยิ้มที่มีความสุขก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สับสนของเธอ “ฉันรักคุณมาก”

“ผมก็รักคุณเหมือนกัน”

ลาเนอุสจุ่มมือลงในเลือดและวาดลวดลายที่น่าขนลุกและคลุ้มคลั่งบนโต๊ะอย่างรวดเร็ว มันคือวงเวทที่ใช้ในการอัญเชิญเทพชั่วร้าย ฮู้ด ยูจีน ยืนอยู่ใกล้ๆ ฟังคำหวานของลาเนอุสและมองดูการกระทำของชายคนนั้นด้วยแววตาดูถูกเหยียดหยาม

ลู่เจ๋อเหลือบมองวงเวทด้วยหางตาและประหลาดใจที่พบว่าลาเนอุสวาดมันได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำ วงเวทมีจุดศูนย์กลางสามจุด: ลาเนอุส ผู้ร่าย; เมโกเซ่ ผู้รับ; และจุดสุดท้ายคือผู้สร้างที่แท้จริงที่จะจุติลงมา ซึ่งแทนด้วยสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์

“พร้อมหรือยัง?”

เมื่อเห็นวงเวทที่วาดด้วยเลือดค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่างขึ้น น้ำเสียงของฮู้ด ยูจีน ก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด

“เรียบร้อย”

ลาเนอุสวาดเส้นสุดท้ายเสร็จและกระโดดไปยังตำแหน่งที่ถูกต้องของเขา เขาโน้มตัวลงและพูดกับเมโกเซ่ว่า “ที่รัก ผมอยากมีลูกกับคุณ”

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ แต่ดวงตาของเขากลับไม่ไหวติงเลยแม้แต่น้อย

“ลาเนอุส ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อคุณค่ะ”

เมโกเซ่ผู้น่าสงสารไม่รู้เลยว่าเธอถูกสะกดจิต และยิ้มอย่างเขินอายด้วยแววตาที่เลื่อนลอย

เมื่อเห็นปากของลาเนอุสโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ยอีกครั้ง ลู่เจ๋อก็ลุกขึ้นยืนและสวดภาวนาเสียงดังเป็นภาษาเฮอร์เมส:

“องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้สร้างสรรพสิ่ง

องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้อยู่เบื้องหลังม่านเงา

ธรรมชาติอันเสื่อมทรามของสรรพชีวิต”

โลกรอบตัวมืดลงและเงียบสงัด เลือดบนวงเวทกลายเป็นสีแดงสดใสอย่างหาที่เปรียบมิได้ โดยเฉพาะสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นตัวแทนของผู้สร้างที่แท้จริง ดอกกุหลาบเรียบง่ายที่วาดขึ้นด้วยฝีแปรงเดียวดูราวกับมีชีวิต กำลังพลิ้วไหวอยู่ใต้แสงตะเกียงแก๊ส ร่างของผู้ตายค่อยๆ กลืนหายไปกับความมืดมิด หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ลาเนอุสดึงกล่องเหล็กออกมาจากอกเสื้อและปลดกำแพงวิญญาณที่ผนึกกล่องไว้ออก ความเคียดแค้นที่หนักหน่วงจนราวกับจับต้องได้แผ่ออกมาจากกล่อง

“มันคือเครื่องประกอบพิธีกรรม เป็นการรวบรวมอารมณ์สุดขั้วจากสลัม”

เขาอธิบายให้ฮู้ด ยูจีน ฟังด้วยรอยยิ้ม แต่อีกฝ่ายเพียงแค่เม้มปากด้วยใบหน้าซีดเผือดและไม่พูดอะไร มีเหงื่อสองสามหยดผุดขึ้นบนหน้าผากของเขา

“อย่าประหม่าไปเลย”

ลาเนอุสยังคงผ่อนคลายอย่างน่าประหลาดใจในขณะนี้ “พิธีจะดำเนินไปอย่างราบรื่น”

เขาวางกล่องลงบนสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ของผู้สร้างที่แท้จริงและเปิดฝาออก ความเคียดแค้นสีดำทะลักออกมา กระจายไปทุกทิศทาง แต่ก่อนที่พลังงานสีดำจะสลายไป แสงสีแดงเลือดก็สว่างวาบขึ้นจากวงเวท ดึงพลังงานสีดำกลับคืนมา พลังงานสีดำรวมตัวกันและค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปร่าง

ดูเหมือนจะเป็นร่างของมนุษย์

ร่างนั้นหันศีรษะเล็กน้อย กวาดตามองทุกคนด้วยดวงตาที่ไม่มีอยู่จริง อาจเป็นภาพลวงตาของลู่เจ๋อ แต่สายตานั้นจับจ้องอยู่ที่เขานานกว่าคนอื่นชั่วขณะหนึ่ง

ตูม!

สมองของลู่เจ๋อรู้สึกถึงแรงกระแทกอีกครั้ง แต่โชคดีที่กระแสคลื่นได้ปรากฏขึ้นล่วงหน้าและสกัดกั้นแรงกระแทกส่วนใหญ่ไว้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าร่างเงานี้มาจากผู้สร้างที่แท้จริง!

เมื่อเห็นเงาร่างนั้น ฮู้ด ยูจีน ก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยความตกใจ แต่ก็ยังคงถือกนะดิ่งไว้แน่น

“ดีมาก”

ลาเนอุสชมเขา จากนั้นก็มองไปที่เงาร่างซึ่งมองไม่เห็นรายละเอียดชัดเจนและสวดต่อเป็นภาษาเฮอร์เมส:

“ขอให้ความเมตตาของพระเจ้าสถิตอยู่บนโลกเสมอ และขอให้พระเจ้าประทานพระคุณแก่หญิงสาวผู้บริสุทธิ์ เพื่อให้กำเนิดบุตรอันศักดิ์สิทธิ์”

พร้อมกับคำสวดภาวนา ร่างสีดำก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง เขายกแขนขึ้นและยื่นนิ้วชี้ออกมา แสงที่ทั้งบริสุทธิ์และเสื่อมทรามพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขาและลอยไปทางเมโกเซ่ที่นอนอยู่อย่างช้าๆ

ลู่เจ๋อสัมผัสได้ถึงอันตรายอย่างยิ่งในแสงริบหรี่นั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคือเศษเสี้ยวพลังของพระเจ้าจากผู้สร้างที่แท้จริง!

เมโกเซ่ยังคงจมอยู่ในความฝันอันสวยงาม เรียกชื่อคนรักของเธอ โดยไม่รู้เลยว่าหายนะกำลังจะมาเยือน

“ของขวัญจากพระเจ้า!”

ลาเนอุสจ้องมองลำแสงนั้นด้วยดวงตาที่ละโมบและตื่นเต้น มองดูมันลอยไปยังคู่หมั้นของเขาด้วยความคาดหวัง

พิธีกรรม พิธีกรรมกำลังจะสำเร็จแล้ว!

ในขณะนั้น ลู่เจ๋อก็เคลื่อนไหวโดยไม่มีสัญญาณเตือน

พรึ่บเดียว เขากดนิ้วลงบนวงเวท ชโลมนิ้วด้วยเลือดของวงเวท แล้ววาดอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ด้วยฝีแปรงเพียงไม่กี่ครั้ง เขาก็เปลี่ยนรูปแบบดั้งเดิมของวงเวทและสลับตำแหน่งของผู้ร่ายและผู้รับ

ลาเนอุสกำลังอ้าปากค้าง รอคอยอย่างปีติยินดีให้พลังศักดิ์สิทธิ์จุติลงบนคู่หมั้นของเขา ทันใดนั้นเขาก็เห็นลำแสงนั้นเลี้ยวโค้งและลอยเข้าปากของเขาไป

เอื๊อก เขากลืนมันลงไปโดยไม่รู้ตัว